ஶிவபுராணம்

ஶிவமம்த்ரஜபோ த்யாநம் ஹோமோ யஜ்ஞஸ்தபஃஶ்ருதம் தாநமத்யயநம் ஸர்வே பாவார்தம் நாத்ர ஸம்ஶயஃ

சிவமந்திரம் ஜபம், தியானம், ஹோமம், யாகம், தவம், வேதபடிப்பு, தானம், எல்லா கல்வியும் — இவை அனைத்தும் உள்ளார்ந்த உணர்வுக்காகவே; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

பாவஹீநோ நரஸ்ஸர்வம் க்ரு'த்வாபி ந விமுச்யதே பாவயுக்தஃ புநஸ்ஸர்வமக்ரு'த்வாபி விமுச்யதே

பக்தி இல்லாமல் எல்லாவற்றையும் செய்தாலும் மனிதன் விடுதலை பெறமாட்டான்; பக்தி உள்ளவன் எதையும் செய்யாமல் இருந்தாலும் விடுதலை அடைவான்.

சாம்த்ராயணஸஹஸ்ரைஶ்ச ப்ராஜாபத்யஶதைஸ்ததா மாஸோபவாஸைஶ்சாந்யைஶ்ச ஶிவபக்தஸ்ய கிம் புநஃ

சிவனை உண்மையாக நேசிப்பவருக்கு ஆயிரக்கணக்கான சந்திராயண விரதங்களோ, நூற்றுக்கணக்கான ப்ரஜாபத்ய விரதங்களோ, பிற மாத விரதங்களோ தேவையில்லை.

அபக்தா மாநவாஶ்சாஸ்மிம்ல்லோகே கிரிகுஹாஸு ச தபம்தி சால்பபோகார்தம் பக்தோ பாவேந முச்யதே

பக்தி இல்லாத மனிதர்கள் இந்த உலகிலும் மலையிலுள்ள குகைகளிலும் தவம் செய்து, சிறிய இன்பங்களை மட்டுமே நாடுகிறார்கள்; ஆனால் உண்மையான பக்தியுடன் இருப்பவர் விடுதலை பெறுகிறார்.

ஸாத்த்விகம் முக்திதம் கர்ம ஸத்த்வே வை யோகிநஃ ஸ்திதாஃ ராஜஸம் ஸித்திதம் குர்யுஃ கர்மிணோ ரஜஸாவ்ரு'தாஃ

நல்ல தன்மையுடன் செய்யும் செயல் விடுதலையைத் தரும்; யோகிகள் நல்ல தன்மையில் நிலைத்திருப்பார்கள். ஆசையால் மூடப்பட்டவர்கள் வெற்றி தரும் செயல்களைச் செய்கிறார்கள்.

அஸுரா ராக்ஷஸாஶ்சைவ தமோகுணஸமந்விதாஃ ஐஹிகார்தம் யஜந்தீஶம் நராஶ்சாந்யே ऽபி தாத்ரு'ஶாஃ

அசுரர்களும் ராக்ஷசர்களும் இருள் தன்மையுடன், மற்ற சில மனிதர்களும், உலக இன்பத்திற்காக இறைவனை வழிபடுகிறார்கள்.

தாமஸம் ராஜஸம் வாபி ஸாத்த்விகம் பாவமேவ ச ஆஶ்ரித்ய பக்த்யா பூஜாத்யம் குர்வந்பத்ரம் ஸமஶ்நுதே

யாருடைய மனநிலை இருளாக இருந்தாலும், ஆசையாக இருந்தாலும், நல்லதாக இருந்தாலும், பக்தியுடன் இறைவனை வழிபட்டால் நல்லது கிடைக்கும்.

யதஃ பாபார்ணவாத்த்ராதும் பக்திர்நௌரிவ நிர்மிதா தஸ்மாத்பக்த்யுபபந்நஸ்ய ரஜஸா தமஸா ச கிம்

பாவ கடலில் இருந்து காப்பாற்றும் படகுபோல் பக்தி உருவாக்கப்பட்டுள்ளது; ஆகவே பக்தி உள்ளவருக்கு ஆசையோ இருளோ என்ன பயன்?

அந்த்யஜோ வாதமோ வாபி மூர்கோ வா பதிதோ ऽபி வா ஶிவம் ப்ரபந்நஶ்சேத்க்ரு'ஷ்ண பூஜ்யஸ்ஸர்வஸுராஸுரைஃ

கீழான பிறவியிலிருந்தாலும், மிகத் தாழ்ந்தவராக இருந்தாலும், அறியாமையிலும் வீழ்ச்சியிலும் இருந்தாலும், சிவனை சரணடைந்தால், கிருஷ்ணா, அவனை எல்லா தேவர்களும் அசுரர்களும் வணங்கத் தக்கவன்.

தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந பக்த்யைவ ஶிவமர்சயேத் அபுக்தாநாம் க்வசிதபி பலம் நாஸ்தி யதஸ்ததஃ

எல்லா முயற்சியுடனும் பக்தியுடன் மட்டும் சிவனை வழிபட வேண்டும்; பக்தி இல்லாதவர்களுக்கு எங்கும் எந்த பயனும் இல்லை.

வக்ஷ்யாம்யதிரஹஸ்யம் தே ஶ்ரு'ணு க்ரு'ஷ்ண வசோ மம வேதைஶ்ஶாஸ்த்ரைர்வேதவித்பிர்விசார்ய ஸுவிநிஶ்சிதம்

இப்போது நான் உனக்கு மிக ரகசியமான ஒன்றைச் சொல்கிறேன், கிருஷ்ணா, என் வார்த்தைகளை கேள்; இது வேதங்களாலும், சாஸ்திரங்களாலும், வேதம் அறிந்தவர்களாலும் நன்கு ஆராய்ந்து உறுதி செய்யப்பட்டதே.

ப்ரஹ்மக்நோ வா ஸுராபோ வா ஸ்தேயீவா குருதல்பகஃ மாத்ரு'ஹா பித்ரு'ஹா வாபி வீரஹா ப்ரூணஹாபி வா

யாராவது பிராமணனை கொன்றிருந்தாலும், மதுபானம் அருந்தியிருந்தாலும், திருடியிருந்தாலும், ஆசானின் மனைவியுடன் தவறு செய்திருந்தாலும், தாயை, தந்தையை, வீரனை, அல்லது கருவை அழித்திருந்தாலும்,

ஸம்பூஜ்யாமந்த்ரகம் பக்த்யா ஶிவம் பரமகாரணம் தைஸ்தைஃ பாபைஃ ப்ரமுச்யேத வர்ஷைர்த்வாதஶபிஃ க்ரமாத்

அவர்கள் அந்த பாவங்களைச் செய்திருந்தாலும், பக்தியுடன் சரியான மந்திரத்துடன் பரம காரணமான சிவனை வழிபட்டால், பன்னிரண்டு ஆண்டுகளில் அந்த பாவங்கள் எல்லாம் நீங்கும்.

தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந பதிதோ ऽபி யஜேச்சிவம் பக்தஶ்சேந்நாபரஃ கஶ்சித்பிக்ஷாஹாரோ ஜிதேம்த்ரியஃ

எவ்வளவு வீழ்ச்சியடைந்தவராக இருந்தாலும், எல்லா முயற்சியுடனும் சிவனை வழிபட வேண்டும்; பக்தி உள்ளவருக்கு வேறு யாரும் இல்லை—பிச்சை எடுத்து வாழ்ந்தாலும், உணர்வுகளை அடக்கி இருந்தாலும்.

க்ரு'த்வாபி ஸுமஹத்பாபம் பக்த்யா பஞ்சாக்ஷரேண து பூஜயேத்யதி தேவேஶம் தஸ்மாத்பாபாத்ப்ரமுச்யதே

பெரும் பாவம் செய்திருந்தாலும், பக்தியுடன் ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தால் தேவர்களின் தலைவனை வழிபட்டால், அந்த பாவம் நீங்கும்.

அப்பக்ஷா வாயுபக்ஷாஶ்ச யே சாந்யே வ்ரதகர்ஶிதாஃ தேஷாமேதைர்வ்ரதைர்நாஸ்தி ஶிவலோகஸமாகமஃ

தண்ணீர் மட்டும் குடிப்பவர்களும், காற்றை மட்டும் உட்கொள்ளுவோர்களும், மற்ற கடுமையான விரதங்களை மேற்கொள்பவர்களும், இவ்விரதங்களால் மட்டும் சிவலோகத்தை அடைய முடியாது.

பக்த்யா பஞ்சாக்ஷரேணைவ யஃ ஶிவம் ஸக்ரு'தர்சயேத் ஸோபி கச்சேச்சிவஸ்தாநம் ஶிவமந்த்ரஸ்ய கௌரவாத்

ஆனால் யார் பக்தியுடன் ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தால் ஒருமுறை சிவனை வழிபட்டாலும், சிவ மந்திரத்தின் மகிமையால் அவரும் சிவனுடைய இடத்தை அடைவார்.

தஸ்மாத்தபாம்ஸி யஜ்ஞாம்ஶ்ச ஸர்வே ஸர்வஸ்வதக்ஷிணாஃ ஶிவமூர்த்யர்சநஸ்யைதே கோட்யம்ஶேநாபி நோ ஸமாஃ

எல்லா தவங்களும், யாகங்களும், சொத்துக்களை எல்லாம் தானமாக கொடுத்தாலும், அவை சிவ உருவத்தை வழிபடுவதற்குச் சற்றும் சமம் ஆகாது.

பத்தோ வாப்யத முக்தோ வா பஶ்சாத்பஞ்சாக்ஷரேண சேத் பூஜயந்முச்யதே பக்தோ நாத்ர கார்யா விசாரணா

பந்தத்தில் இருந்தாலும், விடுதலையடைந்தவராக இருந்தாலும், பிறகு ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தால் வழிபட்டால், அந்த பக்தன் விடுதலை பெறுவான்—இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

அருத்ரோ வா ஸருத்ரோ வா ஸூக்தேந ஶிவமர்சயேத் யஃ ஸக்ரு'த்பதிதோ வாபிமூடோ வா முச்யதே நரஃ

யாராவது கோபமில்லாதவராக இருந்தாலும், கோபமுள்ளவராக இருந்தாலும், அந்த ஸ்தோத்திரத்தால் சிவனை வழிபட்டால், ஒருமுறை தவறிவிட்டவராக இருந்தாலும், அறியாமையில் உள்ளவராக இருந்தாலும், அந்த மனிதன் விடுதலை பெறுவான்.

ஷடக்ஷரேண வா தேவம் ஸூக்தமந்த்ரேண பூஜயேத் ஶிவபக்தோ ஜிதக்ரோதோ ஹ்யலப்தோ லப்த ஏவ ச

அல்லது ஆறு எழுத்து மந்திரத்தாலும், அந்த ஸ்தோத்திர மந்திரத்தாலும் தேவனை வழிபட்டால், சிவ பக்தன் கோபத்தை வென்றவராக இருந்தாலும், பெறாததைப் பெற்றவராக இருந்தாலும், அவன் நிச்சயமாக பூரணமானவன்.

அலப்தால்லப்த ஏவாத்ர விஶிஷ்டோ நாத்ர ஸம்ஶயஃ ஸ ப்ரஹ்மாம்கேந வா தேந ஸஹம்ஸேந விமுச்யதே

இங்கு பெறாதவன் பெற்றவனாகவே கருதப்படுகிறான்—இதில் சந்தேகம் இல்லை; பரமாத்மாவின் பகுதியோடு அல்லது அன்னப்பறவையோடு, அவன் விடுவிக்கப்படுகிறான்.

தஸ்மாந்நித்யம் ஶிவம் பக்த்யா ஸூக்தமந்த்ரேண பூஜயேத் ஏககாலம் த்விகாலம் வா த்ரிகாலம் நித்யமேவ வா

ஆகையால், எப்போதும் பக்தியுடன் சிவனை அந்த ஸ்தோத்திர மந்திரத்தால் வழிபட வேண்டும்; ஒரு முறையாவது, இரண்டு முறையாவது, மூன்று முறையாவது, அல்லது எப்போதும் வழிபடலாம்.

யே ऽர்சயம்தி மஹாதேவம் விஜ்ஞேயாஸ்தே மஹேஶ்வராஃ ஜ்ஞாநேநாத்மஸஹாயேந நார்சிதோ பகவாஞ்சிவஃ

மகாதேவனை வழிபடுகிறவர்கள் தாமே பெரியவர்களாக அறியப்பட வேண்டும்; அறிவால் மட்டும், ஆன்மாவின் உதவியோடு கூட, பகவான் சிவன் வழிபடப்பட மாட்டார்.

ஸ சிரம் ஸம்ஸரத்யஸ்மிந்ஸம்ஸாரே துஃகஸாகரே துர்ல்லபம் ப்ராப்ய மாநுஷ்யம் மூடோ நார்சயதே ஶிவம்

இந்த உலகில், துன்பத்தின் கடலில், அவன் நீண்ட நாட்கள் அலைந்து திரிகிறான்; அரிய மனித பிறப்பை பெற்றும், அறியாமையில் இருப்பவன் சிவனை வழிபடுவதில்லை.

நிஷ்பலம் தஸ்ய தஜ்ஜந்ம மோக்ஷாய ந பவேத்யதஃ துர்ல்லபம் ப்ராப்ய மாநுஷ்யம் யே ऽர்சயந்தி பிநாகிநம்

அவனுக்கு அந்த பிறப்பு பயனற்றது, ஏனெனில் அது முக்திக்கு வழிவிடாது; ஆனால் அரிய மனித பிறப்பை பெற்று, பிணாகம் ஏந்தியவரை வழிபடுகிறவர்கள்—

தேஷாம் ஹி ஸபலம் ஜந்ம க்ரு'தார்தாஸ்தே நரோத்தமாஃ பவபக்திபரா யே ச பவப்ரணதசேதஸஃ

அவர்களுக்கு பிறப்பு உண்மையில் பயனுள்ளது; அவர்கள் மனிதரில் சிறந்தவர்கள், பவனை பக்தியுடன் நினைக்கும் மனமும், பவனிடம் பணிந்த மனமும் கொண்டவர்கள்.

பவஸம்ஸ்மரணோத்யுக்தா ந தே துஃகஸ்ய பாகிநஃ பவநாநி மநோஜ்ஞாநி விப்ரமாபரணாஃ ஸ்த்ரியஃ

பவனை நினைப்பதில் மனதை செலுத்துகிறவர்கள் துன்பத்தில் பங்கெடுப்பதில்லை; அழகான வீடுகள், ஆசை தூண்டும் ஆபரணங்கள், பெண்கள்—

தநம் சாத்ரு'ப்திபர்யந்தம் ஶிவபூஜாவிதேஃ பலம் யே வாஞ்சந்தி மஹாபோகாந்ராஜ்யம் ச த்ரிதஶாலயே

மற்றும், திருப்தி இல்லாமல் முடிவடையும் செல்வம்—இவை எல்லாம் சிவனை வழிபடுவோருக்கு, பெரிய அனுபவங்களும், தேவர்களின் உலகில் ஆட்சி வேண்டுவோருக்கும் கிடைக்கும் பலன்கள்.