ஶிவபுராணம்

ஶிவலிம்கம்நாதரூபபிம்துரூபம்துஶக்திகம் உபப்ரதாநபாவேந அந்யோந்யாஸக்தலிம்ககம்

சிவலிங்கம் ஓசை வடிவும், சக்தி பிந்து வடிவும் ஆகும்; இருவரும் ஒன்றோடொன்று இணைந்து, ஒன்றுக்கொன்று பிரதானமாக இருக்கின்றன.

பூஜயேச்ச ஶிவம்ஶக்திஸஶிவோமூலபாவநாத் ஶிவபக்தாஞ்சிவமத்ரரூபகாஞ்சிவரூபகாந்

சிவனும் சக்தியும் ஒன்றாக இருப்பதை மனதில் வைத்து, இருவரையும் ஒன்றாக ஆராதிக்க வேண்டும்; அதுபோல, மந்திர வடிவில் உள்ள சிவபக்தர்களையும், சிவ வடிவமாக இருப்பவர்களையும் பூஜிக்க வேண்டும்.

ஷோடஶைருபசாரைஶ்சபூஜயேதிஷ்டமாப்நுயாத் யேநஶுஶ்ரூஷணாத்யைஶ்ச ஶிவபக்தஸ்ய லிம்கிநஃ

பதினாறு விதமான உபசாரங்களால் பூஜை செய்தால் விரும்பிய பலன் கிடைக்கும்; சிவபக்தராக லிங்கம் தரித்தவரை சேவை செய்து, மற்ற வழிகளாலும் ஆராதிக்க வேண்டும்.

ஆநம்தம்ஜநயேத்வித்வாஞ்சிவஃப்ரீததரோ பவேத் ஶிவபக்தாந்ஸபத்நீகாந்பத்ந்யாஸஹஸதைவதத்

அறிவுடையவர் மகிழ்ச்சி அளிக்க வேண்டும்; அப்போது சிவன் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைவான்; சிவபக்தர்களையும், அவர்களது மனைவியருடன் தெய்வ pariyāgi ஆராதிக்க வேண்டும்.

பூஜயேத்போஜநாத்யைஶ்சபஞ்சவாதஶவாஶதம் தநேதேஹேசமம்த்ரேசபாவநாயாமவம்சகஃ

உணவு மற்றும் பிற பொருள்களால் ஐந்து, பத்து, நூறு முறை பூஜை செய்ய வேண்டும்; ஆனால், செல்வம், உடல், மந்திரம், மனதில் ஏமாற்றம் செய்யும் ஒருவர்—

ஶிவஶக்திஸ்வரூபேணநபுநர்ஜாயதே புவி நாபேரதோ ப்ரஹ்மபாகமாகம்டம்விஷ்ணுபாககம்

சிவ சக்தி வடிவில் இருப்பதால், பூமியில் மீண்டும் பிறப்பு இல்லை; நாபிக்குக் கீழே பிரம்மாவின் பகுதி, கழுத்துவரை விஷ்ணுவின் பகுதி.

முகம்லிம்கமிதிப்ரோக்தம்ஶிவபக்தஶரீரகம் ம்ரு'தாந்தாஹாதியுக்தாந்வாதாஹாதிரஹிதாந்ம்ரு'தாந்

வாய் லிங்கமாகும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது, அது சிவபக்தரின் உடல்; மரணமடைந்தவர்கள் சடங்குகளுடன் இருந்தாலும், சடங்குகள் இல்லாமல் இருந்தாலும்,

உத்திஶ்யபூஜயேதாதிபிதரம்ஶிவமேவஹி பூஜாம்க்ரு'த்வாதிமாதுஶ்சஶிவபக்தாம்ஶ்ச பூஜயேத்

முன்னோர்களையும் சிவனையும் மனதில் வைத்து ஆராதிக்க வேண்டும்; முதன்மைத் தாயாருக்கு வழிபாடு செய்து முடித்த பிறகு, சிவபக்தர்களையும் மரியாதை செய்ய வேண்டும்.

பித்ரு'லோகம்ஸமாஸாத்யக்ரமாந்முக்தோபவேந்ம்ரு'தஃ க்ரியாயுக்ததஶப்யஶ்சதபோயுக்தோவிஶிஷ்யதே

மனிதன் இறந்தபின் முன்னோர்களின் உலகை அடைந்து, அங்கேயிருந்து படிப்படியாக விடுதலை பெறுகிறான்; சடங்குகளைச் செய்யும் அனைவரிலும் தவம் மேற்கொள்பவன் சிறந்தவன்.

தபோயுக்தஶதேப்யஶ்சஜபயுக்தோவிஶிஷ்யதே ஜபயுக்தஸஹஸ்ரேப்யஃ ஶிவஜ்ஞாநீ விஶிஷ்யதே

நூறு பேர் தவம் செய்தாலும், ஜபம் செய்பவன் சிறந்தவன்; ஆயிரம் பேர் ஜபம் செய்தாலும், சிவனை உணர்ந்தவன் அவர்களைவிட மேலானவன்.

ஶிவஜ்ஞாநிஷுலக்ஷேஷு த்யாநயுக்தோ விஶிஷ்யதே த்யாநயுக்தேஷு கோடிப்யஃ ஸமாதிஸ்தோ விஶிஷ்யதே

ஆயிரக்கணக்கான சிவஞானிகளிலே தியானத்தில் ஈடுபடுபவன் சிறந்தவன்; கோடிக்கணக்கான தியானிகளிலே சமாதியில் நிலைபெற்றவன் எல்லாரையும் மிஞ்சுகிறான்.

உத்தரோத்தர வை ஶிஷ்ட்யாத்பூஜாயாமுத்தரோத்தரம் பலம்வைஶிஷ்ட்யரூபஞ்சதுர்விஜ்ஞேயம்மநீஷிபிஃ

வழிபாட்டில் ஒவ்வொரு நிலையும் முன்னதைவிட உயர்ந்ததாகும்; அதன் பலன் எப்படி இருக்கும் என்பதை அறிவாளிகளும் முழுமையாக புரிந்து கொள்ள முடியாது.

தஸ்மாத்வைஶிவபக்தஸ்யமஹிமாநம்வேத்திகோநரஃ ஶிவஶக்த்யோஃ பூஜநம் ச ஶிவபக்தஸ்ய பூஜநம்

அப்படியிருக்கையில், சிவபக்தரின் பெருமையை யார் முழுமையாக அறிய முடியும்? சிவனையும் சக்தியையும் வழிபடுவதும், சிவபக்தர்களை மதிப்பதும்—

குருதேயோநரோபக்த்யாஸஶிவஃ ஶிவமேததே ய இமம் படதே ऽத்யாயமர்தவத்வேதஸம்மதம்

யார் இதை பக்தியுடன் செய்கிறாரோ, அவர் சிவனுடன் ஒன்றாகி விடுகிறார்; யார் இந்த அர்த்தமுள்ள வேதம் ஒப்புக்கொண்ட உபதேசத்தை படித்து மனதில் நிறுத்துகிறாரோ—

ஶிவஜ்ஞாநீபவேத்விப்ரஃஶிவேந ஸஹமோததே ஶ்ராவயேச்சிவபக்தாம்ஶ்சவிஶேஷஜ்ஞோ மநீஶ்வராஃ

அந்தப் பிராமணன் சிவஞானி ஆகி, சிவனுடன் மகிழ்ச்சி அடைகிறான்; அவர் சிவபக்தர்களுக்கு இந்த அறிவை எடுத்துச் சொல்ல வேண்டும், ஏனெனில் அவர் மிகவும் அறிவாளியும் ஞானியும் ஆவார்.

ஶிவப்ரஸாதஶித்திஃ ஸ்யாச்சிவஸ்யக்ரு'பயா புதாஃ

அறிவாளிகளே, சிவனின் அருளால் தான் சிவபிரசாதத்தை அடைய முடியும்.

பம்தமோக்ஷஸ்வரூபம் ஹி ப்ரூஹி ஸர்வார்தவித்தம பம்தமோக்ஷம்ததோபாயம்வக்ஷ்யே ऽஹம்ஶ்ரு'ணுதாதராத்

எல்லா பொருளையும் அறிந்தவரே, பந்தமும் முக்தியும் உண்மையில் என்ன என்பதை கூறுங்கள். இப்போது பந்தம், முக்தி, அதற்கான வழிகள் ஆகியவை பற்றி நான் விளக்குகிறேன்; கவனமாகக் கேளுங்கள்.

ப்ரக்ரு'த்யாத்யஷ்டபம்தேநபத்தோஜீவஃ ஸ உச்யதே ப்ரக்ரு'த்யாத்யஷ்டபம்தேநநிர்முக்தோமுக்த உச்யதே

பிரகிருதி முதலான எட்டு பந்தங்களில் கட்டுண்ட உயிரே பந்தப்பட்டவன் என அழைக்கப்படுகிறான்; அதே எட்டு பந்தங்களில் இருந்து விடுபட்டவனே முக்தி அடைந்தவன் எனப்படும்.

ப்ரக்ரு'த்யாதிவஶீகாரோமோக்ஷ இத்யுச்யதேஸ்வதஃ பத்தஜீவஸ்துநிர்முக்தோமுக்தஜீவஃ ஸ கத்யதே

பிரகிருதி முதலானவற்றின் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பதே பந்தம் எனப்படுகிறது; அவற்றிலிருந்து விடுபடுவதே முக்தி. கட்டுண்ட உயிரே பந்தப்பட்டவன், விடுபட்ட உயிரே முக்தி அடைந்தவன் என அழைக்கப்படுகிறான்.

ப்ரக்ரு'த்யக்ரேததோபுத்திரஹம்காரோகுணாத்மகஃ பஞ்சதந்மாத்ரமித்யேதேப்ரக்ரு'த்யாத்யஷ்டகம்விதுஃ

பிரகிருதி, புத்தி, குணங்களால் ஆன அஹங்காரம், ஐந்து சூட்சுமத் தன்மாத்திரைகள்—இவை பிரகிருதி முதலான எட்டாக அறியப்படுகின்றன.

ப்ரக்ரு'ட்யாத்யஷ்டஜோதேஹோதேஹஜம்கர்ம உச்யதே புநஶ்சகர்மஜோதேஹோஜந்மகர்மபுநஃபுநஃ

பிரகிருதி முதலான எட்டிலிருந்து உருவாகும் உடலே கர்மத்தால் பிறந்த உடல் எனப்படுகிறது; மீண்டும், கர்மத்திலிருந்து உருவாகும் உடல் பிறப்பும் செயலும் மீண்டும் மீண்டும் ஏற்படச் செய்கிறது.

ஶரீரம்த்ரிவிதம்ஜ்ஞேயம்ஸ்தூலம்ஸூக்ஷ்மம்சகாரணம் ஸ்தூலம்வ்யாபாரதம்ப்ரோக்தம்ஸூக்ஷ்மமிம்த்ரியபோகதம்

உடல் மூன்று வகை என்று அறிய வேண்டும்: ஸ்தூலமும், சூட்சுமமும், காரணமும். ஸ்தூல உடல் செயலுக்குக் காரணமாகும்; சூட்சும உடல் இంద్రியங்களால் அனுபவங்களைத் தருகிறது.

காரணம்த்வாத்மபோகார்தம்ஜீவகர்மாநுரூபதஃ ஸுகம் துஃகம் புண்யபாபைஃ கர்மபிஃ பலமஶ்நுதே

காரண உடல், உயிரின் அனுபவத்திற்காக, அவன் கர்மத்திற்கு ஏற்ப உள்ளது. புண்ணிய பாப கர்மங்களால், ஒருவர் இன்பமும் துன்பமும் அனுபவிக்கிறார்.

தஸ்மாத்திகர்மரஜ்ஜ்வா ஹி பத்தோ ஜீவஃ புநஃ புநஃ ஶரீரத்ரயகர்மப்யாம் சக்ரவத்ப்ராம்யதே ஸதா

அதனால், உயிர் கர்மத்தின் கட்டிலால் மீண்டும் மீண்டும் கட்டுண்டு, இந்த மூன்று உடல்களின் செயலால் சக்கரம்போல் எப்போதும் சுழல்கிறது.

சக்ரப்ரமநிவ்ரு'த்யர்தம் சக்ரகர்தாரமீடயேத் ப்ரக்ரு'த்யாதி மஹாசக்ரம் ப்ரக்ரு'தேஃ பரதஃ ஶிவஃ

இந்த சக்கர சுழற்சி நிற்க, சக்கரத்தை உருவாக்குபவரை வழிபட வேண்டும்; பிரகிருதி முதலான பெரிய சக்கரம் சிவனே, அவர் பிரகிருதியைத் தாண்டியவராக இருக்கிறார்.

சக்ரகர்தாமஹேஶோ ஹி ப்ரக்ரு'தேஃ பரதோயதஃ பிபதிவாதவமதிஜீவந்பாலோஜலம்யதா

சக்கரத்தை உருவாக்கும் மகேசுவரன் இயற்கையைத் தாண்டியவராக இருக்கிறார்; குழந்தை அறிவோ அறிவில்லையோ நீரை அருந்துவது போல், அவர் இயற்கையை அனுபவிக்கிறார்.

ஶிவஸ்ததா ப்ரக்ரு'த்யாதி வஶீக்ரு'த்யாதிதிஷ்டதி ஸர்வம்வஶீக்ரு'தம்யஸ்மாத்தஸ்மாச்சிவ இதி ஸ்ம்ரு'தஃ ஶிவ ஏவ ஹி ஸர்வஜ்ஞஃ பரிபூர்ணஶ்ச நிஃஸ்ப்ரு'ஹஃ

அதேபோல் சிவன் இயற்கையையும் மற்ற அனைத்தையும் தனது வசப்படுத்தி, எல்லாவற்றையும் ஆள்கிறார்; எல்லாம் அவருடைய கட்டுப்பாட்டில் இருப்பதால், அவரை சிவன் என்று அழைக்கின்றனர். உண்மையில் சிவனே எல்லாம் அறிந்தவர், முழுமையானவர், ஆசை இல்லாதவர்.

ஸர்வஜ்ஞதாத்ரு'ப்திரநாதிபோதஃ ஸ்வதம்த்ரதா நித்யமலுப்தஶக்திஃ அநம்தஶக்திஶ்சமஹேஶ்வரஸ்ய யந்மாநஸைஶ்வர்யமவைதி வேதஃ

எல்லாம் அறிதல், திருப்தி, ஆதியில்லாத அறிவு, நிரந்தர சுதந்திரம், எப்போதும் குறையாத சக்தி, முடிவில்லாத வல்லமை—இவை எல்லாம் மகேசுவரனுடைய மனத்தின் ஆட்சி; இதைவேதம் உணர்கிறது.

அதஃ ஶிவப்ரஸாதேந ப்ரக்ரு'த்யாதிவஶம்பவேத் ஶிவப்ரஸாதலாபார்தம் ஶிவமேவப்ரபூஜயதேத்

ஆகையால், சிவனுடைய அருளால் ஒருவர் இயற்கையின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து விடுபடலாம்; சிவனுடைய அருளைப் பெறவே, சிவனை மட்டுமே ஆராதிக்க வேண்டும்.