ஶிவபுராணம்

நந்திஸம்ஸ்தாநதஃ பஶ்சாந்நவிதுஃ ஶிவவைபவம் நம்தீஶ்வரோபஹிஸ்திஷ்டந்பஞ்சாக்ஷரமுபாஸதே

நந்தியின் ஆசனத்துக்கு அப்பால், சிவனின் மகிமையை அவர்கள் அறியமாட்டார்கள்; நந்தீசுவரர் வெளியே நின்று ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தை வழிபடுகிறார்.

ஏவம் குருக்ரமால்லப்தம் நம்தீஶாச்ச மயாபுநஃ ததஃ பரம்ஸ்வஸம்வேத்யம் ஶிவே நைவாநுபாவிதம்

இவ்வாறு, குரு பரம்பரையாலும், மீண்டும் நந்தீசுவரராலும் நான் இதை பெற்றேன்; அதன் பின், சிவனில் தானாகவே அனுபவிக்கப்படுவது உணரப்படவில்லை.

ஶிவஸ்யக்ரு'பயாஸாக்ஷாச்சிவலோகஸ்யவைபவம் விஜ்ஞாதும்ஶக்யதே ஸர்வைர்நாந்யதேத்யாஹுராஸ்திகாஃ

சிவனின் அருளால் மட்டுமே சிவலோகத்தின் மகிமையை அனைவரும் அறிய முடியும்; இல்லையெனில் அது சாத்தியமில்லை என்று நம்பிக்கையுள்ளோர் கூறுகின்றனர்.

ஏவம்க்ரமேணமுக்தாஃஸ்யுர்ப்ராஹ்மணாவைஜிதேம்த்ரியஃ அந்யேஷாம் ச க்ரமம்வக்ஷ்யே கததஃ ஶ்ரு'ணுதாதராத்

இவ்வாறு, ஒவ்வொரு நிலையில், தம்மை அடக்கிய பிராமணர்கள் விடுதலை பெறுவர்; பிறருக்கான நிலைமைகளை இப்போது நான் சொல்கிறேன்—கவனமாகக் கேளுங்கள்.

குரூபதேஶாஜ்ஜாப்யம்வைப்ராஹ்மணாநாம்நமோ ऽம்தகம் பஞ்சாக்ஷரம் பஞ்சலக்ஷமாயுஷ்யம்ப்ரஜபேத்விதிஃ

குருவின் உபதேசப்படி, பிராமணர்கள் 'நம' என்ற ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தை, ஆயுள் நீடிக்க விதிப்படி ஐந்து இலட்சம் முறை ஜபிக்க வேண்டும்.

ஸ்த்ரீத்வாபநயநார்தம்துபஞ்சலக்ஷம்ஜபேத்புநஃ மம்த்ரேணபுருஷோபூத்வாக்ரமாந்முக்தோபவேத்புதஃ

பெண்மை நீங்குவதற்காக, மீண்டும் ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்; அந்த மந்திரத்தின் மூலம், ஆணாகி, முறையே ஞானி விடுதலை பெறுவான்.

க்ஷத்ரியஃபஞ்சலக்ஷேணக்ஷத்த்ரத்வமபநேஷ்யதி புநஶ்சபஞ்சலக்ஷேணக்ஷத்த்ரியோப்ராஹ்மணோபவேத்

க்ஷத்திரியர், ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தின் மூலம் தன் க்ஷத்திரிய தன்மையை நீக்குவான்; மீண்டும், அதே மந்திரத்தின் மூலம் க்ஷத்திரியர் பிராமணராக மாறுவான்.

மம்த்ரஸித்திர்ஜபாச்சைவக்ரமாந்முக்தோபவைந்நரஃ வைஶ்யஸ்துபஞ்சலக்ஷேணவைஶ்யத்வமபநேஷ்யதி

மந்திர சித்தியும் ஜபமும் மூலம், முறையே மனிதன் விடுதலை பெறுவான்; வைசியர், ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தின் மூலம் தன் வைசிய தன்மையை நீக்குவான்.

புநஶ்சபஞ்சலக்ஷேணமம்த்ரக்ஷத்த்ரிய உச்யதே புநஶ்சபஞ்சலக்ஷேண க்ஷத்த்ரத்வமபநேஷ்யதி

மீண்டும், ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தின் மூலம், அவன் மந்திர க்ஷத்திரியன் எனப்படுவான்; மீண்டும், அதே மந்திரத்தின் மூலம் க்ஷத்திரிய தன்மையை நீக்குவான்.

புநஶ்சபஞ்சலக்ஷேணமம்த்ரப்ராஹ்மண உச்யதே ஶூத்ரஶ்சைவநமோம்தேந பஞ்சவிம்ஶதிலக்ஷதஃ

மீண்டும், ஐந்து இலட்சம் மந்திரம் ஜபித்த பிறகு, அந்த மந்திரம் பிராமணருக்குப் பொருத்தமானது; சூத்திரருக்கு 'நம' என்ற சொல்லுடன் இருபத்து ஐந்து இலட்சம் முறை ஜபிக்க வேண்டும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

மம்த்ரவிப்ரத்வமாபத்ய பஶ்சாச்சுத்தோ பவேத்த்விஜஃ நாரீவாத நரோ வாத ப்ராஹ்மணோ வாந்ய ஏவ வா

மந்திரத்தின் அர்த்தத்தை உணர்ந்தவுடன், அந்தத் த்விஜன் புனிதமானவராகிறார்; அது பெண் ஆனாலும், ஆண் ஆனாலும், பிராமணர் ஆனாலும், வேறு யாராக இருந்தாலும் அது பொருந்தும்.

நமோந்தம் வா நமஃ பூர்வமாதுரஃ ஸர்வமாதுரஃ ஸர்வதா ஜபேத் ததஃ ஸ்த்ரீணாம்ததைவோஹ்யகுருர்நிர்தர்ஶயேத்க்ரமாத்

'நம' என்பது முடிவிலும், அல்லது ஆரம்பத்திலும் வந்தாலும், துன்பம் அனுபவிப்பவர் எப்போதும் முழு மந்திரத்தையும் ஜபிக்க வேண்டும்; அதுபோல பெண்களுக்கும் குரு முறையாக கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும்.

ஸாதகஃ பஞ்சலக்ஷாந்தே ஶிவப்ரீத்யர்தமேவ ஹி மஹாபிஷேக நைவேத்யம் க்ரு'த்வா பக்தாம்ஶ்ச பூஜயேத்

மந்திரத்தை ஐந்து இலட்சம் முறை முடித்த சாதகர், சிவனை மகிழ்விக்கப் பெரிய அபிஷேகம் செய்து, நைவேத்யம் அர்ப்பணித்து, பக்தர்களையும் ஆராதிக்க வேண்டும்.

பூஜயா ஶிவபக்தஸ்ய ஶிவஃ ப்ரீததரோ பவேத் ஶிவஸ்ய ஶிவபக்தஸ்ய பேதோ நாஸ்தி ஶிவோ ஹி ஸஃ

சிவபக்தரைப் பூஜை செய்தால், சிவன் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைவான்; சிவனுக்கும் சிவபக்தருக்கும் வேறுபாடு இல்லை, ஏனெனில் அவர் தான் சிவன்.

ஶிவஸ்வரூபமம்த்ரஸ்யதாரணாச்சிவ ஏவ ஹி ஶிவபக்தஶரீரே ஹி ஶிவேதத்பரமோபவேத்

சிவனின் வடிவமான மந்திரத்தை தாங்கும் போது, உண்மையில் சிவனாகவே ஆகிறான்; சிவபக்தரின் உடலில் அந்த பரம சிவன் தங்கி இருக்கிறான்.

ஶிவபக்தாஃ க்ரியாஃ ஸர்வா வேதஸர்வக்ரியாம்விதுஃ யாவத்யாவச்சிவம்மம்த்ரம்யேநஜப்தம்பவேத்க்ரமாத்

சிவபக்தர்களின் எல்லா செயல்களும் வேதத்தில் கூறப்பட்ட அனைத்து செயல்களும் எனக் கருதப்படுகின்றன; சிவமந்திரம் முறையாக ஜபிக்கப்படும் வரை அது தொடரும்.

தாவத்வைஶிவஸாந்நித்யம் தஸ்மிந்தேஹே ந ஸம்ஶயஃ தேவீலிம்கம்பவேத்ரூபம் ஶிவபக்தஸ்த்ரியாஸ்ததா

அவ்வாறு செய்யும் வரை அந்த உடலில் சிவன் இருப்பது உறுதி; தேவி, லிங்கம் என்பது வடிவம், அதுபோல பெண்கள், ஆண்கள் இருவரும் சிவபக்தராக இருந்தால் அவர்களும் அதே வடிவமே.

யாவந்மம்த்ரம்ஜபேத்தேவ்யாஸ்தாவத்ஸாந்நித்யமஸ்தி ஹி ஶிவம்ஸம்பூஜயேத்தீமாந்ஸ்வயம்வைஶப்தரூபபாக்

தேவி மந்திரத்தை ஜபிக்கும் வரை சிவனின் சன்னிதி இருக்கும்; அறிவுள்ளவர், ஒலி வடிவில் இருக்கும் சிவனைத் தானே ஆராதிக்க வேண்டும்.

ஸ்வயம்சைவஶிவோபூத்வாபராம்ஶக்திம்ப்ரபூஜயேத் ஶக்திம்பேரம்சலிம்கம் ச ஹ்யாலேக்யாமாயயாயஜேத்

தானே சிவனாகி, அந்த பராசக்தியைப் பூஜிக்க வேண்டும்; சக்தி, உருவம், லிங்கம் ஆகியவற்றை வரைந்திருந்தாலும், மனதில் நினைத்தாலும், அவற்றை ஆராதிக்க வேண்டும்.

ஶிவலிம்கம் ஶிவம்மத்வாஸ்வாத்மாநம்ஶக்திரூபகம் ஶக்திலிம்கம்சதேவீம்சமத்வாஸ்வம்ஶிவரூபகம்

சிவலிங்கத்தை சிவனாகவும், தன்னை சக்தி வடிவமாகவும் எண்ண வேண்டும்; அதுபோல சக்தி லிங்கம் அல்லது தேவியை சக்தியாகவும், தன்னை சிவ வடிவமாகவும் கருத வேண்டும்.

ஶிவலிம்கம்நாதரூபபிம்துரூபம்துஶக்திகம் உபப்ரதாநபாவேந அந்யோந்யாஸக்தலிம்ககம்

சிவலிங்கம் ஓசை வடிவும், சக்தி பிந்து வடிவும் ஆகும்; இருவரும் ஒன்றோடொன்று இணைந்து, ஒன்றுக்கொன்று பிரதானமாக இருக்கின்றன.

பூஜயேச்ச ஶிவம்ஶக்திஸஶிவோமூலபாவநாத் ஶிவபக்தாஞ்சிவமத்ரரூபகாஞ்சிவரூபகாந்

சிவனும் சக்தியும் ஒன்றாக இருப்பதை மனதில் வைத்து, இருவரையும் ஒன்றாக ஆராதிக்க வேண்டும்; அதுபோல, மந்திர வடிவில் உள்ள சிவபக்தர்களையும், சிவ வடிவமாக இருப்பவர்களையும் பூஜிக்க வேண்டும்.

ஷோடஶைருபசாரைஶ்சபூஜயேதிஷ்டமாப்நுயாத் யேநஶுஶ்ரூஷணாத்யைஶ்ச ஶிவபக்தஸ்ய லிம்கிநஃ

பதினாறு விதமான உபசாரங்களால் பூஜை செய்தால் விரும்பிய பலன் கிடைக்கும்; சிவபக்தராக லிங்கம் தரித்தவரை சேவை செய்து, மற்ற வழிகளாலும் ஆராதிக்க வேண்டும்.

ஆநம்தம்ஜநயேத்வித்வாஞ்சிவஃப்ரீததரோ பவேத் ஶிவபக்தாந்ஸபத்நீகாந்பத்ந்யாஸஹஸதைவதத்

அறிவுடையவர் மகிழ்ச்சி அளிக்க வேண்டும்; அப்போது சிவன் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைவான்; சிவபக்தர்களையும், அவர்களது மனைவியருடன் தெய்வ pariyāgi ஆராதிக்க வேண்டும்.

பூஜயேத்போஜநாத்யைஶ்சபஞ்சவாதஶவாஶதம் தநேதேஹேசமம்த்ரேசபாவநாயாமவம்சகஃ

உணவு மற்றும் பிற பொருள்களால் ஐந்து, பத்து, நூறு முறை பூஜை செய்ய வேண்டும்; ஆனால், செல்வம், உடல், மந்திரம், மனதில் ஏமாற்றம் செய்யும் ஒருவர்—

ஶிவஶக்திஸ்வரூபேணநபுநர்ஜாயதே புவி நாபேரதோ ப்ரஹ்மபாகமாகம்டம்விஷ்ணுபாககம்

சிவ சக்தி வடிவில் இருப்பதால், பூமியில் மீண்டும் பிறப்பு இல்லை; நாபிக்குக் கீழே பிரம்மாவின் பகுதி, கழுத்துவரை விஷ்ணுவின் பகுதி.

முகம்லிம்கமிதிப்ரோக்தம்ஶிவபக்தஶரீரகம் ம்ரு'தாந்தாஹாதியுக்தாந்வாதாஹாதிரஹிதாந்ம்ரு'தாந்

வாய் லிங்கமாகும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது, அது சிவபக்தரின் உடல்; மரணமடைந்தவர்கள் சடங்குகளுடன் இருந்தாலும், சடங்குகள் இல்லாமல் இருந்தாலும்,

உத்திஶ்யபூஜயேதாதிபிதரம்ஶிவமேவஹி பூஜாம்க்ரு'த்வாதிமாதுஶ்சஶிவபக்தாம்ஶ்ச பூஜயேத்

முன்னோர்களையும் சிவனையும் மனதில் வைத்து ஆராதிக்க வேண்டும்; முதன்மைத் தாயாருக்கு வழிபாடு செய்து முடித்த பிறகு, சிவபக்தர்களையும் மரியாதை செய்ய வேண்டும்.

பித்ரு'லோகம்ஸமாஸாத்யக்ரமாந்முக்தோபவேந்ம்ரு'தஃ க்ரியாயுக்ததஶப்யஶ்சதபோயுக்தோவிஶிஷ்யதே

மனிதன் இறந்தபின் முன்னோர்களின் உலகை அடைந்து, அங்கேயிருந்து படிப்படியாக விடுதலை பெறுகிறான்; சடங்குகளைச் செய்யும் அனைவரிலும் தவம் மேற்கொள்பவன் சிறந்தவன்.