ஶிவபுராணம்

கட்யோஃ பாண்யோர்குல்பயோஶ்ச யத்வா பஞ்சாம்கவர்த்மநா ஹம்ஸந்யாஸமிமம் க்ரு'த்வா ந்யஸேத்பஞ்சாக்ஷரீம் ததஃ

இடுப்பு, கைகள், குதிகால் அல்லது ஐந்து அங்க முறையிலும், இந்த ஹம்ஸ ந்யாசத்தை செய்து, பின்னர் ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தை இட வேண்டும்.

யதா பூர்வோக்தமார்கேண ஶிவத்வம் யேந ஜாயதே நாஶிவஃ ஶிவமப்யஸ்யேந்நாஶிவஃ ஶிவமர்சயேத்

முன்னதாக கூறப்பட்ட வழியின்படி, சிவத்துவம் பெறப்படும்; சிவன் அல்லாதவர் சிவனை வழிபட கூடாது, சிவனைப் பயிற்சி செய்ய கூடாது.

நாஶிவஸ்து ஶிவம் த்யாயேந்நாஶிவம்ப்ராப்நுயாச்சிவம் தஸ்மாச்சைவீம் தநும் க்ரு'த்வா த்யக்த்வா ச பஶுபாவநாம்

சிவன் அல்லாதவர் சிவனை தியானிக்க கூடாது; அவன் சிவனை அடையவும் முடியாது. ஆகவே, சைவ உடலை ஏற்று, பசுபாவனையை விட்டு விட வேண்டும்.

ஶிவோ ऽஹமிதி ஸம்சிந்த்ய ஶைவம் கர்ம ஸமாசரேத் கர்மயஜ்ஞஸ்தபோயஜ்ஞோ ஜபயஜ்ஞஸ்ததுத்தரஃ த்யாநயஜ்ஞோ ஜ்ஞாநயஜ்ஞஃ பஞ்ச யஜ்ஞாஃ ப்ரகீர்திதாஃ

'நான் சிவன்' என்று மனதில் கொண்டு, சைவக் கர்மங்களை செய்ய வேண்டும்; கர்மயாகம், தவயாகம், ஜபயாகம், தியானயாகம், ஞானயாகம் — இந்த ஐந்து யாகங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன.

கர்மயஜ்ஞரதாஃ கேசித்தபோயஜ்ஞரதாஃ பரே ஜபயஜ்ஞரதாஶ்சாந்யே த்யாநயஜ்ஞரதாஸ்ததா

சிலர் கர்மயாகத்தில் ஈடுபடுகிறார்கள், மற்றவர்கள் தவயாகத்தில், இன்னும் சிலர் ஜபயாகத்தில், மற்றவர்கள் தியானயாகத்தில் ஈடுபடுகிறார்கள்.

ஜ்ஞாநயஜ்ஞரதாஶ்சாந்யே விஶிஷ்டாஶ்சோத்தரோத்தரம் க்ரமயஜ்ஞோ த்விதா ப்ரோக்தஃ காமாகாமவிபேததஃ

மற்றவர்கள் ஞானயாகத்தில் ஈடுபடுகிறார்கள்; ஒவ்வொருவரும் முன்னொருவரை விட சிறப்பாக இருக்கிறார்கள். ஆசை மற்றும் ஆசையில்லாமை என்ற இருவகைப்படி, இந்த யாகம் இருமுறை கூறப்படுகிறது.

காமாந்காமீ ததோ புக்த்வா காமாஸக்தஃ புநர்பவேத் அகாமே ருத்ரபவநே போகாந்புக்த்வா ததஶ்ச்யுதஃ

ஆசையுள்ளவர், ஆசைகளை அனுபவித்து, மீண்டும் அதில் பற்றுடன் இருப்பார்; ஆனால் ஆசையில்லாதவர், ருத்ரனின் இல்லத்தில் இன்பங்களை அனுபவித்து, பின்னர் அங்கிருந்து விலகுவார்.

தபோயஜ்ஞரதோ பூத்வா ஜாயதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ தபஸ்வீ ச புநஸ்தஸ்மிந்போகாந் புக்த்வா ததஶ்ச்யுதஃ

தவயாகத்தில் ஈடுபட்டால், பிறப்பது உறுதி; தவசு, அங்கே இன்பங்களை அனுபவித்து, பின்னர் அங்கிருந்து விலகுவார்.

ஜபத்யாநரதோ பூத்வா ஜாயதே புவி மாநவஃ ஜபத்யாநரதோ மர்த்யஸ்தத்வைஶிஷ்ட்யவஶாதிஹ

ஜபம் மற்றும் தியானத்தில் ஈடுபட்டால், மனிதராக பூமியில் பிறப்பார்; ஜபம் மற்றும் தியானத்தில் ஈடுபடும் மனிதர், அந்த சிறப்பினால் இங்கே—

ஜ்ஞாநம் லப்த்வாசிராதேவ ஶிவஸாயுஜ்யமாப்நுயாத் தஸ்மாந்முக்தோ ஶிவாஜ்ஞப்தஃ கர்மயஜ்ஞோ ऽபி தேஹிநாம்

அறிவைப் பெற்றவுடன், ஒருவர் விரைவில் சிவனுடன் ஒன்றிப்பை அடைவார். ஆகையால், சிவனின் கட்டளையின்படி, விடுதலை பெற்றவர்களால் செய்யப்படும் செயல்பூஜையும் உடலுடன் இருப்போருக்காகவே.

அகாமஃ காமஸம்யுக்தோ பந்தாயைவ பவிஷ்யதி தஸ்மாத்பஞ்சஸு யஜ்ஞேஷு த்யாநஜ்ஞாநபரோ பவேத்

விருப்பமின்றி செய்யப்படின் அது விடுதலிக்கு வழிவகுக்கும்; ஆசையுடன் செய்தால் அது பந்தத்தையே தரும். எனவே, ஐந்து யாகங்களில், ஒருவர் தியானத்திலும் அறிவிலும் மனதை செலுத்த வேண்டும்.

த்யாநம் ஜ்ஞாநம் ச யஸ்யாஸ்தி தீர்ணஸ்தேந பவார்ணவஃ ஹிம்ஸாதிதோஷநிர்முக்தோ விஶுத்தஶ்சித்தஸாதநஃ

யாரிடம் தியானமும் அறிவும் உள்ளதோ, அவர் பிறப்புப்பிணியின் பெருங்கடலை கடந்துவிடுவார்; வன்முறை போன்ற குற்றங்களிலிருந்து விடுபட்டு, தூய மனதுடன் சாதனை செய்வார்.

த்யாநயஜ்ஞஃ பரஸ்தஸ்மாதபவர்கபலப்ரதஃ பஹிஃ கர்மகரா யத்வந்நாதீவ பலபாகிநஃ

இவை எல்லாவற்றிலும் தியானயாகமே சிறந்தது; அது விடுதலியின் பலனை தரும். வெளிப்படையான செயல்களில் ஈடுபடுவோர், மிகக் குறைந்த பலனையே பெறுவர்.

த்ரு'ஷ்ட்வா நரேந்த்ரபவநே தத்வதத்ராபி கர்மிணஃ த்யாநிநாம் ஹி வபுஃ ஸூக்ஷ்மம் பவேத்ப்ரத்யக்ஷமைஶ்வரம்

அரசனின் அரண்மனையில் இருப்பதைப்போல், இங்கும் செயல்படுவோரிடையே, தியானம் செய்பவர்களின் உருவம் நுண்மையாக, அவர்களின் தெய்வீகத் தன்மை நேரில் காணப்படும்.

யதேஹ கர்மணாம் ஸ்தூலம் ம்ரு'த்காஷ்டாத்யைஃ ப்ரகல்பிதம் த்யாநயஜ்ஞரதாஸ்தஸ்மாத்தேவாந்பாஷாணம்ரு'ண்மயாந்

இங்கு, செயல்களின் வெளிப்படையான வடிவங்கள் மண், மரம் போன்றவற்றால் உருவாக்கப்படுகின்றன. ஆனால் தியானயாகத்தில் ஈடுபடுவோர், கல் அல்லது மண்ணால் ஆன தெய்வங்களைவிட உயர்ந்தவர்கள்.

நாத்யம்தம் ப்ரதிபத்யம்தே ஶிவயாதாத்ம்யவேதநாத் ஆத்மஸ்தம் யஃ ஶிவம் த்யக்த்வா பஹிரப்யர்சயேந்நரஃ

சிவனின் உண்மையான தன்மையை அறியாததால், அவர்கள் முழுமையான நிலையை அடையமாட்டார்கள். உள்ளத்தில் உறையும் சிவனை விட்டு விட்டு, ஒருவர் வெளியில் வழிபடுகிறார்.

ஹஸ்தஸ்தம் பலமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய லிஹேத்கூர்பரமாத்மநஃ ஜ்ஞாநாத்த்யாநம் பவேத்த்யாநாஜ்ஜ்ஞாநம் பூயஃ ப்ரவர்ததே

கையில் உள்ள பழத்தை விட்டுவிட்டு, தனக்கே தோள்பட்டை நக்க முயல வேண்டாம். அறிவிலிருந்து தியானம் பிறக்கிறது; தியானத்திலிருந்து மீண்டும் அறிவு உருவாகிறது.

ததுபாப்யாம் பவேந்முக்திஸ்தஸ்மாத்த்யாநரதோ பவேத் த்வாதஶாந்தே ததா மூர்த்நி லலாடே ப்ரூயுகாந்தரே

இரண்டும் சேர்ந்தால்தான் விடுதலை கிடைக்கும். ஆகவே, ஒருவர் தியானத்தில் மனதை செலுத்த வேண்டும்—பன்னிரண்டு விரல் நீளத்தின் முடிவில், தலைக்குப் பின், நெற்றியில், அல்லது புருவங்களுக்கு இடையில்.

நாஸாக்ரே வா ததாஸ்யே வா கந்தரே ஹ்ரு'தயே ததா நாபௌ வா ஶாஶ்வதஸ்தாநே ஶ்ரத்தாவித்தேந சேதஸா

அல்லது மூக்கின் முனையில், வாயில், கழுத்தில், இதயத்தில், அல்லது நாபியில்—இவை எல்லாம் நிலையான இடங்கள்; அங்கு உறுதியான நம்பிக்கையுடன் மனதை செலுத்த வேண்டும்.

பஹிர்யாகோபசாரேண தேவம் தேவீம் ச பூஜயேத் அதவா பூஜயேந்நித்யம் லிம்கே வா க்ரு'தகேபி வா

வெளிப்படையான அர்ப்பணிப்புகளால், ஒருவர் தேவனையும் தேவியையும் வழிபட வேண்டும்; அல்லது எப்போதும், லிங்கத்தில், அல்லது செயற்கையாக ஆன வடிவத்திலும் வழிபடலாம்.

வஹ்நௌ வா ஸ்தண்டிலே வாத பக்த்யா வித்தாநுஸாரதஃ அதவாம்தர்பஹிஶ்சைவ பூஜயேத்பரமேஶ்வரம் அம்தர்யாகரதஃ பூஜாம் பஹிஃ குர்வீத வா ந வா

அல்லது அக்னியில், அல்லது யாகவேதியில், தன் பக்தி மற்றும் சாத்தியத்தின் படி; அல்லது உள்ளிலும் வெளியிலும் பரம ஈசுவரனை வழிபட வேண்டும். உள்ளார்ந்த வழிபாட்டில் ஈடுபட்டால், வெளிப்படையான வழிபாடு செய்யலாம், செய்யாமலும் இருக்கலாம்.

வ்யாக்யாம் பூஜாவிதாநஸ்ய ப்ரவதாமி ஸமாஸதஃ ஶிவஶாஸ்த்ரே ஶிவேநைவ ஶிவாயை கதிதஸ்ய து

சிவனே சிவாய்க்கு சிவசாஸ்திரத்தில் போதித்தபடி, பூஜை முறையை சுருக்கமாக விளக்கும்ேன்.

அம்கமப்யம்தரம் யாகமக்நிகார்யாவஸாநகம் விதாய வா ந வா பஶ்சாத்பஹிர்யாகம் ஸமாசரேத்

உடல் உள்ளார்ந்த பூஜை, அக்னி யாகம் முடியும் வரை செய்யலாம், செய்யாமலும் இருக்கலாம்; அதன் பிறகு வெளிப்படையான பூஜையை செய்ய வேண்டும்.

தத்ர த்ரவ்யாணி மநஸா கல்பயித்வா விஶோத்ய ச த்யாத்வா விநாயகம் தேவம் பூஜயித்வா விதாநதஃ

அங்கு, பொருட்களை மனதில் உருவாக்கி, தூய்மையாக்கி, விநாயகரை தியானித்து, முறையின்படி அவரை வழிபட வேண்டும்.

தக்ஷிணே சோத்தரே சைவ நம்தீஶம் ஸுயஶம் ததா ஆராத்ய மநஸா ஸம்யகாஸநம் கல்பயேத்புதஃ

வலப்புறமும் இடப்புறமும் நந்தியும் சுயசனையும் மனதில் முறையாக வழிபட்டு, அறிவுள்ளவர் ஆசனத்தை அமைக்க வேண்டும்.

ஆராதநாதிகைர்யுக்தஸ்ஸிம்ஹயோகாஸநாதிகம் பத்மாஸநம் வா விமலம் தத்த்வத்ரயஸமந்விதம்

வழிபாடு முதலானவற்றுடன், சிங்காசனம் அல்லது அதற்கு ஒத்த ஆசனம், அல்லது தூய பத்மாசனம், மூன்று தத்துவங்களுடன் கூடியதாக இருக்க வேண்டும்.

தஸ்யோபரி ஶிவம் த்யாயேத்ஸாம்பம் ஸர்வமநோஹரம் ஸர்வலக்ஷணஸம்பந்நம் ஸர்வாவயவஶோபநம்

அந்த ஆசனத்தின் மேல், சிவனும் பார்வதியும், எல்லா அழகையும் கொண்டவர்களாக, எல்லா நல்ல குறிகளும் உடையவர்களாக, எல்லா அங்கங்களும் அழகாக இருப்பதாக தியானிக்க வேண்டும்.

ஸர்வாதிஶயஸம்யுக்தம் ஸர்வாபரணபூஷிதம் ரக்தாஸ்யபாணிசரணம் கும்தசம்த்ரஸ்மிதாநநம்

அனைத்து சிறப்புகளும் நிறைந்தவனாக, எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவனாக, சிவந்த வாயும் கைகளும் கால்களும் உடையவனாக, மல்லிகை மலரும் நிலாவும் போல் புன்னகை பூத்த முகத்துடன் இருக்கின்றான்.

ஶுத்தஸ்படிகஸம்காஶம் புல்லபத்மத்ரிலோசநம் சதுர்புஜமுதாராங்கம் சாருசம்த்ரகலாதரம்

மிகவும் தூய மணிக்கல்லைப் போல் ஒளிரும் உருவம், மலர்ந்த தாமரைப் போல் மூன்று கண்கள், நான்கு கரங்கள், உயர்ந்த அருமைமிக்க உடல், அழகிய நிலாவைச் சிரசில் சூடியவனாக இருக்கின்றான்.