ஶிவபுராணம்

தத்ர வஃ கால ஏவைஷ தைவாதுபநதஃ ஸ்வயம் ப்ரயாத தக்ஷிணம் மேரோஃ ஶிகரம் தேவஸேவிதம்

இப்போது உங்களுக்கான நேரம் வந்து விட்டது; உடனே தேவதைகள் வணங்கும் மேரு மலையின் தெற்கு சிகரத்திற்குச் செல்லுங்கள்.

ஸநத்குமாரோ யத்ராஸ்தே மம புத்ரஃ பரோ முநிஃ ப்ரதீக்ஷ்யாகமநம் ஸாக்ஷாத்பூதநாதஸ்ய நம்திநஃ

அங்கே என் மகனும் உயர்ந்த முனிவருமான சனத்குமாரன், உயிர்கள் எல்லாம் ஆண்ட நந்தி வருவதை எதிர்பார்த்து காத்திருக்கிறார்.

புரா ஸநத்குமாரோபி த்ரு'ஷ்ட்வாபி பரமேஶ்வரம் அஜ்ஞாநாத்ஸர்வயோகீந்த்ரமாநீ விநயதூஷிதஃ

முன்பே, சனத்குமாரனும் பரம எஸ்வரனை பார்த்தும், எல்லா யோகிகளுக்கும் தலைவனென்ற அகந்தையால், அறியாமையால், மரியாதை செய்யாமல் இருந்தான்.

அப்யுத்தாநாதிகம் யுக்தமகுர்வந்நதிநிர்பயஃ ததோ ऽபராதாத்க்ருத்தேந மஹோஷ்ட்ரோ நம்திநா க்ரு'தஃ

அவன் மரியாதை செய்ய வேண்டியதை செய்யாமல், அச்சமில்லாமல், பணிவில்லாமல் இருந்ததால், கோபமடைந்த நந்தி அவனை பெரிய ஒட்டகமாக மாற்றினான்.

அத காலேந மஹதா ததர்தே ஶோசதா மயா உபாஸ்ய தேவம் தேவீஞ்ச நம்திநம் சாநுநீய வை

அதற்குப் பிறகு, காலம் கடந்தும் அந்த துயரத்தில் நான் இறைவனையும், இறைவியையும், நந்தியையும் மனமாரப் பிரார்த்தித்து சமாதானம் செய்தேன்.

கதம்சிதுஷ்ட்ரதா தஸ்ய ப்ரயத்நேந நிவாரிதா ப்ராபிதோ ஹி யதாபூர்வம் ஸநத்பூர்வாம் குமாரதாம்

பெரிய முயற்சியால், அவனுடைய ஒட்டக உருவம் நீங்க, சனத்குமாரன் பழைய இளமை நிலைக்கு திரும்பினான்.

ததாஹ ச மஹாதேவஃ ஸ்மயந்நிவ கணாதிபம் அவஜ்ஞாய ஹி மாமேவ ததாஹம்க்ரு'தவாந்முநிஃ

அப்போது மகாதேவன் சிரித்தபடி கணாதிபதியிடம் சொன்னார்: 'அவன் என்னை அவமதித்ததால், முனிவன் இப்படி அகந்தையுடன் நடந்தான்.' என்று.

அதஸ்த்வமேவ யாதாத்ம்யம் மமாஸ்மை கதயாநக ப்ரஹ்மணஃ பூர்வஜஃ புத்ரோ மாம் மூட இவ ஸம்ஸ்மரந்

ஆகையால், பாவமில்லாதவனே, நீயே என் உண்மையான தன்மையை அவனுக்குச் சொல்; பிரம்மாவின் முதல்வன் என்றாலும், அவன் என்னை அறியாமல் நினைக்கிறான்.

மயைவ ஶிஷ்யதே தத்தோ மம ஜ்ஞாநப்ரவர்தகஃ தர்மாத்யக்ஷாபிஷேகம் ச தவ நிர்வர்தயிஷ்யதி

நான் அவனை உன் சீடராகவே கொடுத்துள்ளேன்; நீ அவனை ஞானத்தில் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; அவனே உனக்கு தர்மத்தை காக்கும் பொறுப்பையும் அளிப்பான்.

ஸ ஏவம் வ்யாஹ்ரு'தோ பூயஸ்ஸர்வபூதகணாக்ரணீஃ யத்பராஜ்ஞாபநம் மூர்த்நா ப்ராதஃ ப்ரதிக்ரு'ஹீதவாந்

இப்படிச் சொல்லப்பட்டபோது, உயிர்கள் எல்லாம் ஆண்டவன், அந்த ஆணையை காலை நேரத்தில் தலை குனிந்து ஏற்றுக்கொண்டான்.

ததா ஸநத்குமாரோ ऽபி மேரௌ மதநுஶாஸநாத் ப்ரஸாதார்தம் கணஸ்யாஸ்ய தபஶ்சரதி துஶ்சரம்

அதேபோல், என் கட்டளையின்படி, சனத்குமாரனும் இந்த கணனுக்காக அருளைப் பெற மேருவில் கடினமான தவம் செய்கிறான்.

த்ரஷ்டவ்யஶ்சேதி யுஷ்மாபிஃ ப்ராக்கணேஶஸமாகமாத் தத்ப்ரஸாதார்தமசிராந்நம்தீ தத்ராகமிஷ்யதி

நீங்கள் கணேசனை சந்திப்பதற்கு முன் அவனைப் பார்க்க வேண்டும்; அவனுடைய அருளுக்காக விரைவில் நந்தி அங்கே வருவான்.

இதி ஸத்வரமாதிஶ்ய ப்ரேஷிதா விஶ்வயோகிநா குமாரஶிகரம் மேரோர்தக்ஷிணம் முநயோ யயுஃ

இவ்வாறு யோகிகளின் தலைவன் அவசரமாக ஆணையிட்டதால், முனிவர்கள் மேருவின் தெற்குப் பகுதியில் உள்ள குமார சிகரத்திற்குச் சென்றார்கள்.

தத்ர ஸ்கம்தஸரோ நாம ஸரஸ்ஸாகரஸந்நிபம் அம்ரு'தஸ்வாதுஶிஶிரஸ்வச்சா காதலகூதகம்

அங்கே ஸ்கந்த ஸரோவரம் என்ற பெரிய ஏரி உள்ளது; அது கடலைப்போல் விரிந்தது, அமுதம் போல இனிப்பும், குளிர்ச்சியும், தெளிவும் கொண்ட ஆழமும் ஆழமில்லாத இடங்களும் உள்ள நீர் நிறைந்தது.

ஸமம்ததஃ ஸம்கடிதம் ஸ்படிகோ பலஸம்சயைஃ ஸர்வர்துகுஸுமைஃ புல்லைஶ்சாதிதாகிலதிங்முகம்

அந்த ஏரியின் சுற்றிலும் சுறுசுறுப்பாக ஒளிரும் கிரிஸ்தல் கற்கள் அடுக்கப்பட்டுள்ளன; எல்லா திசைகளிலும், எல்லா பருவ மலர்களும் மலர்ந்து அதன் கரைகளை அலங்கரிக்கின்றன.

ஶைவலைருத்பலைஃ பத்மைஃ குமுதைஸ்தாரகோபமைஃ தரம்கைரப்ரஸம்காஶைராகாஶமிவ பூமிகம்

அந்த நீரில் பாசி, நீலத்தாமரை, செந்தாமரை, வெள்ளை குமுதம் போன்ற நக்ஷத்திரங்களைப் போல் மலர்கள், மேகங்களைப் போல் பிரகாசிக்கும் அலைகள் இருந்தன. அது நிலத்தில் இறங்கிய வானம் போல் தோன்றியது.

ஸுகாவதரணாரோஹைஃ ஸ்தலைர்நீலஶிலாமயைஃ ஸோபாநமார்கௌ ருசிரைஶ்ஶோபமாநாஷ்டதிங்முகம்

அங்கு எளிதாக இறங்கவும் ஏறவும் இடங்கள் இருந்தன; நீலக்கல் கொண்டு செய்யப்பட்ட படிக்கட்டுகளும் அழகாக ஒவ்வொரு திசையிலும் பிரகாசித்தன.

தத்ராவதீர்ணைஶ்ச யதா தத்ரோத்தீர்ணஶ்ச பூயஸா ஸ்நாதைஃ ஸிதோபவீதைஶ்ச ஶுக்லாகௌபீநவல்கலைஃ

அங்கு இறங்கியவர்களும் மீண்டும் மேலே வந்தவர்களும், நீராடி, வெள்ளை பூணூலும், தூய வெள்ளை குற்றை மற்றும் புல்கொடியும் அணிந்திருந்தார்கள்.

ஜடாஶிகாயநைர்மும்டைஸ்த்ரிபும்ட்ரக்ரு'தமம்டநைஃ விராகவிவஶஸ்மேரமுகைர்முநிகுமாரகைஃ

அங்கே முடி சுருட்டியவர்கள், தலையை முழுவதும் முளைத்தவர்கள், திரிபுண்டம் இழைத்தவர்கள், விரக்தி கொண்ட சிரிப்புடன் முகம் மலர்ந்த முனிவர் இளையவர்கள் இருந்தனர்.

கடைஃ கமலிநீபத்ரபுடைஶ்ச கலஶைஃ ஶிவைஃ கமண்டலுபிரந்யைஶ்ச தாத்ரு'ஶைஃ கரகாதிபிஃ

அவர்கள் கையில் குடங்கள், தாமரை இலைகளால் செய்யப்பட்ட பானைகள், புனிதமான கலசங்கள், வேறு பல பாத்திரங்கள் மற்றும் கரண்டிகள் வைத்திருந்தார்கள்.

ஆத்மார்தம் ச பரார்தம் ச தேவதார்தம் விஶேஷதஃ ஆநீயமாநஸலிலமாத்தபுஷ்பம் ச நித்யஶஃ

தமக்கு, பிறருக்காகவும், குறிப்பாக தேவர்களுக்கு, அவர்கள் எப்போதும் தண்ணீர் மற்றும் புது மலர்களை எடுத்துச் சென்றார்கள்.

அம்தர்ஜலஶிலாரூடைர்நீசாநாம் ஸ்பர்ஶஶம்கயா ஆசாரவத்பிர்முநிபிஃ க்ரு'தபஸ்மாம்கதூஸரைஃ

சிலர் நீரில் மூழ்கிய கல்லில் நின்று, தாழ்ந்தவர்களைத் தொடாதபடி கவனித்து, முறையைப் பின்பற்றி, உடலில் திருநீறு பூசியிருந்தார்கள்.

இதஸ்ததோ ऽப்ஸு மஜ்ஜத்பிரிஷ்டஶிஷ்டைஃ ஶிலாகதைஃ திலைஶ்ச ஸாக்ஷதைஃ புஷ்பைஸ்த்யக்ததர்பபவித்ரகைஃ

வேறு இடங்களில், சிலர் நீரில் மூழ்கியோ, மேலே வந்தோ, சிலர் கல்லில் அமர்ந்தோ, தோலுடன் எள், மலர்கள், துறந்த தர்ப்பை ஆகியவற்றை அர்ப்பணித்தார்கள்.

தேவாத்யம்ரு'ஷிமத்யம் ச நிர்வர்த்ய பித்ரு'தர்பணம் நிவேதயேதபிஜ்ஞேப்யோ நித்யஸ்நாநகதாந் த்விஜாந்

தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள் ஆகியோருக்காக தர்ப்பணம் செய்து, அந்நீர் தினமும் நீராட வருவோரான அறிவுடைய த்விஜர்களுக்கு அர்ப்பணித்தார்கள்.

ஸ்தாநேஸ்தாநே க்ரு'தாநேகபலிபுஷ்பஸமீரணைஃ ஸௌரார்க்யபூர்வம் குர்வத்பிஃஸ்தம்டலேப்யர்சநாதிகம்

ஒவ்வொரு இடத்திலும் பலவகை நிவேதனங்கள், மலர் அர்ப்பணிப்பு, வீசல் ஆகியவற்றைச் செய்து, சூரிய நீர் கொண்டு வேதிகளிலும் பூஜை செய்தார்கள்.

க்வசிந்நிமஜ்ஜதுந்மஜ்ஜத்ப்ரஸ்ரஸ்தகஜயூதபம் க்வசிச்ச த்ரு'ஷயாயாதம்ரு'கீம்ரு'கதுரம்கமம்

சில இடங்களில், யானை கூட்டங்கள் சிதறி நீரில் மூழ்கி மீண்டும் மேலே வந்தன; வேறு இடங்களில், மான், கரடி, குதிரை ஆகியவை தாகம் தீர்க்க வந்தன.

க்வசித்பீதஜநோத்தீர்ணமயூரவரவாரணம் க்வசித்க்ரு'ததடாகாதவ்ரு'ஷப்ரதிவ்ரு'ஷோஜ்ஜ்வலம்

சில இடங்களில், மயில்கள், பெரிய யானைகள் தண்ணீர் குடித்து மீண்டும் வெளியே வந்தன; வேறு இடங்களில், காளைகள் கரையைத் தட்டி, ஒருவருக்கொருவர் எதிராக ஒளிர்ந்தன.

க்வசித்காரம்டவரவைஃ க்வசித்ஸாரஸகூஜிதைஃ க்வசிச்ச கோகநிநதைஃ க்வசித்ப்ரமரகீதிபிஃ

சில இடங்களில் வள்ளல் வாத்துகளின் குரல், சில இடங்களில் கூழாங்குருக்களின் குரல், வேறு இடங்களில் குயில்களின் கூவல், இன்னும் சில இடங்களில் தேனீக்களின் இசை கேட்டது.

ஸ்நாநபாநாதிகரணைஃ ஸ்வஸம்பத்த்ருமஜீவிபிஃ ப்ரணயாத்ப்ராணிபிஸ்தைஸ்தைர்பாஷமாணமிவாஸக்ரு'த்

அந்த மரங்களில் வாழும் பறவைகள், நீராடவும் தண்ணீர் குடிக்கவும், அன்புடன் எப்போதும் ஒலி எழுப்பி, ஒருவருடன் ஒருவர் பேசுவது போல் இருந்தன.