ஶிவபுராணம்

யஜ்ஞாக்நிஹோத்ரதாநேந தீர்தஹோமேஷு யத்பலம் யோகிநாமந்நதாநேந தத்ஸமஸ்தம் பலம் லபேத்

யாகம், ஹோமம், தீர்த்தயாத்திரை ஆகியவற்றால் கிடைக்கும் பலனை, யோகிக்கு உணவு அளிப்பதன் மூலம் அனைத்தையும் பெற முடியும்.

யே சாபவாதம் குர்வம்தி விமூடாஶ்ஶிவயோகிநாம் ஶ்ரோத்ரு'பிஸ்தே ப்ரபத்யந்தே நரகேஷ்வாமஹீக்ஷயாத்

சிவயோகிகளை பழிக்கும் அறியாமை உடையவர்கள், அவர்களைக் கேட்பவர்களோடு சேர்ந்து, எமன் ஆளும் நரகங்களில் வீழ்வார்கள்.

ஸதி ஶ்ரோதரி வக்தாஸ்யாதபவாதஸ்ய யோகிநாம் தஸ்மாச்ச்ரோதா ச பாபீயாந்தண்ட்யஸ்ஸுமஹதாம் மதஃ யே புநஃ ஸததம் பக்த்யா பஜம்தி ஶவயோகிநஃ

யோகிகளைப் பழிக்கும் போது கேட்பவர் இருந்தால், பேசுபவரும் பாவம் செய்கிறார்; அதனால் கேட்பவர் இன்னும் அதிக பாவம் செய்வதாகவும், கடும் தண்டனைக்கு உரியவராகவும் கருதப்படுகிறார். ஆனால் எப்போதும் பக்தியுடன் சிவயோகிகளை வழிபடுவோர்—

தே விதம்தி மஹாபோகாநம்தே யோகம் ச ஶாம்கரம் போகார்திபிர்நரைஸ்தஸ்மாத்ஸம்பூஜ்யாஃ ஶிவயோகிநஃ

அவர்கள் எல்லா வகையான ஆனந்தங்களையும், முடிவில்லாத சிவயோகத்தையும் அறிவார்கள். அதனால், இன்பம் விரும்பும் மனிதர்கள் சிவயோகிகளை வழிபட வேண்டும்.

ப்ரதிஶ்ரயாந்நபாநாத்யைஃ ஶய்யாப்ராவரணாதிபிஃ யோகதர்மஃ ஸஸாரத்வாதபேத்யஃ பாபமுத்கரைஃ

அவர்களுக்கு தங்குமிடம், உணவு, பானம், படுக்கை, போர்வை போன்றவை கொடுத்தால், யோகத்தின் நெறி உறுதியானதாய் இருந்து, எந்த பாவமும் அதை உடைக்க முடியாது.

வஜ்ரதம்துலவஜ்ஜ்ஞேயம் ததா பாபேந யோகிநஃ ந லிப்யம்தே ச தாபௌகைஃ பத்மபத்ரம் யதாம்பஸா

எப்படி வெள்ளரிசி தானியங்கள் கடினமாக இருப்பதோ, அதுபோல் யோகிகள் பாவத்திற்கு முன் உறுதியானவர்கள்; தாமரை இலைக்கு நீர் ஒட்டாதது போல, அவர்கள் துன்பங்கள் எதிலும் கலக்கப்படமாட்டார்கள்.

யஸ்மிந்தேஶே வஸேந்நித்யம் ஶிவயோகரதோ முநிஃ ஸோ ऽபி தேஶோ பவேத்பூதஃ ஸபூத இதி கிம் புநஃ

யார் எங்கு சிவயோகத்தில் மனதை செலுத்தி எப்போதும் வாழ்கிறாரோ, அந்த இடம் தூய்மையானதாக மாறும்; அது ஏற்கனவே தூய்மையான இடமாயிருந்தால், எவ்வளவு சிறப்பாக இருக்கும்!

தஸ்மாத்ஸர்வம் பரித்யஜ்ய க்ரு'த்யமந்யத்விசக்ஷணஃ ஸர்வதுஃகப்ரஹாணாய ஶிவயோகம் ஸமப்யஸேத்

அதனால், அறிவாளிகள் எல்லா வேறு கடமைகளையும் விட்டுவிட்டு, எல்லா துயரங்களும் நீங்க சிவயோகத்தை பயில வேண்டும்.

ஸித்தயோகபலோ யோகீ லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா போகாந்புக்த்வா யதாகாமம் விஹரேத்வாத்ர வர்ததாம்

யோக சாதனையில் வெற்றி பெற்ற யோகி, உலகத்தின் நன்மைக்காக விரும்பும் இன்பங்களை அனுபவிக்கலாம், அல்லது விருப்பப்படி இங்கு தங்கிக்கொள்ளலாம்.

அதவா க்ஷுத்ரமித்யேவ மத்வா வைஷயிகம் ஸுகம் த்யக்த்வா விராகயோகேந ஸ்வேச்சயா கர்ம முச்யதாம்

இல்லை என்றால், உலக இன்பங்களை சிறிதாக எண்ணி, அதை விட்டு, விரக்ய யோகத்தின் மூலம், தானாகவே செயல் பந்தத்திலிருந்து விடுபடலாம்.

யஸ்த்வாஸந்நாம் ம்ரு'திம் மர்த்யோ த்ரு'ஷ்டாரிஷ்டம் ச பூயஸா ஸ யோகாரம்பநிரதஃ ஶிவக்ஷேத்ரம் ஸமாஶ்ரயேத்

ஒரு மனிதன் மரணம் அருகில் வந்தது அல்லது பல தீய அறிகுறிகள் தெரிந்தால், யோகத்தை தொடங்க விரும்பினால், சிவபுணிதமான இடத்தில் அடைக்கலம் புக வேண்டும்.

ஸ தத்ர நிவஸந்நேவ யதி தீரமநா நரஃ ப்ராணாந்விநாபி ரோகாத்யைஃ ஸ்வயமேவ பரித்யஜேத்

அங்கு உறுதியான மனதுடன் வாழும் மனிதன், நோய் அல்லது வேறு காரணமின்றி, தானாகவே உயிரை விட்டால், அவன் தானாகவே பிரியவல்லவன்.

க்ரு'த்வாப்யநஶநம் சைவ ஹுத்வா சாம்கம் ஶிவாநலே க்ஷிப்த்வா வா ஶிவதீர்தேஷு ஸ்வதேஹமவகாஹநாத்

உணவு தவிர்த்து, உடலை சிவனின் அக்னியில் அர்ப்பணித்து, அல்லது சிவபுனித தீர்த்தங்களில் தன் உடலை ஆழ்த்தி—

ஶிவஶாஸ்த்ரோக்தவிதிவத்ப்ராணாந்யஸ்து பரித்யஜேத்

சிவசாஸ்திரத்தில் சொல்லப்பட்ட முறையைப் பின்பற்றி உயிரை விட்டால்—

ரோகாத்யைர்வாத விவஶஃ ஶிவக்ஷேத்ரம் ஸமாஶ்ரிதஃ ம்ரியதே யதி ஸோப்யேவம் முச்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ

அல்லது, நோய் அல்லது வேறு துன்பங்களால் வலியுறுத்தப்பட்டு, சிவபுணித இடத்தில் அடைக்கலம் புகுந்தவனும் அங்கு இறந்தால், அவனும் இப்படியே விடுதலை பெறுவான்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

யதா ஹி மரணம் ஶ்ரேஷ்டமுஶம்த்யநஶநாதிபிஃ ஶாஸ்த்ரவிஶ்ரம்பதீரேண மநஸா க்ரியதே யதஃ

எப்படி தவம், உண்ணாவிரதம் போன்றவற்றால், சாஸ்திர நம்பிக்கையுடன் மனதை நிலைநிறுத்தி மரணிப்பது சிறந்ததாக இருக்கிறதோ,

ஶிவநிந்தாரதம் ஹத்வா பீடிதஃ ஸ்வயமேவ வா யஸ்த்யஜேத்துஸ்த்யஜாந்ப்ராணாந்ந ஸ பூயஃ ப்ரஜாயதே

சிவனை இகழ்பவரை அழித்தவனாகவோ, தானே துன்புறுபவனாகவோ, உயிரை விட்டால், அவன் இனி பிறவியெடுப்பதில்லை.

ஶிவநிந்தாரதம் ஹம்துமஶக்தோ யஃ ஸ்வயம் ம்ரு'தஃ ஸத்ய ஏவ ப்ரமுச்யேத த்ரிஃ ஸப்தகுலஸம்யுதஃ

சிவனை இகழ்பவரை அழிக்க முடியாமல், தானே இறந்தால், உடனே அவனும், அவனுடன் முப்பத்து ஒன்றாம் தலைமுறையினரும் விடுதலை பெறுவார்கள்.

ஶிவார்தே யஸ்த்யஜேத்ப்ராணாஞ்சிவபக்தார்தமேவ வா ந தேந ஸத்ரு'ஶஃ கஶ்சிந்முக்திமார்கஸ்திதோ நரஃ

யார் சிவனுக்காக, அல்லது சிவபக்தருக்காக உயிரை விட்டாரோ, விடுதலைப் பாதையில் அவருக்கு சமமானவர் யாரும் இல்லை.

தஸ்மாச்சீக்ரதரா முக்திஸ்தஸ்ய ஸம்ஸாரமம்டலாத் ஏதேஷ்வந்யதமோபாயம் கதமப்யவலம்ப்ய வா

அதனால், அவருக்கு உலகப் பிறவிகளிலிருந்து விரைவாகவே விடுதலை கிடைக்கும்; இவற்றில் ஏதேனும் ஒரு முறையை ஏற்றுக்கொண்டாலே போதும்.

ஷடத்வஶுத்திம் விதிவத்ப்ராப்தோ வா ம்ரியதே யதி பஶூநாமிவ தஸ்யேஹ ந குர்யாதௌர்த்வதைஹிகம்

ஆறு பாதைகளும் முறையாகத் தூய்மை அடைந்து, பிறகு உயிரை விட்டால், மிருகங்களைப் போல அவருக்காக இங்கு பிற்பிறப்புச் சடங்குகள் செய்ய வேண்டியதில்லை.

நைவாஶௌசம் ப்ரபத்யேத தத்புத்ராதிவிஶேஷதஃ ஶிவசாரார்தமதவா ஶிவவித்யார்தமேவ வா கநேத்வா புவி தத்தேஹம் தஹேத்வா ஶுசிநாக்நிநா

சிவனுடைய வழியில் நடப்பதற்கோ, சிவஞானம் பெறுவதற்கோ, ஒருவருடைய மகன் அல்லது பிறருக்காக—even அப்போதும்—அசுத்தம் என்று சொல்லும் சடங்குகளை கடைப்பிடிக்க வேண்டியதில்லை. அந்த உடலை நிலத்தில் புதைக்கலாம் அல்லது தூய்மையான நெருப்பில் எரிக்கலாம்.

க்ஷிபேத்வாப்ஸு ஶிவாஸ்வேவ த்யஜேத்வா காஷ்டலோஷ்டவத் அதைநமபி சோத்திஶ்ய கர்ம சேத்கர்துமீப்ஸிதம்

அல்லது அந்த உடலை நீரில் வீசலாம், சிவனுக்குரிய இடத்தில் மரம் அல்லது கல்லைப் போல் விட்டு விடலாம்; அல்லது, அதை அர்ப்பணித்து, விரும்பிய சடங்குகளை செய்யலாம்.

கல்யாணமேவ குர்வீத ஶக்த்யா பக்தாம்ஶ்ச தர்பயேத் தநம் தஸ்ய பஜேச்சைவஃ ஶைவீ சேதஸ்ய ஸந்ததிஃ

தன்னால் இயன்ற அளவு நல்லதை மட்டும் செய்ய வேண்டும்; பக்தர்களை திருப்திப்படுத்த வேண்டும்; அந்த செல்வம் சிவபக்தருக்குச் சொந்தமானதாக இருந்தால், அதையும் சிவபக்தருக்கும், அல்லது சிவபக்தரின் வம்சத்தாருக்கும் வழங்க வேண்டும்.

இதி ஸ விஜிதமந்யோர்யாதவேநோபமந்யோரதிகதமபிதாய ஜ்ஞாநயோகம் முநிப்யஃ ப்ரணதிமுபகதேப்யஸ்தேப்ய உத்பாவிதாத்மா ஸபதி வியதி வாயுஃ ஸாயமந்தர்ஹிதோ ऽபூத்

இவ்வாறு யாதவரால் உபமன்யுவுக்கு கிடைத்த ஞானயோகத்தை முனிவர்களிடம் விளக்கிய வாயு, அவர்களுக்கு வணங்கி, தானே உணர்ந்தவர் ஆனதால், அந்த மாலை நேரத்தில் வானில் மறைந்தார்.

ததஃ ப்ரபாதஸமயே நைமிஷீயாஸ்தபோதநாஃ ஸத்ராந்தே ऽவப்ரு'தம் கர்தும் ஸர்வ ஏவ ஸமுத்யயுஃ

அடுத்த நாள் காலை, நைமிசாரண்யத்து தவமிருக்கும் முனிவர்கள் யாகம் முடிந்ததும், அனைவரும் சேர்ந்து இறுதிச் சடங்காக நீராடச் சென்றார்கள்.

ததா ப்ரஹ்மஸமாதேஶாத்தேவீ ஸாக்ஷாத்ஸரஸ்வதீ ப்ரஸந்நா ஸ்வாதுஸலிலா ப்ராவர்தத நதீஶுபா

அப்போது பிரம்மாவின் கட்டளையினால், சரஸ்வதி தேவியே நேரில், மகிழ்ச்சியுடன், இனிமையான புனிதமான நதியாக ஓடத் தொடங்கினார்.

ஸரஸ்வதீம் நதீம் த்ரு'ஷ்ட்வா முநயோ ஹ்ரு'ஷ்டமாநஸாஃ ஸமாப்ய ஸத்ரம் ப்ராரப்தம் சக்ருஸ்தத்ராவகாஹநம்

அந்த சரஸ்வதி நதியை பார்த்த முனிவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன், யாகத்தை முடித்துவிட்டு, அங்கே நீராடினார்கள்.

அத ஸம்தர்ப்ய தேவாதீம்ஸ்ததீயைஃ ஸலிலைஃ ஶிவைஃ ஸ்மரந்தஃ பூர்வவ்ரு'த்தாந்தம் யயுர்வாராணஸீம் ப்ரதி

பின்னர், அந்த புனித நீரால் தேவர்கள் மற்றும் பிறரையும் திருப்திப்படுத்தி, கடந்த நிகழ்வுகளை நினைவுகூர்ந்தபடி, அவர்கள் வாராணசிக்குத் தங்கள் பயணத்தைத் தொடங்கினார்கள்.