ஶிவபுராணம்

ரஸாய நாயதே நித்யமபத்யமபி ஸேவிதம் அநிஶம் க்ரியமாணாபி ரதிஸ்த்வபிநவாயதே

எப்போதும் உடலுக்கு ஒத்ததல்லாததை எடுத்தாலும், அது ஊட்டமளிக்கிறது; எப்போதும் அனுபவித்தாலும், இன்பம் எப்போதும் புதிதாகவே இருக்கிறது.

அநாகதாதிகம் ஸர்வம் கரஸ்தாமலகாயதே யாத்ரு'ச்சிகபலாயந்தே ஸித்தயோ ऽப்யணிமாதயஃ

கடந்தது, வருவது, நிகழ்காலம் எல்லாம் கையிலிருக்கும் நெல்லிக்கனி போல தெளிவாகிறது; அணிமை போன்ற Siddhi-களும் தானாகவே கிடைக்கின்றன.

பஹுநாத்ர கிமுக்தேந ஸர்வகாமார்தஸித்திஷு அஸ்மிந்கர்மணி நிர்வ்ரு'த்தே த்வநவாப்யம் ந வித்யதே

இன்னும் என்ன சொல்ல வேண்டும்? எல்லா ஆசைகளும் குறிக்கோள்களும் நிறைவேறும் போது, இந்த செயல் முடிந்தவுடன் எதுவும் அடைய முடியாததாக இல்லை.

அதஃ பரம் ப்ரவக்ஷ்யாமி கேவலாமுஷ்மிகம் விதிம் நைதேந ஸத்ரு'ஶம் கிம்சித்கர்மாஸ்தி புவநத்ரயே

இப்போது நான் முற்றிலும் பரலோகத்துக்கான விதியை விளக்குகிறேன்; இந்தச் செயலுக்கு ஒப்பானது மூன்று உலகிலும் எதுவும் இல்லை.

புண்யாதிஶயஸம்யுக்தஃ ஸர்வைர்தேவைரநுஷ்டிதஃ ப்ரஹ்மணா விஷ்ணுநா சைவ ருத்ரேண ச விஶேஷதஃ

மிகுந்த புண்ணியத்துடன், இந்தச் செயலை எல்லா தேவர்களும் செய்துள்ளனர்—பிரம்மா, விஷ்ணு, குறிப்பாக ருத்ரனும் செய்துள்ளார்.

இம்த்ராதிலோகபாரைஶ்ச ஸூர்யாத்யைர்நவபிர்க்ரஹைஃ விஶ்வாமித்ரவஸிஷ்டாத்யைர்ப்ரஹ்மவித்பிர்மஹர்ஷிபிஃ

இந்திரன் முதலிய உலகங்களை காக்கும் தேவர்கள், சூரியன் முதலான ஒன்பது கிரகங்கள், விஸ்வாமித்திரர், வசிஷ்டர் போன்ற பிரம்மஞானிகள் ஆகிய மஹரிஷிகள் செய்துள்ளனர்.

ஶ்வேதாகஸ்த்யததீசாத்யைரஸ்மாபிஶ்ச ஶிவாஶ்ரிதைஃ நம்தீஶ்வரமஹாகாலப்ரு'ம்கீஶாத்யைர்கணேஶ்வரைஃ

சேதாஷ்வதரர், அகத்தியர், ததீசி போன்றோர், நாங்கள் சிவனைச் சார்ந்தோர், நந்தீஸ்வரர், மகாகாலர், ப்ரிங்கி போன்ற கணாதிபதிகள் செய்துள்ளனர்.

பாதாலவாஸிபிர்தைத்யைஃ ஶேஷாத்யைஶ்ச மஹோரகைஃ ஸித்தைர்யக்ஷைஶ்ச கம்தர்வை ரக்ஷோபூதபிஶாசகைஃ

பாதாளத்தில் வாழும் தைத்யர்கள், சேஷன் முதலான பெரிய பாம்புகள், சித்தர்கள், யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள், ராட்சதர்கள், பூதங்கள், பிசாசுகள் ஆகிய எல்லோரும்,

ஸ்வம்ஸ்வம் பதமநுப்ராப்தம் ஸர்வைரயமநுஷ்டிதஃ அநேந விதிநா ஸர்வே தேவா தேவத்வமாகதாஃ

தங்களுக்குத் தகுந்த இடத்தை எவரும் பெற்றார்கள்; இந்த வழியில் அனைவரும் இந்த விரதத்தைச் செய்தார்கள். இதன் மூலம் எல்லா தேவர்களும் தங்களுடைய தெய்வீக நிலையை அடைந்தார்கள்.

ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்மத்வமாபந்நோ விஷ்ணுர்விஷ்ணுத்வமாகதஃ ருத்ரோ ருத்ரத்வமாபந்ந இம்த்ரஶ்சேந்த்ரத்வமாகதஃ

பிரம்மா பிரம்மனாக, விஷ்ணு விஷ்ணுவாக, ருத்ரன் ருத்ரனாக, இந்திரன் இந்திரனாக தங்கள் நிலையை அடைந்தார்கள்.

கணேஶஶ்ச கணேஶத்வமநேந விதிநா கதஃ ஸிதசம்தநதோயேந லிம்கம் ஸ்நாப்ய ஶிவம் ஶிவாம் ஶ்வேதைர்விகஸிதைஃ பத்மைஃ ஸம்பூஜ்ய ப்ரணிபத்ய ச

இதேபோல் கணேசனும் இந்த முறையில் கணேச நிலையை அடைந்தான்; குளிர்ந்த சந்தன நீரில் சிவலிங்கத்தை அபிஷேகம் செய்து, வெள்ளை மலர்களால் வழிபட்டு, பணிந்து வணங்கினான்.

தத்ர பத்மாஸநம் ரம்யம் க்ரு'த்வா லக்ஷணஸம்யுதம் விபவே ஸதி ஹேமாத்யை ரத்நாத்யைர்வா ஸ்வஶக்திதஃ

அங்கு அழகான, நல்ல குறிகளுடன் கூடிய தாமரை ஆசனம் அமைக்க வேண்டும்; திறமை இருந்தால் பொன் அல்லது ரத்தினங்களால், இல்லையெனில் தன் சக்திக்கேற்றபடி அமைக்கலாம்.

மத்யே கேஸரஜாலாஸ்ய ஸ்தாப்ய லிம்கம் கநீயஸம் அம்குஷ்டப்ரதிமம் ரம்யம் ஸர்வகந்தமயம் ஶுபம்

தாமரையின் நடுவில் உள்ள நூல்களில், அருமையான வாசனை பொருள்களால் ஆன, விரல் அளவு சிறிய சிவலிங்கத்தை வைத்து, அழகாகவும் நறுமணமாகவும் அமைக்க வேண்டும்.

தக்ஷிணே ஸ்தாபயித்வா து பில்வபத்ரைஃ ஸமர்சயேத் அகுரும் தக்ஷிணே பார்ஶ்வே பஶ்சிமே து மநஃஶிலாம்

அதனை வலப்பக்கத்தில் வைத்து, வில்வ இலைகளால் அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும்; அகுருவை வலப்பக்கத்தில் வைக்கவும், மேற்கு பக்கத்தில் மனோஷிலா பொருளை வைக்கவும்.

உத்தரே சம்தநம் தத்யாத்தரிதாலம் து பூர்வதஃ ஸுகந்தைஃ குஸுமை ரம்யைர்விசித்ரைஶ்சாபி பூஜயேத்

வடக்கில் சந்தனம் வைக்க வேண்டும்; கிழக்கில் ஹரிதாளம் வைக்க வேண்டும்; நறுமணமுள்ள, அழகான, பலவகை மலர்களால் பூஜை செய்ய வேண்டும்.

தூபம் க்ரு'ஷ்ணாகுரும் தத்யாத்ஸர்வதஶ்ச ஸகுக்குலம் வாஸாம்ஸி சாதிஸூக்ஷ்மாணி விகாஶாநி நிவேதயேத்

எல்லா பக்கங்களிலும் கருஅகுரு தூபம், குங்கிலியம் சேர்த்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; மிகவும் மென்மையான, ஒளிரும் vasthirangalai samarppikka vendum.

பாயஸம் க்ரு'தஸம்மிஶ்ரம் க்ரு'ததீபாம்ஶ்ச தாபயேத் ஸர்வம் நிவேத்ய மந்த்ரேண ததோ கச்சேத்ப்ரதக்ஷிணாம்

நெய் கலந்த பாயசமும், நெய் விளக்குகளும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; எல்லாவற்றையும் மந்திரத்துடன் சமர்ப்பித்து, பிறகு பிரதக்ஷிணம் செய்ய வேண்டும்.

ப்ரணம்ய பக்த்யா தேவேஶம் ஸ்துத்வா சாந்தே க்ஷமாபயேத் ஸர்வோபஹாரஸம்மிஶ்ரம் ததோ லிம்கம் நிவேதயேத்

அனைத்து பக்தியுடன் தேவாதி தேவனை வணங்கி, புகழ்ந்து, இறுதியில் மன்னிப்புக் கேட்டு, எல்லா உபசாரங்களையும் சேர்த்து சிவலிங்கத்திற்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஶிவாய ஶிவமந்த்ரேண தக்ஷிணாமூர்திமாஶ்ரிதஃ ஏவம் யோ ऽர்சயதே நித்யம் பஞ்சகந்தமயம் ஶுபம்

சிவ மந்திரத்துடன், தட்சிணாமூர்த்தியை நினைத்து, இந்த வகையில் ஐந்து நறுமணங்களால் ஆன சிவலிங்கத்தை தினமும் ஆராதனை செய்யும் ஒருவர்,

ஸர்வபாபவிநிர்முக்தஃ ஶிவலோகே மஹீயதே ஏதத்வ்ரதோத்தமம் குஹ்யம் ஶிவலிம்கமஹாவ்ரதம்

எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, சிவலோகத்தில் பெருமை பெறுவான். இந்த உயர்ந்த, ரகசியமான விரதம், சிவலிங்க மகாவிரதம்,

பக்தஸ்ய தே ஸமாக்யாதம் ந தேயம் யஸ்ய கஸ்யசித் தேயம் ச ஶிவபக்தேப்யஃ ஶிவேந கதிதம் புரா

இது உன்னிடம் பக்தனாக இருப்பதால் கூறப்பட்டது; யாரிடமும் சொல்லக்கூடாது. சிவ பக்தர்களிடம் மட்டும் சொல்ல வேண்டும்; பழைய காலத்தில் சிவன் சொன்னது போல.

நித்யநைமித்திகாத்காம்யாத்யா ஸித்திரிஹ கீர்திதா ஸா ஸர்வா லப்யேத ஸத்யோ லிம்கபேரப்ரதிஷ்டயா

நித்ய, நைமித்திக, காம்ய ஆகிய எல்லா விரதங்களிலும் வெற்றி இங்கு கூறப்பட்டுள்ளது; சிவலிங்கத்தை நிறுவினால் இவை அனைத்தும் உடனே கிடைக்கும்.

ஸர்வோ லிம்கமயோ லோகஸ்ஸர்வம் லிம்கே ப்ரதிஷ்டிதம் தஸ்மாத்ப்ரதிஷ்டிதே லிம்கே பவேத்ஸர்வம் பதிஷ்டிதம்

இந்த உலகம் முழுவதும் சிவலிங்கத்தால் நிரம்பியுள்ளது; எல்லாம் சிவலிங்கத்தில் நிலைபெற்றுள்ளன. ஆகவே, சிவலிங்கம் நிறுவப்பட்டால், எல்லாம் நிலைபெறும்.

ப்ரஹ்மணா விஷ்ணுநா வாபி ருத்ரேணாந்யேந கேந வா லிம்கப்ரதிஷ்டாமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய க்ரியதே ஸ்வபதஸ்திதிஃ

பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன் அல்லது வேறு யாராக இருந்தாலும், சிவலிங்கம் நிறுவுவதை விட்டு விட்டு தங்கள் தகுந்த நிலையை அடைகிறார்கள்.

கிமந்யதிஹ வக்தவ்யம் ப்ரதிஷ்டாம் ப்ரதி காரணம் பர்திஷ்டிதம் ஶிவேநாபி லிம்கம் வைஶ்வேஶ்வரம் யதஃ

நிறுவும் முறையைப் பற்றி இன்னும் என்ன சொல்ல வேண்டும்? காரணம் என்னவென்றால், உலகத்துக்குத் தலைவனான சிவலிங்கத்தை சிவனே நிறுவியுள்ளார்.

தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந பரத்ரேஹ ச ஶர்மணே ஸ்தாபயேத்பரமேஶஸ்ய லிம்கம் பேரமதாபி வா

அதனால், இங்கேயோ அல்லது மறுமையில் மகிழ்ச்சி பெறும் பொருட்டு, எல்லா முயற்சியையும் செய்து பரமசிவனின் லிங்கம் அல்லது உருவத்தை நிறுவ வேண்டும்.

கிமிதம் லிம்கமாக்யாதம் கதம் லிம்கீ மஹேஶ்வரஃ கதம் ச லிம்கபாவோ ऽஸ்ய கஸ்மாதஸ்மிஞ்சிவோ ऽர்ச்யதே

இந்த லிங்கம் என்று சொல்லப்படுவது என்ன? மகேசுவரன் எப்படி லிங்கம் உடையவன் ஆனான்? அவர் எப்படி இந்த லிங்கம் நிலையில் இருக்கிறார்? ஏன் சிவன் இந்த ரூபத்தில் பூஜிக்கப்படுகிறார்?

அவ்யக்தம் லிம்கமாக்யாதம் த்ரிகுணப்ரபவாப்யயம் அநாத்யநம்தம் விஶ்வஸ்ய யதுபாதாநகாரணம்

லிங்கம் என்பது வெளிப்படாதது, மூன்று குணங்களிலிருந்து தோன்றியது, அது ஆரம்பமற்றதும் முடிவற்றதும், இந்த உலகத்தின் பொருள் காரணமாகும் என்று கூறப்படுகிறது.

ததேவ மூலப்ரக்ரு'திர்மாயா ச ககநாத்மிகா தத ஏவ ஸமுத்பந்நம் ஜகதேதச்சராசரம்

அதே தான் மூலப்பிரகிருதி, மாயை, ஆகாயம் போல இயல்புடையது; அதிலிருந்தே இந்தச் சஞ்சலமும் அசஞ்சலமும் உடைய உலகம் தோன்றியது.