ஶிவபுராணம்

ததர்வாக்சக்திலோகா ஹி ஶதம் வை த்வாதஶாதிகம்

அதற்கு கீழே, நூற்றிரண்டு சக்தி உலகங்கள் உள்ளன.

ததர்வாக்பிம்துரூபம் ஹி நாதரூபம் ததுத்தரம் ததர்வாக்கர்மலோகஸ்து ததூர்த்வம் ஜ்ஞாநலோககஃ

அதற்கு கீழே பிந்து வடிவம் உள்ளது; மேலே நாட வடிவம் உள்ளது. கீழே செயல் உலகம், மேலே அறிவு உலகம் உள்ளது.

நமஸ்காரஸ்ததூர்த்வம்ஹிமதாஹம்காரநாஶநஃ ஜநிஜம்திரோதாநம்நாநிஷித்த்யாததே இதி

அதற்கு மேலே வணக்கம் செய்வது அகந்தையை அழிக்கிறது; பிறப்பால் வரும் மறைவு அங்கே தடுக்கப்படுவதில்லை.

ஜ்ஞாநஶப்தார்த ஏவம் ஹி திரோதாநநிவாரணாத் ததர்வாக்பரிவர்தம்தேஹ்யாதிபௌதிகபூஜகாஃ

‘அறிவு’ என்ற சொல்லின் பொருளில் மறைவு நீங்குகிறது; புவி பொருள்களை வணங்குபவர்கள் கீழே சுற்றிக்கொண்டே இருக்கிறார்கள்.

ஆத்யாத்மிகார்சகா ஏவ ததூர்த்வம்ஸம்ப்ரயாம்திவை தாவத்வைவேதிபாகம்தந்மஹாலோகாத்மலிம்ககே

ஆன்மாவை வணங்குபவர்கள் உண்மையில் மேலே செல்கிறார்கள்; அந்த மகா உலகில் பிரிவில்லாத பாகம் வரை அவர்கள் செல்வார்கள்.

ப்ரக்ரு'த்யாத்யஷ்டபம்தோபிவேத்யம்தேஸம்ப்ரதிஷ்டதஃ ஏவமேதாத்ரு'ஶம்ஜ்ஞேயம்ஸர்வம்லௌகிகவைதிகம்

பிரகிருதி முதலான எட்டு பந்தங்கள் அங்கே நிலைபெற்றுள்ளன என்று அறிய வேண்டும்; அதுபோல் எல்லா உலகியலும் வேதத்தையும் இப்படியே அறிய வேண்டும்.

அதர்மமஹிஷாரூடம்காலசக்ரம்தரம்திதே ஸத்யாதிதர்மயுக்தாயேஶிவபூஜாபராஶ்சயே

அதர்மம் என்னும் எருமை மீது காலச் சக்கரம் சுழல்கிறது; ஆனால் சத்தியம் முதலான தர்மங்களுடன் சிவனை வணங்குபவர்கள் வேறுபட்டவர்கள்.

ததூர்த்வம்வ்ரு'ஷபோதர்மோப்ரஹ்மசர்யஸ்வரூபத்ரு'க் ஸத்யாதிபாதயுக்தஸ்துஶிவலோகாக்ரதஃஸ்திதஃ

அதற்கு மேலே, தர்மம் எருமை வடிவில், தவம் தாங்கி, சத்தியம் முதலான நற்குணங்களுடன் சிவலோகத்தின் முன்புறம் நிற்கிறது.

க்ஷமாஶ்ரு'ங்கஃ ஶமஶ்ரோத்ரோ வேதத்வநிவிபூஷிதஃ ஆஸ்திக்யசக்ஷுர்நிஶ்வாஸகுருபுத்திமநா வ்ரு'ஷஃ

அந்த எருமைக்கு கொம்பாக பொறுமை, காதாக அமைதி, வேத ஒலியால் அலங்கரிக்கப்பட்டது; கண்களாக நம்பிக்கை, ஆசானாக மூச்சு, மனதாக அறிவு உள்ளது.

க்ரியாதிவ்ரு'ஷபா ஜ்ஞேயாஃ காரணாதிஷு ஸர்வதா தம் க்ரியாவ்ரு'ஷபம் தர்மம் காலாதீதோதிதிஷ்டதி

செயல் முதலான எருமைகள் எப்போதும் காரணங்களில் அறியப்பட வேண்டும்; அந்தச் செயல் எருமை தர்மம் காலத்தைத் தாண்டி நிற்கிறது.

ப்ரஹ்மவிஷ்ணுமஹேஶாநாம் ஸ்வஸ்வாயுர்திநமுச்யதே

பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேசன் ஆகியோருக்கு தங்களது ஆயுளுக்கு ஒவ்வொரு நாள் என்று கூறப்படுகிறது.

புநஃ காரணஸத்யாம்தாஃ காரணப்ரஹ்மணஸ்ததா கம்தாதிப்யஸ்து பூதேப்யஸ்ததூர்த்வம் நிர்மிதாஃ ஸதா

மீண்டும், காரணத்தின் முடிவை அடைவோர் காரண பிரம்மனாகிறார்கள்; மணம் முதலான புவிகள் மேலே எப்போதும் உருவாக்கப்படுகின்றன.

ஸூக்ஷ்மகம்தஸ்வரூபாஹிஸ்திதாலோகாஶ்சதுர்தஶ புநஃ காரணவிஷ்ணோர்வைஸ்திதா லோகாஶ்சதுர்தஶ

அங்கே பதினான்கு உலகங்கள் நறுமணத்தின் நுண்ணிய வடிவில் நிலைபெற்றுள்ளன; மீண்டும், காரண விஷ்ணுவில் பதினான்கு உலகங்கள் நிலைபெற்றுள்ளன.

புநஃகாரணருத்ரஸ்யலோகாஷ்டாவிம்ஶகா மதாஃ புநஶ்சகாரணேஶஸ்யஷட்பஞ்சாஶத்ததூர்த்வகாஃ

காரண ரூத்ரனுடைய உலகங்கள் இருபத்தெட்டு எனக் கூறப்படுகிறது; அதற்கு மேல் காரண ஈசனுடைய உலகங்கள் ஐம்பத்தாறு உள்ளன.

ததஃ பரம்ப்ரஹ்மசர்யலோகாக்யம் ஶிவஸம்மதம் தத்ரைவஜ்ஞாநகைலாஸேபஞ்சாவரணஸம்யுதே

அதற்குப் பிறகு, சிவபெருமான் மதிப்பிடும் பிரம்மச்சரிய உலகம் உள்ளது; அங்கேயே ஞான கயிலாயத்தில் ஐந்து வளையங்களுடன் அமைந்துள்ளது.

பஞ்சமம்டலஸம்யுக்தம்பஞ்சப்ரஹ்மகலாந்விதம் ஆதிஶக்திஸமாயுக்தமாதிலிம்கம்துதத்ரவை

அது ஐந்து வட்டங்களுடன் கூடியது, ஐந்து பிரம்ம சக்திகளும், ஆதிசக்தியும் ஒன்றாக இணைந்துள்ளன; அங்கேயே ஆதிலிங்கம் உள்ளது.

ஶிவாலயமிதம்ப்ரோக்தம்ஶிவஸ்யபரமாத்மநஃ பரஶக்த்யாஸமாயுக்தஸ்தத்ரைவபரமேஶ்வரஃ

இது சிவபெருமானின் பரமாத்மாவின் இல்லம் என்று கூறப்படுகிறது; அங்கேயே பரமேஸ்வரன் பராசக்தியுடன் இணைந்து தங்கியிருக்கிறார்.

ஸ்ரு'ஷ்டிஃ ஸ்திதிஶ்சஸம்ஹாரஸ்திரோபாவோப்யநுக்ரஹஃ பஞ்சக்ரு'த்யப்ரவீணோ ऽஸௌஸச்சிதாநம்தவிக்ரஹஃ

பிரபஞ்சத்தை உருவாக்குதல், காத்தல், அழித்தல், மறைத்தல், அருள் வழங்குதல் என்ற ஐந்து செயல்களிலும் அவர் தேர்ந்தவர்; அவர் உருவம் சத்து, சித்தம், ஆனந்தம் ஆகியவற்றால் நிரம்பியுள்ளது.

த்யாநதர்மஃ ஸதாயஸ்யஸதாநுக்ரஹதத்பரஃ ஸமாத்யாஸநமாஸீநஃ ஸ்வாத்மாராமோவிராஜதே

அவரது இயல்பு எப்போதும் தியானமும் தர்மமும் ஆகும்; எப்போதும் அருள் வழங்கும் எண்ணத்தில், சமாதி நிலையில் அமர்ந்து, தன் ஆத்மாவில் ஆனந்தமடைந்து ஒளிவீசுகிறார்.

தஸ்யஸம்தர்ஶநம்ஸாம்த்யம்கர்மத்யாநாதிபிஃ க்ரமாத் நித்யாதிகர்மயஜநாச்சிவகர்மமதிர்பவேத்

அவரை காணும் தரிசனம், சந்த்யா வழிபாடு, தியானம் போன்றவற்றால் படிப்படியாக பெறப்படுகிறது; நித்ய கர்மா முதலிய யாகங்களைச் செய்து வந்தால், சிவனுடைய செயல்களில் மனம் நிலைபெறும்.

க்ரியாதிஶிவகர்மப்யஃ ஶிவஜ்ஞாநம்ப்ரஸாதயேத் தத்தர்ஶநகதாஃஸர்வேமுக்தா ஏவ நஸம்ஶயஃ

வழிபாடு மற்றும் சிவனுக்கான செயல்களால் சிவஞானத்தை அடைய முயல வேண்டும்; அந்த தரிசனத்தை அடைந்தவர்கள் அனைவரும் நிச்சயமாக விடுதலை பெறுவார்கள்.

முக்திராத்மஸ்வரூபேணஸ்வாத்மாராமத்வமேவஹி க்ரியாதபோஜபஜ்ஞாநத்யாநதர்மேஷுஸுஸ்திதஃ

முக்தி என்பது உண்மையில் தன் சொந்த ஆத்மாவில் ஆனந்தமடைவதே; வழிபாடு, தவம், ஜபம், ஞானம், தியானம் ஆகியவற்றில் உறுதியாக நிலைபெறுதல் வேண்டும்.

ஶிவஸ்யதர்ஶநம்லப்தாஸ்வாத்மாராமத்வமேவஹி யதாரவிஃஸ்வகிரணாதஶுத்திமபநேஷ்யதி

சிவனுடைய தரிசனத்தை பெற்றபின், ஒருவர் உண்மையில் தன் ஆத்மாவில் ஆனந்தமடைவார்; அது சூரியன் தனது கதிர்களால் அசுத்தத்தை நீக்கும் போல் ஆகும்.

க்ரு'பாவிசக்ஷணஃஶம்புரஜ்ஞாநமபநேஷ்யதி அஜ்ஞாநவிநிவ்ரு'த்தௌதுஶிவஜ்ஞாநம்ப்ரவர்ததே

கருணையில் நிபுணரான சாம்பு அறியாமையை நீக்குவார்; அறியாமை அகன்றபின் சிவஞானம் தோன்றும்.

ஶிவஜ்ஞாநாத்ஸ்வஸ்வரூபமாத்மாராமத்வமேஷ்யதி ஆத்மாராமத்வஸம்ஸித்தௌக்ரு'தக்ரு'த்யோபவேந்நரஃ

சிவஞானத்தால் ஒருவர் தன் உண்மை ஆத்மாவில் ஆனந்தமடைவார்; அந்த ஆனந்தத்தில் முழுமை அடைந்தவனாக, அவன் எல்லாவற்றையும் செய்தவனாகி நிற்கும்.

புநஶ்சஶதலக்ஷேணப்ரஹ்மணஃபதமாப்நுயாத் புநஶ்சஶதலக்ஷேணவிஷ்ணோஃபதமவாப்நுயாத்

மீண்டும், நூறு ஆயிரம் பிறவிகளுக்குப் பிறகு பிரம்மாவின் நிலையை அடைவான்; மறுபடியும் நூறு ஆயிரம் பிறவிகளுக்குப் பிறகு விஷ்ணுவின் நிலையை அடைவான்.

புநஶ்சஶதலக்ஷேணருத்ரஸ்யபதமாப்நுயாத் புநஶ்ச ஶதலக்ஷேண ஐஶ்வர்யம் பதமாப்நுயாத்

மீண்டும், நூறு ஆயிரம் பிறவிகளுக்குப் பிறகு ரூத்ரனுடைய நிலையை அடைவான்; அதன்பின், நூறு ஆயிரம் பிறவிகளுக்குப் பிறகு ஐஸ்வர்ய நிலையை அடைவான்.

புநஶ்சைவம்விதேநைவ ஜபேந ஸுஸமாஹிதஃ ஶிவலோகாதிபூதம் ஹி காலசக்ரமவாப்நுயாத்

இதேபோல், முழு மனதுடன் ஜபம் செய்து வந்தால், சிவலோகம் முதலிய உலகங்களின் சாரமான காலச்சக்கரத்தை அடைவான்.

காலசக்ரம்பஞ்சசக்ரமேகைகேநக்ரமோத்தரே ஸ்ரு'ஷ்டிமோஹௌப்ரஹ்மசக்ரம்போகமோஹௌதுவைஷ்ணவம்

காலச்சக்கரம் ஐந்தாகப் பிரிக்கப்படுகிறது; ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொன்றுக்கு மேல் வரும். படைப்புக்கான சக்கரம் பிரம்மாவின், அனுபவத்துக்கான சக்கரம் விஷ்ணுவின்.