ஶிவபுராணம்

ஜந்மார்பணாச்சிவஃ ப்ரீதிஃஸ்வஸாயுஜ்யம்ததாதிஹி இதம்தஜ்ஜந்மநைவேத்யம்ஶிவஸ்யைவப்ரதாபயேத்

பிறப்பை அர்ப்பணித்தால் சிவன் மகிழ்ச்சி அடைந்து தன்னைச் சேரும் நிலையை அருளுவான்; இந்த பிறப்பு நைவேத்யம் சிவனுக்கே வழங்கப்பட வேண்டும்.

யோநிலிம்கஸ்வரூபேணஶிவோஜந்மாநிரூபகஃ தஸ்மாஜ்ஜந்மநிவ்ரு'த்த்யர்தம்ஜந்ம பூஜா ஶிவஸ்ய ஹி

யோனி மற்றும் லிங்க வடிவில் சிவன் பிறப்பை நிர்ணயிப்பவன்; ஆகவே, பிறப்பிலிருந்து விடுதலை பெறுவதற்காக சிவனின் பிறப்பை வழிபட வேண்டும்.

பிம்துநாதாத்மகம்ஸர்வம்ஜகத்ஸ்தாவரஜம்கமம் பிம்துஃஶக்திஃஶிவோநாதஃஶிவஶக்த்யாத்மகம்ஜகத்

இந்த உலகில் நிலையானதும் அசையும் அனைத்தும் பிந்து, நாதம் ஆகியவற்றால் ஆனவை; பிந்து என்பது சக்தி, சிவன் நாதம், உலகம் சிவன் மற்றும் சக்தியின் இயல்பை உடையது.

நாதாதாரமிதம்பிம்துர்பிம்த்வாதாரமிதம் ஜகத் ஜகதாதாரபூதௌஹிபிம்துநாதௌ வ்யவஸ்திதௌ

இந்த பிந்து நாதத்திற்கு ஆதாரம், நாதம் பிந்துவிற்கு ஆதாரம்; பிந்து, நாதம் ஆகிய இரண்டிலும் உலகம் நிலைபெற்றுள்ளது.

விந்துநாதயுதம்ஸர்வம்ஸகலீகரணம்பவேத் ஸகலீகரணாஜ்ஜந்மஜகத்ப்ராப்நோத்யஸம்ஶயஃ

பிந்து, நாதம் சேர்ந்தால் எல்லாம் வெளிப்படுகிறது; அந்த வெளிப்பாட்டிலிருந்து உலகம் தோன்றுகிறது என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

பிம்துநாதாத்மகம்லிம்கம்ஜகத்காரணமுச்யதே பிம்துர்தேர்வீஶிவோநாதஃஶிவலிம்கம்துகத்யதே

பிந்து, நாதம் சேர்ந்த லிங்கமே உலகிற்குக் காரணம் எனப்படுகிறது; பிந்து என்பது தேவி, நாதம் சிவன், இதுவே சிவலிங்கம் என விளக்கப்படுகிறது.

தஸ்மாஜ்ஜந்மநிவ்ரு'த்த்யர்தம்ஶிவலிம்கம்ப்ரபூஜயேத் மாதாதேவீபிம்துரூபாநாதரூபஃ ஶிவஃ பிதா

அதனால், பிறப்பிலிருந்து விடுதலை பெற சிவலிங்கத்தை வழிபட வேண்டும்; தாய் தேவி பிந்து வடிவம், தந்தை சிவன் நாத வடிவம்.

பூஜிதாப்யாம்பித்ரு'ப்யாம்துபரமாநம்த ஏவ ஹி பரமாநம்தலாபார்தம்ஶிவலிம்கம்ப்ரபூஜயேத்

இரு பெற்றோர்களையும் வழிபட்டால் பரம ஆனந்தம் கிடைக்கும்; அந்த பரமானந்தத்தை அடைவதற்காக சிவலிங்கத்தை வழிபட வேண்டும்.

ஸாதேவீஜகதாம்மாதாஸஶிவோஜகதஃ பிதா பித்ரோஃ ஶுஶ்ரூஷகேநித்யம்க்ரு'பாதிக்யம் ஹி வர்ததே

தேவி எல்லா உலகங்களுக்கும் தாய், சிவன் உலகத்துக்குத் தந்தை; பெற்றோர்களுக்கு எப்போதும் சேவை செய்தால் கருணை அதிகரிக்கும்.

க்ரு'பயாம்தர்கதைஶ்வர்யம்பூஜகஸ்யததாதிஹி தஸ்மாதம்தர்கதாநம்தலாபார்தம்முநிபும்கவாஃ

கருணையின் மூலம் வழிபடுபவருக்கு உள்ளார்ந்த ஐசுவரியம் கிடைக்கும்; ஆகவே, உள்ளார்ந்த ஆனந்தத்திற்காக, முனிவர்களே, வழிபட வேண்டும்.

பித்ரு'மாத்ரு'ஸ்வரூபேணஶிவலிம்கம்ப்ரபூஜயேத் பர்கஃ புருஷரூபோ ஹி பர்காப்ரக்ரு'திருச்யதே

தந்தை, தாய் வடிவில் சிவலிங்கத்தை வழிபட வேண்டும்; பார்கம் புருஷன் வடிவம், பார்கா என்பது சக்தி எனப்படுகிறது.

அவ்யக்தாம்தரதிஷ்டாநம் கர்பஃ புருஷ உச்யதே ஸுவ்யக்தாம்தரதிஷ்டாநம்கர்பஃ ப்ரக்ரு'திருச்யதே

மறைந்துள்ள உள்ளக இருப்பிடம் கொண்ட கரு புருஷன் எனப்படுகிறது; வெளிப்பட்ட உள்ளக இருப்பிடம் கொண்ட கரு சக்தி எனப்படுகிறது.

புருஷத்வாதிகர்போஹிகர்பவாஞ்ஜநகோயதஃ புருஷாத்ப்ரக்ரு'தோயுக்தம்ப்ரதமம்ஜந்மகத்யதே

கருவே புருஷன், ஏனெனில் அவன் உருவாக்குபவன்; புருஷனும் சக்தியும் சேர்ந்தபோது முதலாவது பிறப்பு உண்டாகிறது எனப்படுகிறது.

ப்ரக்ரு'தேர்வ்யக்ததாம்யாதம்த்விதீயம் ஜந்ம கத்யதே ஜந்மஜம்துர்ம்ரு'த்யுஜந்ம புருஷாத்ப்ரதிபத்யதே

சக்தி வெளிப்படும்போது இரண்டாவது பிறப்பு உண்டாகிறது; பிறப்பால் பிறந்த உயிர், புருஷனிலிருந்து தோன்றி, இறப்பை அடைகிறது.

அந்யதோபாவ்யதே ऽவஶ்யம்மாயயாஜந்மகத்யதே ஜீர்யதேஜந்மகாலாத்யத்தஸ்மாஜ்ஜீவ இதி ஸ்ம்ரு'தஃ

இல்லை என்றால், மாயையால் பிறப்பு தவிர்க்க முடியாதது; பிறந்தது காலப்போக்கில் அழிகிறது, அதனால் உயிர் என அழைக்கப்படுகிறது.

ஜந்மதேதந்யதே பாஶைர்ஜீவஶப்தார்த ஏவ ஹி ஜந்மபாஶநிவ்ரு'த்த்யர்தம்ஜந்மலிம்கம்ப்ரபூஜயேத்

பிறப்பு உயிரை கட்டுப்படுத்தும் பாசங்களால் கட்டி வைக்கிறது; இதற்கே 'ஜீவன்' என்று பெயர். பிறப்பு என்ற பாசம் நீங்க வேண்டும் என்றால், பிறப்பின் அடையாளத்தை வழிபட வேண்டும்.

பம் வ்ரு'த்திம் கச்சதீத்யர்தாத்பகஃப்ரக்ரு'திருச்யதே ப்ராக்ரு'தைஃ ஶப்தமாத்ராத்யைஃ ப்ராக்ரு'தேம்த்ரியபோஜநாத்

'ப' என்பது வளர்ச்சி என்று பொருள்; அதனால் 'பக' என்பது மூலத்துவம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இயற்கையான சொற்கள் மற்றும் உணர்வுகள் மூலம், இந்த உலக அனுபவம் இயற்கை என்று அறியப்படுகிறது.

பகஸ்யேதம் போகமிதி ஶப்தார்தோ முக்யதஃ ஶ்ருதஃ முக்யோ பகஸ்து ப்ரக்ரு'திர்பகவாஞ்சிவ உச்யதே

'பக' என்பதன் முதன்மை அர்த்தம் அனுபவம் என்பதே. அது முக்கியமான பொருளாகக் கேட்கப்படுகிறது. அந்த பகவே இயற்கை, பகவான் சிவன் பகத்தின் உரிமையாளர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

பகவாந்போகதாதாஹிநா ऽந்யோபோகப்ரதாயகஃ பகஸ்வாமீசபகவாந்பர்க இத்யுச்யதேபுதைஃ

பகவான் அனுபவத்தை வழங்குபவர்; வேறு யாரும் அதை தர முடியாது. பகத்தின் உரிமையாளர் பகவான் என்றும், பண்டிதர்கள் அவரை 'பர்க' என்றும் அழைக்கிறார்கள்.

பகேநஸஹிதம்லிம்கம் பகம்லிம்கேநஸம்யுதம் இஹாமுத்ரசபோகார்தம்நித்யபோகார்தமேவ ச

பகத்துடன் இணைந்த லிங்கம், அல்லது லிங்கத்துடன் சேர்ந்த பகம், இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் அனுபவத்திற்காகவும், என்றும் தொடரும் அனுபவத்திற்காகவும் உள்ளது.

பகவம்தம்மஹாதேவம் ஶிவலிம்கம்ப்ரபூஜயேத் லோகப்ரஸவிதாஸூர்யஸ்தச்சிஹ்நம் ப்ரஸவாத்பவேத்

பகவானாகிய மகாதேவனை சிவலிங்கமாக வழிபட வேண்டும்; உலகத்தை உருவாக்கும் சூரியன், அந்த அடையாளம் படைப்பிலிருந்து தோன்றுகிறது.

லிம்கார்தகமகம்சிஹ்நம்லிம்கமித்யபிதீயதே

அடையாளத்தின் பொருளை விளக்கும் குறி 'லிங்கம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

லிம்கமர்தம்ஹிபுருஷம் ஶிவம்கமயதீத்யதஃ ஶிவஶக்த்யோஶ்சசிஹ்நஸ்யமேலநம்லிம்கமுச்யதே

லிங்கம் என்பது மனிதனின் குறிக்கோளைச் சுட்டுகிறது, ஏனெனில் அது சிவனுடன் இணைகிறது; சிவனும் சக்தியும் சேர்ந்த குறி 'லிங்கம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸ்வசிஹ்நபூஜநாத்ப்ரீதஶ்சிஹ்நகார்யம் ந வீயதே சிஹ்நகார்யம்துஜந்மாதிஜந்மாத்யம்விநிவர்ததே

தனது குறியை வழிபட்டால் திருப்தி கிடைக்கும்; அந்த குறியின் செயல் அழியாது. பிறப்பிலிருந்து வரும் குறியின் செயல் நீங்கும்.

ப்ராக்ரு'தைஃ புருஷைஶ்சாபிபாஹ்யாப்யம்தரஸம்பவைஃ ஷோடஶைருபசாரைஶ்ச ஶிவலிம்கம்ப்ரபூஜயேத்

இயற்கையான மனிதர்களும், வெளிப்புறமும் உள்ளார்ந்தும் வரும் வகையில், பதினாறு வகை அர்ப்பணிப்புகளால் சிவலிங்கத்தை வழிபட வேண்டும்.

ஏவமாதித்யவாரேஹிபூஜாஜந்மநிவர்திகா ஆதிவாரேமஹாலிம்கம்ப்ரணவேநைவபூஜயேத்

சூரியனின் நாளில் இவ்வாறு வழிபாடு பிறப்பை நீக்கும்; முதல் நாளில் மகாலிங்கத்தை புனித ஒலியுடன் வழிபட வேண்டும்.

ஆதிவாரே பஞ்சகவ்யைரபிஷேகோ விஶிஷ்யதே கோமயம்கோஜலம்க்ஷீரம்தத்யாஜ்யம் பஞ்சகவ்யகம்

முதல் நாளில், பஞ்சகவ்யத்தால் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்; அதாவது கோமியம், கோமூத்திரம், பால், தயிர், நெய் ஆகிய ஐந்து.

க்ஷீராத்யம்சப்ரு'தக்ச்சைவமதுநாசேக்ஷுஸாரகைஃ கவ்யக்ஷீராந்நநைவேத்யம்ப்ரணவேநைவகாரயேத்

பால் முதலியன தனித்தனியாகவும், தேன் மற்றும் கரும்பு சாறு ஆகியவற்றையும், பசுமாட்டுப் பாலால் செய்யப்பட்ட நைவேத்யமாக புனித ஒலியுடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ப்ரணவம்த்வநிலிம்கம்துநாதலிம்கம்ஸ்வயம்புவஃ பிம்துலிம்கம் து யம்த்ரம்ஸ்யாந்மகாரம்துப்ரதிஷ்டிதம்

ஒலியின் லிங்கம் புனித ஒலி; நாத லிங்கம் தானாக உருவானது; பிந்து லிங்கம் என்பது யந்திரம், 'ம' என்ற எழுத்து அதில் நிலைபெற்றுள்ளது.