ஶிவபுராணம்

ததோ வாராணஸீம் ப்ராப்ய முதிதாஸ்ஸர்வ ஏவ தே ததோத்தரப்ரவாஹாயாம் கம்காயாமவகாஹ்ய ச

பின்னர், வாராணசியை அடைந்து, அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் அங்கே வடக்கே பாயும் கங்கையில் இறங்கி நீராடினார்கள்.

அவிமுக்தேஶ்வரம் லிம்கம் த்ரு'ஷ்ட்வாப்யர்ச்ய விதாநதஃ ப்ரயாதுமுத்யதாஸ்தத்ர தத்ரு'ஶுர்திவி பாஸ்வரம்

அவிமுக்தேஸ்வரர் லிங்கத்தைப் பார்த்து, முறையாக வழிபட்டபோது, அவர்கள் புறப்பட தயாராக இருந்த சமயம், வானில் ஒளிரும் ஒன்றைக் கண்டார்கள்.

ஸூர்யகோடிப்ரதீகாஶம் தேஜோதிவ்யம் மஹாத்புதம் ஆத்மப்ரபாவிதாநேந வ்யாப்தஸர்வதிகந்தரம்

அது பத்து கோடி சூரியனுக்கு சமமான, தன்னுடைய ஒளியால் எல்லா திசைகளையும் நிரப்பும், தெய்வீகமான, அதிசயமான ஒளியாக இருந்தது.

அத பாஶுபதாஃ ஸித்தாஃ பஸ்மஸஞ்சந்நவிக்ரஹாஃ முநயோ ऽப்யேத்ய ஶதஶோ லீநாஃ ஸ்யுஸ்தத்ர தேஜஸி

அப்போது, நூற்றுக்கணக்கான பாசுபத முனிவர்கள், தங்கள் உடலைப் பசுமை பூசிக் கொண்டு, அந்த ஒளிக்குள் வந்து, அதில் ஒன்றாகி விட்டார்கள்.

ததா விலீயமாநேஷு தபஸ்விஷு மஹாத்மஸு ஸத்யஸ்திரோததே தேஜஸ்ததத்புதமிவாபவத்

அந்த மகான் தவசிகள் அப்படியே ஒளியில் கலந்தபோது, அந்த அதிசயமான ஒளி உடனே மறைந்து, காணாமல் போனது.

தத்த்ரு'ஷ்ட்வா மஹதாஶ்சர்யம் நைமிஷீயா மஹர்ஷயஃ கிமேததித்யஜாநந்தோ யயுர்ப்ரஹ்மவநம் ப்ரதி

அந்த பெரிய அதிசயத்தைப் பார்த்த நைமிசாரண்ய முனிவர்கள், அது என்னவென்று அறியாமல், பிரம்மாவனத்திற்குச் சென்றார்கள்.

ப்ராகேவைஷாம் து கமநாத்பவநோ லோகபாவநஃ தர்ஶநம் நைமிஷீயாணாம் ஸம்வாதஸ்தைர்மஹாத்மநஃ

ஆனால் அவர்கள் அங்கே செல்லும் முன்பே, உலகங்களைத் தூய்மைப்படுத்தும் வாயு, நைமிசாரண்ய முனிவர்களுக்கு தோன்றி, அவர்களுடன் உரையாடினார்.

ஶத்தாம் புத்திம் ததஸ்தேஷாம் ஸாம்பே ஸாநுசரே ஶிவே ஸமாப்திம் சாபி ஸத்ரஸ்ய தீர்கபூர்வஸ்ய ஸத்ரிணாம்

அவர், சிவபெருமான் மற்றும் அவருடைய பரிவாரர்களில் நம்பிக்கையும் அறிவும் அவர்களுக்குள் ஊட்டினார்; மேலும், அந்த நீண்டகால யாகத்தை முடிவுக்கு கொண்டு வந்தார்.

விஜ்ஞாப்ய ஜகதாம் தாத்ரே ப்ரஹ்மணே ப்ரஹ்மயோநயே ஸ்வகார்யே ததநுஜ்ஞாதோ ஜகாம ஸ்வபுரம் ப்ரதி

பிரபஞ்சத்திற்குத் தாயும் தந்தையுமான பிரம்மாவிடம் தன் கடமையை அறிவித்து, அவரிடமிருந்து அனுமதி பெற்றவுடன், வாயு தன் இடத்திற்கு திரும்பினார்.

அத ஸ்தாநகதோ ப்ரஹ்மா தும்புரோர்நாரதஸ்ய ச பரஸ்பர ஸ்பர்திதயோர்காநே விவதமாநயோஃ

அப்போது பிரம்மா தன் இடத்தில் அமர்ந்திருந்தார். தும்புரு மற்றும் நாரதர் இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் போட்டியிட்டு பாடலில் வாதம் செய்தார்கள்.

ததுத்பாவிதகாநோத்தரஸைர்மாத்யஸ்தமாசரந் கந்தர்வைரப்ஸரோபிஶ்ச ஸுகமாஸ்தே நிஷேவிதஃ

அவர்கள் பாடிய இசையின் இனிமையை அனுபவித்த பிரம்மா, கந்தர்வர்கள் மற்றும் அப்சரைகளால் சூழப்பட்டு, மகிழ்ச்சியுடன் நடுவில் அமர்ந்திருந்தார்.

ததாநவஸராதேவ த்வாஃஸ்தைர்த்வாரி நிவாரிதாஃ முநயோ ப்ரஹ்மபவநாத்பஹிஃ பார்ஶ்வமுபாவிஶந்

அந்த நேரத்தில் வாய்ப்பு இல்லாததால், வாசலில் இருந்த காவலாளிகள் முனிவர்களை உள்ளே செல்ல விடாமல் நிறுத்தினர். அதனால் அவர்கள் பிரம்மாவின் இல்லத்திற்கு வெளியே உட்கார்ந்தார்கள்.

அத தும்புருணா காநே ஸமதாம் ப்ராப்ய நாரதஃ ஸாஹசர்யேஷ்வநுஜ்ஞாதோ ப்ரஹ்மணா பரமேஷ்டிநா

பின்னர், தும்புருவுடன் நாரதர் பாடலில் சமமாகி, பரமெஸ்தி பிரம்மாவின் அனுமதியுடன் அவருடன் இணைந்தார்.

த்யக்த்வா பரஸ்பரஸ்பர்தாம் மைத்ரீம் ச பரமாம் கதஃ ஸஹ தேநாப்ஸரோபிஶ்ச கந்தர்வைஶ்ச ஸமாவ்ரு'தஃ

இருவரும் போட்டியை விட்டு விட்டு, உயர்ந்த நட்பை அடைந்தார்கள். அவர்கள் அப்சரைகள் மற்றும் கந்தர்வர்களால் சூழப்பட்டிருந்தார்கள்.

உபவீணயிதும் தேவம் நகுலீஶ்வரமீஶ்வரம் பவநாந்நிர்யயௌ தாதுர்ஜலதாதம்ஶுமாநிவ

பின்னர், நாரதர் நகுலீஸ்வரர் எனும் இறைவனுக்கு வீணை வாசிக்க, படைப்பாளியின் இல்லத்திலிருந்து மேகத்திலிருந்து சூரியன் வெளிவருவது போல வெளியே சென்றார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஷட்குலீயாஸ்தே நாரதம் முநிகோவ்ரு'ஷம் ப்ரணம்யாவஸரம் ஶம்போஃ பப்ரச்சுஃ பரமாதராத்

நாரதரை, முனிவர்களில் முதல்வராகிய அவரை, ஆறு குலத்தை சேர்ந்தவர்கள் பார்த்து வணங்கி, பரம பக்தியுடன் சாம்புவை காணும் வாய்ப்பு பற்றி கேட்டார்கள்.

ஸ சாவஸர ஏவாயமிதோம்தர்கம்யதாமிதி வதந்யயாவந்யபரஸ்த்வரயா பரயா யுதஃ

அவர், 'இப்போது தான் நேரம்; நாம் உள்ளே செல்வோம்,' என்று கூறி, மிகுந்த ஆர்வத்துடன் மற்றவர்களை உடனே அழைத்துச் சென்றார்.

ததோ த்வாரி ஸ்திதா யே வை ப்ரஹ்மணே தாந்ந்யவேதயந் தேந தே விவிஶுர்வேஶ்ம பிம்டீபூயாம்டஜந்மநஃ

பின்னர், வாசலில் பிரம்மாவுக்காக காத்திருந்தவர்களுக்கு அவர் செய்தியை தெரிவித்தார். அதனால் அந்த அண்டத்தில் பிறந்தவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக உள்ளே சென்றார்கள்.

ப்ரவிஶ்ய தூரதோ தேவம் ப்ரணம்ய புவி தம்டவத் ஸமீபே ததநுஜ்ஞாதாஃ பரிவ்ரு'த்யோபதஸ்திரே

உள்ளே சென்று, அவர்கள் இறைவனை தூரத்தில் இருந்து வணங்கி, தரையில் முழங்குப்பணிந்து, அனுமதி பெற்றபின் அருகில் வந்து நின்றார்கள்.

தாம்ஸ்தத்ராவஸ்திதாந் ப்ரு'ஷ்ட்வா குஶலம் கமலாஸநஃ வ்ரு'த்தாம்தம் வோ மயா ஜ்ஞாதம் வாயுரேவாஹ நோ யதஃ

அங்கு அவர்கள் நலமறிந்து கேட்ட பின்பு, தாமரையிலிருந்து பிறந்த பிரம்மா, 'உங்கள் நிகழ்வை நான் அறிந்துள்ளேன்; வாயு தான் எங்களுக்குச் சொன்னான்,' என்றார்.

பவத்பிஃ கிம் க்ரு'தம் பஶ்சாந்மாருதேம்தர்ஹிதே ஸதி இத்யுக்தவதி தேவேஶே முநயோ ऽவப்ரு'தாத்பரம்

இறைவன், 'வாயு மறைந்தபின் நீங்கள் என்ன செய்தீர்கள்?' என்று கேட்டபோது, முனிவர்கள், தீர்த்தஸ்நானம் முடித்தபின் பதிலளித்தார்கள்.

கம்காதீர்தேஸ்ய கமநம் யாத்ராம் வாராணஸீம் ப்ரதி தர்ஶநம் தத்ர லிம்காநாம் ஸ்தாபிதாநாம் ஸுரேஶ்வரைஃ

அவர்கள் கங்கைத் தீர்த்தங்களுக்கு சென்றது, வாராணசிக்கு யாத்திரை மேற்கொண்டது, அங்கு தேவர்களின் தலைவர்கள் நிறுவிய லிங்கங்களைத் தரிசித்தது ஆகியவற்றை கூறினர்.

அவிமுக்தேஶ்வரஸ்யாபி லிம்கஸ்யாப்யர்சநம் ஸக்ரு'த் ஆகாஶே மஹதஸ்தஸ்ய தேஜோராஶேஶ்ச தர்ஶநம்

அவிமுக்தேஸ்வரரின் லிங்கத்தை ஒருமுறை கூட ஆராதித்தது, ஆகாயத்தில் அந்தப் பெரும் ஒளி உருவத்தைத் தரிசித்தது என்பதையும் அவர்கள் விவரித்தார்கள்.

முநீநாம் விலயம் தத்ர நிரோதம் தேஜஸஸ்ததஃ யாதாத்ம்யவேதநம் தஸ்ய சிம்திதஸ்யாபி சாத்மபிஃ

அங்கு முனிவர்கள் லயமாகி, அந்த ஒளியில் ஒன்றாகி, தாங்கள் எண்ணியபடியே அதன் உண்மை தன்மையை உணர்ந்ததை அவர்கள் கூறினார்கள்.

ஸர்வம் ஸவிஸ்தரம் தஸ்மை ப்ரணம்யாஹுர்முஹுர்முஹுஃ முநிபிஃ கதிதம் ஶ்ருத்வா விஶ்வகர்மா சதுர்முகஃ

முனிவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் வணங்கி, எல்லாவற்றையும் விரிவாக அவருக்கு எடுத்துரைத்தார்கள். அவர்கள் சொன்னதை நான்முகன் விஸ்வகர்மா கவனமாக கேட்டார்.

கம்பயித்வா ஶிரஃ கிம்சித்ப்ராஹ கம்பீரயா கிரா ப்ரத்யாஸீததி யுஷ்மாகம் ஸித்திராமுஷ்மிகீ பரா

அவர் சிறிது தலையசைத்து, ஆழமான குரலில், 'உங்களுக்குப் பெரிய Siddhi இப்போது நெருங்கி வந்துள்ளது,' என்றார்.

பவத்பிர்தீர்கஸத்ரேண சிரமாராதிதஃ ப்ரபுஃ ப்ரஸாதாபிமுகோ பூத இதி புதார்தஸூசிதம்

'நீங்கள் நீண்ட காலம் பெரிய யாகம் செய்து இறைவனை வழிபட்டீர்கள்; இப்போது அவர் தயை காட்டத் தயாராக இருக்கிறார்; இது உங்கள் செயல்களின் அர்த்தத்தை வெளிப்படுத்துகிறது,' என்றார்.

வாராணஸ்யாம் து யுஷ்மாபிர்யத்த்ரு'ஷ்டம் திவி தீப்திமத் தல்லிம்கஸம்ஜ்ஞிதம் ஸாக்ஷாத்தேஜோ மாஹேஶ்வரம் பரம்

வராணசியில் நீங்கள் விண்ணில் ஒளிவீசும் ஒன்றை பார்த்தீர்கள் அல்லவா? அது தான் அந்த லிங்கம்; அது மஹேஸ்வரனின் நேரடி, பரமமான தெய்வீக ஒளி.

தத்ர லீநாஶ்ச முநயஃ ஶ்ரௌதபாஶுபதவ்ரதாஃ முக்தா பபூவுஃ ஸ்வஸ்தாஶ்ச நைஷ்டிகா தக்தகில்பிஷாஃ

அங்கே வேதமும் பாஶுபத விரதமும் கடைப்பிடித்த முனிவர்கள், அந்த ஒளியில் ஒன்றாகி, பாவங்கள் எல்லாம் நீங்கி, நிலைத்த மனதுடன் முக்தி அடைந்தார்கள்.