ஶிவபுராணம்

தக்ஷிணாம்காந்மஹேஶஸ்ய ஜாதோ ப்ரஹ்மாத்மஸம்ஜ்ஞிகஃ வாமாம்காதபவத்விஷ்ணுஸ்ததோ வித்யேதி ஸம்ஜ்ஞிதஃ

மகேசனின் வலது பக்கத்திலிருந்து பிரம்மா, ஆத்மா என அறியப்படுபவர் தோன்றினார்; இடது பக்கத்திலிருந்து விஷ்ணு தோன்றினார், அதனால் அவர் அறிவு என அழைக்கப்படுகிறார்.

ஹ்ரு'தயாந்நீலருத்ரோ பூச்சிவஸ்ய ஶிவஸம்ஜ்ஞிகஃ ஸ்ரு'ஷ்டேஃ ப்ரவர்தகோ ப்ரஹ்மா ஸ்திதேர்விஷ்ணுர்விமோஹகஃ

இதயத்திலிருந்து நீலருத்ரன், சிவன் என அழைக்கப்படுபவர் தோன்றினார்; அவர் பிரம்மாவாக படைப்பைத் தொடங்குகிறார், விஷ்ணுவாக நிலைநிறுத்துகிறார், மயக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறார்.

ஸம்ஹாரஸ்ய ததா ருத்ரஸ்தயோர்நித்யம் நியாமகஃ

அதேபோல், ருத்ரன் அழிவுக்கும் காரணன், இருவரையும் எப்போதும் கட்டுப்படுத்துபவர்.

தஸ்மாத்த்ரயஸ்தே கத்யம்தே ஜகதஃ காரணாநி ச காரணத்ரயஹேதுஶ்ச ஶிவஃ பரமகாரணம்

அதனால், இந்த மூவரும் உலகிற்குக் காரணங்கள் எனக் கூறப்படுகிறார்கள்; சிவனே அந்த மூன்று காரணங்களுக்கும் மூலக் காரணம், உயர்ந்த காரணம்.

அர்தமேதமவிஜ்ஞாய ரஜஸா பத்தவைரயோஃ யுவயோஃ ப்ரதிபோதாய மத்யே லிம்கமுபஸ்திதம்

இந்த அர்த்தத்தை அறியாமல், காமம் மற்றும் பகைமைக்கு கட்டுப்பட்டிருப்பதால், உங்களிருவருக்கும் விழிப்புணர்வுக்காக நடுவில் லிங்கம் நிறுவப்பட்டது.

ஏவமோமிதி மாம் ப்ராஹுர்யதிஹோக்தமதர்வணா ரு'சோ யஜூம்ஷி ஸாமாநி ஶாகாஶ்சாந்யாஃ ஸஹஸ்ரஶஃ

இதுபோல் எனக்கு இந்தப் பெயரை அவர்கள் அழைக்கின்றனர்; இதை அத்தர்வணர்கள் கூறியுள்ளனர். ரிக், யஜூர், சாம வேதங்கள் மற்றும் ஆயிரக்கணக்கான பிற கிளைகளும் இதையே சொல்கின்றன.

வேதேஷ்வேவம் ஸ்வயம் வக்த்ரைர்வ்யக்தமித்யவதத்ஸ்வபி ஸ்வப்நாநுபூதமிவ தத்தாப்யாம் நாத்யவஸீயதே

வேதங்களில் அவர்களே நேரில் சொன்னபோதும், அது தெளிவாக அறிவிக்கப்பட்டாலும், கனவில் அனுபவித்ததுபோல், அவர்கள் அதை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளவில்லை.

தயோஸ்தத்ர ப்ரபோதாய தமோபநயநாய ச லிம்கேபி முத்ரிதம் ஸர்வம் யதா வேதைருதாஹ்ரு'தம்

அவர்களுக்கு விழிப்பும், இருளை நீக்கும் பொருட்டு, வேதங்களில் கூறியபடி எல்லாம் லிங்கத்தில் மறைத்து வைக்கப்பட்டுள்ளது.

தத்த்ரு'ஷ்ட்வா முத்ரிதம் லிம்கே ப்ரஸாதால்லிம்கிநஸ்ததா ப்ரஶாம்தமநஸௌ தேவௌ ப்ரபுத்தௌ ஸம்பபூவதுஃ

அந்த லிங்கத்தில் அனைத்தும் மறைக்கப்பட்டிருப்பதை பார்த்து, அதன் அருளால், அந்த இரண்டு தேவர்கள் மனம் அமைதியடைந்து விழித்துணர்ந்தார்கள்.

உத்பத்திம் விலயம் சைவ யதாத்ம்யம் ச ஷடத்வநாம் ததஃ பரதரம் தாம தாமவம்தம் ச பூருஷம்

உலகின் தோற்றமும், அழிவும், ஆறு பாதைகளின் உண்மை தன்மையும், அதற்கு மேல் உயர்ந்த தெய்வீக இடமும், அந்த இடத்தை உடைய ஆன்மாவும் அவர்கள் கண்டார்கள்.

நிருத்தரதரம் ப்ரஹ்ம நிஷ்கலம் ஶிவமீஶ்வரம் பஶுபாஶமயஸ்யாஸ்ய ப்ரபஞ்சஸ்ய ஸதா பதிம்

எல்லாவற்றிலும் மிக உயர்ந்த பரப்ரம்மம், பகுதியற்ற சிவன், ஈச்வரன், பந்தத்திலும் பசுக்களிலும் ஆன இந்த உலகின் எப்போதும் ஆண்டவனாக இருக்கிறார்.

அகுதோபயமத்யம்தமவ்ரு'த்திக்ஷயமவ்யயம் வாஹ்யமாப்யம்தரம் வ்யாப்தம் வாஹ்யாப்யம்தரவர்ஜிதம்

எந்த அச்சமும் இல்லாதவன், வளர்ச்சியும் குறைபாடும் இல்லாதவன், அழிவில்லாதவன், வெளியிலும் உள்ளிலும் நிறைந்தவன், ஆனால் இரண்டிலும் கட்டுப்படாதவன்.

நிரஸ்தாதிஶயம் ஶஶ்வத்விஶ்வலோகவிலக்ஷணம் அலக்ஷணமநிர்தேஶ்யமவாங்மநஸகோசரம்

எல்லா மிகைமைகளும் இல்லாதவன், எப்போதும் உலகங்களிலிருந்து வேறுபட்டவன், அடையாளமற்றவன், விவரிக்க முடியாதவன், வாக்குக்கும் மனதுக்கும் எட்டாதவன்.

ப்ரகாஶைகரஸம் ஶாம்தம் ப்ரஸந்நம் ஸததோதிதம் ஸர்வகல்யாணநிலயம் ஶக்த்யா தாத்ரு'ஶயாந்விதம்

ஒற்றை ஒளியாய், அமைதியாக, தெளிவாக, எப்போதும் பிரகாசமாக, எல்லா நன்மைகளும் நிறைந்தவனாக, அந்த சக்தியுடன் கூடியவனாக இருக்கிறான்.

ஜ்ஞாத்வா தேவம் விரூபாக்ஷம் ப்ரஹ்மநாராயணௌ ததா ரசயித்வாம்ஜலிம் மூர்த்நி பீதௌ தௌ வாசமூசதுஃ

விரூபாக்ஷன் என்ற தேவனை அறிந்த பின்பு, பிரம்மா மற்றும் நாராயணன், தங்கள் கைகளைத் தலைக்கு மேலே கூப்பி, அச்சத்துடன் இவ்வாறு பேசினர்.

அஜ்ஞோ வாஹமபிஜ்ஞோ வா த்வயாதௌ தேவ நிர்மிதஃ ஈத்ரு'ஶீம் ப்ராம்திமாபந்ந இதி கோ ऽத்ராபராத்யதி

அறியாதவனாக இருந்தாலும், அறிவுடையவனாக இருந்தாலும், துவக்கத்தில் நீயே என்னை உருவாக்கினாய், தேவனே; இப்படி குழப்பத்தில் விழுந்தேன், இதில் யார் தவறு செய்தார்?

ஆஸ்தாம் மமேதமஜ்ஞாநம் த்வயி ஸந்நிஹதே ப்ரபோ நிர்பயஃ கோ ऽபிபாஷேத க்ரு'த்யம் ஸ்வஸ்ய பரஸ்ய வா

என் அறியாமை இருந்தே இருக்கட்டும், பிரபுவே, நீ அருகில் இருக்கும்போது, யார் அச்சமின்றி தன் கடமையையோ, பிறருடைய கடமையையோ பேச முடியும்?

ஆவயோர்தேவதேவஸ்ய விவாதோ ऽபி ஹி ஶோபநஃ பாதப்ரணாமபலதோ நாதஸ்ய பவதோ யதஃ

எங்கள் இருவருக்குள்ள விவாதமும், தேவதேவனே, நன்மைதான்; ஏனெனில், உன் பாதத்தில் வணங்குவதால் பலன் கிடைக்கிறது, ஆண்டவரே.

ஸ்தோதும் தேவ ந வாகஸ்தி மஹிம்நஃ ஸத்ரு'ஶீ தவ ப்ரபோரக்ரே விதேயாநாம் தூஷ்ணீம்பாவோ வ்யதிக்ரமஃ

உன்னைப் புகழ வார்த்தைகள் போதாது, தேவனே; உன் மகிமைக்கு ஏற்ற சொற்கள் இல்லை; உன் முன் பக்தர்கள் மௌனமாக இருப்பது தவறு அல்ல.

கிமத்ர ஸம்கடேத்க்ரு'த்யமித்யேவாவஸரோசிதம் அஜாநந்நபி யத்கிம்சித்ப்ரலப்ய த்வாம் நதோ ऽஸ்ம்யஹம்

இங்கே என்ன செயல் பொருத்தமானது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை; இப்பொழுது என்ன நினைவுக்கு வருகிறதோ அதைச் சொல்கிறேன், உனக்கு வணங்குகிறேன்.

காரணத்வம் த்வயா தத்தம் விஸ்ம்ரு'தம் தவ மாயயா மோஹிதோ ऽஹம்க்ரு'தஶ்சாபி புநரேவாஸ்மி ஶாஸிதஃ

காரணம் என்ற நிலையை நீயே எனக்கு அளித்தாய், ஆனால் உன் மாயையால் அதை மறந்துவிட்டேன்; மயக்கத்திலும் அகந்தையிலும் வீழ்ந்தேன், மீண்டும் நீயே எனக்கு உபதேசம் செய்தாய்.

விஜ்ஞாபிதைஃ கிம் பஹுபிர்பீதோஸ்மி ப்ரு'ஶமீஶ்வர யதோ ऽஹமபரிச்சேத்யம் த்வாம் பரிச்சேத்துமுத்யதஃ

அதிகமாக விளக்கங்கள் சொல்ல என்ன பயன்? நான் மிகவும் பயந்துள்ளேன், ஆண்டவரே; ஏனெனில், எல்லாம் அறிய முடியாத உன்னை அறிய முயன்றேன்.

த்வாமுஶம்தி மஹாதேவம் பீதாநாமார்திநாஶநம் அதோ வ்யதிக்ரமம் மே ऽத்ய க்ஷம்துமர்ஹஸி ஶம்கர

பயப்படுவோரின் துயரை நீக்கும் மகாதேவனே, உன்னை எல்லோரும் புகழ்கிறார்கள்; எனவே, இன்று என் தவறை நீ மன்னிக்க வேண்டும், சங்கரா.

இதி விஜ்ஞாபிதஸ்தாப்யாம் ஈஶ்வராப்யாம் மஹேஶ்வரஃ ப்ரீதோ ऽநுக்ரு'ஹ்ய தௌ தேவௌ ஸ்மிதபூர்வமபாஷத

அவ்விருவரும் கேட்டபோது மகேஸ்வரன் மகிழ்ச்சியுடன், தயையோடு, மென்மையான புன்னகையுடன் அவர்களிடம் பேசினார்.

வத்ஸவத்ஸ விதே விஷ்ணோ மாயயா மம மோஹிதௌ யுவாம் ப்ரபுத்வே ऽஹம்க்ரு'த்ய புத்தவைரோ பரஸ்பரம்

வத்ஸா வத்ஸா பிரமா, விஷ்ணுவே, நீங்கள் இருவரும் என் மாயையால் மயங்கிக் கொண்டு, உங்கள் அதிகாரத்தில் பெருமை கொண்டு, ஒருவருக்கொருவர் விரோதமாக நடந்தீர்கள்.

விவாதம் யுத்தபர்யம்தம் க்ரு'த்வா நோபரதௌ கில ததஶ்ச்சிந்நா ப்ரஜாஸ்ரு'ஷ்டிர்ஜகத்காரணபூதயோஃ

நீங்கள் இருவரும் வாதத்தில் இறங்கி, போர் வரை சென்றீர்கள்; அதனால், உலகிற்குக் காரணமானவர்களாக இருந்தும், உயிர்கள் படைப்பு தடைபட்டது.

அஜ்ஞாநமாநப்ரபவாத்வைமத்யாத்யுவயோரபி தந்நிவர்தயிதும் யுஷ்மத்தர்பமோஹௌ மயைவ து

அறியாமையும், பெருமையும் காரணமாக, உங்கள் இருவருக்குள்ளும் வேறுபாடு வந்தது; அதை மாற்ற நான் தான் உங்கள் பெருமையும், மயக்கத்தையும் ஏற்படுத்தினேன்.

ஏவம் நிவாரிதாவத்யலிம்காவிர்பாவலீலயா தஸ்மாத்பூயோ விவாதம் ச வ்ரீடாம் சோத்ஸ்ரு'ஜ்ய க்ரு'த்ஸ்நஶஃ

இவ்வாறு லிங்கத்தின் தோற்றத்தால் நீங்கள் அடக்கப்பட்டீர்கள்; ஆகவே, முழுமையாக வாதத்தையும், வெட்கத்தையும் விட்டுவிட்டு,

யதாஸ்வம் கர்ம குர்யாதாம் பவம்தௌ வீதமத்ஸரௌ புரா மமாஜ்ஞயா ஸார்தம் ஸமஸ்தஜ்ஞாநஸம்ஹிதாஃ

முன்போல் பொறாமை இல்லாமல், என் கட்டளையின்படி, அனைத்து அறிவும் உடன், உங்கள் தலையிலுள்ள கடமைகளைச் செய்ய வேண்டும்.