ஶிவபுராணம்

மமார்தேந ஶிவேநேதம் தாமஸேநாபிதீயதே அதர்வாஹ துராயாக்யம் துரீயாதீதமேவ ச

என் பொருளால், சிவனே, இது தாமஸமாக அழைக்கப்படுகிறது; அதர்வவேதம் 'நான்காவது' நிலையும் அதற்கும் அப்பாற்பட்ட நிலையையும் கூறுகிறது.

மயாபிதீயதே தஸ்மாதத்வாதீதபதோஸ்ம்யஹம் அத்வாத்மகம் து த்ரிதயம் ஶிவவித்யாத்மஸம்ஜ்ஞிதம்

இதை நான் அறிவித்துள்ளேன்; எனவே நான் பாதை கடந்தவன் என அழைக்கப்படுகிறேன். ஆனால், பாதையாகிய மூன்று நிலைகள் சிவஞானம் என்றும், ஆத்மா என்றும் அறியப்படுகின்றன.

தத்த்ரைகுண்யம் த்ரயீஸாத்யம் ஸம்ஶோத்யம் ச பதைஷிணா அத்வாதீதம் துரீயாக்யம் நிர்வாணம் பரமம் பதம்

மூன்று வேதங்களால் நிறைவேறும் அந்த மூன்று குணங்களும், நிலையை நாடுபவரால் தூய்மைப்படுத்தப்பட வேண்டும்; பாதை கடந்த நான்காவது நிலை தான் மோக்ஷம், அதுவே உயர்ந்த நிலை.

தததீதம் ச நைர்குண்யாதத்வநோஸ்ய விஶோதகம் த்வயோஃ ப்ரமாபகோ நாதோ நதாம்தஶ்ச மதாத்மகஃ

அதற்கும் அப்பால் இருப்பது குணமில்லாத தன்மையால், இந்தப் பாதையைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது; இரண்டையும் அளக்கும் ஓசையும், எல்லா ஓசைகளின் முடிவும் என்னுடைய இயல்பாகும்.

தஸ்மாந்மமார்தஸ்வாதம்த்ர்யாத்ப்ரதாநஃ பரமேஶ்வரஃ யதஸ்தி வஸ்து தத்ஸர்வம் குணப்ரதாந்யயோகதஃ

என் சொந்த சுதந்திரத்தால் பரமாத்மா முதன்மை பெறுகிறார்; எது எதுவாக இருக்கிறதோ, அவையெல்லாம் குணங்கள் மேலோங்குவதால் தான்.

ஸமஸ்தம் வ்யஸ்தமபி ச ப்ரணவார்தம் ப்ரசக்ஷதே ஸவார்தவாசகம் தஸ்மாதேகம் ப்ரஹ்மைததக்ஷரம்

முழுவதும் மற்றும் தனித்தனியாகவும் 'ஓம்' என்ற எழுத்தின் பொருளாக விளக்கப்படுகிறது; எனவே, இந்த ஒரே அழியாத எழுத்து தான் பிரம்மம், எல்லா பொருள்களையும் குறிக்கும்.

தேநோமிதி ஜகத்க்ரு'த்ஸ்நம் குருதே ப்ரதமம் ஶிவஃ ஶிவோ ஹி ப்ரணவோ ஹ்யேஷ ப்ரணவோ ஹி ஶிவஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அந்த ஓம் மூலம் சிவன் முதலில் இந்த உலகையே படைக்கிறார்; சிவனே ஓம், ஓம்தான் சிவன் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.

வாச்யவாசகயோர்பேதோ நாத்யம்தம் வித்யதே யதஃ சிம்தயா ரஹிதோ ருத்ரோ வாசோயந்மநஸா ஸஹ

குறிப்பும் குறிக்கப்படுவதும் முற்றிலும் வேறுபாடு இல்லை; ஏனெனில், ருத்ரன் சிந்தனைக்கு அப்பாற்பட்டவன், வாக்கும் மனமும் அவனுடைய கருவிகள்.

அப்ராப்ய தந்நிவர்தம்தே வாச்யஸ்த்வேகாக்ஷரேண ஸஃ ஏகாக்ஷராதகாராக்யாதாத்மா ப்ரஹ்மாபிதீயதே

அதை அடையாமல், அவை திரும்பிச் செல்கின்றன; ஆனால் குறிக்கப்படுவது அந்த ஒரே எழுத்தால் வெளிப்படுகிறது. 'அ' என்ற ஒரே எழுத்திலிருந்து ஆத்மா பிரம்மம் என அழைக்கப்படுகிறது.

ஏகாக்ஷராதுகாராக்யாத்த்விதா விஷ்ணுருதீர்யதே ஏகாக்ஷராந்மகாராக்யாச்சிவோ ருத்ர உதாஹ்ரு'தஃ

'உ' என்ற ஒரே எழுத்திலிருந்து விஷ்ணு இரண்டு வகைகளில் கூறப்படுகிறார்; 'ம்' என்ற ஒரே எழுத்திலிருந்து சிவன், ருத்ரன் என அறிவிக்கப்படுகிறார்.

தக்ஷிணாம்காந்மஹேஶஸ்ய ஜாதோ ப்ரஹ்மாத்மஸம்ஜ்ஞிகஃ வாமாம்காதபவத்விஷ்ணுஸ்ததோ வித்யேதி ஸம்ஜ்ஞிதஃ

மகேசனின் வலது பக்கத்திலிருந்து பிரம்மா, ஆத்மா என அறியப்படுபவர் தோன்றினார்; இடது பக்கத்திலிருந்து விஷ்ணு தோன்றினார், அதனால் அவர் அறிவு என அழைக்கப்படுகிறார்.

ஹ்ரு'தயாந்நீலருத்ரோ பூச்சிவஸ்ய ஶிவஸம்ஜ்ஞிகஃ ஸ்ரு'ஷ்டேஃ ப்ரவர்தகோ ப்ரஹ்மா ஸ்திதேர்விஷ்ணுர்விமோஹகஃ

இதயத்திலிருந்து நீலருத்ரன், சிவன் என அழைக்கப்படுபவர் தோன்றினார்; அவர் பிரம்மாவாக படைப்பைத் தொடங்குகிறார், விஷ்ணுவாக நிலைநிறுத்துகிறார், மயக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறார்.

ஸம்ஹாரஸ்ய ததா ருத்ரஸ்தயோர்நித்யம் நியாமகஃ

அதேபோல், ருத்ரன் அழிவுக்கும் காரணன், இருவரையும் எப்போதும் கட்டுப்படுத்துபவர்.

தஸ்மாத்த்ரயஸ்தே கத்யம்தே ஜகதஃ காரணாநி ச காரணத்ரயஹேதுஶ்ச ஶிவஃ பரமகாரணம்

அதனால், இந்த மூவரும் உலகிற்குக் காரணங்கள் எனக் கூறப்படுகிறார்கள்; சிவனே அந்த மூன்று காரணங்களுக்கும் மூலக் காரணம், உயர்ந்த காரணம்.

அர்தமேதமவிஜ்ஞாய ரஜஸா பத்தவைரயோஃ யுவயோஃ ப்ரதிபோதாய மத்யே லிம்கமுபஸ்திதம்

இந்த அர்த்தத்தை அறியாமல், காமம் மற்றும் பகைமைக்கு கட்டுப்பட்டிருப்பதால், உங்களிருவருக்கும் விழிப்புணர்வுக்காக நடுவில் லிங்கம் நிறுவப்பட்டது.

ஏவமோமிதி மாம் ப்ராஹுர்யதிஹோக்தமதர்வணா ரு'சோ யஜூம்ஷி ஸாமாநி ஶாகாஶ்சாந்யாஃ ஸஹஸ்ரஶஃ

இதுபோல் எனக்கு இந்தப் பெயரை அவர்கள் அழைக்கின்றனர்; இதை அத்தர்வணர்கள் கூறியுள்ளனர். ரிக், யஜூர், சாம வேதங்கள் மற்றும் ஆயிரக்கணக்கான பிற கிளைகளும் இதையே சொல்கின்றன.

வேதேஷ்வேவம் ஸ்வயம் வக்த்ரைர்வ்யக்தமித்யவதத்ஸ்வபி ஸ்வப்நாநுபூதமிவ தத்தாப்யாம் நாத்யவஸீயதே

வேதங்களில் அவர்களே நேரில் சொன்னபோதும், அது தெளிவாக அறிவிக்கப்பட்டாலும், கனவில் அனுபவித்ததுபோல், அவர்கள் அதை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளவில்லை.

தயோஸ்தத்ர ப்ரபோதாய தமோபநயநாய ச லிம்கேபி முத்ரிதம் ஸர்வம் யதா வேதைருதாஹ்ரு'தம்

அவர்களுக்கு விழிப்பும், இருளை நீக்கும் பொருட்டு, வேதங்களில் கூறியபடி எல்லாம் லிங்கத்தில் மறைத்து வைக்கப்பட்டுள்ளது.

தத்த்ரு'ஷ்ட்வா முத்ரிதம் லிம்கே ப்ரஸாதால்லிம்கிநஸ்ததா ப்ரஶாம்தமநஸௌ தேவௌ ப்ரபுத்தௌ ஸம்பபூவதுஃ

அந்த லிங்கத்தில் அனைத்தும் மறைக்கப்பட்டிருப்பதை பார்த்து, அதன் அருளால், அந்த இரண்டு தேவர்கள் மனம் அமைதியடைந்து விழித்துணர்ந்தார்கள்.

உத்பத்திம் விலயம் சைவ யதாத்ம்யம் ச ஷடத்வநாம் ததஃ பரதரம் தாம தாமவம்தம் ச பூருஷம்

உலகின் தோற்றமும், அழிவும், ஆறு பாதைகளின் உண்மை தன்மையும், அதற்கு மேல் உயர்ந்த தெய்வீக இடமும், அந்த இடத்தை உடைய ஆன்மாவும் அவர்கள் கண்டார்கள்.

நிருத்தரதரம் ப்ரஹ்ம நிஷ்கலம் ஶிவமீஶ்வரம் பஶுபாஶமயஸ்யாஸ்ய ப்ரபஞ்சஸ்ய ஸதா பதிம்

எல்லாவற்றிலும் மிக உயர்ந்த பரப்ரம்மம், பகுதியற்ற சிவன், ஈச்வரன், பந்தத்திலும் பசுக்களிலும் ஆன இந்த உலகின் எப்போதும் ஆண்டவனாக இருக்கிறார்.

அகுதோபயமத்யம்தமவ்ரு'த்திக்ஷயமவ்யயம் வாஹ்யமாப்யம்தரம் வ்யாப்தம் வாஹ்யாப்யம்தரவர்ஜிதம்

எந்த அச்சமும் இல்லாதவன், வளர்ச்சியும் குறைபாடும் இல்லாதவன், அழிவில்லாதவன், வெளியிலும் உள்ளிலும் நிறைந்தவன், ஆனால் இரண்டிலும் கட்டுப்படாதவன்.

நிரஸ்தாதிஶயம் ஶஶ்வத்விஶ்வலோகவிலக்ஷணம் அலக்ஷணமநிர்தேஶ்யமவாங்மநஸகோசரம்

எல்லா மிகைமைகளும் இல்லாதவன், எப்போதும் உலகங்களிலிருந்து வேறுபட்டவன், அடையாளமற்றவன், விவரிக்க முடியாதவன், வாக்குக்கும் மனதுக்கும் எட்டாதவன்.

ப்ரகாஶைகரஸம் ஶாம்தம் ப்ரஸந்நம் ஸததோதிதம் ஸர்வகல்யாணநிலயம் ஶக்த்யா தாத்ரு'ஶயாந்விதம்

ஒற்றை ஒளியாய், அமைதியாக, தெளிவாக, எப்போதும் பிரகாசமாக, எல்லா நன்மைகளும் நிறைந்தவனாக, அந்த சக்தியுடன் கூடியவனாக இருக்கிறான்.

ஜ்ஞாத்வா தேவம் விரூபாக்ஷம் ப்ரஹ்மநாராயணௌ ததா ரசயித்வாம்ஜலிம் மூர்த்நி பீதௌ தௌ வாசமூசதுஃ

விரூபாக்ஷன் என்ற தேவனை அறிந்த பின்பு, பிரம்மா மற்றும் நாராயணன், தங்கள் கைகளைத் தலைக்கு மேலே கூப்பி, அச்சத்துடன் இவ்வாறு பேசினர்.

அஜ்ஞோ வாஹமபிஜ்ஞோ வா த்வயாதௌ தேவ நிர்மிதஃ ஈத்ரு'ஶீம் ப்ராம்திமாபந்ந இதி கோ ऽத்ராபராத்யதி

அறியாதவனாக இருந்தாலும், அறிவுடையவனாக இருந்தாலும், துவக்கத்தில் நீயே என்னை உருவாக்கினாய், தேவனே; இப்படி குழப்பத்தில் விழுந்தேன், இதில் யார் தவறு செய்தார்?

ஆஸ்தாம் மமேதமஜ்ஞாநம் த்வயி ஸந்நிஹதே ப்ரபோ நிர்பயஃ கோ ऽபிபாஷேத க்ரு'த்யம் ஸ்வஸ்ய பரஸ்ய வா

என் அறியாமை இருந்தே இருக்கட்டும், பிரபுவே, நீ அருகில் இருக்கும்போது, யார் அச்சமின்றி தன் கடமையையோ, பிறருடைய கடமையையோ பேச முடியும்?

ஆவயோர்தேவதேவஸ்ய விவாதோ ऽபி ஹி ஶோபநஃ பாதப்ரணாமபலதோ நாதஸ்ய பவதோ யதஃ

எங்கள் இருவருக்குள்ள விவாதமும், தேவதேவனே, நன்மைதான்; ஏனெனில், உன் பாதத்தில் வணங்குவதால் பலன் கிடைக்கிறது, ஆண்டவரே.

ஸ்தோதும் தேவ ந வாகஸ்தி மஹிம்நஃ ஸத்ரு'ஶீ தவ ப்ரபோரக்ரே விதேயாநாம் தூஷ்ணீம்பாவோ வ்யதிக்ரமஃ

உன்னைப் புகழ வார்த்தைகள் போதாது, தேவனே; உன் மகிமைக்கு ஏற்ற சொற்கள் இல்லை; உன் முன் பக்தர்கள் மௌனமாக இருப்பது தவறு அல்ல.