ஶிவபுராணம்

அத ஜாதே ச ஸாயாஹ்நே புவி பஶ்சிமதிங்முகஃ உத்த்ரு'த்ய தத்யாத்ப்ராதஸ்து மத்யாஹ்நேம்குலிபிஸ்ததா

பிறகு, மாலை நேரத்தில், பூமியில் மேற்கு நோக்கி அமர்ந்து நீரை எடுத்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; காலை மற்றும் நடுநேரத்தில் விரல்களால் அதுபோல் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

அம்குலீநாம் ச ரம்த்ரேண லம்பம் பஶ்யேத்திவாகரம் ஆத்மப்ரதக்ஷிணம் க்ரு'த்வா ஶுத்தாசமநமாசரேத்

விரல்களுக்கு இடையே உள்ள ஓட்டில் ஊடாக சூரியனைத் தொங்கிக் காண வேண்டும்; பிறகு தன்னைச் சுற்றி மூன்று முறை திரும்பி, தூய அச்சமனம் செய்ய வேண்டும்.

ஸாயம் முஹூர்தாதர்வாக்து க்ரு'தா ஸம்த்யா வ்ரு'தா பவேத் அகாலாத்கால இத்யுக்தோ திநே ऽதீதே யதாக்ரமம்

மாலை சந்த்யை நியமிக்கப்பட்ட நேரத்திற்கு பிறகு செய்தால் அது பயனற்றதாகும்; தவறான நேரத்தில் செய்தால், அந்த நாளுக்குப் பிறகு மட்டுமே அது நேரத்துக்கேற்றதாகக் கருதப்படும்.

திவா ऽதீதே ச காயத்ரீம் ஶதம் நித்யே க்ரமாஜ்ஜபேத் ஆதர்ஶாஹாத்பரா ऽதீதே காயத்ரீம் லக்ஷமப்யஸேத்

நாள் கடந்த பிறகு, காயத்ரி மந்திரத்தை ஒவ்வொரு நாளும் நூறு முறை ஜபிக்க வேண்டும்; கண்ணாடி காலம் கடந்த பிறகு, காயத்ரியை ஒரு இலட்சம் முறை பயில வேண்டும்.

மாஸாதீதே து நித்யே ஹி புநஶ்சோபநயம் சரேத் ஈஶோ கௌரீகுஹோ விஷ்ணுர்ப்ரஹ்மா சேம்த்ரஶ்ச வை யமஃ

ஒரு மாதம் கடந்த பிறகு, தினசரி உபநயனத்தை மீண்டும் செய்ய வேண்டும்; ஈசன், கௌரி, குகன், விஷ்ணு, பிரம்மா, இந்திரன், மற்றும் யமன்.

ஏவம் ரூபாம்ஶ்ச வை தேவாம்ஸ்தர்பயேதர்தஸித்தயே ப்ரஹ்மார்பணம் ததஃ க்ரு'த்வா ஶுத்தாசமநமாசரேத்

இவ்வாறு, இந்தத் தெய்வங்களின் உருவங்களை நோக்கி அர்ப்பணித்து, நோக்கம் நிறைவேற வேண்டும்; பிறகு பிரம்மனுக்கு அர்ப்பணித்து, தூய அச்சமனம் செய்ய வேண்டும்.

தீர்ததக்ஷிணதஃ ஶஸ்தே மடே மம்த்ராலயே புதஃ தத்ர தேவாலயே வாபி க்ரு'ஹே வா நியதஸ்தலே

தீர்த்தத்தின் தெற்கு பக்கத்தில், மடம் அல்லது மந்திர ஆலயத்தில், அறிவாளிகள் செய்ய வேண்டும்; அங்கு, கோயிலிலும் அல்லது வீட்டிலும், நிரந்தரமான இடத்தில் செய்யலாம்.

ஸர்வாந்தேவாந்நமஸ்க்ரு'த்ய ஸ்திரபுத்திஃ ஸ்திராஸநஃ ப்ரணவம் பூர்வமப்யஸ்ய காயத்ரீமப்யஸேத்ததஃ

அனைத்து தேவதைகளுக்கும் வணங்கி, நிலையான மனமும், உறுதியான ஆசனமும் கொண்டு, முதலில் பிரணவத்தை ஜபித்து, பிறகு காயத்ரி மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்.

ஜீவப்ரஹ்மைக்யவிஷயம் புத்த்வா ப்ரணவமப்யஸேத் த்ரைலோக்யஸ்ரு'ஷ்டிகர்தாரம் ஸ்திதிகர்தாரமச்யுதம்

ஆன்மா மற்றும் பரம்பொருள் ஒன்றாகும் உண்மையை உணர்ந்து, பிரணவத்தை ஜபிக்க வேண்டும்; மூன்று உலகையும் படைத்தவனும், காத்தவனும், அழியாதவனும் அவனே.

ஸம்ஹர்தாரம் ததா ருத்ரம் ஸ்வப்ரகாஶமுபாஸ்மஹே ஜ்ஞாநகர்மேம்த்ரியாணாம் ச மநோவ்ரு'த்தீர்தியஸ்ததா

அழிப்பவராகிய ருத்ரனை, தானாக ஒளிரும் அவனை நாம் வழிபடுகிறோம்; அறிவும் செயலும் செய்யும் உறுப்புகள், மனம் மற்றும் புத்தியின் செயல்கள் அனைத்தும் அவனுடையவை.

போகமோக்ஷப்ரதே தர்மே ஜ்ஞாநே ச ப்ரேரயேத்ஸதா இத்தமர்தம் தியாத்யாயந்ப்ரஹ்மப்ராப்நோதி நிஶ்சயஃ

தர்மம், அறிவு, அனுபவம், விடுதலை ஆகியவற்றில் எப்போதும் தூண்ட வேண்டும்; இவ்வாறு பொருளை மனதில் சிந்தித்து, நிச்சயமாக பரம்பொருளை அடைவான்.

கேவலம் வா ஜபேந்நித்யம் ப்ராஹ்மண்யஸ்ய ச பூர்தயே ஸஹஸ்ரமப்யஸேந்நித்யம் ப்ராதர்ப்ராஹ்மணபும்கவஃ

அல்லது, பிராமண்யம் நிறைவேற தினமும் ஜபிக்கலாம்; சிறந்த பிராமணன் காலை நேரத்தில் ஆயிரம் முறை ஜபிக்க வேண்டும்.

அந்யேஷாம் ச யதா ஶக்திம் அத்யாஹ்நே ச ஶதம் ஜபேத் ஸாயம் த்விதஶகம் ஜ்ஞேயம் ஶிகாஷ்டகஸமந்விதம்

மற்றவர்களுக்கு, தங்களால் இயன்ற அளவு, நடுநேரத்தில் நூறு முறை ஜபிக்க வேண்டும்; மாலை நேரத்தில் பன்னிரண்டு முறை, மேலும் எட்டு சிகை கூந்தலுடன் சேர்த்து செய்ய வேண்டும்.

மூலாதாரம் ஸமாரப்ய த்வாதஶாம்தஸ்திதாம்ஸ்ததா வித்யேஶப்ரஹ்மவிஷ்ண்வீஶஜீவாத்மபரமேஶ்வராந்

மூலாதாரத்திலிருந்து தொடங்கி, பன்னிரண்டு இடங்கள்வரை, அறிவின் ஆண்டவர்கள், பிரம்மா, விஷ்ணு, ஈசன், தனிப்பட்ட ஆன்மா, பரமேசுவரன் ஆகியோரை தியானிக்க வேண்டும்.

ப்ரஹ்மபுத்த்யா ததைக்யம் ச ஸோஹம் பாவநயா ஜபேத் தாநேவ ப்ரஹ்மரம்த்ராதௌ காயாத்பாஹ்யே ச பாவயேத்

பிரம்மாவுடன் மனதை ஒன்றுபடுத்தி, 'சோஹம்' என்ற எண்ணத்துடன் ஜபம் செய்ய வேண்டும்; இவர்கள் அனைவரையும் தலையின் மேல் உள்ள இடத்திலும், உடலுக்கு வெளியிலும் தியானிக்க வேண்டும்.

மஹத்தத்த்வம் ஸமாரப்ய ஶரீரம் து ஸஹஸ்ரகம் ஏகைகஸ்மாஜ்ஜபாதேகமதிக்ரம்ய ஶநைஃ ஶநைஃ

மகத்துவத்திலிருந்து தொடங்கி, உடல் ஆயிரமடங்காகும்; ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு முறை ஜபம் செய்து, மெதுவாக ஒன்றன்பின் ஒன்றாக முன்னேற வேண்டும்.

பரஸ்மிந்யோஜயேஜ்ஜீவம் ஜபதத்த்வமுதாஹ்ரு'தம் ஶதத்விதஶகம் தேஹம் ஶிகாஷ்டகஸமந்விதம்

தனிப்பட்ட ஆன்மாவை பரமத்துடன் ஒன்றுபடுத்த வேண்டும்; இதுவே ஜபத்தின் சாரம் எனப்படுகிறது. உடல் நூறு பத்து என்று கூறப்படுகிறது, எட்டு சிகைகளுடன் அலங்கரிக்கப்படுகிறது.

மம்த்ராணாம் ஜப ஏவம் ஹி ஜபமாதிக்ரமாத்விதுஃ ஸஹஸ்ரம் ப்ராஹ்மதம் வித்யாச்சதமைம்த்ரப்ரதம் விதுஃ

இவ்வாறு, மந்திரங்களை ஜபிப்பது, ஜபத்தின் முறையினால் அறியப்படுகிறது; ஆயிரம் ஜபம் பிரம்மாவுக்குரியது, நூறு ஜபம் இந்திரனுக்குரியது என்று அறியப்படுகிறது.

இதரத்த்வாத்மரக்ஷார்தம் ப்ரஹ்மயோநிஷு ஜாயதே திவாகரமுபஸ்தாய நித்யமித்தம் ஸமாசரேத்

மற்ற தத்துவங்களால் ஆன்மாவை காக்க, பிரம்மாவின் கருவில் பிறக்க வேண்டும்; சூரியனை நோக்கி, எப்போதும் இவ்வாறு பழக வேண்டும்.

லக்ஷத்வாதஶயுக்தஸ்து பூர்ணப்ராஹ்மண ஈரிதஃ காயத்ர்யா லக்ஷஹீநம் து வேதகார்யேந யோஜயேத்

பன்னிரண்டு இலட்சம் ஜபம் செய்தவர் முழுமையான பிராமணன் எனப்படுகிறார்; காயத்ரி ஜபம் ஒரு இலட்சத்துக்கு குறைவாக இருந்தால், வேதக்காரியங்களுக்கு பயன்படுத்த வேண்டும்.

ஆஸப்ததேஸ்து நியமம் பஶ்சாத்ப்ரவ்ராஜநம் சரேத் ப்ராதர்த்வாதஶஸாஹஸ்ரம் ப்ரவ்ராஜீப்ரணவம் ஜபேத்

ஏழு நாட்கள் கட்டுப்பாடு கடைபிடித்த பின், துறவறம் மேற்கொள்ள வேண்டும்; காலை நேரத்தில், பன்னிரண்டு ஆயிரம் முறை துறவியின் பிரணவத்தை ஜபிக்க வேண்டும்.

திநே திநே த்வதிக்ராம்தே நித்யமேவம் க்ரமாஜ்ஜபேத் மாஸாதௌ க்ரமஶோ ऽதீதே ஸார்தலக்ஷஜபேந ஹி

ஒவ்வொரு நாளும் காலம் கடந்தபோது, இந்த முறையில் எப்போதும் ஜபம் செய்ய வேண்டும்; மாதத்தின் தொடக்கத்திலும், முடிவிலும், ஒரு இலட்சத்து ஐம்பதாயிரம் முறை ஜபிக்க வேண்டும்.

அத ஊர்த்வமதிக்ராம்தே புநஃ ப்ரைஷம் ஸமாசரேத் ஏவம் க்ரு'த்வா தோஷஶாம்திரந்யதா ரௌரவம் வ்ரஜேத்

அதற்குப் பிறகு, காலம் கடந்ததும், மீண்டும் அனுப்பும் செயல்களை செய்ய வேண்டும்; இவ்வாறு செய்தால் குறைகள் நீங்கும், இல்லையெனில் ரௌரவ நரகத்திற்கு செல்ல நேரிடும்.

தர்மார்தயோஸ்ததோ யத்நம் குர்யாத்காமீ ந சேதரஃ ப்ராஹ்மணோ முக்திகாமஃ ஸ்யாத்ப்ரஹ்மஜ்ஞாநம் ஸதாப்யஸேத்

ஆதலால், தர்மமும் செல்வமும் விரும்புபவர் முயற்சி செய்ய வேண்டும்; இல்லையெனில் வேண்டாம். விடுதலை விரும்பும் பிராமணன் எப்போதும் பிரம்ம அறிவை பயில வேண்டும்.

தர்மாதர்தோ ऽர்ததோ போகோ போகாத்வைராக்யஸம்பவஃ தர்மார்ஜிதார்தபோகேந வைராக்யமுபஜாயதே

தர்மத்தால் செல்வம் கிடைக்கும், செல்வத்தால் அனுபவம், அனுபவத்தால் விருப்பம் குறையும்; தர்மத்தாலும் செல்வத்தாலும் பெற்ற அனுபவம் மூலம் விருப்பம் குறைகிறது.

விபரீதார்தபோகேந ராக ஏவ ப்ரஜாயதே தர்மஶ்ச த்விவிதஃ ப்ரோக்தோ த்ரவ்யதேஹத்வயேந ச

மாற்றாகப் பெற்ற அனுபவம் மூலம் ஆசை உருவாகிறது; தர்மம் பொருள் மூலமும் உடல் மூலமும் இரு வகை எனப்படுகிறது.

த்ரவ்யமிஜ்யாதிரூபம் ஸ்யாத்தீர்தஸ்நாநாதி தைஹிகம் தநேந தநமாப்நோதி தபஸா திவ்யரூபதாம்

பொருள் என்பது யாகம் போன்றவற்றால் அமையும்; உடல் சார்ந்தது தீர்த்த स्नானம் போன்றவை. பணத்தால் பணம் பெறலாம்; தவம் செய்து தெய்வீக வடிவம் பெறலாம்.

நிஷ்காமஃ ஶுத்திமாப்நோதி ஶுத்த்யா ஜ்ஞாநம் ந ஸம்ஶயஃ க்ரு'தாதௌ ஹி தபஃஶ்லோக்யம் த்ரவ்யதர்மஃ கலௌ யுகே

வாசனை இல்லாதவன் தூய்மை பெறுவான்; தூய்மையால் அறிவு கிடைக்கும்—சந்தேகம் இல்லை. கிருதயுகத்தில் தவம் சிறப்பாகும்; கலியுகத்தில் பொருள் தர்மம் முக்கியம்.

க்ரு'தேத்யாநாஜ்ஜ்ஞாநஸித்திஸ்த்ரேதாயாம் தபஸா ததா த்வாபரே யஜநாஜ்ஜ்ஞாநம் ப்ரதிமாபூஜயா கலௌ

கிருதயுகத்தில் தியானத்தால் அறிவு பெறலாம்; த்ரேதாயுகத்தில் தவம் மூலம்; துவாபரயுகத்தில் யாகம் மூலம் அறிவு, கலியுகத்தில் உருவப் பூஜை மூலம் அறிவு கிடைக்கும்.