ஶிவபுராணம்

க்ரியாதிஶிவகர்மப்யஃ ஶிவஜ்ஞாநம்ப்ரஸாதயேத் தத்தர்ஶநகதாஃஸர்வேமுக்தா ஏவ நஸம்ஶயஃ

வழிபாடு மற்றும் சிவனுக்கான செயல்களால் சிவஞானத்தை அடைய முயல வேண்டும்; அந்த தரிசனத்தை அடைந்தவர்கள் அனைவரும் நிச்சயமாக விடுதலை பெறுவார்கள்.

முக்திராத்மஸ்வரூபேணஸ்வாத்மாராமத்வமேவஹி க்ரியாதபோஜபஜ்ஞாநத்யாநதர்மேஷுஸுஸ்திதஃ

முக்தி என்பது உண்மையில் தன் சொந்த ஆத்மாவில் ஆனந்தமடைவதே; வழிபாடு, தவம், ஜபம், ஞானம், தியானம் ஆகியவற்றில் உறுதியாக நிலைபெறுதல் வேண்டும்.

ஶிவஸ்யதர்ஶநம்லப்தாஸ்வாத்மாராமத்வமேவஹி யதாரவிஃஸ்வகிரணாதஶுத்திமபநேஷ்யதி

சிவனுடைய தரிசனத்தை பெற்றபின், ஒருவர் உண்மையில் தன் ஆத்மாவில் ஆனந்தமடைவார்; அது சூரியன் தனது கதிர்களால் அசுத்தத்தை நீக்கும் போல் ஆகும்.

க்ரு'பாவிசக்ஷணஃஶம்புரஜ்ஞாநமபநேஷ்யதி அஜ்ஞாநவிநிவ்ரு'த்தௌதுஶிவஜ்ஞாநம்ப்ரவர்ததே

கருணையில் நிபுணரான சாம்பு அறியாமையை நீக்குவார்; அறியாமை அகன்றபின் சிவஞானம் தோன்றும்.

ஶிவஜ்ஞாநாத்ஸ்வஸ்வரூபமாத்மாராமத்வமேஷ்யதி ஆத்மாராமத்வஸம்ஸித்தௌக்ரு'தக்ரு'த்யோபவேந்நரஃ

சிவஞானத்தால் ஒருவர் தன் உண்மை ஆத்மாவில் ஆனந்தமடைவார்; அந்த ஆனந்தத்தில் முழுமை அடைந்தவனாக, அவன் எல்லாவற்றையும் செய்தவனாகி நிற்கும்.

புநஶ்சஶதலக்ஷேணப்ரஹ்மணஃபதமாப்நுயாத் புநஶ்சஶதலக்ஷேணவிஷ்ணோஃபதமவாப்நுயாத்

மீண்டும், நூறு ஆயிரம் பிறவிகளுக்குப் பிறகு பிரம்மாவின் நிலையை அடைவான்; மறுபடியும் நூறு ஆயிரம் பிறவிகளுக்குப் பிறகு விஷ்ணுவின் நிலையை அடைவான்.

புநஶ்சஶதலக்ஷேணருத்ரஸ்யபதமாப்நுயாத் புநஶ்ச ஶதலக்ஷேண ஐஶ்வர்யம் பதமாப்நுயாத்

மீண்டும், நூறு ஆயிரம் பிறவிகளுக்குப் பிறகு ரூத்ரனுடைய நிலையை அடைவான்; அதன்பின், நூறு ஆயிரம் பிறவிகளுக்குப் பிறகு ஐஸ்வர்ய நிலையை அடைவான்.

புநஶ்சைவம்விதேநைவ ஜபேந ஸுஸமாஹிதஃ ஶிவலோகாதிபூதம் ஹி காலசக்ரமவாப்நுயாத்

இதேபோல், முழு மனதுடன் ஜபம் செய்து வந்தால், சிவலோகம் முதலிய உலகங்களின் சாரமான காலச்சக்கரத்தை அடைவான்.

காலசக்ரம்பஞ்சசக்ரமேகைகேநக்ரமோத்தரே ஸ்ரு'ஷ்டிமோஹௌப்ரஹ்மசக்ரம்போகமோஹௌதுவைஷ்ணவம்

காலச்சக்கரம் ஐந்தாகப் பிரிக்கப்படுகிறது; ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொன்றுக்கு மேல் வரும். படைப்புக்கான சக்கரம் பிரம்மாவின், அனுபவத்துக்கான சக்கரம் விஷ்ணுவின்.

கோபமோஹௌரௌத்ரசக்ரம்ப்ரமணம்சைஶ்வரம்விதுஃ ஶிவசக்ரம்ஜ்ஞாநமோஹௌபஞ்சசக்ரம்விதுர்புதாஃ

கோபத்துக்கான சக்கரம் ரூத்ரனுடையது, மயக்கத்துக்கான சக்கரம் ஈச்வரனுடையது; ஞானமும் மயக்கமும் சேர்ந்த சிவசக்கரம் ஐந்து வகை என அறிவாளிகள் கூறுகின்றனர்.

புநஶ்சதஶகோட்யா ஹி காரணப்ரஹ்மணஃ பதம் புநஶ்ச தஶகோட்யாஹிதத்பதைஶ்வர்யமாப்நுயாத்

மீண்டும், பத்து கோடி பிறவிகளுக்குப் பிறகு காரண பிரம்மனுடைய நிலையை அடைவான்; அதன்பின், பத்து கோடி பிறவிகளுக்குப் பிறகு அந்த நிலையின் ஐஸ்வர்யத்தையும் அடைவான்.

ஏவம் க்ரமேண விஷ்ண்வாதேஃ பதம்லப்த்வாமஹௌஜஸஃ க்ரமேணதத்பதைஶ்வர்யம் லப்த்வாசைவமஹாத்மநஃ

இவ்வாறு, ஒவ்வொரு நிலையில், விஷ்ணு முதலான பெரும் சக்தி உடையவர்களின் இடத்தை அடைந்து, பின்னர் அந்த இடங்களின் ஆட்சி உரிமையையும், மேலும் அந்த மகாத்மாவின் பெருமையையும் அடைகிறான்.

ஶதகோடிமநும் ஜப்த்வா பஞ்சோத்தரமதம்த்ரிதஃ ஶிவலோகமவாப்நோதிபஞ்சமாவரணாத்பஹிஃ

ஒரு கோடி முறை அந்த மந்திரத்தை அசையாமல் பக்தியுடன் ஜபித்தால், ஐந்தாவது சுற்றைத் தாண்டி சிவலோகத்தை அடைகிறான்.

ராஜஸம்மம்டபம்தத்ரநம்தீஸம்ஸ்தாநமுத்தமம் தபோரூபஶ்சவ்ரு'ஷபஸ்தத்ரைவபரித்ரு'ஶ்யதே

அங்கு அரசர் மண்டபம் உள்ளது; அங்கு நந்தியின் சிறந்த ஆசனம் இருக்கிறது; தவம் வடிவில் காளை அங்கே காணப்படுகிறது.

ஸத்யோஜாதஸ்யதத்ஸ்தாநம்பஞ்சமாவரணம்பரம் வாமதேவஸ்யசஸ்தாநம்சதுர்தாவரணம்புநஃ

சத்யோஜாதரின் இடம் ஐந்தாவது, உயர்ந்த சுற்றாகும்; வாமதேவரின் இடம் நான்காவது சுற்றாகும்.

அகோரநிலயம்பஶ்சாத்த்ரு'தீயாவரணம்பரம் புருஷஸ்யைவஸாம்பஸ்யத்விதீயாவரணம்ஶுபம்

அகோரரின் இருப்பிடம் மூன்றாவது, உயர்ந்த சுற்றாகும்; சம்புவாகிய புருஷரின் இடம் இரண்டாவது, மங்களமான சுற்றாகும்.

ஈஶாநஸ்யபரஸ்யைவப்ரதமாவரணம்ததஃ த்யாநதர்மஸ்ய ச ஸ்தாநம்பஞ்சமம்மம்டபம்ததஃ

ஈசானரின் உயர்ந்த இடம் முதற் சுற்றாகும்; தியானமும் தர்மமும் நிறைந்த இடம் ஐந்தாவது மண்டபமாகும்.

பலிநாதஸ்யஸம்ஸ்தாநம்தத்ரபூர்ணாம்ரு'தப்ரதம் சதுர்தம்மம்டபம்பஶ்சாச்சம்த்ரஶேகரமூர்திமத்

அங்கு பலிநாதரின் ஆசனம் முழுமையான அமிர்தத்தை அளிக்கிறது; அதன் பின் நான்காவது மண்டபம் சந்திரசேகரரின் உருவத்துடன் உள்ளது.

ஸோமஸ்கம்தஸ்யசஸ்தாநம்த்ரு'தீயம்மம்டபம்பரம் த்விதீயம்மம்டபம்ந்ரு'த்யமம்டபம்ப்ராஹுராஸ்திகாஃ

சோமஸ்கந்தரின் இடம் மூன்றாவது, உயர்ந்த மண்டபமாகும்; இரண்டாவது மண்டபம் அறிவாளிகள் நடன மண்டபம் என அழைக்கின்றனர்.

ப்ரதமம்மூலமாயாயாஃ ஸ்தாநம்தத்ரைவஶோபநம் ததஃ பரம் கர்பக்ரு'ஹம்லிம்கஸ்தாநம் பரம் ஶுபம்

மூலமாயையின் முதல் அழகிய இடம் அங்கே உள்ளது; அதன் பின், மேலும் உள்ளே, கருவறை எனும் லிங்கத்தின் புனித இடம் உள்ளது.

நந்திஸம்ஸ்தாநதஃ பஶ்சாந்நவிதுஃ ஶிவவைபவம் நம்தீஶ்வரோபஹிஸ்திஷ்டந்பஞ்சாக்ஷரமுபாஸதே

நந்தியின் ஆசனத்துக்கு அப்பால், சிவனின் மகிமையை அவர்கள் அறியமாட்டார்கள்; நந்தீசுவரர் வெளியே நின்று ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தை வழிபடுகிறார்.

ஏவம் குருக்ரமால்லப்தம் நம்தீஶாச்ச மயாபுநஃ ததஃ பரம்ஸ்வஸம்வேத்யம் ஶிவே நைவாநுபாவிதம்

இவ்வாறு, குரு பரம்பரையாலும், மீண்டும் நந்தீசுவரராலும் நான் இதை பெற்றேன்; அதன் பின், சிவனில் தானாகவே அனுபவிக்கப்படுவது உணரப்படவில்லை.

ஶிவஸ்யக்ரு'பயாஸாக்ஷாச்சிவலோகஸ்யவைபவம் விஜ்ஞாதும்ஶக்யதே ஸர்வைர்நாந்யதேத்யாஹுராஸ்திகாஃ

சிவனின் அருளால் மட்டுமே சிவலோகத்தின் மகிமையை அனைவரும் அறிய முடியும்; இல்லையெனில் அது சாத்தியமில்லை என்று நம்பிக்கையுள்ளோர் கூறுகின்றனர்.

ஏவம்க்ரமேணமுக்தாஃஸ்யுர்ப்ராஹ்மணாவைஜிதேம்த்ரியஃ அந்யேஷாம் ச க்ரமம்வக்ஷ்யே கததஃ ஶ்ரு'ணுதாதராத்

இவ்வாறு, ஒவ்வொரு நிலையில், தம்மை அடக்கிய பிராமணர்கள் விடுதலை பெறுவர்; பிறருக்கான நிலைமைகளை இப்போது நான் சொல்கிறேன்—கவனமாகக் கேளுங்கள்.

குரூபதேஶாஜ்ஜாப்யம்வைப்ராஹ்மணாநாம்நமோ ऽம்தகம் பஞ்சாக்ஷரம் பஞ்சலக்ஷமாயுஷ்யம்ப்ரஜபேத்விதிஃ

குருவின் உபதேசப்படி, பிராமணர்கள் 'நம' என்ற ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தை, ஆயுள் நீடிக்க விதிப்படி ஐந்து இலட்சம் முறை ஜபிக்க வேண்டும்.

ஸ்த்ரீத்வாபநயநார்தம்துபஞ்சலக்ஷம்ஜபேத்புநஃ மம்த்ரேணபுருஷோபூத்வாக்ரமாந்முக்தோபவேத்புதஃ

பெண்மை நீங்குவதற்காக, மீண்டும் ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்; அந்த மந்திரத்தின் மூலம், ஆணாகி, முறையே ஞானி விடுதலை பெறுவான்.

க்ஷத்ரியஃபஞ்சலக்ஷேணக்ஷத்த்ரத்வமபநேஷ்யதி புநஶ்சபஞ்சலக்ஷேணக்ஷத்த்ரியோப்ராஹ்மணோபவேத்

க்ஷத்திரியர், ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தின் மூலம் தன் க்ஷத்திரிய தன்மையை நீக்குவான்; மீண்டும், அதே மந்திரத்தின் மூலம் க்ஷத்திரியர் பிராமணராக மாறுவான்.

மம்த்ரஸித்திர்ஜபாச்சைவக்ரமாந்முக்தோபவைந்நரஃ வைஶ்யஸ்துபஞ்சலக்ஷேணவைஶ்யத்வமபநேஷ்யதி

மந்திர சித்தியும் ஜபமும் மூலம், முறையே மனிதன் விடுதலை பெறுவான்; வைசியர், ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தின் மூலம் தன் வைசிய தன்மையை நீக்குவான்.

புநஶ்சபஞ்சலக்ஷேணமம்த்ரக்ஷத்த்ரிய உச்யதே புநஶ்சபஞ்சலக்ஷேண க்ஷத்த்ரத்வமபநேஷ்யதி

மீண்டும், ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தின் மூலம், அவன் மந்திர க்ஷத்திரியன் எனப்படுவான்; மீண்டும், அதே மந்திரத்தின் மூலம் க்ஷத்திரிய தன்மையை நீக்குவான்.