ஶிவபுராணம்

ப்ரக்ரு'ட்யாத்யஷ்டஜோதேஹோதேஹஜம்கர்ம உச்யதே புநஶ்சகர்மஜோதேஹோஜந்மகர்மபுநஃபுநஃ

பிரகிருதி முதலான எட்டிலிருந்து உருவாகும் உடலே கர்மத்தால் பிறந்த உடல் எனப்படுகிறது; மீண்டும், கர்மத்திலிருந்து உருவாகும் உடல் பிறப்பும் செயலும் மீண்டும் மீண்டும் ஏற்படச் செய்கிறது.

ஶரீரம்த்ரிவிதம்ஜ்ஞேயம்ஸ்தூலம்ஸூக்ஷ்மம்சகாரணம் ஸ்தூலம்வ்யாபாரதம்ப்ரோக்தம்ஸூக்ஷ்மமிம்த்ரியபோகதம்

உடல் மூன்று வகை என்று அறிய வேண்டும்: ஸ்தூலமும், சூட்சுமமும், காரணமும். ஸ்தூல உடல் செயலுக்குக் காரணமாகும்; சூட்சும உடல் இంద్రியங்களால் அனுபவங்களைத் தருகிறது.

காரணம்த்வாத்மபோகார்தம்ஜீவகர்மாநுரூபதஃ ஸுகம் துஃகம் புண்யபாபைஃ கர்மபிஃ பலமஶ்நுதே

காரண உடல், உயிரின் அனுபவத்திற்காக, அவன் கர்மத்திற்கு ஏற்ப உள்ளது. புண்ணிய பாப கர்மங்களால், ஒருவர் இன்பமும் துன்பமும் அனுபவிக்கிறார்.

தஸ்மாத்திகர்மரஜ்ஜ்வா ஹி பத்தோ ஜீவஃ புநஃ புநஃ ஶரீரத்ரயகர்மப்யாம் சக்ரவத்ப்ராம்யதே ஸதா

அதனால், உயிர் கர்மத்தின் கட்டிலால் மீண்டும் மீண்டும் கட்டுண்டு, இந்த மூன்று உடல்களின் செயலால் சக்கரம்போல் எப்போதும் சுழல்கிறது.

சக்ரப்ரமநிவ்ரு'த்யர்தம் சக்ரகர்தாரமீடயேத் ப்ரக்ரு'த்யாதி மஹாசக்ரம் ப்ரக்ரு'தேஃ பரதஃ ஶிவஃ

இந்த சக்கர சுழற்சி நிற்க, சக்கரத்தை உருவாக்குபவரை வழிபட வேண்டும்; பிரகிருதி முதலான பெரிய சக்கரம் சிவனே, அவர் பிரகிருதியைத் தாண்டியவராக இருக்கிறார்.

சக்ரகர்தாமஹேஶோ ஹி ப்ரக்ரு'தேஃ பரதோயதஃ பிபதிவாதவமதிஜீவந்பாலோஜலம்யதா

சக்கரத்தை உருவாக்கும் மகேசுவரன் இயற்கையைத் தாண்டியவராக இருக்கிறார்; குழந்தை அறிவோ அறிவில்லையோ நீரை அருந்துவது போல், அவர் இயற்கையை அனுபவிக்கிறார்.

ஶிவஸ்ததா ப்ரக்ரு'த்யாதி வஶீக்ரு'த்யாதிதிஷ்டதி ஸர்வம்வஶீக்ரு'தம்யஸ்மாத்தஸ்மாச்சிவ இதி ஸ்ம்ரு'தஃ ஶிவ ஏவ ஹி ஸர்வஜ்ஞஃ பரிபூர்ணஶ்ச நிஃஸ்ப்ரு'ஹஃ

அதேபோல் சிவன் இயற்கையையும் மற்ற அனைத்தையும் தனது வசப்படுத்தி, எல்லாவற்றையும் ஆள்கிறார்; எல்லாம் அவருடைய கட்டுப்பாட்டில் இருப்பதால், அவரை சிவன் என்று அழைக்கின்றனர். உண்மையில் சிவனே எல்லாம் அறிந்தவர், முழுமையானவர், ஆசை இல்லாதவர்.

ஸர்வஜ்ஞதாத்ரு'ப்திரநாதிபோதஃ ஸ்வதம்த்ரதா நித்யமலுப்தஶக்திஃ அநம்தஶக்திஶ்சமஹேஶ்வரஸ்ய யந்மாநஸைஶ்வர்யமவைதி வேதஃ

எல்லாம் அறிதல், திருப்தி, ஆதியில்லாத அறிவு, நிரந்தர சுதந்திரம், எப்போதும் குறையாத சக்தி, முடிவில்லாத வல்லமை—இவை எல்லாம் மகேசுவரனுடைய மனத்தின் ஆட்சி; இதைவேதம் உணர்கிறது.

அதஃ ஶிவப்ரஸாதேந ப்ரக்ரு'த்யாதிவஶம்பவேத் ஶிவப்ரஸாதலாபார்தம் ஶிவமேவப்ரபூஜயதேத்

ஆகையால், சிவனுடைய அருளால் ஒருவர் இயற்கையின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து விடுபடலாம்; சிவனுடைய அருளைப் பெறவே, சிவனை மட்டுமே ஆராதிக்க வேண்டும்.

நிஃஸ்ப்ரு'ஹஸ்ய ச பூர்ணஸ்யதஸ்ய பூஜாகதம் பவேத் ஶிவோத்தேஶக்ரு'தம் கர்ம ப்ரஸாதஜநகம் பவேத்

ஆசை இல்லாதவரும், முழுமையானவருமான அவரை எப்படி பூஜிக்க முடியும்? சிவனை நினைத்து செய்யும் செயல்கள் அவருடைய அருளுக்குக் காரணமாகின்றன.

லிம்கேபேரேபக்தஜநேஶிவமுத்திஶ்யபூஜயேத் காயேநமநஸாவாசாதநேநாபிப்ரபூஜயேத்

லிங்கத்தில் அல்லது வேறு வடிவங்களில் பக்தியுடன், உடல், மனம், சொல், செல்வம் ஆகியவற்றால் சிவனை ஆராதிக்க வேண்டும்.

புஜயா து மஹேஶோ ஹி ப்ரக்ரு'தேஃ பரமஃ ஶிவஃ ப்ரஸாதம்குருதேஸத்யம்பூஜகஸ்யவிஶேஷதஃ

பூஜையின் மூலம் இயற்கையைத் தாண்டிய பரம சிவன் உண்மையில் அருள் வழங்குகிறார்—பூஜை செய்பவருக்கு குறிப்பாக.

ஶிவப்ரஸாதாத்கர்மாத்யம்க்ரமேணஸ்வவஶம்பவேத் கர்மாரப்யப்ரக்ரு'த்யம்தம்யதாஸர்வம் வஶம்பவேத்

சிவனுடைய அருளால், கர்மம் முதலானவை ஒவ்வொன்றாக தனக்கே வசமாகும்; கர்மம் முதல் இயற்கை வரை அனைத்தும் கட்டுப்பாட்டில் வந்தபோது, எல்லாம் தனக்கு உட்படுகிறது.

ததாமுக்த இதிப்ரோக்தஃஸ்வாத்மாராமோவிராஜதே ப்ரஸாதாத்பரமேஶஸ்யகர்ம தேஹோயதாவஶஃ

அப்போது, 'விடுதலை பெற்றவர்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்; தன் ஆன்மாவில் ஆனந்தமடைந்து, பரமேசுவரனுடைய அருளால் உடலும் செயல்களும் வசப்படும்போது, அவர் பிரகாசிக்கிறார்.

ததாவைஶிவலோகேதுவாஸஃஸாலோக்யமுச்யதே ஸாமீப்யம்யாதிஸாம்பஸ்யதந்மாத்ரேசவஶம்கதே

அப்போது சிவனுடைய உலகில் வாழ்வது 'சாலோக்யம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; சாம்புவுக்கு அருகாமையை அடைவது 'சாமீப்யம்', அவருக்கு முழுவதும் உட்பட்டால் அவருடைய நிலையை அடைகிறான்.

ததாதுஶிவஸாயுஜ்யமாயுதாத்யைஃ க்ரியாதிபிஃ மஹாப்ரஸாதலாபேசபுத்திஶ்சாபிவஶாபவேத்

அப்போது, ஆயுதம் முதலான கிரியைகளால் சிவனுடன் ஒன்றாகும் நிலை (சாயுஜ்யம்) கிடைக்கும்; பெரிய அருளைப் பெற்றபின், புத்தியும் வசமாகும்.

புத்திஸ்துகார்யம்ப்ரக்ரு'தேஸ்தத்ஸ்ரு'ஷ்டிரிதிகத்யதே புநர்மஹாப்ரஸாதேநப்ரக்ரு'திர்வஶமேஷ்யதி

செயலுக்கு காரணமான புத்தி இயற்கையின் படைப்பாகும் என்று கூறப்படுகிறது; ஆனால், பெரிய அருளால் இயற்கையே வசமாகும்.

ஶிவஸ்யமாநஸைஶ்வர்யம்ததா ऽயத்நம்பவிஷ்யதி ஸார்வஜ்ஞாத்யம்ஶிவைஶ்வர்யம்லப்த்வாஸ்வாத்மநி ராஜதே

அப்போது சிவனுடைய மனத்தின் ஆட்சி எவ்வித முயற்சியுமின்றி தோன்றும்; சிவனுடைய எல்லாம் அறிதல் முதலான வல்லமைகளைப் பெற்று, தன் ஆன்மாவில் பிரகாசிக்கிறான்.

தத்ஸாயுஜ்யமிதிப்ராஹுர்வேதாகமபராயணாஃ ஏவம்க்ரமேணமுக்திஃஸ்யால்லிம்காதௌபூஜயாஸ்வதஃ

இந்த ஒன்றாகும் நிலையை (சாயுஜ்யம்) வேதங்களும் ஆகமங்களும் பின்பற்றுவோர் கூறுகின்றனர்; இவ்வாறு படிப்படியாக, லிங்கம் முதலான பூஜையால் விடுதலை கிடைக்கிறது.

அதஃஶிவப்ரஸாதார்தம்க்ரியாத்யைஃபூஜயேச்சிவம் ஶிவக்ரியா ஶிவதபஃ ஶிவமம்த்ரஜபஃ ஸதா

ஆகையால், சிவனுடைய அருளுக்காக கிரியைகள் முதலானவற்றால் சிவனை பூஜிக்க வேண்டும்; சிவனுடைய செயல்கள், தவம், மந்திரம் ஜபம்—இவை எப்போதும் செய்யப்பட வேண்டும்.

ஶிவஜ்ஞாநம்ஶிவத்யாநமுத்தரோத்தரமப்யஸேத் ஆஸுப்தேராம்ரு'தேஃகாலம்நயேத்வைஶிவசிம்தயா

சிவனை அறிதல், சிவனை தியானித்தல்—இவை ஒன்றுக்கொன்று மேம்பட பயில வேண்டும்; விழித்திருக்கும் நேரம் முதல் இறக்கும் வரை, சிவனை நினைத்தல் வேண்டும்.

லிம்காதௌஶிவபூஜாயாவிதாநம்ப்ரூஹிஸர்வதஃ

இப்போது, லிங்கம் முதலான சிவபூஜை விதிகளை எல்லா வகையிலும் கூறு.

லிம்காநாம்சக்ரமம்வக்ஷ்யேயதாவச்ச்ரு'ணுத த்விஜாஃ ததேவலிம்கம் ப்ரதமம் ப்ரணவம் ஸார்வகாமிகம்

லிங்கங்களின் வரிசையை நான் முறையாக விளக்குகிறேன்; இருமுறை பிறந்தவர்களே, கேளுங்கள்—முதலில் இருக்கும் அந்த லிங்கமே எல்லா விருப்பங்களையும் பூர்த்தி செய்யும் பிரணவம் ஆகும்.

ஸூக்ஷ்மப்ரணவரூபம்ஹிஸூக்ஷ்மரூபம்துநிஷ்பலம் ஸ்தூலலிம்கம் ஹி ஸகலம்தத்பஞ்சாக்ஷரமுச்யதே

மிக நுண்ணிய வடிவம் என்பது நுண்ணிய ஓம் எனும் ஒலி வடிவம்; அது வெளிப்படாதது. வெளிப்பட்ட லிங்கம் என்பது பஞ்ச அக்ஷர மந்திரம் என்று கூறப்படுகிறது.

தயோஃ பூஜாதபஃ ப்ரோக்தம்ஸாக்ஷாந்மோக்ஷப்ரதே உபே பௌருஷப்ரக்ரு'திபூதாநிலிம்காநிஸுபஹூநிச

இந்த இரண்டிற்கும் வழிபாடு மற்றும் தவம் நேரடியாக விடுதலை அளிக்கும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது; இரண்டும் புருஷன் மற்றும் பிரகிருதி இயல்புடையவை, மேலும் பல்வேறு வகையான லிங்கங்களும் உள்ளன.

தாநி விஸ்தரதோவக்தும் ஶிவோ வேத்திநசாபரஃ பூவிகாராணிலிம்காநிஜ்ஞாதாநிப்ரப்ரவீமிவஃ

அந்த லிங்கங்களை விரிவாக விவரிக்க சிவபெருமான் மட்டுமே அறிகிறார்; வேறு யாரும் அறியார். ஆனால் பூமியில் உருவாகும் லிங்கங்களை நான் கூறுகிறேன்.

ஸ்வயம்பூலிம்கம்ப்ரதமம்பிம்துலிம்கம்த்விதீயகம் ப்ரதிஷ்டிதம்சரம்சைவகுருலிம்கம்து பஞ்சமம்

சுயமாக தோன்றிய லிங்கம் முதலில், பிந்து லிங்கம் இரண்டாவது; நிலைபெற்றதும் அசையும் லிங்கமும் மூன்றாவது, நான்காவது, குரு லிங்கம் ஐந்தாவது ஆகும்.

தேவர்ஷிதபஸா துஷ்டஃ ஸாந்நித்யார்தம்துதத்ரவை ப்ரு'திவ்யந்தர்கதஃஶர்வோபீஜம் வை நாதரூபதஃ

தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்களின் தவத்தால் திருப்தியடைந்த சர்வன், தன் இருப்பை நிலைநிறுத்தும் பொருட்டு, ஒலி வடிவ seed-ஐ பூமிக்குள் வைத்தார்.

ஸ்தாவராம்குரவத்பூமிமுத்பித்ய வ்யக்த ஏவ ஸஃ ஸ்வயம்பூதம் ஜாதமிதி ஸ்வயம்பூரிதி தம் விதுஃ

அது நிலத்திலிருந்து முளை போல உடைந்து வெளிப்படுகிறது; தானாகவே தோன்றும் அதனை சுயம்பு லிங்கம் என்று அறிகிறார்கள்.