ஶிவபுராணம்

இதாநீம் ஶ்ரோதுமிச்சாமி யோகம் பரமதுர்லபம் ஸாதிகாரம் ச ஸாம்கம் ச ஸவிதிம் ஸப்ரயோஜநம்

இப்போது, மிக அரிதான யோகம், அதற்கான தகுதி, அங்கங்கள், விதிகள், பயன் ஆகியவற்றை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்.

யத்யஸ்தி மரணம் பூர்வம் யோகாத்யநுபமர்ததஃ ஸத்யஃ ஸாதயிதும் ஶக்யம் யேந ஸ்யாந்நாத்மஹா நரஃ

யோகத்தை அடைவதற்கு முன்பே மரணம் வந்தால், தன்னை அழிக்காமல் உடனே அதனை அடைய வழி ஏதும் உள்ளதா?

தச்ச தத்காரணம் சைவ தத்காலகரணாநி ச தத்பேததாரதம்யம் ச வக்துமர்ஹஸி தத்த்வதஃ

அதையும், அதற்கான காரணங்களையும், நிகழும் காலங்களையும், முறைகளையும், அதில் உள்ள வகைபாடுகளையும் நீ உண்மையாக விளக்க வேண்டும்.

ஸ்தாநே ப்ரு'ஷ்டம் த்வயா க்ரு'ஷ்ண ஸர்வப்ரஶ்நார்தவேதிநா ததஃ க்ரமேண தத்ஸர்வம் வக்ஷ்யே ஶ்ரு'ணு ஸமாஹிதஃ

கிருஷ்ணா, நீ எல்லாவிதமான கேள்விகளின் பொருளையும் அறிந்தவனாக சரியான முறையில் என்னிடம் கேட்டுள்ளாய். ஆகவே, இப்போது நான் ஒவ்வொன்றாக விளக்குகிறேன்; கவனமாகக் கேள்.

நிருத்தவ்ரு'த்த்யம்தரஸ்யம் ஶிவே சித்தஸ்ய நிஶ்சலா யா வ்ரு'த்திஃ ஸ ஸமாஸேந யோகஃ ஸ கலு பஞ்சதா

சிவனில் மனம் முழுவதும் அடங்கிப் போய் அசையாமல் அமைதியாக இருக்கும் நிலையே, சுருக்கமாகச் சொன்னால், யோகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது ஐந்து வகை உள்ளது.

மம்த்ரயோகஃஸ்பர்ஶயோகோ பாவயோகஸ்ததாபரஃ அபாவயோகஸ்ஸர்வேப்யோ மஹாயோகஃ பரோ மதஃ

மந்திர யோகம், ஸ்பரிச யோகம், பாவ யோகம், அதற்குப் பிறகு அபாவ யோகம் என்று உண்டு. இவையெல்லாம் மத்தியில், மகா யோகம் உயர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.

மம்த்ராப்யாஸவஶேநைவ மம்த்ரவாச்யார்தகோசரஃ அவ்யாக்ஷேபா மநோவ்ரு'த்திர்மம்த்ரயோக உதாஹ்ரு'தஃ

மந்திரத்தை தொடர்ந்து பயில்வதன்மூலம், மனம் மந்திரத்தின் பொருளில் நிலைத்து, ஏதும் சிதறாமல் இருக்கும் நிலையே மந்திர யோகம் என்று கூறப்படுகிறது.

ப்ராணாயாமமுகா ஸைவ ஸ்பர்ஶே யோகோபிதீயதே ஸ மம்த்ரஸ்பர்ஶநிர்முக்தோ பாவயோகஃ ப்ரகீர்திதஃ

அதே யோகம், மூச்சை கட்டுப்படுத்துவதிலிருந்து தொடங்கினால், அது ஸ்பரிச யோகம் எனப்படும்; மந்திரமும் ஸ்பரிசமும் இல்லாமல் இருந்தால், அது பாவ யோகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

விலீநாவயவம் விஶ்வம் ரூபம் ஸம்பாவ்யதே யதஃ அபாவயோகஃ ஸம்ப்ரோக்தோ ऽநாபாஸாத்வஸ்துநஃ ஸதஃ

உலகம் முழுவதும், அதன் எல்லா பகுதிகளும் கரைந்துவிட்டதாகக் கருதும் நிலையே அபாவ யோகம் என்று சொல்லப்படுகிறது; இது வெளிப்பாடில்லாத உண்மையைச் சார்ந்தது.

ஶிவஸ்வபாவ ஏவைகஶ்சிம்த்யதே நிருபாதிகஃ யதா ஶைவமநோவ்ரு'த்திர்மஹாயோக இஹோச்யதே

சிவனின் இயற்கையான தன்மை மட்டும், எந்தக் குறியீடுகளும் இல்லாமல் தியானிக்கப்படும்போது, அப்போது மனத்தின் இயக்கம் சிவபாவமாகும்; இதுவே இங்கு மகா யோகம் எனப்படுகிறது.

த்ரு'ஷ்டே ததாநுஶ்ரவிகே விரக்தம் விஷயே மநஃ யஸ்ய தஸ்யாதிகாரோஸ்தி யோகே நாந்யஸ்ய கஸ்யசித்

கண்டவற்றிலும் கேட்டவற்றிலும் மனம் பற்றில்லாமல் இருப்பவனுக்கே யோகத்திற்கு தகுதி உண்டு; வேறு யாருக்கும் இல்லை.

விஷயத்வயதோஷாணாம் குணாநாமீஶ்வரஸ்ய ச தர்ஶநாதேவ ஸததம் விரக்தம் ஜாயதே மநஃ

உணர்வுகளால் கிடைக்கும் பொருள்களின் குறைகளையும், அவற்றின் பண்புகளையும், இறைவனின் குறைகளையும் எப்போதும் கவனித்தால், மனம் பற்றற்றதாகி விடும்.

அஷ்டாம்கோ வா ஷடம்கோ வா ஸர்வயோகஃ ஸமாஸதஃ யமஶ்ச நியமஶ்சைவ ஸ்வஸ்திகாத்யம் ததாஸநம்

எல்லா யோகமும், சுருக்கமாகச் சொன்னால், எட்டாகவோ அல்லது ஆறாகவோ பிரிக்கப்படுகிறது: யமம், நியமம், ஸ்வஸ்திகம் முதலான ஆசனங்கள் என்பவை உள்ளடங்கும்.

ப்ராணாயாமஃ ப்ரத்யாஹாரோ தாரணா த்யாநமேவ ச ஸமாதிரிதி யோகாம்காந்யஷ்டாவுக்தாநி ஸூரிபிஃ

மூச்சைக் கட்டுப்படுத்தல், உணர்வுகளை உட்புறம் இழுத்தல், ஒருமுகப்படுத்தல், தியானம், சமாதி — இவை யோகத்தின் எட்டு அங்கங்கள் என்று ஞானிகள் கூறியுள்ளனர்.

ஆஸநம் ப்ராணஸம்ரோதஃ ப்ரத்யாஹாரோத தாரணா த்யாநம் ஸமாதிர்யோகஸ்ய ஷடம்காநி ஸமாஸதஃ

ஆசனம், மூச்சை அடக்குதல், உணர்வுகளை உட்புறம் இழுத்தல், ஒருமுகப்படுத்தல், தியானம், சமாதி — இவை, சுருக்கமாகச் சொன்னால், யோகத்தின் ஆறு அங்கங்கள்.

ப்ரு'தக்லக்ஷணமேதேஷாம் ஶிவஶாஸ்த்ரே ஸமீரிதம் ஶிவாகமேஷு சாந்யேஷு விஶேஷாத்காமிகாதிஷு

இவை ஒவ்வொன்றின் தனித்தன்மை சிவசாஸ்திரங்களில் விளக்கப்பட்டுள்ளது; மேலும், காமிகம் போன்ற சிவாகமங்களிலும் விரிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.

யோகஶாஸ்த்ரேஷ்வபி ததா புராணேஷ்வபி கேஷு ச அஹிம்ஸா ஸத்யமஸ்தேயம் ப்ரஹ்மசர்யாபரிக்ரஹஃ யம இத்யுச்யதே ஸத்பிஃ பஞ்சாவயவயோகதஃ

அதேபோல், யோக சாஸ்திரங்களிலும் சில புராணங்களிலும், அஹிம்சை, சத்தியம், திருடாமை, பிரம்மச்சரியம், பொருள் பற்றில்லாமை — இவை ஐந்து தனித்தனியாக யமம் என்று நல்லவர்கள் கூறுகின்றனர்.

ஶௌசம் துஷ்டிஸ்தபஶ்சைவ ஜபஃ ப்ரணிதிரேவ ச இதி பஞ்சப்ரபேதஸ்ஸ்யாந்நியமஃ ஸ்வாம்ஶபேததஃ

சுத்தம், திருப்தி, தவம், ஜபம், பக்தி — இவை ஐந்து தனித்தனியாக நியமம் என்று கூறப்படுகிறது.

ஸ்வஸ்திகம் பத்மமத்யேம்தும் வீரம் யோகம் ப்ரஸாதிதம் பர்யம்கம் ச யதேஷ்டம் ச ப்ரோக்தமாஸநமஷ்டதா

ஸ்வஸ்திகம், பத்மம், அரைச்சந்திரம், வீர ஆசனம், யோக ஆசனம், பர்யங்கம், விருப்பப்படி ஆகிய எட்டு ஆசனங்கள் உள்ளன என்று கூறப்படுகிறது.

ப்ராணஃ ஸ்வதேஹஜோ வாயுஸ்தஸ்யாயாமோ நிரோதநம் தத்ரோசகம் பூரகம் ச கும்பகம் ச த்ரிதோச்யதே

உடலில் எழும் உயிர்க்காற்றை ஒழுங்குபடுத்துவதே ஆயாமம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. அது ரோசகம், பூரகம், கும்பகம் என்று மூன்று வகை உள்ளது.

நாஸிகாபுடமம்குல்யா பீட்யைகமபரேண து ஔதரம் ரேசயேத்வாயும் ததாயம் ரேசகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

ஒரு நாசியில் விரலை வைத்து அழுத்தி, மற்ற நாசியில் வயிற்றிலிருந்து காற்றை வெளியே விடுவது ரேசகம் என்று அறியப்படுகிறது.

பாஹ்யேந மருதா தேஹம் த்ரு'திவத்பரிபூரயேத் நாஸாபுடேநாபரேண பூரணாத்பூரகம் மதம்

வெளிப்புறக் காற்றினால் உடலை உறுதியாக நிரப்ப வேண்டும்; பிறகு மற்ற நாசியில் ஊதியதைப் பூரகம் என்று கூறுகிறார்கள்.

ந மும்சதி ந க்ரு'ஹ்ணாதி வாயுமம்தர்பஹிஃ ஸ்திதம் ஸம்பூர்ணம் கும்பவத்திஷ்டேதசலஃ ஸ து கும்பக

அந்த காற்றை வெளியே விடாமல், உள்ளே இழுக்காமல், அது உள்ளும் புறமும் நிறைந்தபடி, குடம் போல அசையாமல் நிலைத்திருப்பது கும்பகம் எனப்படும்.

ரேசகாத்யம் த்ரயமிதம் ந த்ருதம் ந விலம்பிதம் தத்யதஃ க்ரமயோகேந த்வப்யஸேத்யோகஸாதகஃ

ரேசகம் முதலான மூன்று முறைகளும் மிக வேகமாகவோ, மிகவும் தாமதமாகவோ செய்யக்கூடாது; அவற்றை முறையாக, படிப்படியாக பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.

ரேசகாதிஷு யோப்யாஸோ நாடீஶோதநபூர்வகஃ ஸ்வேச்சோத்க்ரமணபர்யம்தஃ ப்ரோக்தோ யோகாநுஶாஸநே

ரேசகம் முதலான பயிற்சிகள் நாடிகள் சுத்தமாக்கப்பட்ட பிறகு, தன் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப, யோக வழியில் பயிலப்பட வேண்டும்.

கந்யகாதிக்ரமவஶாத்ப்ராணாயாமநிரோதநம் தச்சதுர்தோபதிஷ்டம் ஸ்யாந்மாத்ராகுணவிபாகதஃ

கன்னிகை முதலான வரிசைப்படி, மூச்சை அடக்கும் பயிற்சி நான்கு வகைகளாக, அளவு மற்றும் தன்மையின் அடிப்படையில் கற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது.

கந்யகஸ்து சதுர்தா ஸ்யாத்ஸ ச த்வாதஶமாத்ரகஃ மத்யமஸ்து த்விருத்தாதஶ்சதுர்விம்ஶதிமாத்ரகஃ

கன்னிகை நான்கு வகையாகவும், பன்னிரண்டு அளவுகளாகவும் உள்ளது; மத்தியமானது இருமடங்கு அடக்கப்பட்டு, இருபத்திநான்கு அளவுகளைக் கொண்டது.

உத்தமஸ்து த்ரிருத்தாதஃ ஷட்விம்ஶந்மாத்ரகஃ பரஃ ஸ்வேதகம்பாதிஜநகஃ ப்ராணாயாமஸ்ததுத்தரஃ

உத்தமம் மூன்று மடங்கு அடக்கப்பட்டு, இருபத்தாறு அளவுகளைக் கொண்டது; அதற்குப் பிறகு வரும் உயர்ந்த பிராணாயாமம் வியர்ப்பு, நடுக்கம் போன்ற விளைவுகளை உண்டாக்கும்.

ஆநம்தோத்பவரோமாம்சநேத்ராஶ்ரூணாம் விமோசநம் ஜல்பப்ரமணமூர்சாத்யம் ஜாயதே யோகிநஃ பரம்

ஆனந்தம், ரோமாஞ்சனம், கண்களில் இருந்து கண்ணீர் வருதல், சொற்கள் குழப்பமாக பேசுதல், தலைசுற்றல், மயக்கம் போன்ற நிலைகள் உயர்ந்த யோகிக்கு ஏற்படுகின்றன.