ஶிவபுராணம்

பத்மகஸ்வஸ்திகாதீநாமப்யஸேதாஸநேஷு ச அபிவம்த்ய ஸ்வகுர்வம்தாநபிவாத்யாநநுக்ரமாத்

பத்மம், சுவஸ்திகம் போன்ற ஆசனங்களில் பயிற்சி செய்ய வேண்டும்; தன் குருவையும் மூப்பர்களையும் முறையாக மரியாதை செய்து வணங்க வேண்டும்.

ரு'ஜுக்ரீவஶிரோவக்ஷா நாதிஷ்டேச்சிஷ்டலோசநஃ கிம்சிதுந்நாமிதஶிரா தம்தைர்தம்தாந்ந ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶேத்

கழுத்தும், தலையும், மார்பும் நேராக இருக்க வேண்டும்; கண்கள் ஒரே இடத்தில் நிலைத்திருக்க வேண்டும்; தலை சிறிது உயர்த்தி, பற்கள் ஒன்றோடொன்று தொடாதபடி இருக்க வேண்டும்.

தம்தாக்ரஸம்ஸ்திதா ஜிஹ்வாமசலாம் ஸந்நிவேஶ்ய ச பார்ஷ்ணிப்யாம் வ்ரு'ஷணௌ ரக்ஷம்ஸ்ததா ப்ரஜநநம் புநஃ

நாக்கை பற்களின் முனையில் அசையாமல் வைக்க வேண்டும்; குதிகால் மூலம் விந்துப்பை மற்றும் பிறப்புறுப்பை பாதுகாக்க வேண்டும்.

ஊர்வோருபரி ஸம்ஸ்தாப்ய பாஹூ திர்யகயத்நதஃ தக்ஷிணம் கரப்ரு'ஷ்டம் து ந்யஸ்ய வாமதலோபரி

தோள்களை கவனமாக குறுக்காக, தொடைகளின் மேல் வைக்க வேண்டும்; வலது கையின் பின்புறம் இடது கையின் உள்ளங்கையில் இருக்க வேண்டும்.

உந்நாம்ய ஶநகைஃ ப்ரு'ஷ்டமுரோ விஷ்டப்ய சாக்ரதஃ ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய நாஸிகாக்ரம் ஸ்வம் திஶஶ்சாநவலோகயந்

மெதுவாக முதுகை உயர்த்தி, மார்பை நேராக வைத்துக்கொண்டு, தன் மூக்கின் முனையை பார்த்து, வேறு எந்த திசையிலும் பார்வை திருப்பாமல் இருக்க வேண்டும்.

ஸம்ப்ரு'தப்ராணஸம்சாரஃ பாஷாண இவ நிஶ்சலஃ ஸ்வதேஹாயதநஸ்யாம்தர்விசிம்த்ய ஶிவமம்பயா

உயிர் ஓட்டத்தை உள்ளே கொண்டு வந்து, பாறை போல் அசையாமல் இருந்து, தன் உடலின் அகத்தில் சிவபெருமானை மனதில் நினைத்துக் கொண்டு தியானிக்க வேண்டும்.

ஹ்ரு'த்பத்மபீடிகாமத்யே த்யாநயஜ்ஞேந பூஜயேத் மூலே நாஸாக்ரதோ நாபௌ கம்டே வா தாலுரம்த்ரயோஃ

இதயத்திலுள்ள தாமரையின் நடுவில், தியானம் எனும் யாகத்தால் வழிபட வேண்டும்; அடியில், மூக்கின் முனையில், நாபியில், கழுத்தில், அல்லது வாய் மேல்பகுதியில் தியானிக்கலாம்.

ப்ரூமத்யே த்வாரதேஶே வா லலாடே மூர்த்நி வா ஸ்மரேத் பரிகல்ப்ய யதாந்யாயம் ஶிவயோஃ பரமாஸநம்

புருவங்களுக்கு நடுவில், வாயிலில், நெற்றியில், அல்லது தலையின் மேல், முறையாக சிவபெருமானும் தேவியும் அமர்ந்திருக்கும் பரம ஆசனத்தை மனதில் நினைக்க வேண்டும்.

தத்ர ஸாவரணம் வாபி நிராவரணமேவ வா த்விதலேஷோடஶாரே வா த்வாதஶாரே யதாவிதி

அங்கு, மூடியதாகவோ, திறந்ததாகவோ, இரண்டு இதழ்கள் கொண்ட தாமரையில், பதினாறு இதழ்கள் கொண்டதிலோ, பன்னிரண்டு இதழ்கள் கொண்டதிலோ, விதிப்படி தியானிக்க வேண்டும்.

தஶாரே வா ஷடஸ்ரே வா சதுரஸ்ரே ஶிவம் ஸ்மரேத் ப்ருவோரம்தரதஃ பத்மம் த்விதலம் தடிதுஜ்ஜ்வலம்

பத்து இதழ்கள், ஆறு இதழ்கள், அல்லது நான்கு இதழ்கள் கொண்ட தாமரையில், இடைநெற்றியில் உள்ள இரண்டு இதழ்கள் கொண்ட, மின்னல் போல ஒளிரும் தாமரையை நினைத்து, அங்கே சிவனை மனதில் நிறுத்த வேண்டும்.

ப்ரூமத்யஸ்தாரவிந்தஸ்ய க்ரமாத்வை தக்ஷிணோத்தரே வித்யுத்ஸமாநவர்ணே ச பர்ணே வர்ணாவஸாநகே

இடைநெற்றியில் உள்ள அந்த தாமரையின் இடது, வலது பக்கங்களில் ஒவ்வொன்றாக, மின்னலைப் போல் ஒளிரும் இதழ்கள், ஒவ்வொன்றும் ஒரு எழுத்தின் முடிவில் அமைந்துள்ளன.

ஷோடஶாரஸ்ய பத்ராணி ஸ்வராஃ ஷோடஶ தாநி வை பூர்வாதீநி க்ரமாதேதத்பத்மம் கந்தஸ்ய மூலதஃ

பதினாறு இதழ்கள், பதினாறு உயிரெழுத்துகளாக, கிழக்கிலிருந்து வரிசையாக அமைந்துள்ளன; இந்த தாமரை, மூலத்திலுள்ள கொடியின் அடியில் இருக்கிறது.

ககாராதிடகாராம்தா வர்ணாஃ பர்ணாந்யநுக்ரமாத்

க என்ற எழுத்திலிருந்து த வரை உள்ள எழுத்துகள், அந்த இதழ்களில் ஒவ்வொன்றாக வரிசையாக அமைந்துள்ளன.

கோக்ஷீரதவலஸ்யோக்தா டாதிபாந்தா யதாக்ரமம்

பசுமாடுப் பாலைப் போல வெள்ளை தாமரையில், ற என்ற எழுத்திலிருந்து பா வரை உள்ள எழுத்துகள் முறையே இடம் பெற்றுள்ளன.

விதூமாம்காரவர்ணஸ்ய வர்ணா வாத்யாஶ்ச லாந்திமாஃ மூலாதாராரவிம்தஸ்ய ஹேமாபஸ்ய யதாக்ரமம் வகாராதிஸகாராந்தா வர்ணாஃ பர்ணமயாஃ ஸ்திதாஃ

புகையில்லாத நெருப்பைப் போல் சிவந்த தாமரையில், பா முதல் லா வரை எழுத்துகள் வரிசையாக அமைந்துள்ளன; தங்கம் போன்ற நிறமுள்ள மூலாதார தாமரையில், வா முதல் ஸா வரை எழுத்துகள் இதழ்களில் ஒவ்வொன்றாக இருக்கின்றன.

ஏதேஷ்வதாரவிம்தேஷு யத்ரைவாபிரதம் மநஃ தத்ரைவ தேவம் தேவீம் ச சிம்தயேத்தீரயா தியா

இந்த தாமரைகளில் எங்கு மனம் ஆழமாக ஈடுபடுகிறதோ, அங்கேயே இறைவனையும் இறைவியையும் தெளிவான மனதுடன் தியானிக்க வேண்டும்.

அம்குஷ்டமாத்ரமமலம் தீப்யமாநம் ஸமம்ததஃ ஶுத்ததீபஶிகாகாரம் ஸ்வஶக்த்யா பூர்ணமண்டிதம்

ஒரு விரலளவு தூய வடிவம், எல்லா பக்கமும் ஒளிரும் தீயின் நுனியைப் போல், தன் சக்தியால் முழுமையாக அலங்கரிக்கப்பட்டதாக மனதில் காண வேண்டும்.

இந்துரேகாஸமாகாரம் தாராரூபமதாபி வா நீவாரஶூகஸ்ஸத்ரு'ஶம் பிஸஸுத்ராபமேவ வா

அது சந்திரக்கதிரைப் போல், நட்சத்திர வடிவமாக, அரிசி விதையைப் போல், அல்லது தாமரையின் நார் போன்றதாகவும் தோன்றலாம்.

கதம்பகோலகாகாரம் துஷாரகணிகோபமம் க்ஷித்யாதிதத்த்வவிஜயம் த்யாதா யத்யபி வாஞ்சதி

அது கடம்ப பூவின் பந்தைப் போல், பனித்துளி போன்றதாகவும் இருக்கலாம்; பூமி முதலான தன்மைகளை வெல்ல விரும்பினால், இப்படியே தியானிக்க வேண்டும்.

தத்தத்தத்த்வாதிபாமேவ மூர்திம் ஸ்தூலாம் விசிம்தயேத் ஸதாஶிவாம்தா ப்ரஹ்மாத்யபவாத்யாஶ்சாஷ்டமூர்தயஃ

ஒவ்வொரு தன்மைக்கும் அதற்குரிய தெய்வத்தின் உருவை, ஸதாசிவன் வரை, ப்ரம்மா முதலான எட்டாவது உருவுகள் வரை, தெளிவாக மனதில் நினைக்க வேண்டும்.

ஶிவஸ்ய மூர்தயஃ ஸ்தூலாஃ ஶிவஶாஸ்த்ரே விநிஶ்சிதாஃ கோரா மிஶ்ரா ப்ரஶாந்தாஶ்ச மூர்தயஸ்தா முநீஶ்வரைஃ

சிவனுடைய உருவங்கள், சிவசாஸ்திரங்களில் தெளிவாக கூறப்பட்டுள்ளன; அவை கொடுமை, கலப்பு, அமைதி ஆகிய மூன்று வகை என்றும் முனிவர்கள் அறிவுறுத்தியுள்ளனர்.

பலாபிலாஷரஹிதைஶ்சிந்த்யாஶ்சிந்தாவிஶாரதைஃ கோராஶ்சேச்சிம்திதாஃ குர்யுஃ பாபரோகபரிக்ஷயம்

பலன் விருப்பமில்லாத, தியானத்தில் தேர்ந்தவர்களால் இவை தியானிக்கப்பட வேண்டும்; கொடுமையான உருவங்களை தியானித்தால், பாவமும் நோயும் நீங்கும்.

சிரேண மிஶ்ரே ஸௌம்யே து ந ஸத்யோ ந சிராதபி ஸௌம்யே முக்திர்விஶேஷேண ஶாம்திஃ ப்ரஜ்ஞா ப்ரஸித்யதி

கலந்த அல்லது அமைதியான உருவங்களை தியானித்தால், விடுதலை உடனே கிடைக்காது; ஆனால் அமைதியான உருவத்தில் தியானித்தால், விடுதலியும் அமைதியும் ஞானமும் சிறப்பாக கிடைக்கும்.

ஸித்யம்தி ஸித்தயஶ்சாத்ர க்ரமஶோ நாத்ர ஸம்ஶயஃ

இங்கே, சித்திகள் ஒவ்வொன்றாக கிடைக்கும்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

ஶ்ரீகம்டநாதம் ஸ்மரதாம் ஸத்யஃ ஸர்வார்தஸித்தயஃ ப்ரஸித்யம்தீதி மத்வைகே தம் வை த்யாயம்தி யோகிநஃ

சிரிகண்டபெருமானை நினைக்கும் போது, எல்லா விருப்பங்களும் விரைவில் நிறைவேறும் என்று நம்பி, யோகிகள் அவரை தியானிக்கிறார்கள்.

ஸ்தித்யர்தம் மநஸஃ கேசித்ஸ்தூலத்யாநம் ப்ரகுர்வதே ஸ்தூலம் து நிஶ்சலம் சேதோ பவேத்ஸூக்ஷ்மே து தத்ஸ்திரம்

சிலர் மனதை நிலைநிறுத்த, வெளிப்படையான தியானம் செய்கிறார்கள்; வெளிப்படையானதில் மனம் நிலைபெற்றால், அதே நிலை நுண்ணிய தியானத்திலும் கிடைக்கும்.

ஶிவே து சிம்திதே ஸாக்ஷாத்ஸர்வாஃ ஸித்யந்தி ஸித்தயஃ மூர்த்யம்தரேஷு த்யாதேஷு ஶிவரூபம் விசிம்தயேத்

சிவனை தியானித்தால், எல்லா சித்திகளும் நேரடியாக கிடைக்கும்; மற்ற உருவங்களை தியானிக்கும்போது, அவற்றில் சிவரூபத்தை மனதில் நினைக்க வேண்டும்.

லக்ஷயேந்மநஸஃ ஸ்தைர்யம் தத்தத்த்யாயேத்புநஃ புநஃ த்யாநமாதௌ ஸவிஷயம் ததோ நிர்விஷயம் ஜகுஃ

மனதின் நிலைமை உறுதியாக இருக்கிறதா என்று கவனிக்க வேண்டும்; அதை மீண்டும் மீண்டும் தியானிக்க வேண்டும். தியானத்தின் தொடக்கத்தில் ஒரு பொருளை வைத்தே தியானம் செய்யப்படுகிறது; பின்னர், பொருள் இல்லாமல் தியானிக்க வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது.

தத்ர நிர்விஷயம் த்யாநம் நாஸ்தீத்யேவ ஸதாம் மதம் புத்தேர்ஹி ஸந்ததிஃ காசித்த்யாநமித்யபிதீயதே

அறிவாளிகள் கூறுவது, பொருள் இல்லாமல் தியானம் என்பது இல்லை; ஏனெனில், அறிவின் தொடர்ச்சியான ஓட்டமே தியானம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.