ஶிவபுராணம்

ஸூக்ஷ்மாஶ்ரயம் நிர்விஷயம் நாபரம் பரமார்ததஃ யத்வா ஸவிஷயம் த்யாநம் தத்ஸாகாரஸமாஶ்ரயம்

மிக நுண்ணிய தியானம் என்பது பொருள் இல்லாததாகும்; அதற்கு மேல் உயர்ந்தது இல்லை. அல்லது, பொருளுடன் தியானம் செய்வது, ஒரு உருவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டதாகும்.

நிராகாராத்மஸம்வித்திர்த்யாநம் நிர்விஷயம் மதம் நிர்பீஜம் ச ஸபீஜம் ச ததேவ த்யாநமுச்யதே

பொருள் இல்லாத தியானம் என்பது உருவமற்ற விழிப்பாகும்; விதையுடன் அல்லது விதை இல்லாமல் இருந்தாலும், அதுவே தியானம் என்று கூறப்படுகிறது.

நிராகாரஶ்ரயத்வேந ஸாகாராஶ்ரயதஸ்ததா தஸ்மாத்ஸவிஷயம் த்யாநமாதௌ க்ரு'த்வா ஸபீஜகம்

உருவமற்றதையும் உருவத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்டதால், முதலில் பொருளுடன், விதையுடன் தியானம் செய்ய வேண்டும்.

அம்தே நிர்விஷயம் குர்யாந்நிர்பீஜம் ஸர்வஸித்தயே ப்ராணாயாமேந ஸித்யம்தி தேவ்யாஃ ஶாம்த்யாதயஃ க்ரமாத்

இறுதியில், பொருள் இல்லாமல், விதை இல்லாமல் தியானம் செய்ய வேண்டும்; எல்லா Siddhi-களையும் பெறுவதற்காக. உயிர்வாயுவை ஒழுங்குபடுத்துவதால், தேவி தரும் அமைதி முதலான நிலைகள் படிப்படியாக அடையப்படுகின்றன.

ஶாம்திஃ ப்ரஶாம்திர்தீப்திஶ்ச ப்ரஸாதஶ்ச ததஃ பரம் ஶமஃ ஸர்வாபதாம் சைவ ஶாம்திரித்யபிதீயதே

அமைதி, ஆழ்ந்த அமைதி, பிரகாசம், அதற்குப் பிறகு மிக உயர்ந்த தெளிவு—இவை அனைத்தும் அமைதி என்றும், எல்லா துன்பங்களும் நீங்கும் நிலை என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன.

தமஸோ ऽந்தபஹிர்நாஶஃ ப்ரஶாந்திஃ பரிகீயதே பஹிரந்தஃப்ரகாஶோ யோ தீப்திரித்யபிதீயதே

உள்ளும் புறமும் இருளை நீக்கும் நிலை ஆழ்ந்த அமைதி என்று கூறப்படுகிறது; உள்ளும் புறமும் ஒளிவீசும் நிலை பிரகாசம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸ்வஸ்ததா யா து ஸா புத்தஃ ப்ரஸாதஃ பரிகீர்திதஃ காரணாநி ச ஸர்வாணி ஸபாஹ்யாப்யம்தராணி ச

அந்த நலமிக்க நிலை அறிவாளிகளால் தெளிவாகும் நிலை என்று அழைக்கப்படுகிறது; எல்லா காரணங்களும், வெளிப்புறமும் உள்ளுறையும், அதில் அடங்கும்.

புத்தேஃ ப்ரஸாததஃ க்ஷிப்ரம் ப்ரஸந்நாநி பவந்த்யுத த்யாதா த்யாநம் ததா த்யேயம் யத்வா த்யாநப்ரயோஜநம் ஏதச்சதுஷ்டயம் ஜ்ஞாத்வா த்யாதா த்யாநம் ஸமாசரேத்

அறிவின் தெளிவால், தியானிப்பவர், தியானம், தியானிக்கப்படும் பொருள், அல்லது தியானத்தின் நோக்கம்—இந்த நான்கையும் அறிந்து, தியானிப்பவர் தியானம் செய்ய வேண்டும்.

ஜ்ஞாநவைராக்யஸம்பந்நோ நித்யமவ்யக்ரமாநஸஃ ஶ்ரத்ததாநஃ ப்ரஸந்நாத்மா த்யாதா ஸத்பிருதாஹ்ரு'தஃ

அறிவும் பற்றின்மையும் உடையவன், எப்போதும் மனம் சிதறாமல் இருப்பவன், நம்பிக்கையுடன் அமைதியான உள்ளம் கொண்டவன், நல்லவர்களால் தியானிப்பவன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

த்யை சிம்தாயாம் ஸ்ம்ரு'தோ தாதுஃ ஶிவசிம்தா முஹுர்முஹுஃ

தியானத்தில், மூலமாக இருப்பது சிந்தனை; சிவனை மீண்டும் மீண்டும் சிந்திப்பது தியானம் ஆகும்.

யோகாப்யாஸஸ்ததால்பே ऽபி யதா பாபம் விநாஶயேத் த்யாயதஃ க்ஷணமாத்ரம் வா ஶ்ரத்தயா பரமேஶ்வரம்

யோகத்தை சிறிதளவு பயிற்சி செய்தால்கூட பாவம் அழிகிறது; அதுபோல், பரம ஈசுவரனை ஒரு கணம் கூட நம்பிக்கையுடன் தியானித்தால் பாவம் நீங்கும்.

அவ்யாக்ஷிப்தேந மநஸா த்யாநமித்யபிதீயதே

மனம் சிதறாமல் இருப்பதே தியானம் என்று கூறப்படுகிறது.

புத்திப்ரவாஹரூபஸ்ய த்யாநஸ்யாஸ்யாவலம்பநம் த்யேயமித்யுச்யதே ஸத்பிஸ்தச்ச ஸாம்பஃ ஸ்வயம் ஶிவஃ

அறிவின் ஓட்டமாகும் தியானத்திற்கு ஆதாரமாக இருப்பதே தியானிக்கப்படும் பொருள் என்று அறிவாளிகள் கூறுகின்றனர்; அது சிவபெருமான் தன் சக்தியுடன் சேர்ந்து இருப்பதே ஆகும்.

விமுக்திப்ரத்யயம் பூர்ணமைஶ்வர்யம் சாணிமாதிகம் ஶிவத்யாநஸ்ய பூர்ணஸ்ய ஸாக்ஷாதுக்தம் ப்ரயோஜநம்

சிவனை முழுமையாக தியானிப்பதன் நேரடி பலன், விடுதலை, முழு ஆட்சி, அணிமை முதலான சக்திகள் ஆகியவையாகும்.

யஸ்மாத்ஸௌக்யம் ச மோக்ஷம் ச த்யாநாதபயமாப்நுயாத் தஸ்மாத்ஸர்வம் பரித்யஜ்ய த்யாநயுக்தோ பவேந்நரஃ

தியானத்தின் மூலம் சந்தோஷமும், விடுதலையும், பயமில்லாத நிலையும் பெறப்படுகின்றன; எனவே, மற்ற அனைத்தையும் விட்டு விட்டு, மனிதன் தியானத்தில் ஈடுபட வேண்டும்.

நாஸ்தி த்யாநம் விநா ஜ்ஞாநம் நாஸ்தி த்யாநமயோகிநஃ த்யாநம் ஜ்ஞாநம் ச யஸ்யாஸ்தி தீர்ணஸ்தேந பவார்ணவஃ

தியானமில்லாமல் ஞானம் இல்லை; தியானமில்லாதவன் யோகி அல்ல. யாரிடம் தியானமும் ஞானமும் இரண்டும் உள்ளனவோ, அவன் பிறவிப் பெருங்கடலை கடந்துவிட்டான்.

ஜ்ஞாநம் ப்ரஸந்நமேகாக்ரமஶேஷோபாதிவர்ஜிதம் யோகாப்யாஸேந யுக்தஸ்ய யோகிநஸ்த்வேவ ஸித்யதி

அமைதியானதும், ஒருமனதாகவும், எல்லா கட்டுப்பாடுகளும் நீங்கியதும் ஆன ஞானம், யோகத்தை பயிற்சி செய்யும் யோகிக்கு மட்டுமே கிடைக்கும்.

ப்ரக்ஷீணாஶேஷபாபாநாம் ஜ்ஞாநே த்யாநே பவேந்மதிஃ பாபோபஹதபுத்தீநாம் தத்வார்தாபி ஸுதுர்லபா

எல்லா பாவங்களும் நீங்கியவர்களுக்கு, மனம் ஞானத்திலும் தியானத்திலும் நிலைபெறும்; பாவம் மூடிய புத்தியுள்ளவர்களுக்கு, அவற்றைப் பற்றிப் பேசுவதற்கே வாய்ப்பு அரிது.

யதாவஹ்நிர்மஹாதீப்தஃ ஶுஷ்கமார்த்ரம் ச நிர்தஹேத் ததா ஶுபாஶுபம் கர்ம த்யாநாக்நிர்தஹதே க்ஷணாத்

எப்படி ஒரு தீ பெரியதாக எரிந்து, உலர்ந்ததும் ஈரமானதும் எதையும் எரிக்குமோ, அதுபோல் தியானத்தின் நெருப்பு நன்மை, தீமை இரண்டையும் ஒரு கணத்தில் அழிக்கிறது.

அத்யல்போ ऽபி யதா தீபஃ ஸுமஹந்நாஶயேத்தமஃ யோகாப்யாஸஸ்ததால்போ ऽபி மஹாபாபம் விநாஶயேத்

எவ்வளவு சிறிய விளக்கு இருந்தாலும், அது பெரும் இருளை அகற்றும்; அதுபோல், சிறிதளவு யோகப் பயிற்சியாலும் பெரிய பாவம் அழியும்.

த்யாயதஃ க்ஷணமாத்ரம் வா ஶ்ரத்தயா பரமேஶ்வரம் யத்பவேத்ஸுமஹச்ச்ரேயஸ்தஸ்யாம்தோ நைவ வித்யதே

பெரியோன் மீது நம்பிக்கையுடன், ஒருகணம் கூட தியானம் செய்தால், அதனால் கிடைக்கும் பேரின்பத்திற்கு முடிவே இல்லை.

நாஸ்தி த்யாநஸமம் தீர்தம் நாஸ்தி த்யாநஸமம் தபஃ நாஸ்தி த்யாநஸமோ யஜ்ஞஸ்தஸ்மாத்த்யாநம் ஸமாசரேத்

தியானத்துக்கு சமமான தீர்த்தம் இல்லை; தியானத்துக்கு ஒப்பான தவம் இல்லை; தியானத்துக்கு இணையான யாகமும் இல்லை. ஆகவே, தியானம் செய்ய வேண்டும்.

தீர்தாநி தோயபூர்ணாநி தேவாந்பாஷாணம்ரு'ந்மயாந் யோகிநோ ந ப்ரபத்யம்தே ஸ்வாத்மப்ரத்யயகாரணாத்

தண்ணீரால் நிரம்பிய தீர்த்தங்களையும், கல் மண் ஆகியவற்றால் ஆன தேவதைகளை யோகிகள் நாடுவதில்லை; ஏனென்றால், அவர்கள் தங்கள் உள்ளத்தில் உறுதியுடன் இருக்கிறார்கள்.

யோகிநாம் ச வபுஃ ஸூக்ஷ்மம் பவேத்ப்ரத்யக்ஷமைஶ்வரம் யதா ஸ்தூலமயுக்தாநாம் ம்ரு'த்காஷ்டாத்யைஃ ப்ரகல்பிதம்

யோகிகளுக்கு, நுண்ணிய உடல் தெய்வீகமாக நேரில் தெரிகிறது; யோகத்தில் ஈடுபடாதவர்களுக்கு, மண் மரம் முதலியவற்றால் ஆன உருவங்கள் தான் உண்மையாக தோன்றும்.

யதேஹாம்தஶ்சரா ராஜ்ஞஃ ப்ரியாஃ ஸ்யுர்ந பஹிஶ்சராஃ ததாம்தர்த்யாநநிரதாஃ ப்ரியாஶ்ஶம்போர்ந கர்மிணஃ

அரண்மனையில் உள்ளவர்கள் அரசருக்கு பிடிப்பவர்கள்; வெளியிலுள்ளவர்கள் அல்ல. அதுபோல், உள்ளத்தில் தியானம் செய்பவர்கள் சங்கரனுக்கு அருமை; வெறும் கர்மங்களில் ஈடுபடுவோர் அல்ல.

பஹிஸ்கரா யதா லோகே நாதீவ பலபோகிநஃ த்ரு'ஷ்ட்வா நரேந்த்ரபவநே தத்வதத்ராபி கர்மிணஃ

உலகத்தில் வெளியிலிருப்பவர்கள், அரசரின் அரண்மனையில் இருந்தாலும், பெரிதாக பலனை அனுபவிக்க முடியாது; அதுபோல், இங்கு வெறும் கர்மம் செய்வோரும் அதிக பலன் பெறமாட்டார்கள்.

யத்யம்தரா விபத்யம்தே ஜ்ஞாநயோகார்தமுத்யதஃ யோகஸ்யோத்யோகமாத்ரேண ருத்ரலோகம் கமிஷ்யதி

ஞானமும் யோகத்தையும் நாடி முயற்சி செய்யும் போது யாராவது பாதியில் தவறினாலும், யோகத்தில் செய்த முயற்சியால் அவர்கள் ருத்ரனின் உலகை அடைவார்கள்.

அநுபூய ஸுகம் தத்ர ஸ ஜாதோ யோகிநாம் குலே ஜ்ஞாநயோகம் புநர்லப்த்வா ஸம்ஸாரமதிவர்ததே

அங்கே இன்பம் அனுபவித்தபின், யோகிகளின் குடும்பத்தில் பிறந்து, மீண்டும் ஞானமும் யோகமும் பெற்று, பிறவிப்பெருங்கடலை கடந்துவிடுவான்.

ஜிஜ்ஞாஸுரபி யோகஸ்ய யாம் கதிம் லபதே நரஃ ந தாம் கதிமவாப்நோதி ஸர்வைரபி மஹாமகைஃ

யோகத்தை அறிய விரும்பும் ஒருவனுக்கே கிடைக்கும் நிலை, பெரிய யாகங்கள் அனைத்தாலும் கூட பெற முடியாது.