ஶிவபுராணம்

அகாமஃ காமஸம்யுக்தோ பந்தாயைவ பவிஷ்யதி தஸ்மாத்பஞ்சஸு யஜ்ஞேஷு த்யாநஜ்ஞாநபரோ பவேத்

விருப்பமின்றி செய்யப்படின் அது விடுதலிக்கு வழிவகுக்கும்; ஆசையுடன் செய்தால் அது பந்தத்தையே தரும். எனவே, ஐந்து யாகங்களில், ஒருவர் தியானத்திலும் அறிவிலும் மனதை செலுத்த வேண்டும்.

த்யாநம் ஜ்ஞாநம் ச யஸ்யாஸ்தி தீர்ணஸ்தேந பவார்ணவஃ ஹிம்ஸாதிதோஷநிர்முக்தோ விஶுத்தஶ்சித்தஸாதநஃ

யாரிடம் தியானமும் அறிவும் உள்ளதோ, அவர் பிறப்புப்பிணியின் பெருங்கடலை கடந்துவிடுவார்; வன்முறை போன்ற குற்றங்களிலிருந்து விடுபட்டு, தூய மனதுடன் சாதனை செய்வார்.

த்யாநயஜ்ஞஃ பரஸ்தஸ்மாதபவர்கபலப்ரதஃ பஹிஃ கர்மகரா யத்வந்நாதீவ பலபாகிநஃ

இவை எல்லாவற்றிலும் தியானயாகமே சிறந்தது; அது விடுதலியின் பலனை தரும். வெளிப்படையான செயல்களில் ஈடுபடுவோர், மிகக் குறைந்த பலனையே பெறுவர்.

த்ரு'ஷ்ட்வா நரேந்த்ரபவநே தத்வதத்ராபி கர்மிணஃ த்யாநிநாம் ஹி வபுஃ ஸூக்ஷ்மம் பவேத்ப்ரத்யக்ஷமைஶ்வரம்

அரசனின் அரண்மனையில் இருப்பதைப்போல், இங்கும் செயல்படுவோரிடையே, தியானம் செய்பவர்களின் உருவம் நுண்மையாக, அவர்களின் தெய்வீகத் தன்மை நேரில் காணப்படும்.

யதேஹ கர்மணாம் ஸ்தூலம் ம்ரு'த்காஷ்டாத்யைஃ ப்ரகல்பிதம் த்யாநயஜ்ஞரதாஸ்தஸ்மாத்தேவாந்பாஷாணம்ரு'ண்மயாந்

இங்கு, செயல்களின் வெளிப்படையான வடிவங்கள் மண், மரம் போன்றவற்றால் உருவாக்கப்படுகின்றன. ஆனால் தியானயாகத்தில் ஈடுபடுவோர், கல் அல்லது மண்ணால் ஆன தெய்வங்களைவிட உயர்ந்தவர்கள்.

நாத்யம்தம் ப்ரதிபத்யம்தே ஶிவயாதாத்ம்யவேதநாத் ஆத்மஸ்தம் யஃ ஶிவம் த்யக்த்வா பஹிரப்யர்சயேந்நரஃ

சிவனின் உண்மையான தன்மையை அறியாததால், அவர்கள் முழுமையான நிலையை அடையமாட்டார்கள். உள்ளத்தில் உறையும் சிவனை விட்டு விட்டு, ஒருவர் வெளியில் வழிபடுகிறார்.

ஹஸ்தஸ்தம் பலமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய லிஹேத்கூர்பரமாத்மநஃ ஜ்ஞாநாத்த்யாநம் பவேத்த்யாநாஜ்ஜ்ஞாநம் பூயஃ ப்ரவர்ததே

கையில் உள்ள பழத்தை விட்டுவிட்டு, தனக்கே தோள்பட்டை நக்க முயல வேண்டாம். அறிவிலிருந்து தியானம் பிறக்கிறது; தியானத்திலிருந்து மீண்டும் அறிவு உருவாகிறது.

ததுபாப்யாம் பவேந்முக்திஸ்தஸ்மாத்த்யாநரதோ பவேத் த்வாதஶாந்தே ததா மூர்த்நி லலாடே ப்ரூயுகாந்தரே

இரண்டும் சேர்ந்தால்தான் விடுதலை கிடைக்கும். ஆகவே, ஒருவர் தியானத்தில் மனதை செலுத்த வேண்டும்—பன்னிரண்டு விரல் நீளத்தின் முடிவில், தலைக்குப் பின், நெற்றியில், அல்லது புருவங்களுக்கு இடையில்.

நாஸாக்ரே வா ததாஸ்யே வா கந்தரே ஹ்ரு'தயே ததா நாபௌ வா ஶாஶ்வதஸ்தாநே ஶ்ரத்தாவித்தேந சேதஸா

அல்லது மூக்கின் முனையில், வாயில், கழுத்தில், இதயத்தில், அல்லது நாபியில்—இவை எல்லாம் நிலையான இடங்கள்; அங்கு உறுதியான நம்பிக்கையுடன் மனதை செலுத்த வேண்டும்.

பஹிர்யாகோபசாரேண தேவம் தேவீம் ச பூஜயேத் அதவா பூஜயேந்நித்யம் லிம்கே வா க்ரு'தகேபி வா

வெளிப்படையான அர்ப்பணிப்புகளால், ஒருவர் தேவனையும் தேவியையும் வழிபட வேண்டும்; அல்லது எப்போதும், லிங்கத்தில், அல்லது செயற்கையாக ஆன வடிவத்திலும் வழிபடலாம்.

வஹ்நௌ வா ஸ்தண்டிலே வாத பக்த்யா வித்தாநுஸாரதஃ அதவாம்தர்பஹிஶ்சைவ பூஜயேத்பரமேஶ்வரம் அம்தர்யாகரதஃ பூஜாம் பஹிஃ குர்வீத வா ந வா

அல்லது அக்னியில், அல்லது யாகவேதியில், தன் பக்தி மற்றும் சாத்தியத்தின் படி; அல்லது உள்ளிலும் வெளியிலும் பரம ஈசுவரனை வழிபட வேண்டும். உள்ளார்ந்த வழிபாட்டில் ஈடுபட்டால், வெளிப்படையான வழிபாடு செய்யலாம், செய்யாமலும் இருக்கலாம்.

வ்யாக்யாம் பூஜாவிதாநஸ்ய ப்ரவதாமி ஸமாஸதஃ ஶிவஶாஸ்த்ரே ஶிவேநைவ ஶிவாயை கதிதஸ்ய து

சிவனே சிவாய்க்கு சிவசாஸ்திரத்தில் போதித்தபடி, பூஜை முறையை சுருக்கமாக விளக்கும்ேன்.

அம்கமப்யம்தரம் யாகமக்நிகார்யாவஸாநகம் விதாய வா ந வா பஶ்சாத்பஹிர்யாகம் ஸமாசரேத்

உடல் உள்ளார்ந்த பூஜை, அக்னி யாகம் முடியும் வரை செய்யலாம், செய்யாமலும் இருக்கலாம்; அதன் பிறகு வெளிப்படையான பூஜையை செய்ய வேண்டும்.

தத்ர த்ரவ்யாணி மநஸா கல்பயித்வா விஶோத்ய ச த்யாத்வா விநாயகம் தேவம் பூஜயித்வா விதாநதஃ

அங்கு, பொருட்களை மனதில் உருவாக்கி, தூய்மையாக்கி, விநாயகரை தியானித்து, முறையின்படி அவரை வழிபட வேண்டும்.

தக்ஷிணே சோத்தரே சைவ நம்தீஶம் ஸுயஶம் ததா ஆராத்ய மநஸா ஸம்யகாஸநம் கல்பயேத்புதஃ

வலப்புறமும் இடப்புறமும் நந்தியும் சுயசனையும் மனதில் முறையாக வழிபட்டு, அறிவுள்ளவர் ஆசனத்தை அமைக்க வேண்டும்.

ஆராதநாதிகைர்யுக்தஸ்ஸிம்ஹயோகாஸநாதிகம் பத்மாஸநம் வா விமலம் தத்த்வத்ரயஸமந்விதம்

வழிபாடு முதலானவற்றுடன், சிங்காசனம் அல்லது அதற்கு ஒத்த ஆசனம், அல்லது தூய பத்மாசனம், மூன்று தத்துவங்களுடன் கூடியதாக இருக்க வேண்டும்.

தஸ்யோபரி ஶிவம் த்யாயேத்ஸாம்பம் ஸர்வமநோஹரம் ஸர்வலக்ஷணஸம்பந்நம் ஸர்வாவயவஶோபநம்

அந்த ஆசனத்தின் மேல், சிவனும் பார்வதியும், எல்லா அழகையும் கொண்டவர்களாக, எல்லா நல்ல குறிகளும் உடையவர்களாக, எல்லா அங்கங்களும் அழகாக இருப்பதாக தியானிக்க வேண்டும்.

ஸர்வாதிஶயஸம்யுக்தம் ஸர்வாபரணபூஷிதம் ரக்தாஸ்யபாணிசரணம் கும்தசம்த்ரஸ்மிதாநநம்

அனைத்து சிறப்புகளும் நிறைந்தவனாக, எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவனாக, சிவந்த வாயும் கைகளும் கால்களும் உடையவனாக, மல்லிகை மலரும் நிலாவும் போல் புன்னகை பூத்த முகத்துடன் இருக்கின்றான்.

ஶுத்தஸ்படிகஸம்காஶம் புல்லபத்மத்ரிலோசநம் சதுர்புஜமுதாராங்கம் சாருசம்த்ரகலாதரம்

மிகவும் தூய மணிக்கல்லைப் போல் ஒளிரும் உருவம், மலர்ந்த தாமரைப் போல் மூன்று கண்கள், நான்கு கரங்கள், உயர்ந்த அருமைமிக்க உடல், அழகிய நிலாவைச் சிரசில் சூடியவனாக இருக்கின்றான்.

வரதாபயஹஸ்தம் ச ம்ரு'கடம்கதரம் ஹரம் புஜம்கஹாரவலயம் சாருநீலகலாம்தரம்

வரம் தரும் கரமும், பயம் நீக்கும் கரமும் உடையவன்; மான் குறியையும் தாங்கியவன்; பாம்புகளை மாலையாய் வளையலாய் அணிந்தவன்; அழகிய நீலக் கழுத்தையுடையவன்.

ஸர்வோபமாநரஹிதம் ஸாநுகம் ஸபரிச்சதம் ததஃ ஸம்சிம்தயேத்தஸ்ய வாமபாகே மஹேஶ்வரீம்

அவருக்கு இணை யாரும் இல்லாதவனாக, சேவகர்களும் கூட்டத்தாரும் சூழ்ந்தவனாக, பின்னர் அவன் இடப்புறத்தில் மகேஸ்வரியை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

ப்ரபுல்லோத்பலபத்ராபாம் விஸ்தீர்ணாயதலோசநாம் பூர்ணசம்த்ராபவதநாம் நீலகும்சிதமூர்தஜாம்

மிகவும் விரிந்த நீளமான கண்கள், மலர்ந்த நீலத்தாமரை இதழைப் போல, முழு நிலாவைப் போல் முகம், கருப்பு சுருளிய கூந்தல் உடையவள்.

நீலோத்பலதலப்ரக்யாம் சந்த்ரார்தக்ரு'தஶேகராம் அதிவ்ரு'த்தகநோத்தும்கஸ்நிக்தபீநபயோதராம்

நீலத்தாமரை இதழைப் போல் ஒளிரும் தோற்றம், அரை நிலாவைச் சிரசில் சூடியவள், மிகுந்த வட்டமான, திடமான, மென்மையான, உயர்ந்த மார்பகங்களுடன்.

தநுமத்யாம் ப்ரு'துஶ்ரோணீம் பீதஸூக்ஷ்மவராம்பராம் ஸர்வாபரணஸம்பந்நாம் லலாடதிலகோஜ்ஜ்வலாம்

மெல்லிய இடுப்பு, பரந்த இடப்பக்கங்கள், மஞ்சள் நிற மென்மையான vasthiram அணிந்தவள், எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவள், நெற்றியில் பிரகாசமான புனை வைத்தவள்.

விசித்ரபுஷ்பஸம்கீர்ணகேஶபாஶோபஶோபிதாம் ஸர்வதோ ऽநுகுணாகாராம் கிம்சில்லஜ்ஜாநதாநநாம்

விதவிதமான மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கூந்தல், எல்லா வகையிலும் ஒழுங்கான உருவம், சற்றே வெட்கம் கலந்த முகம்.

ஹேமாரவிம்தம் விலஸத்ததாநாம் தக்ஷிணே கரே தம்டவச்சாபரம் ஹஸ்தே ந்யஸ்யாஸீநாம் மஹாஸநே

வலது கையில் பொன்னால் ஆன தாமரையை ஒளிரச் பிடித்தவள், மற்றொரு கையில் தண்டை வைத்தவள், பெரிய ஆசனத்தில் அமர்ந்திருக்கின்றாள்.

பாஶவிச்சேதிகாம் ஸாக்ஷாத்ஸச்சிதாநம்தரூபிணீம் ஏவம் தேவம் ச தேவீம் ச த்யாத்வாஸநவரே ஶுபே

பாசத்தை அறுக்கும் ஆயுதம் கொண்டவள், சத்தியம், அறிவு, ஆனந்தம் ஆகிய வடிவில் வெளிப்பட்டவள்; இவ்வாறு தேவனையும் தேவியையும் நல்ல ஆசனத்தில் தியானிக்க வேண்டும்.

ஸர்வோபசாரவத்பக்த்யா பாவபுஷ்பைஸ்ஸமர்சயேத் அதவா பரிகல்ப்யைவம் மூர்திமந்யதமாம் விபோஃ

அனைத்து முறையான உபசாரங்களும் பக்தியோடு, மனப்பூக்களால் அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும்; அல்லது, இப்படியே வேறு எந்த வடிவத்தையும் நினைத்து வழிபடலாம்.

ஶைவீம் ஸதாஶிவாக்யாம் வா ததா மாஹேஶ்வரீம் பராம் ஷட்விம்ஶகாபிதாநாம் வா ஶ்ரீகம்டாக்யாமதாபி வா

சிவி என்றும், சதாசிவன் என்றும், அதேபோல் மகேஸ்வரி என்றும், அல்லது ஷட்விம்‌ஷகா என்றும், ஸ்ரீகண்டன் என்றும் எந்த வடிவமாக வேண்டுமானாலும்.