ஶிவபுராணம்

பக்தஸ்ய தே ஸமாக்யாதம் ந தேயம் யஸ்ய கஸ்யசித் தேயம் ச ஶிவபக்தேப்யஃ ஶிவேந கதிதம் புரா

இது உன்னிடம் பக்தனாக இருப்பதால் கூறப்பட்டது; யாரிடமும் சொல்லக்கூடாது. சிவ பக்தர்களிடம் மட்டும் சொல்ல வேண்டும்; பழைய காலத்தில் சிவன் சொன்னது போல.

நித்யநைமித்திகாத்காம்யாத்யா ஸித்திரிஹ கீர்திதா ஸா ஸர்வா லப்யேத ஸத்யோ லிம்கபேரப்ரதிஷ்டயா

நித்ய, நைமித்திக, காம்ய ஆகிய எல்லா விரதங்களிலும் வெற்றி இங்கு கூறப்பட்டுள்ளது; சிவலிங்கத்தை நிறுவினால் இவை அனைத்தும் உடனே கிடைக்கும்.

ஸர்வோ லிம்கமயோ லோகஸ்ஸர்வம் லிம்கே ப்ரதிஷ்டிதம் தஸ்மாத்ப்ரதிஷ்டிதே லிம்கே பவேத்ஸர்வம் பதிஷ்டிதம்

இந்த உலகம் முழுவதும் சிவலிங்கத்தால் நிரம்பியுள்ளது; எல்லாம் சிவலிங்கத்தில் நிலைபெற்றுள்ளன. ஆகவே, சிவலிங்கம் நிறுவப்பட்டால், எல்லாம் நிலைபெறும்.

ப்ரஹ்மணா விஷ்ணுநா வாபி ருத்ரேணாந்யேந கேந வா லிம்கப்ரதிஷ்டாமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய க்ரியதே ஸ்வபதஸ்திதிஃ

பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன் அல்லது வேறு யாராக இருந்தாலும், சிவலிங்கம் நிறுவுவதை விட்டு விட்டு தங்கள் தகுந்த நிலையை அடைகிறார்கள்.

கிமந்யதிஹ வக்தவ்யம் ப்ரதிஷ்டாம் ப்ரதி காரணம் பர்திஷ்டிதம் ஶிவேநாபி லிம்கம் வைஶ்வேஶ்வரம் யதஃ

நிறுவும் முறையைப் பற்றி இன்னும் என்ன சொல்ல வேண்டும்? காரணம் என்னவென்றால், உலகத்துக்குத் தலைவனான சிவலிங்கத்தை சிவனே நிறுவியுள்ளார்.

தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந பரத்ரேஹ ச ஶர்மணே ஸ்தாபயேத்பரமேஶஸ்ய லிம்கம் பேரமதாபி வா

அதனால், இங்கேயோ அல்லது மறுமையில் மகிழ்ச்சி பெறும் பொருட்டு, எல்லா முயற்சியையும் செய்து பரமசிவனின் லிங்கம் அல்லது உருவத்தை நிறுவ வேண்டும்.

கிமிதம் லிம்கமாக்யாதம் கதம் லிம்கீ மஹேஶ்வரஃ கதம் ச லிம்கபாவோ ऽஸ்ய கஸ்மாதஸ்மிஞ்சிவோ ऽர்ச்யதே

இந்த லிங்கம் என்று சொல்லப்படுவது என்ன? மகேசுவரன் எப்படி லிங்கம் உடையவன் ஆனான்? அவர் எப்படி இந்த லிங்கம் நிலையில் இருக்கிறார்? ஏன் சிவன் இந்த ரூபத்தில் பூஜிக்கப்படுகிறார்?

அவ்யக்தம் லிம்கமாக்யாதம் த்ரிகுணப்ரபவாப்யயம் அநாத்யநம்தம் விஶ்வஸ்ய யதுபாதாநகாரணம்

லிங்கம் என்பது வெளிப்படாதது, மூன்று குணங்களிலிருந்து தோன்றியது, அது ஆரம்பமற்றதும் முடிவற்றதும், இந்த உலகத்தின் பொருள் காரணமாகும் என்று கூறப்படுகிறது.

ததேவ மூலப்ரக்ரு'திர்மாயா ச ககநாத்மிகா தத ஏவ ஸமுத்பந்நம் ஜகதேதச்சராசரம்

அதே தான் மூலப்பிரகிருதி, மாயை, ஆகாயம் போல இயல்புடையது; அதிலிருந்தே இந்தச் சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும் உடைய உலகம் தோன்றியது.

அஶுத்தம் சைவ ஶுத்தம் யச்சுத்தாஶுத்தம் ச தத்த்ரிதா ததஃ ஶிவோ மஹேஶஶ்ச ருத்ரோ விஷ்ணுஃ பிதாமஹஃ

அசுத்தமானது, சுத்தமானது, சுத்தமும் அசுத்தமும் கலந்தது — இவை மூன்றிலிருந்தே சிவன், மகேசன், ருத்ரன், விஷ்ணு, பிரம்மா ஆகியோர் தோன்றுகின்றனர்.

பூதாநி சேந்த்ரியைர்ஜாதா லீயந்தே ऽத்ர ஶிவாஜ்ஞயா அத ஏவ ஶிவோ லிம்கோ லிம்கமாஜ்ஞாபயேத்யதஃ

பஞ்சபூதங்களும், அறிவுப்புலன்களும் பிறந்து, சிவனின் கட்டளையால் இங்கேயே லயிக்கின்றன; அதனால் சிவனே லிங்கம், ஏனெனில் லிங்கமே அனைத்தையும் ஆட்சி செய்கிறது.

யதோ ந ததநாஜ்ஞாதம் கார்யாய ப்ரபவேத்ஸ்வதஃ ததோ ஜாதஸ்ய விஶ்வஸ்ய தத்ரைவ விலயோ யதஃ

அவரது கட்டளை இல்லாமல் எந்த செயலும் தானாக ஏற்படாது; இந்த உலகம் பிறந்ததும், அதே இடத்திலேயே அதன் லயமும் நிகழ்கிறது.

அநேந லிம்கதாம் தஸ்ய பவேந்நாந்யேந கேநசித் லிம்கம் ச ஶிவயோர்தேஹஸ்தாப்யாம் யஸ்மாததிஷ்டிதம்

இதனால்தான் அவருக்கு லிங்க நிலை உண்டாகிறது, வேறு எதனால் அல்ல; லிங்கம் என்பது சிவன் மற்றும் சக்தியின் உடல், ஏனெனில் இருவராலும் அது நிலைபெற்றுள்ளது.

அதஸ்தத்ர ஶிவஃ ஸாம்போ நித்யமேவ ஸமர்சயேத் லிம்கவேதீ மஹாதேவீ லிம்கம் ஸாக்ஷாந்மஹேஶ்வரஃ

அதனால் அங்கே சிவனும் அம்பாளும் எப்போதும் பூஜிக்கப்பட வேண்டும்; லிங்கமே வேதி, மகாதேவி, லிங்கமே நேரடியாக மகேசுவரன்.

தயோஃ ஸம்பூஜநாதேவ ஸ ச ஸா ச ஸமர்சிதௌ ந தயோர்லிம்கதேஹத்வம் வித்யதே பரமார்ததஃ

இருவரையும் பூஜிப்பதால், அவனும் அவளும் இருவரும் வழிபடப்படுகின்றனர்; உண்மையில், அவர்களுக்கு லிங்கம் என்ற உடல் வடிவம் இல்லை.

யதஸ்த்வேதௌ விஶுத்தௌ தௌ தேஹஸ்ததுபசாரதஃ ததேவ பரமா ஶக்திஃ ஶிவஸ்ய பரமாத்மநஃ

ஏனெனில் இவர்கள் இருவரும் தூயவர்கள், அவர்களின் உடல் என்பது உருவகமாக மட்டுமே; அதுவே பரமசிவனின் உயர்ந்த சக்தி.

ஶக்திராஜ்ஞாம் யதாதத்தே ப்ரஸூதே தச்சராசரம் ந தஸ்ய மஹிமா ஶக்யோ வக்தும் வர்ஷஶதைரபி

சக்தி கட்டளையை ஏற்றுக்கொண்டபோது, அசையும், அசையாத அனைத்தையும் உருவாக்குகிறது; நூறு ஆண்டுகள் சொன்னாலும், அவரது மகிமையை விவரிக்க முடியாது.

யேநாதௌ மோஹிதௌ ஸ்யாதாம் ப்ரஹ்மநாராயணாவபி புரா த்ரிபுவநஸ்யாஸ்ய ப்ரலயே ஸமுபஸ்திதே

இவர்கள் மூன்று உலகங்களின் அழிவின் ஆரம்பத்தில் கூட, பிரம்மாவும் நாராயணனும் யாரால் மயக்கமடைந்தார்களோ, அவர் மூலமாகவே அது நிகழ்ந்தது.

வாரிஶய்யாகதோ விஷ்ணுஃ ஸுஷ்வாபாநாகுலஃ ஸுகம் யத்ரு'ச்சயா கதஸ்தத்ர ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ

விஷ்ணு நீரில் படுத்து, ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் அமைதியாக இருந்தார்; அப்போது, உலகங்களின் முதுபிதாவான பிரம்மா அங்கே வந்தார்.

ததர்ஶ புண்டரீகாக்ஷம் ஸ்வபந்தம் தமநாகுலம் மாயயா மோஹிதஃ ஶம்போர்விஷ்ணுமாஹ பிதாமஹஃ

அவர் தாமரைப்பூ கண்கள் உடையவனை அமைதியாக உறங்கிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தார்; சம்புவின் மாயையால் மயங்கிய பிரம்மா விஷ்ணுவிடம் பேசினார்.

கஸ்த்வம் வதேத்யமர்ஷேண ப்ரஹ்ரு'த்யோத்தாப்ய மாதவம் ஸ து ஹஸ்தப்ரஹாரேண தீவ்ரேணாபிஹதஃ க்ஷணாத்

கோபத்துடன் மாஹாதேவனைத் தட்டிக் எழுப்பி, 'நீ யார்? சொல்லு!' என்று கேட்டார்; ஆனால், அவரது கையால் வலுவாகத் தட்டப்பட்ட விஷ்ணு உடனே விழித்தார்.

ப்ரபுத்தோத்தாய ஶயநாத்ததர்ஶ பரமேஷ்டிநம் தமாஹ சாம்தஸ்ஸம்க்ருத்தஃ ஸ்வயமக்ருத்தவத்தரிஃ

உறக்கத்திலிருந்து விழித்து எழுந்த விஷ்ணு, பரமேஷ்டியைப் பார்த்தார்; ஹரி உள்ளுக்குள் கோபம் இருந்தும், வெளியில் கோபமில்லாதவனைப் போலப் பேசினார்.

குதஸ்த்வமாகதோ வத்ஸ கஸ்மாத்த்வம் வ்யாகுலோ வத இதி விஷ்ணுவசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரபுத்வகுணஸூசகம்

'நீ எங்கிருந்து வந்தாய், பிள்ளை? ஏன் கவலையுடன் இருக்கிறாய்? சொல்லு,' என்று விஷ்ணு கேட்டார்; அவன் சொற்களில் அவன் ஆட்சி சக்தி வெளிப்பட்டது.

ரஜஸா பத்தவைரஸ்தம் ப்ரஹ்மா புநரபாஷத வத்ஸேதி மாம் குதோ ப்ரூஷே குருஃ ஶிஷ்யமிவாத்மநஃ

காமமும் பகையும் நிரம்பி இருந்த பிரம்மா மீண்டும் அவனை நோக்கி, "ஏன் நீ என்னை 'குழந்தை' என்று, ஆசான் தன் மாணவனை அழைப்பது போல அழைக்கிறாய்?" என்று கேட்டான்.

மாம் ந ஜாநாஸி கிம் நாதம் ப்ரபஞ்சோ யஸ்ய மே க்ரு'திஃ த்ரிதாத்மாநம் விபஜ்யேதம் ஸ்ரு'ஷ்ட்வாத பரிபால்யதே

நீ என்னை ஆண்டவன் என்று அறியவில்லை என்றாயா? இந்த உலகம் எனது படைப்பு. நான் என்னை மூன்று வகையாகப் பிரித்து, இந்த உலகை உருவாக்கி, பாதுகாத்து வருகிறேன்.

ஸம்ஹராமி நமே கஶ்சித்ஸ்ரஷ்டா ஜகதி வித்யதே இத்யுக்தே ஸதி ஸோ ऽப்யாஹ ப்ரஹ்மாணம் விஷ்ணுரவ்யயஃ

"நான் மட்டுமே இந்த உலகில் உருவாக்குபவன்; வேறு யாரும் இல்லை. நான் தான் அழிப்பவன்," என்று பிரம்மா கூறியதும், அழிவில்லாத விஷ்ணு அவனை நோக்கி பேசினார்.

அஹமேவாதிகர்தாஸ்ய ஹர்தா ச பரிபாலகஃ பவாநபி மமைவாம்காதவதீர்ணஃ புராவ்யயாத்

"நான் தான் இந்த உலகின் முதன்மை உருவாக்குபவன், காப்பவன், அழிப்பவன். நீயும் பழங்காலத்தில் என் உடலில் இருந்து தோன்றினாய், அழிவில்லாதவனாகிய எனிடமிருந்து."

மந்நியோகாத்த்வமாத்மாநம் த்ரிதா க்ரு'த்வா ஜகத்த்ரயம் ஸ்ரு'ஜஸ்யவஸி சாம்தே தத்புநஃ ப்ரதிஸ்ரு'ஜஸ்யபி

"என் கட்டளையால் நீ உன்னை மூன்று வகையாகப் பிரித்து, மூன்று உலகையும் உருவாக்குகிறாய்; அதை பாதுகாத்து, இறுதியில் மீண்டும் அதை அழிக்கிறாய்."

விஸ்ம்ரு'தோஸி ஜகந்நாதம் நாராயணமநாமயம் தவாபி ஜநகம் ஸாக்ஷாந்மாமேவமவமந்யஸே

"நீ உலகத்துக்குத் தலைவனான குற்றமற்ற நாராயணனை மறந்துவிட்டாய்; என்னையும், உனது நேரடி தந்தையையும், இவ்வாறு அவமதிக்கிறாய்."