ஶிவபுராணம்

ஆஸப்ததேஸ்து நியமம் பஶ்சாத்ப்ரவ்ராஜநம் சரேத் ப்ராதர்த்வாதஶஸாஹஸ்ரம் ப்ரவ்ராஜீப்ரணவம் ஜபேத்

ஏழு நாட்கள் கட்டுப்பாடு கடைபிடித்த பின், துறவறம் மேற்கொள்ள வேண்டும்; காலை நேரத்தில், பன்னிரண்டு ஆயிரம் முறை துறவியின் பிரணவத்தை ஜபிக்க வேண்டும்.

திநே திநே த்வதிக்ராம்தே நித்யமேவம் க்ரமாஜ்ஜபேத் மாஸாதௌ க்ரமஶோ ऽதீதே ஸார்தலக்ஷஜபேந ஹி

ஒவ்வொரு நாளும் காலம் கடந்தபோது, இந்த முறையில் எப்போதும் ஜபம் செய்ய வேண்டும்; மாதத்தின் தொடக்கத்திலும், முடிவிலும், ஒரு இலட்சத்து ஐம்பதாயிரம் முறை ஜபிக்க வேண்டும்.

அத ஊர்த்வமதிக்ராம்தே புநஃ ப்ரைஷம் ஸமாசரேத் ஏவம் க்ரு'த்வா தோஷஶாம்திரந்யதா ரௌரவம் வ்ரஜேத்

அதற்குப் பிறகு, காலம் கடந்ததும், மீண்டும் அனுப்பும் செயல்களை செய்ய வேண்டும்; இவ்வாறு செய்தால் குறைகள் நீங்கும், இல்லையெனில் ரௌரவ நரகத்திற்கு செல்ல நேரிடும்.

தர்மார்தயோஸ்ததோ யத்நம் குர்யாத்காமீ ந சேதரஃ ப்ராஹ்மணோ முக்திகாமஃ ஸ்யாத்ப்ரஹ்மஜ்ஞாநம் ஸதாப்யஸேத்

ஆதலால், தர்மமும் செல்வமும் விரும்புபவர் முயற்சி செய்ய வேண்டும்; இல்லையெனில் வேண்டாம். விடுதலை விரும்பும் பிராமணன் எப்போதும் பிரம்ம அறிவை பயில வேண்டும்.

தர்மாதர்தோ ऽர்ததோ போகோ போகாத்வைராக்யஸம்பவஃ தர்மார்ஜிதார்தபோகேந வைராக்யமுபஜாயதே

தர்மத்தால் செல்வம் கிடைக்கும், செல்வத்தால் அனுபவம், அனுபவத்தால் விருப்பம் குறையும்; தர்மத்தாலும் செல்வத்தாலும் பெற்ற அனுபவம் மூலம் விருப்பம் குறைகிறது.

விபரீதார்தபோகேந ராக ஏவ ப்ரஜாயதே தர்மஶ்ச த்விவிதஃ ப்ரோக்தோ த்ரவ்யதேஹத்வயேந ச

மாற்றாகப் பெற்ற அனுபவம் மூலம் ஆசை உருவாகிறது; தர்மம் பொருள் மூலமும் உடல் மூலமும் இரு வகை எனப்படுகிறது.

த்ரவ்யமிஜ்யாதிரூபம் ஸ்யாத்தீர்தஸ்நாநாதி தைஹிகம் தநேந தநமாப்நோதி தபஸா திவ்யரூபதாம்

பொருள் என்பது யாகம் போன்றவற்றால் அமையும்; உடல் சார்ந்தது தீர்த்த स्नானம் போன்றவை. பணத்தால் பணம் பெறலாம்; தவம் செய்து தெய்வீக வடிவம் பெறலாம்.

நிஷ்காமஃ ஶுத்திமாப்நோதி ஶுத்த்யா ஜ்ஞாநம் ந ஸம்ஶயஃ க்ரு'தாதௌ ஹி தபஃஶ்லோக்யம் த்ரவ்யதர்மஃ கலௌ யுகே

வாசனை இல்லாதவன் தூய்மை பெறுவான்; தூய்மையால் அறிவு கிடைக்கும்—சந்தேகம் இல்லை. கிருதயுகத்தில் தவம் சிறப்பாகும்; கலியுகத்தில் பொருள் தர்மம் முக்கியம்.

க்ரு'தேத்யாநாஜ்ஜ்ஞாநஸித்திஸ்த்ரேதாயாம் தபஸா ததா த்வாபரே யஜநாஜ்ஜ்ஞாநம் ப்ரதிமாபூஜயா கலௌ

கிருதயுகத்தில் தியானத்தால் அறிவு பெறலாம்; த்ரேதாயுகத்தில் தவம் மூலம்; துவாபரயுகத்தில் யாகம் மூலம் அறிவு, கலியுகத்தில் உருவப் பூஜை மூலம் அறிவு கிடைக்கும்.

யாத்ரு'ஶம் புண்யம் பாபம் வா தாத்ரு'ஶம் பலமேவ ஹி த்ரவ்யதேஹாம்கபேதேந ந்யூநவ்ரு'த்திக்ஷயாதிகம்

எவ்வளவு புண்ணியம் அல்லது பாபம் செய்தாலும், அதற்கேற்ற பலன் கிடைக்கும்; பொருள் மற்றும் உடல் வேறுபாடின்படி, அதிகரிப்பு, குறைவு, அழிவு ஏற்படும்.

அதர்மோ ஹிம்ஸிகாரூபோ தர்மஸ்து ஸுகரூபகஃ அதர்மாத்துஃகமாப்நோதி தர்மாத்வை ஸுகமேததே

அதர்மம் என்பது வன்முறையாகும்; தர்மம் என்பது மகிழ்ச்சியாகும். அதர்மத்தால் துன்பம் கிடைக்கும்; தர்மத்தால் மகிழ்ச்சி பெறலாம்.

வித்யாதுர்வ்ரு'த்திதோ துஃகம் ஸுகம் வித்யாத்ஸுவ்ரு'த்திதஃ தர்மார்ஜநமதஃ குர்யாத்போகமோக்ஷப்ரஸித்தயே

அறிவுடன் தவறான நடத்தை மேற்கொண்டால் துன்பம் உண்டாகும்; நல்ல நடத்தை கொண்டு நடந்தால் மகிழ்ச்சி கிடைக்கும். ஆகையால், ஆனந்தம் மற்றும் விடுதலை பெற, நல்வழியில் நடந்து தர்மத்தைச் சேர்க்க வேண்டும்.

ஸகுடும்பஸ்ய விப்ரஸ்ய சதுர்ஜநயுதஸ்ய ச ஶதவர்ஷஸ்ய வ்ரு'த்திம் து தத்யாத்தத்ப்ரஹ்மலோகதம்

ஒரு குடும்பத்துடன் வாழும் learned பிராமணருக்கு, நால்வர் கொண்ட குடும்பத்திற்கு நூறு ஆண்டுகள் வாழ்வதற்குத் தேவையான வசதிகளை வழங்கினால், அது பிரம்மா உலகை வழங்கும் என்று கூறப்படுகிறது.

சாம்த்ராயணஸஹஸ்ரம் து ப்ரஹ்மலோகப்ரதம் விதுஃ ஸஹஸ்ரஸ்ய குடும்பஸ்ய ப்ரதிஷ்டாம் க்ஷத்ரியஶ்சரேத்

ஆயிரம் சந்திராயண விரதங்களைச் செய்தால் பிரம்மா உலகம் கிடைக்கும் என்று அறிஞர்கள் சொல்கிறார்கள். அதுபோல், ஒரு க்ஷத்திரியன் ஆயிரம் குடும்பங்களுக்கு வாழ்வாதாரம் ஏற்படுத்த வேண்டும்.

இம்த்ரலோகப்ரதம் வித்யாதயுதம் ப்ரஹ்மலோகதம் யாம் தேவதாம் புரஸ்க்ரு'த்ய தாநமாசரதே நரஃ

ஒரு தெய்வத்தை முன்னிட்டு, பத்து ஆயிரம் பேர் அளவுக்கு அறிவுடன் தானம் செய்தால், அது பிரம்மா உலகத்தை அளிக்கும்; இப்படிப்பட்ட தானம் இந்திரா உலகத்தையும் தரும்.

தத்தல்லோகமவாப்நோதி இதி வேதவிதோ விதுஃ அர்தஹீநஃ ஸதா குர்யாத்தபஸா மார்ஜநம் ததா

யார் எந்த தெய்வத்திற்கு தானம் செய்கிறார்களோ, அந்த தெய்வத்துடன் தொடர்புடைய உலகை அவர்கள் அடைவார்கள் என்று வேதம் அறிந்தோர் கூறுகின்றனர். பொருள் இல்லாதவர் தவம் செய்து தம்மைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்.

தீர்தாச்ச தபஸா ப்ராப்யம் ஸுகமக்ஷய்யமஶ்நுதே அர்தார்ஜநமதோ வக்ஷ்யே ந்யாயதஃ ஸுஸமாஹிதஃ

தீர்த்தயாத்திரை மற்றும் தவம் மூலம் அழியாத ஆனந்தம் பெற முடியும். இப்போது, நீதிமுறைப்படி செல்வம் சேர்ப்பது குறித்து முழு கவனத்துடன் விளக்குகிறேன்.

க்ரு'தாத்ப்ரதிக்ரஹாச்சைவ யாஜநாச்ச விஶுத்திதஃ அதைந்யாதநதிக்லேஶாத்ப்ராஹ்மணோ தநமர்ஜயேத்

ஒரு பிராமணன், தகுதியுடன் பரிசுகளை ஏற்கவும், யாகங்களில் பங்கேற்கவும், அடுத்தவரிடம் கேட்டு அல்லது மிகுந்த சிரமம் இன்றி, தூய்மையான வழிகளில் செல்வம் சேர்க்க வேண்டும்.

க்ஷத்ரியோ பாஹுவீர்யேண க்ரு'ஷிகோரக்ஷணாத்விஶஃ ந்யாயார்ஜிதஸ்ய வித்தஸ்ய தாநாத்ஸித்திம் ஸமஶ்நுதே

க்ஷத்திரியன் தன் வலிமையால், வைசியர் விவசாயம் மற்றும் மாடுபண்ணை மூலம், நீதிமுறையில் சம்பாதித்த செல்வத்தை தானம் செய்வதன் மூலம் சிறப்பை அடைவார்கள்.

ஜ்ஞாநஸித்த்யா மோக்ஷஸித்திஃ ஸர்வேஷாம் குர்வநுக்ரஹாத் மோக்ஷாத்ஸ்வரூபஸித்திஃ ஸ்யாத்பராநந்தம் ஸமஶ்நுதே

அறிவை அடைந்தால், ஆசிரியரின் அருளால் அனைவருக்கும் விடுதலை கிடைக்கும்; விடுதலையால் தன் இயற்கை உணர்ச்சி ஏற்படும், அதனால் பரம ஆனந்தம் அனுபவிக்கப்படும்.

ஸத்ஸம்காத்ஸர்வமேதத்வை நராணாம் ஜாயதே த்விஜாஃ தநதாந்யாதிகம் ஸர்வம் தேயம் வை க்ரு'ஹமேதிநா

நல்லவர்களுடன் சேர்ந்து வாழ்வதால் எல்லா நன்மைகளும் மனிதர்களுக்கு கிடைக்கும், ஓய் இருமுறை பிறந்தவர்களே! இல்லறி, தன் செல்வமும், தானியமும், மற்ற பொருள்களும் தானமாக வழங்க வேண்டும்.

யத்யத்காலே வஸ்துஜாதம் பலம் வா தாந்யமேவ ச தத்தத்ஸர்வம் ப்ராஹ்மணேப்யோ தேயம் வை ஹிதமிச்சதா

எந்த நேரத்தில் எவ்வகை பொருட்கள், பழங்கள், அல்லது தானியங்கள் கிடைக்கின்றனவோ, அவை அனைத்தையும் நன்மை விரும்பும் ஒருவர் பிராமணர்களுக்கு வழங்க வேண்டும்.

ஜலம் சைவ ஸதா தேயமந்நம் க்ஷுத்வ்யாதிஶாம்தயே க்ஷேத்ரம் தாந்யம் ததா ऽ ऽமாந்நமந்நமேவம் சதுர்விதம்

நீரும், உணவும் எப்போதும் தர வேண்டும்; அது பசிப்பும் நோயும் நீங்க உதவும். வயல்கள், தானியம், சமைத்த உணவு, நான்கு வகை உணவுகள் அனைத்தும் வழங்கப்பட வேண்டும்.

யாவத்காலம் யதந்நம் வை புக்த்வா ஶ்ரவணமேததே தாவத்க்ரு'தஸ்ய புண்யஸ்ய த்வர்தம் தாதுர்ந ஸம்ஶயஃ

தந்த உணவு எவ்வளவு காலம் உண்ணப்படுகிறதோ, அதையும் பற்றி கேட்கப்படுகிறதோ, அந்த நாட்கள் முழுவதும், அந்த புண்ணியத்தின் பாதி தானம் செய்தவருக்கு கிடைக்கும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

க்ரஹீதாஹிக்ரு'ஹீதஸ்ய தாநாத்வை தபஸா ததா பாபஸம்ஶோதநம் குர்யாதந்யதா ரௌரவம் வ்ரஜேத்

பரிசுகளை ஏற்றவர்களுக்கு, தானம் செய்வதும் தவம் செய்வதும் பாவத்தைத் தூய்மைப்படுத்தும்; இல்லையெனில் ரௌரவ நரகத்திற்கு செல்ல நேரிடும்.

ஆத்மவித்தம் த்ரிதா குர்யாத்தர்மவ்ரு'த்த்யாத்மபோகதஃ நித்யம் நைமித்தகம் காம்யம் கர்ம குர்யாத்து தர்மதஃ

தன் செல்வத்தை மூன்று பாகமாகப் பிரிக்க வேண்டும்: தர்மம் வளர, தனக்காக அனுபவிக்க, மற்றும் தன் ஆதரவுக்காக. தினசரி, அவசியமான, விருப்பமான கர்மங்களை தர்மப்படி செய்ய வேண்டும்.

வித்தஸ்ய வர்தநம் குர்யாத்வ்ரு'த்த்யம்ஶேந ஹி ஸாதகஃ ஹிதேந மிதமே த்யேந போகம் போகாம்ஶதஶ்சரேத்

வெற்றி நாடுபவர், வளர்ச்சிக்காக ஒரு பங்கில் செல்வத்தைச் சேர்க்க வேண்டும்; அனுபவிக்க வேண்டிய பங்கை மட்டும், அளவோடு, நன்மை கருதி பயன்படுத்த வேண்டும்.

க்ரு'ஷ்யர்ஜிதே தஶாம்ஶம் ஹி தேயம் பாபஸ்ய ஶுத்தயே ஶேஷேண குர்யாத்தர்மாதி அந்யதா ரௌரவம் வ்ரஜேத்

விவசாயம் மூலம் சம்பாதித்த செல்வத்தில் பத்திலொரு பங்கை பாவம் நீங்க தானம் செய்ய வேண்டும்; மீதியால் தர்மம் முதலியவை செய்ய வேண்டும்; இல்லையெனில் ரௌரவ நரகத்திற்கு போக நேரிடும்.

அதவா பாபபுத்திஃ ஸ்யாத்க்ஷயம் வா ஸத்யமேஷ்யதி வ்ரு'த்திவாணிஜ்யகே தேயஷ்ஷடம்ஶோ ஹி விசக்ஷணைஃ

தவறான எண்ணம் கொண்டால், அழிவும் வரும்; ஆனால் வளர்ச்சி தரும் வணிகத்தில், அறிவுள்ளவர்கள் ஆறிலொரு பங்கை தானமாக வழங்க வேண்டும்.