ஶிவபுராணம்

தக்தம் ஶ்லதம் க்ஷதாம்கம் ச க்ஷிபேல்லிம்கம் ஜலாஶயே ஸம்தாநயோக்யம் ஸம்தாய ப்ரதிஷ்டாவிதிமாசரேத்

எரிந்தது, தளர்ந்தது, உடைந்த பாகங்கள் உள்ள லிங்கத்தை நீர்நிலையிலே போட வேண்டும்; பழுதுபார்த்து திருத்தக்கூடியதாக இருந்தால், சேர்த்து, பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும்.

பேராத்வா விகலால்லிம்காத்தேவபூஜாபுரஸ்ஸரம் உத்வாஸ்ய ஹ்ரு'தி ஸம்தாநம் த்யாகம் வா யுக்தமாசரேத்

பிரதிமை அல்லது லிங்கம் குறைபாடாக இருந்தால், தேவனை முறையாக வழிபட்டு நீக்கி, உள்ளத்தில் சேர்க்கவோ அல்லது துறக்கவோ செய்ய வேண்டும்.

ஏகாஹபூஜாவிஹதௌ குர்யாத்த்விகுணமர்சநம் த்விராத்ரே ச மஹாபூஜாம் ஸம்ப்ரோக்ஷணமதஃ பரம்

ஒரு நாள் தினசரி பூஜை தவறினால், இரட்டிப்பு பூஜை செய்ய வேண்டும்; இரண்டு நாட்கள் தவறினால், பெரிய பூஜையும், அதன்பின் தூய நீர் தெளிப்பும் செய்ய வேண்டும்.

மாஸாதூர்த்வமநேகாஹம் பூஜா யதி விஹந்யதே ப்ரதிஷ்டா ப்ரோச்யதே கைஶ்சித்கைஶ்சித்ஸம்ப்ரோக்ஷணக்ரமஃ

ஒரு மாதத்திற்கும் மேலாக பல நாட்கள் பூஜை தவறினால், சிலர் பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும் எனக் கூறுவர், மற்றவர்கள் தூய நீர் தெளிக்கும் முறையைச் சொல்வர்.

ஸம்ப்ரோக்ஷணே து லிம்காதேர்தேவமுத்வாஸ்ய பூர்வவத் அஷ்டபஞ்சக்ரமேணைவ ஸ்நாபயித்வா ம்ரு'தம்பஸா

தூய நீர் தெளிக்கும் போது, முன்னதாக போலவே லிங்கத்திலிருந்து தேவனை நீக்கி, எட்டு ஐந்து முறையின்படி மண் கலந்த நீரில் குளிக்கச் செய்ய வேண்டும்.

கவாம் ரஸைஶ்ச ஸம்ஸ்நாப்ய தர்பதோயைர்விஶோத்ய ச ப்ரோக்ஷயேத்ப்ரோக்ஷணீதோயைர்மூலேநாஷ்டோத்தரம் ஶதம்

பசு பொருட்களால் குளிக்கச் செய்து, தர்பை நீரில் சுத்தம் செய்து, தூய நீர் கொண்டு மூலமந்திரத்தை நூற்று எட்டு முறை உச்சரித்து தெளிக்க வேண்டும்.

ஸபுஷ்பம் ஸகுஶம் பாணிம் ந்யஸ்ய லிம்கஸ்ய மஸ்தகே பஞ்சவாரம் ஜபேந்மூலமஷ்டோத்தரஶதம் ததஃ

பூவும் தர்பையும் கையில் எடுத்துக் கொண்டு, லிங்கத்தின் தலை மீது வைத்து, மூலமந்திரத்தை நூற்று எட்டு முறை, ஐந்து முறை தொடர்ச்சியாக ஜபிக்க வேண்டும்.

ததோ மூலேந மூர்தாதிபீடாம்தம் ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶேதபி பூஜாம் ச மஹதீம் குர்யாத்தேவமாவாஹ்ய பூர்வவத்

பின்னர், மூலமந்திரத்துடன், தலை முதல் பீடம் வரை தொட வேண்டும்; தேவனை முன்னதாக போலவே அழைத்து, பெரிய பூஜை செய்ய வேண்டும்.

அலப்தே ஸ்தாபிதே லிம்கே ஶிவஸ்தாநே ஜலே ऽத வா வஹ்நௌ ரவௌ ததா வ்யோம்நி பகவம்தம் ஶிவம் யஜேத்

லிங்கத்தை நிறுவ முடியாதபோது, சிவபெருமானை நீரில், அக்னியில், சூரியனில் அல்லது ஆகாயத்தில் அவன் இருப்பிடம் எனக் கொண்டு வழிபட வேண்டும்.

ஜ்ஞாநே க்ரியாயாம் சர்யாயாம் ஸாரமுத்த்ரு'த்ய ஸம்க்ரஹாத் உக்தம் பகவதா ஸர்வம் ஶ்ருதம் ஶ்ருதிஸமம் மயா

அறிவு, செயல், நடத்தை ஆகியவற்றின் சாரத்தை எடுத்துச் சுருக்கமாக கூறியது எல்லாம் பகவான் சொன்னதும், நான் கேட்டதும் வேதங்களுக்கு சமமானதாகும்.

இதாநீம் ஶ்ரோதுமிச்சாமி யோகம் பரமதுர்லபம் ஸாதிகாரம் ச ஸாம்கம் ச ஸவிதிம் ஸப்ரயோஜநம்

இப்போது, மிக அரிதான யோகம், அதற்கான தகுதி, அங்கங்கள், விதிகள், பயன் ஆகியவற்றை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்.

யத்யஸ்தி மரணம் பூர்வம் யோகாத்யநுபமர்ததஃ ஸத்யஃ ஸாதயிதும் ஶக்யம் யேந ஸ்யாந்நாத்மஹா நரஃ

யோகத்தை அடைவதற்கு முன்பே மரணம் வந்தால், தன்னை அழிக்காமல் உடனே அதனை அடைய வழி ஏதும் உள்ளதா?

தச்ச தத்காரணம் சைவ தத்காலகரணாநி ச தத்பேததாரதம்யம் ச வக்துமர்ஹஸி தத்த்வதஃ

அதையும், அதற்கான காரணங்களையும், நிகழும் காலங்களையும், முறைகளையும், அதில் உள்ள வகைபாடுகளையும் நீ உண்மையாக விளக்க வேண்டும்.

ஸ்தாநே ப்ரு'ஷ்டம் த்வயா க்ரு'ஷ்ண ஸர்வப்ரஶ்நார்தவேதிநா ததஃ க்ரமேண தத்ஸர்வம் வக்ஷ்யே ஶ்ரு'ணு ஸமாஹிதஃ

கிருஷ்ணா, நீ எல்லாவிதமான கேள்விகளின் பொருளையும் அறிந்தவனாக சரியான முறையில் என்னிடம் கேட்டுள்ளாய். ஆகவே, இப்போது நான் ஒவ்வொன்றாக விளக்குகிறேன்; கவனமாகக் கேள்.

நிருத்தவ்ரு'த்த்யம்தரஸ்யம் ஶிவே சித்தஸ்ய நிஶ்சலா யா வ்ரு'த்திஃ ஸ ஸமாஸேந யோகஃ ஸ கலு பஞ்சதா

சிவனில் மனம் முழுவதும் அடங்கிப் போய் அசையாமல் அமைதியாக இருக்கும் நிலையே, சுருக்கமாகச் சொன்னால், யோகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது ஐந்து வகை உள்ளது.

மம்த்ரயோகஃஸ்பர்ஶயோகோ பாவயோகஸ்ததாபரஃ அபாவயோகஸ்ஸர்வேப்யோ மஹாயோகஃ பரோ மதஃ

மந்திர யோகம், ஸ்பரிச யோகம், பாவ யோகம், அதற்குப் பிறகு அபாவ யோகம் என்று உண்டு. இவையெல்லாம் மத்தியில், மகா யோகம் உயர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.

மம்த்ராப்யாஸவஶேநைவ மம்த்ரவாச்யார்தகோசரஃ அவ்யாக்ஷேபா மநோவ்ரு'த்திர்மம்த்ரயோக உதாஹ்ரு'தஃ

மந்திரத்தை தொடர்ந்து பயில்வதன்மூலம், மனம் மந்திரத்தின் பொருளில் நிலைத்து, ஏதும் சிதறாமல் இருக்கும் நிலையே மந்திர யோகம் என்று கூறப்படுகிறது.

ப்ராணாயாமமுகா ஸைவ ஸ்பர்ஶே யோகோபிதீயதே ஸ மம்த்ரஸ்பர்ஶநிர்முக்தோ பாவயோகஃ ப்ரகீர்திதஃ

அதே யோகம், மூச்சை கட்டுப்படுத்துவதிலிருந்து தொடங்கினால், அது ஸ்பரிச யோகம் எனப்படும்; மந்திரமும் ஸ்பரிசமும் இல்லாமல் இருந்தால், அது பாவ யோகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

விலீநாவயவம் விஶ்வம் ரூபம் ஸம்பாவ்யதே யதஃ அபாவயோகஃ ஸம்ப்ரோக்தோ ऽநாபாஸாத்வஸ்துநஃ ஸதஃ

உலகம் முழுவதும், அதன் எல்லா பகுதிகளும் கரைந்துவிட்டதாகக் கருதும் நிலையே அபாவ யோகம் என்று சொல்லப்படுகிறது; இது வெளிப்பாடில்லாத உண்மையைச் சார்ந்தது.

ஶிவஸ்வபாவ ஏவைகஶ்சிம்த்யதே நிருபாதிகஃ யதா ஶைவமநோவ்ரு'த்திர்மஹாயோக இஹோச்யதே

சிவனின் இயற்கையான தன்மை மட்டும், எந்தக் குறியீடுகளும் இல்லாமல் தியானிக்கப்படும்போது, அப்போது மனத்தின் இயக்கம் சிவபாவமாகும்; இதுவே இங்கு மகா யோகம் எனப்படுகிறது.

த்ரு'ஷ்டே ததாநுஶ்ரவிகே விரக்தம் விஷயே மநஃ யஸ்ய தஸ்யாதிகாரோஸ்தி யோகே நாந்யஸ்ய கஸ்யசித்

கண்டவற்றிலும் கேட்டவற்றிலும் மனம் பற்றில்லாமல் இருப்பவனுக்கே யோகத்திற்கு தகுதி உண்டு; வேறு யாருக்கும் இல்லை.

விஷயத்வயதோஷாணாம் குணாநாமீஶ்வரஸ்ய ச தர்ஶநாதேவ ஸததம் விரக்தம் ஜாயதே மநஃ

உணர்வுகளால் கிடைக்கும் பொருள்களின் குறைகளையும், அவற்றின் பண்புகளையும், இறைவனின் குறைகளையும் எப்போதும் கவனித்தால், மனம் பற்றற்றதாகி விடும்.

அஷ்டாம்கோ வா ஷடம்கோ வா ஸர்வயோகஃ ஸமாஸதஃ யமஶ்ச நியமஶ்சைவ ஸ்வஸ்திகாத்யம் ததாஸநம்

எல்லா யோகமும், சுருக்கமாகச் சொன்னால், எட்டாகவோ அல்லது ஆறாகவோ பிரிக்கப்படுகிறது: யமம், நியமம், ஸ்வஸ்திகம் முதலான ஆசனங்கள் என்பவை உள்ளடங்கும்.

ப்ராணாயாமஃ ப்ரத்யாஹாரோ தாரணா த்யாநமேவ ச ஸமாதிரிதி யோகாம்காந்யஷ்டாவுக்தாநி ஸூரிபிஃ

மூச்சைக் கட்டுப்படுத்தல், உணர்வுகளை உட்புறம் இழுத்தல், ஒருமுகப்படுத்தல், தியானம், சமாதி — இவை யோகத்தின் எட்டு அங்கங்கள் என்று ஞானிகள் கூறியுள்ளனர்.

ஆஸநம் ப்ராணஸம்ரோதஃ ப்ரத்யாஹாரோத தாரணா த்யாநம் ஸமாதிர்யோகஸ்ய ஷடம்காநி ஸமாஸதஃ

ஆசனம், மூச்சை அடக்குதல், உணர்வுகளை உட்புறம் இழுத்தல், ஒருமுகப்படுத்தல், தியானம், சமாதி — இவை, சுருக்கமாகச் சொன்னால், யோகத்தின் ஆறு அங்கங்கள்.

ப்ரு'தக்லக்ஷணமேதேஷாம் ஶிவஶாஸ்த்ரே ஸமீரிதம் ஶிவாகமேஷு சாந்யேஷு விஶேஷாத்காமிகாதிஷு

இவை ஒவ்வொன்றின் தனித்தன்மை சிவசாஸ்திரங்களில் விளக்கப்பட்டுள்ளது; மேலும், காமிகம் போன்ற சிவாகமங்களிலும் விரிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.

யோகஶாஸ்த்ரேஷ்வபி ததா புராணேஷ்வபி கேஷு ச அஹிம்ஸா ஸத்யமஸ்தேயம் ப்ரஹ்மசர்யாபரிக்ரஹஃ யம இத்யுச்யதே ஸத்பிஃ பஞ்சாவயவயோகதஃ

அதேபோல், யோக சாஸ்திரங்களிலும் சில புராணங்களிலும், அஹிம்சை, சத்தியம், திருடாமை, பிரம்மச்சரியம், பொருள் பற்றில்லாமை — இவை ஐந்து தனித்தனியாக யமம் என்று நல்லவர்கள் கூறுகின்றனர்.

ஶௌசம் துஷ்டிஸ்தபஶ்சைவ ஜபஃ ப்ரணிதிரேவ ச இதி பஞ்சப்ரபேதஸ்ஸ்யாந்நியமஃ ஸ்வாம்ஶபேததஃ

சுத்தம், திருப்தி, தவம், ஜபம், பக்தி — இவை ஐந்து தனித்தனியாக நியமம் என்று கூறப்படுகிறது.

ஸ்வஸ்திகம் பத்மமத்யேம்தும் வீரம் யோகம் ப்ரஸாதிதம் பர்யம்கம் ச யதேஷ்டம் ச ப்ரோக்தமாஸநமஷ்டதா

ஸ்வஸ்திகம், பத்மம், அரைச்சந்திரம், வீர ஆசனம், யோக ஆசனம், பர்யங்கம், விருப்பப்படி ஆகிய எட்டு ஆசனங்கள் உள்ளன என்று கூறப்படுகிறது.