ஶிவபுராணம்

பவத்பிஃ கிம் க்ரு'தம் பஶ்சாந்மாருதேம்தர்ஹிதே ஸதி இத்யுக்தவதி தேவேஶே முநயோ ऽவப்ரு'தாத்பரம்

இறைவன், 'வாயு மறைந்தபின் நீங்கள் என்ன செய்தீர்கள்?' என்று கேட்டபோது, முனிவர்கள், தீர்த்தஸ்நானம் முடித்தபின் பதிலளித்தார்கள்.

கம்காதீர்தேஸ்ய கமநம் யாத்ராம் வாராணஸீம் ப்ரதி தர்ஶநம் தத்ர லிம்காநாம் ஸ்தாபிதாநாம் ஸுரேஶ்வரைஃ

அவர்கள் கங்கைத் தீர்த்தங்களுக்கு சென்றது, வாராணசிக்கு யாத்திரை மேற்கொண்டது, அங்கு தேவர்களின் தலைவர்கள் நிறுவிய லிங்கங்களைத் தரிசித்தது ஆகியவற்றை கூறினர்.

அவிமுக்தேஶ்வரஸ்யாபி லிம்கஸ்யாப்யர்சநம் ஸக்ரு'த் ஆகாஶே மஹதஸ்தஸ்ய தேஜோராஶேஶ்ச தர்ஶநம்

அவிமுக்தேஸ்வரரின் லிங்கத்தை ஒருமுறை கூட ஆராதித்தது, ஆகாயத்தில் அந்தப் பெரும் ஒளி உருவத்தைத் தரிசித்தது என்பதையும் அவர்கள் விவரித்தார்கள்.

முநீநாம் விலயம் தத்ர நிரோதம் தேஜஸஸ்ததஃ யாதாத்ம்யவேதநம் தஸ்ய சிம்திதஸ்யாபி சாத்மபிஃ

அங்கு முனிவர்கள் லயமாகி, அந்த ஒளியில் ஒன்றாகி, தாங்கள் எண்ணியபடியே அதன் உண்மை தன்மையை உணர்ந்ததை அவர்கள் கூறினார்கள்.

ஸர்வம் ஸவிஸ்தரம் தஸ்மை ப்ரணம்யாஹுர்முஹுர்முஹுஃ முநிபிஃ கதிதம் ஶ்ருத்வா விஶ்வகர்மா சதுர்முகஃ

முனிவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் வணங்கி, எல்லாவற்றையும் விரிவாக அவருக்கு எடுத்துரைத்தார்கள். அவர்கள் சொன்னதை நான்முகன் விஸ்வகர்மா கவனமாக கேட்டார்.

கம்பயித்வா ஶிரஃ கிம்சித்ப்ராஹ கம்பீரயா கிரா ப்ரத்யாஸீததி யுஷ்மாகம் ஸித்திராமுஷ்மிகீ பரா

அவர் சிறிது தலையசைத்து, ஆழமான குரலில், 'உங்களுக்குப் பெரிய Siddhi இப்போது நெருங்கி வந்துள்ளது,' என்றார்.

பவத்பிர்தீர்கஸத்ரேண சிரமாராதிதஃ ப்ரபுஃ ப்ரஸாதாபிமுகோ பூத இதி புதார்தஸூசிதம்

'நீங்கள் நீண்ட காலம் பெரிய யாகம் செய்து இறைவனை வழிபட்டீர்கள்; இப்போது அவர் தயை காட்டத் தயாராக இருக்கிறார்; இது உங்கள் செயல்களின் அர்த்தத்தை வெளிப்படுத்துகிறது,' என்றார்.

வாராணஸ்யாம் து யுஷ்மாபிர்யத்த்ரு'ஷ்டம் திவி தீப்திமத் தல்லிம்கஸம்ஜ்ஞிதம் ஸாக்ஷாத்தேஜோ மாஹேஶ்வரம் பரம்

வராணசியில் நீங்கள் விண்ணில் ஒளிவீசும் ஒன்றை பார்த்தீர்கள் அல்லவா? அது தான் அந்த லிங்கம்; அது மஹேஸ்வரனின் நேரடி, பரமமான தெய்வீக ஒளி.

தத்ர லீநாஶ்ச முநயஃ ஶ்ரௌதபாஶுபதவ்ரதாஃ முக்தா பபூவுஃ ஸ்வஸ்தாஶ்ச நைஷ்டிகா தக்தகில்பிஷாஃ

அங்கே வேதமும் பாஶுபத விரதமும் கடைப்பிடித்த முனிவர்கள், அந்த ஒளியில் ஒன்றாகி, பாவங்கள் எல்லாம் நீங்கி, நிலைத்த மனதுடன் முக்தி அடைந்தார்கள்.

ப்ராப்யாநேந யதா முக்திரசிராத்பவதாமபி ஸ சாயமர்தஃ ஸூச்யேத யுஷ்மத்த்ரு'ஷ்டேந தேஜஸா

இதனாலேயே, உங்களுக்கும் விரைவில் விடுதலை கிடைக்கும்; நீங்கள் கண்ட அந்த ஒளி இதைச் சொல்கிறது.

தத்ர வஃ கால ஏவைஷ தைவாதுபநதஃ ஸ்வயம் ப்ரயாத தக்ஷிணம் மேரோஃ ஶிகரம் தேவஸேவிதம்

இப்போது உங்களுக்கான நேரம் வந்து விட்டது; உடனே தேவதைகள் வணங்கும் மேரு மலையின் தெற்கு சிகரத்திற்குச் செல்லுங்கள்.

ஸநத்குமாரோ யத்ராஸ்தே மம புத்ரஃ பரோ முநிஃ ப்ரதீக்ஷ்யாகமநம் ஸாக்ஷாத்பூதநாதஸ்ய நம்திநஃ

அங்கே என் மகனும் உயர்ந்த முனிவருமான சனத்குமாரன், உயிர்கள் எல்லாம் ஆண்ட நந்தி வருவதை எதிர்பார்த்து காத்திருக்கிறார்.

புரா ஸநத்குமாரோபி த்ரு'ஷ்ட்வாபி பரமேஶ்வரம் அஜ்ஞாநாத்ஸர்வயோகீந்த்ரமாநீ விநயதூஷிதஃ

முன்பே, சனத்குமாரனும் பரம எஸ்வரனை பார்த்தும், எல்லா யோகிகளுக்கும் தலைவனென்ற அகந்தையால், அறியாமையால், மரியாதை செய்யாமல் இருந்தான்.

அப்யுத்தாநாதிகம் யுக்தமகுர்வந்நதிநிர்பயஃ ததோ ऽபராதாத்க்ருத்தேந மஹோஷ்ட்ரோ நம்திநா க்ரு'தஃ

அவன் மரியாதை செய்ய வேண்டியதை செய்யாமல், அச்சமில்லாமல், பணிவில்லாமல் இருந்ததால், கோபமடைந்த நந்தி அவனை பெரிய ஒட்டகமாக மாற்றினான்.

அத காலேந மஹதா ததர்தே ஶோசதா மயா உபாஸ்ய தேவம் தேவீஞ்ச நம்திநம் சாநுநீய வை

அதற்குப் பிறகு, காலம் கடந்தும் அந்த துயரத்தில் நான் இறைவனையும், இறைவியையும், நந்தியையும் மனமாரப் பிரார்த்தித்து சமாதானம் செய்தேன்.

கதம்சிதுஷ்ட்ரதா தஸ்ய ப்ரயத்நேந நிவாரிதா ப்ராபிதோ ஹி யதாபூர்வம் ஸநத்பூர்வாம் குமாரதாம்

பெரிய முயற்சியால், அவனுடைய ஒட்டக உருவம் நீங்க, சனத்குமாரன் பழைய இளமை நிலைக்கு திரும்பினான்.

ததாஹ ச மஹாதேவஃ ஸ்மயந்நிவ கணாதிபம் அவஜ்ஞாய ஹி மாமேவ ததாஹம்க்ரு'தவாந்முநிஃ

அப்போது மகாதேவன் சிரித்தபடி கணாதிபதியிடம் சொன்னார்: 'அவன் என்னை அவமதித்ததால், முனிவன் இப்படி அகந்தையுடன் நடந்தான்.' என்று.

அதஸ்த்வமேவ யாதாத்ம்யம் மமாஸ்மை கதயாநக ப்ரஹ்மணஃ பூர்வஜஃ புத்ரோ மாம் மூட இவ ஸம்ஸ்மரந்

ஆகையால், பாவமில்லாதவனே, நீயே என் உண்மையான தன்மையை அவனுக்குச் சொல்; பிரம்மாவின் முதல்வன் என்றாலும், அவன் என்னை அறியாமல் நினைக்கிறான்.

மயைவ ஶிஷ்யதே தத்தோ மம ஜ்ஞாநப்ரவர்தகஃ தர்மாத்யக்ஷாபிஷேகம் ச தவ நிர்வர்தயிஷ்யதி

நான் அவனை உன் சீடராகவே கொடுத்துள்ளேன்; நீ அவனை ஞானத்தில் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; அவனே உனக்கு தர்மத்தை காக்கும் பொறுப்பையும் அளிப்பான்.

ஸ ஏவம் வ்யாஹ்ரு'தோ பூயஸ்ஸர்வபூதகணாக்ரணீஃ யத்பராஜ்ஞாபநம் மூர்த்நா ப்ராதஃ ப்ரதிக்ரு'ஹீதவாந்

இப்படிச் சொல்லப்பட்டபோது, உயிர்கள் எல்லாம் ஆண்டவன், அந்த ஆணையை காலை நேரத்தில் தலை குனிந்து ஏற்றுக்கொண்டான்.

ததா ஸநத்குமாரோ ऽபி மேரௌ மதநுஶாஸநாத் ப்ரஸாதார்தம் கணஸ்யாஸ்ய தபஶ்சரதி துஶ்சரம்

அதேபோல், என் கட்டளையின்படி, சனத்குமாரனும் இந்த கணனுக்காக அருளைப் பெற மேருவில் கடினமான தவம் செய்கிறான்.

த்ரஷ்டவ்யஶ்சேதி யுஷ்மாபிஃ ப்ராக்கணேஶஸமாகமாத் தத்ப்ரஸாதார்தமசிராந்நம்தீ தத்ராகமிஷ்யதி

நீங்கள் கணேசனை சந்திப்பதற்கு முன் அவனைப் பார்க்க வேண்டும்; அவனுடைய அருளுக்காக விரைவில் நந்தி அங்கே வருவான்.

இதி ஸத்வரமாதிஶ்ய ப்ரேஷிதா விஶ்வயோகிநா குமாரஶிகரம் மேரோர்தக்ஷிணம் முநயோ யயுஃ

இவ்வாறு யோகிகளின் தலைவன் அவசரமாக ஆணையிட்டதால், முனிவர்கள் மேருவின் தெற்குப் பகுதியில் உள்ள குமார சிகரத்திற்குச் சென்றார்கள்.

தத்ர ஸ்கம்தஸரோ நாம ஸரஸ்ஸாகரஸந்நிபம் அம்ரு'தஸ்வாதுஶிஶிரஸ்வச்சா காதலகூதகம்

அங்கே ஸ்கந்த ஸரோவரம் என்ற பெரிய ஏரி உள்ளது; அது கடலைப்போல் விரிந்தது, அமுதம் போல இனிப்பும், குளிர்ச்சியும், தெளிவும் கொண்ட ஆழமும் ஆழமில்லாத இடங்களும் உள்ள நீர் நிறைந்தது.

ஸமம்ததஃ ஸம்கடிதம் ஸ்படிகோ பலஸம்சயைஃ ஸர்வர்துகுஸுமைஃ புல்லைஶ்சாதிதாகிலதிங்முகம்

அந்த ஏரியின் சுற்றிலும் சுறுசுறுப்பாக ஒளிரும் கிரிஸ்தல் கற்கள் அடுக்கப்பட்டுள்ளன; எல்லா திசைகளிலும், எல்லா பருவ மலர்களும் மலர்ந்து அதன் கரைகளை அலங்கரிக்கின்றன.

ஶைவலைருத்பலைஃ பத்மைஃ குமுதைஸ்தாரகோபமைஃ தரம்கைரப்ரஸம்காஶைராகாஶமிவ பூமிகம்

அந்த நீரில் பாசி, நீலத்தாமரை, செந்தாமரை, வெள்ளை குமுதம் போன்ற நக்ஷத்திரங்களைப் போல் மலர்கள், மேகங்களைப் போல் பிரகாசிக்கும் அலைகள் இருந்தன. அது நிலத்தில் இறங்கிய வானம் போல் தோன்றியது.

ஸுகாவதரணாரோஹைஃ ஸ்தலைர்நீலஶிலாமயைஃ ஸோபாநமார்கௌ ருசிரைஶ்ஶோபமாநாஷ்டதிங்முகம்

அங்கு எளிதாக இறங்கவும் ஏறவும் இடங்கள் இருந்தன; நீலக்கல் கொண்டு செய்யப்பட்ட படிக்கட்டுகளும் அழகாக ஒவ்வொரு திசையிலும் பிரகாசித்தன.

தத்ராவதீர்ணைஶ்ச யதா தத்ரோத்தீர்ணஶ்ச பூயஸா ஸ்நாதைஃ ஸிதோபவீதைஶ்ச ஶுக்லாகௌபீநவல்கலைஃ

அங்கு இறங்கியவர்களும் மீண்டும் மேலே வந்தவர்களும், நீராடி, வெள்ளை பூணூலும், தூய வெள்ளை குற்றை மற்றும் புல்கொடியும் அணிந்திருந்தார்கள்.

ஜடாஶிகாயநைர்மும்டைஸ்த்ரிபும்ட்ரக்ரு'தமம்டநைஃ விராகவிவஶஸ்மேரமுகைர்முநிகுமாரகைஃ

அங்கே முடி சுருட்டியவர்கள், தலையை முழுவதும் முளைத்தவர்கள், திரிபுண்டம் இழைத்தவர்கள், விரக்தி கொண்ட சிரிப்புடன் முகம் மலர்ந்த முனிவர் இளையவர்கள் இருந்தனர்.