ஶிவபுராணம்

அதர்மோ ஹிம்ஸிகாரூபோ தர்மஸ்து ஸுகரூபகஃ அதர்மாத்துஃகமாப்நோதி தர்மாத்வை ஸுகமேததே

அதர்மம் என்பது வன்முறையாகும்; தர்மம் என்பது மகிழ்ச்சியாகும். அதர்மத்தால் துன்பம் கிடைக்கும்; தர்மத்தால் மகிழ்ச்சி பெறலாம்.

வித்யாதுர்வ்ரு'த்திதோ துஃகம் ஸுகம் வித்யாத்ஸுவ்ரு'த்திதஃ தர்மார்ஜநமதஃ குர்யாத்போகமோக்ஷப்ரஸித்தயே

அறிவுடன் தவறான நடத்தை மேற்கொண்டால் துன்பம் உண்டாகும்; நல்ல நடத்தை கொண்டு நடந்தால் மகிழ்ச்சி கிடைக்கும். ஆகையால், ஆனந்தம் மற்றும் விடுதலை பெற, நல்வழியில் நடந்து தர்மத்தைச் சேர்க்க வேண்டும்.

ஸகுடும்பஸ்ய விப்ரஸ்ய சதுர்ஜநயுதஸ்ய ச ஶதவர்ஷஸ்ய வ்ரு'த்திம் து தத்யாத்தத்ப்ரஹ்மலோகதம்

ஒரு குடும்பத்துடன் வாழும் learned பிராமணருக்கு, நால்வர் கொண்ட குடும்பத்திற்கு நூறு ஆண்டுகள் வாழ்வதற்குத் தேவையான வசதிகளை வழங்கினால், அது பிரம்மா உலகை வழங்கும் என்று கூறப்படுகிறது.

சாம்த்ராயணஸஹஸ்ரம் து ப்ரஹ்மலோகப்ரதம் விதுஃ ஸஹஸ்ரஸ்ய குடும்பஸ்ய ப்ரதிஷ்டாம் க்ஷத்ரியஶ்சரேத்

ஆயிரம் சந்திராயண விரதங்களைச் செய்தால் பிரம்மா உலகம் கிடைக்கும் என்று அறிஞர்கள் சொல்கிறார்கள். அதுபோல், ஒரு க்ஷத்திரியன் ஆயிரம் குடும்பங்களுக்கு வாழ்வாதாரம் ஏற்படுத்த வேண்டும்.

இம்த்ரலோகப்ரதம் வித்யாதயுதம் ப்ரஹ்மலோகதம் யாம் தேவதாம் புரஸ்க்ரு'த்ய தாநமாசரதே நரஃ

ஒரு தெய்வத்தை முன்னிட்டு, பத்து ஆயிரம் பேர் அளவுக்கு அறிவுடன் தானம் செய்தால், அது பிரம்மா உலகத்தை அளிக்கும்; இப்படிப்பட்ட தானம் இந்திரா உலகத்தையும் தரும்.

தத்தல்லோகமவாப்நோதி இதி வேதவிதோ விதுஃ அர்தஹீநஃ ஸதா குர்யாத்தபஸா மார்ஜநம் ததா

யார் எந்த தெய்வத்திற்கு தானம் செய்கிறார்களோ, அந்த தெய்வத்துடன் தொடர்புடைய உலகை அவர்கள் அடைவார்கள் என்று வேதம் அறிந்தோர் கூறுகின்றனர். பொருள் இல்லாதவர் தவம் செய்து தம்மைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்.

தீர்தாச்ச தபஸா ப்ராப்யம் ஸுகமக்ஷய்யமஶ்நுதே அர்தார்ஜநமதோ வக்ஷ்யே ந்யாயதஃ ஸுஸமாஹிதஃ

தீர்த்தயாத்திரை மற்றும் தவம் மூலம் அழியாத ஆனந்தம் பெற முடியும். இப்போது, நீதிமுறைப்படி செல்வம் சேர்ப்பது குறித்து முழு கவனத்துடன் விளக்குகிறேன்.

க்ரு'தாத்ப்ரதிக்ரஹாச்சைவ யாஜநாச்ச விஶுத்திதஃ அதைந்யாதநதிக்லேஶாத்ப்ராஹ்மணோ தநமர்ஜயேத்

ஒரு பிராமணன், தகுதியுடன் பரிசுகளை ஏற்கவும், யாகங்களில் பங்கேற்கவும், அடுத்தவரிடம் கேட்டு அல்லது மிகுந்த சிரமம் இன்றி, தூய்மையான வழிகளில் செல்வம் சேர்க்க வேண்டும்.

க்ஷத்ரியோ பாஹுவீர்யேண க்ரு'ஷிகோரக்ஷணாத்விஶஃ ந்யாயார்ஜிதஸ்ய வித்தஸ்ய தாநாத்ஸித்திம் ஸமஶ்நுதே

க்ஷத்திரியன் தன் வலிமையால், வைசியர் விவசாயம் மற்றும் மாடுபண்ணை மூலம், நீதிமுறையில் சம்பாதித்த செல்வத்தை தானம் செய்வதன் மூலம் சிறப்பை அடைவார்கள்.

ஜ்ஞாநஸித்த்யா மோக்ஷஸித்திஃ ஸர்வேஷாம் குர்வநுக்ரஹாத் மோக்ஷாத்ஸ்வரூபஸித்திஃ ஸ்யாத்பராநந்தம் ஸமஶ்நுதே

அறிவை அடைந்தால், ஆசிரியரின் அருளால் அனைவருக்கும் விடுதலை கிடைக்கும்; விடுதலையால் தன் இயற்கை உணர்ச்சி ஏற்படும், அதனால் பரம ஆனந்தம் அனுபவிக்கப்படும்.

ஸத்ஸம்காத்ஸர்வமேதத்வை நராணாம் ஜாயதே த்விஜாஃ தநதாந்யாதிகம் ஸர்வம் தேயம் வை க்ரு'ஹமேதிநா

நல்லவர்களுடன் சேர்ந்து வாழ்வதால் எல்லா நன்மைகளும் மனிதர்களுக்கு கிடைக்கும், ஓய் இருமுறை பிறந்தவர்களே! இல்லறி, தன் செல்வமும், தானியமும், மற்ற பொருள்களும் தானமாக வழங்க வேண்டும்.

யத்யத்காலே வஸ்துஜாதம் பலம் வா தாந்யமேவ ச தத்தத்ஸர்வம் ப்ராஹ்மணேப்யோ தேயம் வை ஹிதமிச்சதா

எந்த நேரத்தில் எவ்வகை பொருட்கள், பழங்கள், அல்லது தானியங்கள் கிடைக்கின்றனவோ, அவை அனைத்தையும் நன்மை விரும்பும் ஒருவர் பிராமணர்களுக்கு வழங்க வேண்டும்.

ஜலம் சைவ ஸதா தேயமந்நம் க்ஷுத்வ்யாதிஶாம்தயே க்ஷேத்ரம் தாந்யம் ததா ऽ ऽமாந்நமந்நமேவம் சதுர்விதம்

நீரும், உணவும் எப்போதும் தர வேண்டும்; அது பசிப்பும் நோயும் நீங்க உதவும். வயல்கள், தானியம், சமைத்த உணவு, நான்கு வகை உணவுகள் அனைத்தும் வழங்கப்பட வேண்டும்.

யாவத்காலம் யதந்நம் வை புக்த்வா ஶ்ரவணமேததே தாவத்க்ரு'தஸ்ய புண்யஸ்ய த்வர்தம் தாதுர்ந ஸம்ஶயஃ

தந்த உணவு எவ்வளவு காலம் உண்ணப்படுகிறதோ, அதையும் பற்றி கேட்கப்படுகிறதோ, அந்த நாட்கள் முழுவதும், அந்த புண்ணியத்தின் பாதி தானம் செய்தவருக்கு கிடைக்கும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

க்ரஹீதாஹிக்ரு'ஹீதஸ்ய தாநாத்வை தபஸா ததா பாபஸம்ஶோதநம் குர்யாதந்யதா ரௌரவம் வ்ரஜேத்

பரிசுகளை ஏற்றவர்களுக்கு, தானம் செய்வதும் தவம் செய்வதும் பாவத்தைத் தூய்மைப்படுத்தும்; இல்லையெனில் ரௌரவ நரகத்திற்கு செல்ல நேரிடும்.

ஆத்மவித்தம் த்ரிதா குர்யாத்தர்மவ்ரு'த்த்யாத்மபோகதஃ நித்யம் நைமித்தகம் காம்யம் கர்ம குர்யாத்து தர்மதஃ

தன் செல்வத்தை மூன்று பாகமாகப் பிரிக்க வேண்டும்: தர்மம் வளர, தனக்காக அனுபவிக்க, மற்றும் தன் ஆதரவுக்காக. தினசரி, அவசியமான, விருப்பமான கர்மங்களை தர்மப்படி செய்ய வேண்டும்.

வித்தஸ்ய வர்தநம் குர்யாத்வ்ரு'த்த்யம்ஶேந ஹி ஸாதகஃ ஹிதேந மிதமே த்யேந போகம் போகாம்ஶதஶ்சரேத்

வெற்றி நாடுபவர், வளர்ச்சிக்காக ஒரு பங்கில் செல்வத்தைச் சேர்க்க வேண்டும்; அனுபவிக்க வேண்டிய பங்கை மட்டும், அளவோடு, நன்மை கருதி பயன்படுத்த வேண்டும்.

க்ரு'ஷ்யர்ஜிதே தஶாம்ஶம் ஹி தேயம் பாபஸ்ய ஶுத்தயே ஶேஷேண குர்யாத்தர்மாதி அந்யதா ரௌரவம் வ்ரஜேத்

விவசாயம் மூலம் சம்பாதித்த செல்வத்தில் பத்திலொரு பங்கை பாவம் நீங்க தானம் செய்ய வேண்டும்; மீதியால் தர்மம் முதலியவை செய்ய வேண்டும்; இல்லையெனில் ரௌரவ நரகத்திற்கு போக நேரிடும்.

அதவா பாபபுத்திஃ ஸ்யாத்க்ஷயம் வா ஸத்யமேஷ்யதி வ்ரு'த்திவாணிஜ்யகே தேயஷ்ஷடம்ஶோ ஹி விசக்ஷணைஃ

தவறான எண்ணம் கொண்டால், அழிவும் வரும்; ஆனால் வளர்ச்சி தரும் வணிகத்தில், அறிவுள்ளவர்கள் ஆறிலொரு பங்கை தானமாக வழங்க வேண்டும்.

ஶுத்தப்ரதிக்ரஹே தேயஶ்சதுர்தாம்ஶோ த்விஜோத்தமைஃ அகஸ்மாதுத்திதே ऽர்தே ஹி தேயமர்தம் த்விஜோத்தமைஃ

துவிஜர்களில் சிறந்தவர்களுக்கு, பெறுபவர் தூய்மையுடன் இருந்தால், நான்கில் ஒரு பங்கு கொடுக்க வேண்டும்; ஆனால் திடீரென தேவை ஏற்பட்டால், சிறந்த துவிஜர்களுக்கு பாதி அளவு தர வேண்டும்.

அஸத்ப்ரதிக்ரஹஸர்வம் துர்தாநம் ஸாகரே க்ஷிபேத் ஆஹூய தாநம் கர்தவ்யமாத்மபோகஸம்ரு'த்தயே

சரியல்லாத தானங்கள் மற்றும் கடினமாக கொடுக்கப்படும் தானங்களை கடலில் எறிய வேண்டும்; அழைப்பு வந்தபோது, தானம் கொடுத்து, தனக்கே நன்மையும் வளமும் பெற வேண்டும்.

ப்ரு'ஷ்டம் ஸர்வம் ஸதா தேயமாத்மஶக்த்யநுஸாரதஃ ஜந்மாம்தரே ரு'ணீ ஹி ஸ்யாததத்தே ப்ரு'ஷ்டவஸ்துநி

யாராவது கேட்டால், தன் திறமைக்கு ஏற்ப எப்போதும் கொடுக்க வேண்டும்; கேட்டதை கொடுக்காமல் விட்டால், பிறப்பில் கடனாளியாகிறான்.

பரேஷாம் ச ததா தோஷம் ந ப்ரஶம்ஸேத்விசக்ஷணஃ விஶேஷேண ததாப்ரஹ்மஞ்ச்ருதம் த்ரு'ஷ்டம் ச நோ வதேத்

பொறுமை உள்ளவன், பிறருடைய குறைகளைப் புகழக் கூடாது; குறிப்பாக, பிராமணரிடம் கேட்டதும் பார்த்ததும் சொல்லக் கூடாது.

ந வதேத்ஸர்வஜம்தூநாம் ஹ்ரு'தி ரோஷகரம் புதஃ ஸம்த்யயோரக்நிகார்யம் ச குர்யாதைஶ்வர்யஸித்தயே

அறிவுள்ளவன், எந்த உயிரினத்திற்கும் கோபம் வரச் செய்யும் வார்த்தைகளை பேசக் கூடாது; மேலும், செவ்வாயும் மாலையும் அக்கினி வழிபாடுகளைச் செய்து செல்வம் பெற வேண்டும்.

அஶக்தஸ்த்வேககாலே வா ஸூர்யாக்நீ ச யதாவிதி தம்டுலம் தாந்யமாஜ்யம் வா பலம் கம்தம் ஹவிஸ்ததா

யாருக்காவது இயலாமை இருந்தால், அல்லது ஒரே நேரத்தில், சூரியனுக்கும் அக்கினிக்கும் விதிப்படி அரிசி, தானியம், நெய், பழம், கிழங்கு அல்லது வேறு ஹவிகள் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஸ்தாலீபாகம் ததா குர்யாத்யதாந்யாயம் யதாவிதி ப்ரதாநஹோமமாத்ரம் வா ஹவ்யாபாவே ஸமாசரேத்

அதேபோல், சட்டியில் சமையல் செய்து, முறையோடு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; ஹவி இல்லாதபோது, குறைந்தபட்சம் முக்கிய ஹோமத்தைச் செய்ய வேண்டும்.

நித்யஸம்தாநமித்யுக்தம் தமஜஸ்ரம் விதுர்புதாஃ அதவா ஜபமாத்ரம் வா ஸூர்யவம்தநமேவ ச

இதையே தினசரி சந்த்யா என்று அறிவார்கள்; அறிவாளிகள் இதை எப்போதும் செய்ய வேண்டியது என்று சொல்வார்கள். இல்லையெனில், ஜபம் மட்டும் அல்லது சூரிய வழிபாடும் செய்யலாம்.

ஏவமாத்மார்திநஃ குர்யுரர்தார்தீ ச யதாவிதி ப்ரஹ்மயஜ்ஞரதா நித்யம் தேவபூஜாரதாஸ்ததா

தன் நலனுக்காகவோ, பொருள் வேண்டி இருப்பவர்களோ, விதிப்படி இவை செய்ய வேண்டும்; பிரம்மயஜ்ஞத்தில் ஈடுபட்டோரும், தேவபூஜையில் மனமுள்ளவர்களும் எப்போதும் இதைச் செய்ய வேண்டும்.

அக்நிபூஜாபரா நித்யம் குருபூஜாரதாஸ்ததா ப்ராஹ்மணாநாம் த்ரு'ப்திகராஃ ஸர்வே ஸ்வர்கஸ்ய பாகிநஃ

அக்கினி வழிபாட்டிலும், குரு பூஜையிலும் எப்போதும் மனமுள்ளவர்களும், பிராமணர்களை திருப்திப்படுத்துவோரும், எல்லோரும் சொர்க்கத்தில் பங்கு பெறுவார்கள்.