ஶிவபுராணம்

சேதநம் தாடநம் சைவ பம்தநம் மோசநம் ததா க்ரஹணம் ஸர்வபூதாநாம் ஸம்ஸாரவஶவர்திநாம்

வெட்டுதல், அடித்தல், கட்டுதல், விடுவித்தல், பிறவிச் சுழற்சியில் சிக்கிய எல்லா உயிர்களையும் பிடித்தல் ஆகியவை அடங்கும்.

ப்ரஸாதஶ்சாபி ஸர்வேஷாம் ம்ரு'த்யுகாலஜயஸ்ததா ஆபிமாநிகமைஶ்வர்யம் ப்ராஜாபத்யம் ப்ரசக்ஷதே

எல்லோருக்கும் அருள் வழங்குதல், மரண நேரத்தையும் வெல்லுதல் — இது அகம்பாவிலிருந்து எழும் ப்ரஜாபதியின் ஆட்சியாகும்.

ஏதச்சாந்த்ரமஸைர்போகைஃ ஷட்பஞ்சாஶத்குணம் மஹத் ஸர்கஃ ஸம்கல்பமாத்ரேண த்ராணம் ஸம்ஹரணம் ததா

சந்திரனுடைய அனுபவங்களோடு, இந்த பெரும் ஆற்றல் ஐம்பத்தாறு வகைப்படும்: சிந்தனை மட்டும் கொண்டு படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் ஆகியவை அடங்கும்.

ஸ்வாதிகாரஶ்ச ஸர்வேஷாம் பூதசித்தப்ரவர்தநம் அஸாத்ரு'ஶ்யம் ச ஸர்வஸ்ய நிர்மாணம் ஜகதஃ ப்ரு'தக்

எல்லாவற்றிலும் அதிகாரம் செலுத்துதல், உயிர்களின் மனதை இயக்குதல், அனைத்திலும் தனித்தன்மை, உலகத்தை தனித்தனியாக உருவாக்குதல் ஆகியவை அடங்கும்.

ஶுபாஶுபஸ்ய கரணம் ப்ராஜாபத்யைஶ்ச ஸம்யுதம் சதுஷ்ஷஷ்டிகுணம் ப்ராஹ்மமைஶ்வர்யம் ச ப்ரசக்ஷதே

நல்லதும் கெட்டதும் செய்வது, ப்ரஜாபதியின் ஆற்றலோடு இணைந்தது; அறுபத்து நான்கு வகை ப்ரம்மனுடைய ஆட்சியென அறிவிக்கப்படுகிறது.

பௌத்தாதஸ்மாத்பரம் கௌணமைஶ்வர்யம் ப்ராக்ரு'தம் விதுஃ வைஷ்ணவம் தத்ஸமாக்யாதம் தஸ்யைவ புவநஸ்திதிஃ ப்ரஹ்மணா தத்பதம் ஸர்வம் வக்துமந்யைர்ந ஶக்யதே

இதற்கு மேல், அறிவின் இயற்கை ஆட்சியை இரண்டாம் நிலை என்று அறிவார்கள்; அதையே வைஷ்ணவம் என்பார்கள், அதன் பணி உலகங்களை காத்தல். அந்த உயர்ந்த ப்ரம்ம நிலையை மற்றவர்கள் விவரிக்க முடியாது.

தத்பௌருஷம் ச கௌணம் ச கணேஶம் பதமைஶ்வரம் விஷ்ணுநா தத்பதம் கிம்சிஜ்ஜ்ஞாதுமந்யைர்ந ஶக்யதே

அந்த புருஷனும் இரண்டாம் நிலை கணேசனுடைய ஆட்சியும் — அந்த நிலையை விஷ்ணுவும் அறிய முடியாது, மற்றவர்களும் அறிய முடியாது.

விஜ்ஞாநஸித்தயஶ்சைவ ஸர்வா ஏவௌபஸர்கிகாஃ நிரோத்தவ்யா ப்ரயத்நேந வர்ராக்யேண பரேண து

அனைத்து அறிவு சாதனைகளும் இடையூறுகளோடு வரும்; அவற்றை மிகுந்த விரக்சியத்தால் முயற்சியுடன் அடக்க வேண்டும்.

ப்ரதிபாஸேஷ்வஶுத்தேஷு குணேஷ்வாஸக்தசேதஸஃ ந ஸித்யேத்பரமைஶ்வர்யமபயம் ஸார்வகாமிகம்

அசுத்தமான வெளிப்பாடுகளிலும் குணங்களிலும் மனம் பற்று கொண்டவர்களுக்கு, அந்த உயர்ந்த, அஞ்சாமை நிறைந்த, எல்லாவற்றையும் விரும்பும் ஆட்சியினை அடைய முடியாது.

தஸ்மாத்குணாம்ஶ்ச போகாம்ஶ்ச தேவாஸுரமஹீப்ரு'தாம் த்ரு'ணவத்யஸ்த்யஜேத்தஸ்ய யோகஸித்திஃ பரா பவேத்

ஆகையால், தேவர்கள், அசுரர்கள், மன்னர்கள் ஆகியோரின் குணங்களையும் அனுபவங்களையும் புல்லைப் போல விட்டுவிட வேண்டும்; அப்போதுதான் அவருக்கு உயர்ந்த யோகசித்தி கிடைக்கும்.

அதவாநுக்ரஹேச்சாயாம் ஜகதோ விசரேந்முநிஃ யதாகாமம்குணாந்போகாந்புக்த்வா முக்திம் ப்ரயாஸ்யதி

அல்லது, முனிவர் உலகிற்கு அருள் செய்ய விரும்பினால், விருப்பப்படி குணங்களையும் அனுபவங்களையும் அனுபவித்து, பிறகு முக்தியை அடைவார்.

அத ப்ரயோகம் யோகஸ்ய வக்ஷ்யே ஶ்ரு'ணு ஸமாஹிதஃ ஶுபே காலே ஶுபே தேஶே ஶிவக்ஷேத்ராதிகே புநஃ விஜநே ஜம்துரஹிதே நிஃஶப்தே பாதவர்ஜிதே

இப்போது யோகத்தின் முறையை விளக்குகிறேன்; கவனமாகக் கேள். நல்ல நேரத்தில், நல்ல இடத்தில், குறிப்பாக சிவபெருமானுக்குப் புனிதமான தலங்களில், அல்லது தனிமையான, உயிரினங்களில்லாத, அமைதியான, தொந்தரவு இல்லாத இடத்தில் யோகத்தைச் செய்ய வேண்டும்.

ஸுப்ரலிப்தே ஸ்தலே ஸௌம்யே கந்ததூபாதிவாஸிதே முக்தபுஷ்பஸமாகீர்ணே விதாநாதி விசித்ரிதே

நன்கு பூசப்பட்ட, இனிமையான நிலத்தில், வாசனைத் தூபம் மற்றும் சாந்து மணம் பரவிய இடத்தில், புது மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, குடை மற்றும் பிற அலங்காரங்களால் அழகுபடுத்தப்பட்ட இடமாக இருக்க வேண்டும்.

குஶபுஷ்பஸமித்தோயபலமூலஸமந்விதே நாக்ந்யப்யாஶே ஜலாப்யாஶே ஶுஷ்கபர்ணசயே ऽபி வா

குசா புல், மலர்கள், சமிது, தண்ணீர், பழங்கள், வேர் ஆகியவை அருகில் இருக்க வேண்டும்; நெருப்பின் அருகிலும், நீரின் அருகிலும், அல்லது உலர்ந்த இலைகள் குவிந்த இடத்திலும் இருக்கலாம்.

ந தம்ஶமஶகாகீர்ணே ஸர்பஶ்வாபதஸம்குலே ந ச துஷ்டம்ரு'காகீர்ணே ந பயே துர்ஜநாவ்ரு'தே

கடித்துப் பிழைக்கும் பூச்சிகள் அல்லது கொசுக்கள் நிறைந்த இடத்தில் அல்ல, பாம்பு அல்லது காட்டு மிருகங்கள் நிறைந்த இடத்தில் அல்ல, தீய மிருகங்கள் உள்ள இடத்தில் அல்ல, பயம் தரும் இடத்திலும், தீய மனிதர்கள் சூழ்ந்த இடத்திலும் அல்ல.

ஶ்மஶாநே சைத்யவல்மீகே ஜீர்ணாகாரே சதுஷ்பதே நதீநதஸமுத்ராணாம் தீரே ரத்யாம்தரே ऽபி வா

சுடுகாடு, பழைய மண் மேடு, பழுதடைந்த வீடு, நான்கு வழிச்சந்திப்பு, நதி, ஓடை, கடல் கரை, அல்லது வீதியின் நடுவில் யோகத்தைச் செய்யக் கூடாது.

ந ஜீர்ணோத்யாநகோஷ்டாதௌ நாநிஷ்டே ந ச நிம்திதே நாஜீர்ணாம்லரஸோத்காரே ந ச விண்மூத்ரதூஷிதே

பழைய தோட்டம், மாடுபிடிப்பு போன்ற இடங்களில், அல்லது தீய, பழி பட்ட இடங்களில் அல்ல; செரிமானம் ஆகாத அல்லது புளிப்பு உணவு உண்ட பிறகு அல்ல; மலமூத்திரம் போன்ற அழுக்கு இருக்கும் இடத்திலும் அல்ல.

நச்சர்த்யாமாதிஸாரே வா நாதிபுக்தௌ ஶ்ரமாந்விதே ந சாதிசிம்தாகுலிதோ ந சாதிக்ஷுத்பிபாஸிதஃ

வாந்தி வரும் போது, வயிற்றுப்போக்கு இருக்கும் போது, அதிகமாக உண்ட பிறகு, அல்லது மிகவும் சோர்வாக இருக்கும் போது அல்ல; மிகுந்த கவலையோ, அதிக பசியோ, தாகமோ இருக்கும் போதும் அல்ல.

நாபி ஸ்வகுருகர்மாதௌ ப்ரஸக்தோ யோகமாசரேத் யுக்தாஹாரவிஹாரஶ்ச யுக்தசேஷ்டஶ்ச கர்மஸு

தன் கடமையிலும், குருவின் பணியிலும் முழுமையாக ஈடுபட்டிருக்கும்போது யோகத்தைச் செய்யக் கூடாது. உணவு, ஓய்வு ஆகியவற்றில் சமநிலையுடன் இருக்க வேண்டும்; செயல்களில் அளவோடு நடக்க வேண்டும்.

யுக்தநித்ராப்ரபோதஶ்ச ஸர்வாயாஸவிவர்ஜிதஃ ஆஸநம் ம்ரு'துலம் ரம்யம் விபுலம் ஸுஸமம் ஶுசி

தூக்கத்திலும் விழிப்பிலும் சமநிலை காக்க வேண்டும்; எந்த விதமான அதிக உழைப்பும் தவிர்க்க வேண்டும்; மென்மையான, இனிமையான, விசாலமான, சமமான, தூய்மையான இடத்தில் அமர வேண்டும்.

பத்மகஸ்வஸ்திகாதீநாமப்யஸேதாஸநேஷு ச அபிவம்த்ய ஸ்வகுர்வம்தாநபிவாத்யாநநுக்ரமாத்

பத்மம், சுவஸ்திகம் போன்ற ஆசனங்களில் பயிற்சி செய்ய வேண்டும்; தன் குருவையும் மூப்பர்களையும் முறையாக மரியாதை செய்து வணங்க வேண்டும்.

ரு'ஜுக்ரீவஶிரோவக்ஷா நாதிஷ்டேச்சிஷ்டலோசநஃ கிம்சிதுந்நாமிதஶிரா தம்தைர்தம்தாந்ந ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶேத்

கழுத்தும், தலையும், மார்பும் நேராக இருக்க வேண்டும்; கண்கள் ஒரே இடத்தில் நிலைத்திருக்க வேண்டும்; தலை சிறிது உயர்த்தி, பற்கள் ஒன்றோடொன்று தொடாதபடி இருக்க வேண்டும்.

தம்தாக்ரஸம்ஸ்திதா ஜிஹ்வாமசலாம் ஸந்நிவேஶ்ய ச பார்ஷ்ணிப்யாம் வ்ரு'ஷணௌ ரக்ஷம்ஸ்ததா ப்ரஜநநம் புநஃ

நாக்கை பற்களின் முனையில் அசையாமல் வைக்க வேண்டும்; குதிகால் மூலம் விந்துப்பை மற்றும் பிறப்புறுப்பை பாதுகாக்க வேண்டும்.

ஊர்வோருபரி ஸம்ஸ்தாப்ய பாஹூ திர்யகயத்நதஃ தக்ஷிணம் கரப்ரு'ஷ்டம் து ந்யஸ்ய வாமதலோபரி

தோள்களை கவனமாக குறுக்காக, தொடைகளின் மேல் வைக்க வேண்டும்; வலது கையின் பின்புறம் இடது கையின் உள்ளங்கையில் இருக்க வேண்டும்.

உந்நாம்ய ஶநகைஃ ப்ரு'ஷ்டமுரோ விஷ்டப்ய சாக்ரதஃ ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய நாஸிகாக்ரம் ஸ்வம் திஶஶ்சாநவலோகயந்

மெதுவாக முதுகை உயர்த்தி, மார்பை நேராக வைத்துக்கொண்டு, தன் மூக்கின் முனையை பார்த்து, வேறு எந்த திசையிலும் பார்வை திருப்பாமல் இருக்க வேண்டும்.

ஸம்ப்ரு'தப்ராணஸம்சாரஃ பாஷாண இவ நிஶ்சலஃ ஸ்வதேஹாயதநஸ்யாம்தர்விசிம்த்ய ஶிவமம்பயா

உயிர் ஓட்டத்தை உள்ளே கொண்டு வந்து, பாறை போல் அசையாமல் இருந்து, தன் உடலின் அகத்தில் சிவபெருமானை மனதில் நினைத்துக் கொண்டு தியானிக்க வேண்டும்.

ஹ்ரு'த்பத்மபீடிகாமத்யே த்யாநயஜ்ஞேந பூஜயேத் மூலே நாஸாக்ரதோ நாபௌ கம்டே வா தாலுரம்த்ரயோஃ

இதயத்திலுள்ள தாமரையின் நடுவில், தியானம் எனும் யாகத்தால் வழிபட வேண்டும்; அடியில், மூக்கின் முனையில், நாபியில், கழுத்தில், அல்லது வாய் மேல்பகுதியில் தியானிக்கலாம்.

ப்ரூமத்யே த்வாரதேஶே வா லலாடே மூர்த்நி வா ஸ்மரேத் பரிகல்ப்ய யதாந்யாயம் ஶிவயோஃ பரமாஸநம்

புருவங்களுக்கு நடுவில், வாயிலில், நெற்றியில், அல்லது தலையின் மேல், முறையாக சிவபெருமானும் தேவியும் அமர்ந்திருக்கும் பரம ஆசனத்தை மனதில் நினைக்க வேண்டும்.

தத்ர ஸாவரணம் வாபி நிராவரணமேவ வா த்விதலேஷோடஶாரே வா த்வாதஶாரே யதாவிதி

அங்கு, மூடியதாகவோ, திறந்ததாகவோ, இரண்டு இதழ்கள் கொண்ட தாமரையில், பதினாறு இதழ்கள் கொண்டதிலோ, பன்னிரண்டு இதழ்கள் கொண்டதிலோ, விதிப்படி தியானிக்க வேண்டும்.