ஶிவபுராணம்

கணேஶஶ்ச கணேஶத்வமநேந விதிநா கதஃ ஸிதசம்தநதோயேந லிம்கம் ஸ்நாப்ய ஶிவம் ஶிவாம் ஶ்வேதைர்விகஸிதைஃ பத்மைஃ ஸம்பூஜ்ய ப்ரணிபத்ய ச

இதேபோல் கணேசனும் இந்த முறையில் கணேச நிலையை அடைந்தான்; குளிர்ந்த சந்தன நீரில் சிவலிங்கத்தை அபிஷேகம் செய்து, வெள்ளை மலர்களால் வழிபட்டு, பணிந்து வணங்கினான்.

தத்ர பத்மாஸநம் ரம்யம் க்ரு'த்வா லக்ஷணஸம்யுதம் விபவே ஸதி ஹேமாத்யை ரத்நாத்யைர்வா ஸ்வஶக்திதஃ

அங்கு அழகான, நல்ல குறிகளுடன் கூடிய தாமரை ஆசனம் அமைக்க வேண்டும்; திறமை இருந்தால் பொன் அல்லது ரத்தினங்களால், இல்லையெனில் தன் சக்திக்கேற்றபடி அமைக்கலாம்.

மத்யே கேஸரஜாலாஸ்ய ஸ்தாப்ய லிம்கம் கநீயஸம் அம்குஷ்டப்ரதிமம் ரம்யம் ஸர்வகந்தமயம் ஶுபம்

தாமரையின் நடுவில் உள்ள நூல்களில், அருமையான வாசனை பொருள்களால் ஆன, விரல் அளவு சிறிய சிவலிங்கத்தை வைத்து, அழகாகவும் நறுமணமாகவும் அமைக்க வேண்டும்.

தக்ஷிணே ஸ்தாபயித்வா து பில்வபத்ரைஃ ஸமர்சயேத் அகுரும் தக்ஷிணே பார்ஶ்வே பஶ்சிமே து மநஃஶிலாம்

அதனை வலப்பக்கத்தில் வைத்து, வில்வ இலைகளால் அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும்; அகுருவை வலப்பக்கத்தில் வைக்கவும், மேற்கு பக்கத்தில் மனோஷிலா பொருளை வைக்கவும்.

உத்தரே சம்தநம் தத்யாத்தரிதாலம் து பூர்வதஃ ஸுகந்தைஃ குஸுமை ரம்யைர்விசித்ரைஶ்சாபி பூஜயேத்

வடக்கில் சந்தனம் வைக்க வேண்டும்; கிழக்கில் ஹரிதாளம் வைக்க வேண்டும்; நறுமணமுள்ள, அழகான, பலவகை மலர்களால் பூஜை செய்ய வேண்டும்.

தூபம் க்ரு'ஷ்ணாகுரும் தத்யாத்ஸர்வதஶ்ச ஸகுக்குலம் வாஸாம்ஸி சாதிஸூக்ஷ்மாணி விகாஶாநி நிவேதயேத்

எல்லா பக்கங்களிலும் கருஅகுரு தூபம், குங்கிலியம் சேர்த்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; மிகவும் மென்மையான, ஒளிரும் vasthirangalai samarppikka vendum.

பாயஸம் க்ரு'தஸம்மிஶ்ரம் க்ரு'ததீபாம்ஶ்ச தாபயேத் ஸர்வம் நிவேத்ய மந்த்ரேண ததோ கச்சேத்ப்ரதக்ஷிணாம்

நெய் கலந்த பாயசமும், நெய் விளக்குகளும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; எல்லாவற்றையும் மந்திரத்துடன் சமர்ப்பித்து, பிறகு பிரதக்ஷிணம் செய்ய வேண்டும்.

ப்ரணம்ய பக்த்யா தேவேஶம் ஸ்துத்வா சாந்தே க்ஷமாபயேத் ஸர்வோபஹாரஸம்மிஶ்ரம் ததோ லிம்கம் நிவேதயேத்

அனைத்து பக்தியுடன் தேவாதி தேவனை வணங்கி, புகழ்ந்து, இறுதியில் மன்னிப்புக் கேட்டு, எல்லா உபசாரங்களையும் சேர்த்து சிவலிங்கத்திற்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஶிவாய ஶிவமந்த்ரேண தக்ஷிணாமூர்திமாஶ்ரிதஃ ஏவம் யோ ऽர்சயதே நித்யம் பஞ்சகந்தமயம் ஶுபம்

சிவ மந்திரத்துடன், தட்சிணாமூர்த்தியை நினைத்து, இந்த வகையில் ஐந்து நறுமணங்களால் ஆன சிவலிங்கத்தை தினமும் ஆராதனை செய்யும் ஒருவர்,

ஸர்வபாபவிநிர்முக்தஃ ஶிவலோகே மஹீயதே ஏதத்வ்ரதோத்தமம் குஹ்யம் ஶிவலிம்கமஹாவ்ரதம்

எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, சிவலோகத்தில் பெருமை பெறுவான். இந்த உயர்ந்த, ரகசியமான விரதம், சிவலிங்க மகாவிரதம்,

பக்தஸ்ய தே ஸமாக்யாதம் ந தேயம் யஸ்ய கஸ்யசித் தேயம் ச ஶிவபக்தேப்யஃ ஶிவேந கதிதம் புரா

இது உன்னிடம் பக்தனாக இருப்பதால் கூறப்பட்டது; யாரிடமும் சொல்லக்கூடாது. சிவ பக்தர்களிடம் மட்டும் சொல்ல வேண்டும்; பழைய காலத்தில் சிவன் சொன்னது போல.

நித்யநைமித்திகாத்காம்யாத்யா ஸித்திரிஹ கீர்திதா ஸா ஸர்வா லப்யேத ஸத்யோ லிம்கபேரப்ரதிஷ்டயா

நித்ய, நைமித்திக, காம்ய ஆகிய எல்லா விரதங்களிலும் வெற்றி இங்கு கூறப்பட்டுள்ளது; சிவலிங்கத்தை நிறுவினால் இவை அனைத்தும் உடனே கிடைக்கும்.

ஸர்வோ லிம்கமயோ லோகஸ்ஸர்வம் லிம்கே ப்ரதிஷ்டிதம் தஸ்மாத்ப்ரதிஷ்டிதே லிம்கே பவேத்ஸர்வம் பதிஷ்டிதம்

இந்த உலகம் முழுவதும் சிவலிங்கத்தால் நிரம்பியுள்ளது; எல்லாம் சிவலிங்கத்தில் நிலைபெற்றுள்ளன. ஆகவே, சிவலிங்கம் நிறுவப்பட்டால், எல்லாம் நிலைபெறும்.

ப்ரஹ்மணா விஷ்ணுநா வாபி ருத்ரேணாந்யேந கேந வா லிம்கப்ரதிஷ்டாமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய க்ரியதே ஸ்வபதஸ்திதிஃ

பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன் அல்லது வேறு யாராக இருந்தாலும், சிவலிங்கம் நிறுவுவதை விட்டு விட்டு தங்கள் தகுந்த நிலையை அடைகிறார்கள்.

கிமந்யதிஹ வக்தவ்யம் ப்ரதிஷ்டாம் ப்ரதி காரணம் பர்திஷ்டிதம் ஶிவேநாபி லிம்கம் வைஶ்வேஶ்வரம் யதஃ

நிறுவும் முறையைப் பற்றி இன்னும் என்ன சொல்ல வேண்டும்? காரணம் என்னவென்றால், உலகத்துக்குத் தலைவனான சிவலிங்கத்தை சிவனே நிறுவியுள்ளார்.

தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந பரத்ரேஹ ச ஶர்மணே ஸ்தாபயேத்பரமேஶஸ்ய லிம்கம் பேரமதாபி வா

அதனால், இங்கேயோ அல்லது மறுமையில் மகிழ்ச்சி பெறும் பொருட்டு, எல்லா முயற்சியையும் செய்து பரமசிவனின் லிங்கம் அல்லது உருவத்தை நிறுவ வேண்டும்.

கிமிதம் லிம்கமாக்யாதம் கதம் லிம்கீ மஹேஶ்வரஃ கதம் ச லிம்கபாவோ ऽஸ்ய கஸ்மாதஸ்மிஞ்சிவோ ऽர்ச்யதே

இந்த லிங்கம் என்று சொல்லப்படுவது என்ன? மகேசுவரன் எப்படி லிங்கம் உடையவன் ஆனான்? அவர் எப்படி இந்த லிங்கம் நிலையில் இருக்கிறார்? ஏன் சிவன் இந்த ரூபத்தில் பூஜிக்கப்படுகிறார்?

அவ்யக்தம் லிம்கமாக்யாதம் த்ரிகுணப்ரபவாப்யயம் அநாத்யநம்தம் விஶ்வஸ்ய யதுபாதாநகாரணம்

லிங்கம் என்பது வெளிப்படாதது, மூன்று குணங்களிலிருந்து தோன்றியது, அது ஆரம்பமற்றதும் முடிவற்றதும், இந்த உலகத்தின் பொருள் காரணமாகும் என்று கூறப்படுகிறது.

ததேவ மூலப்ரக்ரு'திர்மாயா ச ககநாத்மிகா தத ஏவ ஸமுத்பந்நம் ஜகதேதச்சராசரம்

அதே தான் மூலப்பிரகிருதி, மாயை, ஆகாயம் போல இயல்புடையது; அதிலிருந்தே இந்தச் சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும் உடைய உலகம் தோன்றியது.

அஶுத்தம் சைவ ஶுத்தம் யச்சுத்தாஶுத்தம் ச தத்த்ரிதா ததஃ ஶிவோ மஹேஶஶ்ச ருத்ரோ விஷ்ணுஃ பிதாமஹஃ

அசுத்தமானது, சுத்தமானது, சுத்தமும் அசுத்தமும் கலந்தது — இவை மூன்றிலிருந்தே சிவன், மகேசன், ருத்ரன், விஷ்ணு, பிரம்மா ஆகியோர் தோன்றுகின்றனர்.

பூதாநி சேந்த்ரியைர்ஜாதா லீயந்தே ऽத்ர ஶிவாஜ்ஞயா அத ஏவ ஶிவோ லிம்கோ லிம்கமாஜ்ஞாபயேத்யதஃ

பஞ்சபூதங்களும், அறிவுப்புலன்களும் பிறந்து, சிவனின் கட்டளையால் இங்கேயே லயிக்கின்றன; அதனால் சிவனே லிங்கம், ஏனெனில் லிங்கமே அனைத்தையும் ஆட்சி செய்கிறது.

யதோ ந ததநாஜ்ஞாதம் கார்யாய ப்ரபவேத்ஸ்வதஃ ததோ ஜாதஸ்ய விஶ்வஸ்ய தத்ரைவ விலயோ யதஃ

அவரது கட்டளை இல்லாமல் எந்த செயலும் தானாக ஏற்படாது; இந்த உலகம் பிறந்ததும், அதே இடத்திலேயே அதன் லயமும் நிகழ்கிறது.

அநேந லிம்கதாம் தஸ்ய பவேந்நாந்யேந கேநசித் லிம்கம் ச ஶிவயோர்தேஹஸ்தாப்யாம் யஸ்மாததிஷ்டிதம்

இதனால்தான் அவருக்கு லிங்க நிலை உண்டாகிறது, வேறு எதனால் அல்ல; லிங்கம் என்பது சிவன் மற்றும் சக்தியின் உடல், ஏனெனில் இருவராலும் அது நிலைபெற்றுள்ளது.

அதஸ்தத்ர ஶிவஃ ஸாம்போ நித்யமேவ ஸமர்சயேத் லிம்கவேதீ மஹாதேவீ லிம்கம் ஸாக்ஷாந்மஹேஶ்வரஃ

அதனால் அங்கே சிவனும் அம்பாளும் எப்போதும் பூஜிக்கப்பட வேண்டும்; லிங்கமே வேதி, மகாதேவி, லிங்கமே நேரடியாக மகேசுவரன்.

தயோஃ ஸம்பூஜநாதேவ ஸ ச ஸா ச ஸமர்சிதௌ ந தயோர்லிம்கதேஹத்வம் வித்யதே பரமார்ததஃ

இருவரையும் பூஜிப்பதால், அவனும் அவளும் இருவரும் வழிபடப்படுகின்றனர்; உண்மையில், அவர்களுக்கு லிங்கம் என்ற உடல் வடிவம் இல்லை.

யதஸ்த்வேதௌ விஶுத்தௌ தௌ தேஹஸ்ததுபசாரதஃ ததேவ பரமா ஶக்திஃ ஶிவஸ்ய பரமாத்மநஃ

ஏனெனில் இவர்கள் இருவரும் தூயவர்கள், அவர்களின் உடல் என்பது உருவகமாக மட்டுமே; அதுவே பரமசிவனின் உயர்ந்த சக்தி.

ஶக்திராஜ்ஞாம் யதாதத்தே ப்ரஸூதே தச்சராசரம் ந தஸ்ய மஹிமா ஶக்யோ வக்தும் வர்ஷஶதைரபி

சக்தி கட்டளையை ஏற்றுக்கொண்டபோது, அசையும், அசையாத அனைத்தையும் உருவாக்குகிறது; நூறு ஆண்டுகள் சொன்னாலும், அவரது மகிமையை விவரிக்க முடியாது.

யேநாதௌ மோஹிதௌ ஸ்யாதாம் ப்ரஹ்மநாராயணாவபி புரா த்ரிபுவநஸ்யாஸ்ய ப்ரலயே ஸமுபஸ்திதே

இவர்கள் மூன்று உலகங்களின் அழிவின் ஆரம்பத்தில் கூட, பிரம்மாவும் நாராயணனும் யாரால் மயக்கமடைந்தார்களோ, அவர் மூலமாகவே அது நிகழ்ந்தது.

வாரிஶய்யாகதோ விஷ்ணுஃ ஸுஷ்வாபாநாகுலஃ ஸுகம் யத்ரு'ச்சயா கதஸ்தத்ர ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ

விஷ்ணு நீரில் படுத்து, ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் அமைதியாக இருந்தார்; அப்போது, உலகங்களின் முதுபிதாவான பிரம்மா அங்கே வந்தார்.