அத சேத்வாருணம் கர்துமஶக்தஃ ஶுத்தவாஸஸா ஆர்த்ரேண ஶோதயேத்தேஹமாபாததலமஸ்தகம்
வருணன் முறையில் நீராட முடியாவிட்டால், தூய vastra-வை அணிந்து, ஈரத்துடன் பாதம் முதல் தலை வரை உடலைச் சுத்தம் செய்ய வேண்டும்.
ஆக்நேயம் வாத வா மாம்த்ரம் குர்யாத்ஸ்நாநம் ஶிவேந வா ஶிவசிம்தாபரம் ஸ்நாநம் யுக்தஸ்யாத்மீயமுச்யதே
அல்லது, அக்னி நீராடல், மந்திர நீராடல், அல்லது சிவ நீராடல் செய்யலாம்; சிவனை மனதில் நிறுத்தி நீராடுவது தனக்கே உரியது எனக் கருதப்படுகிறது.
ஸ்வஸூத்ரோக்தவிதாநேந மம்த்ராசமநபூர்வகம் ஆசரேத்ப்ரஹ்மயஜ்ஞாம்தம் க்ரு'த்வா தேவாதிதர்பணம்
தனது சூத்திரத்தில் கூறிய முறையின்படி, மந்திரம் மற்றும் ஆச்சமனம் செய்து, பிரம்மயஜ்ஞம் செய்து, பின் தேவர்கள் முதலியோருக்கு தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்.
மம்டலஸ்தம் மஹாதேவம் த்யாத்வாப்யர்ச்ய யதாவிதி தத்யாதர்க்யம் ததஸ்தஸ்மை ஶிவாயாதித்யரூபிணே
மண்டலத்தில் மகாதேவனை தியானித்து, விதிப்படி வழிபட்டு, பின்பு சூரியன் வடிவில் உள்ள சிவபெருமானுக்கு அர்க்யம் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.
அத வைதத்ஸ்வஸூத்ரோக்தம் க்ரு'த்வா ஹஸ்தௌ விஶோதயேத் கரந்யாஸம் ததஃ க்ரு'த்வா ஸகலீக்ரு'தவிக்ரஹஃ
அல்லது, தனது சூத்திரத்தில் கூறியபடி செய்து, கைகளைச் சுத்தம் செய்து, கரந்யாசம் செய்து, உடல் முழுவதும் தயாராக வேண்டும்.
வாமஹஸ்தகதாம்போபிர்கம்தஸித்தார்தகாந்விதைஃ குஶபும்ஜேந வாப்யுக்ஷ்ய மூலமம்த்ரஸமந்விதைஃ
இடது கையில் வாசனை பொருட்கள் மற்றும் எள்ளுடன் நீர் எடுத்து, அல்லது தர்ப்பை கொத்தால் தூவியும், மூலமந்திரத்துடன் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.
ஆபோஹிஷ்டாதிபிர்மந்த்ரைஃ ஶேஷமாக்ராய வை ஜலம் வாமநாஸாபுடேநைவ தேவம் ஸம்பாவயேத்ஸிதம்
ஆபோஹிஷ்டா போன்ற மந்திரங்களைச் சொல்லி, மீதமுள்ள நீரை நுகர்ந்து, இடது மூக்குக் குழியில் நீர் எடுத்து தெய்வத்தை மரியாதை செய்ய வேண்டும்.
அர்கமாதாய தேஹஸ்தம் ஸவ்யநாஸாபுடேந ச க்ரு'ஷ்ணவர்ணேந பாஹ்யஸ்தம் பாவயேச்ச ஶிலாகதம்
அர்க்யம் எடுத்து, இடது மூக்குக் குழியில் தெய்வம் உடலில் இருப்பதாக நினைத்து, வெளியில் கருப்பாகக் கல் மீது இருப்பதாக மனதில் கொண்டு தியானிக்க வேண்டும்.
தர்பயேதத தேவேப்ய ரு'ஷிபிஶ்ச விஶேஷதஃ பூதேப்யஶ்ச பித்ரு'ப்யஶ்ச தத்யாதர்க்யம் யதாவிதி
பின்னர், தேவர்களுக்கும், குறிப்பாக முனிவர்களுக்கும், பூதங்களுக்கும், முன்னோர்களுக்கும், விதிப்படி அர்க்யம் அளிக்க வேண்டும்.
ரக்தசம்தநதோயேந ஹஸ்தமாத்ரேண மம்டலம் ஸுவ்ரு'த்தம் கல்பயேத்பூமௌ ரக்தசூர்ணாத்யலம்க்ரு'தம்
சிவந்த சந்தனத் தண்ணீரால், கை அளவு வட்டமாக, மண்ணில் அழகாக, சிவப்பு பொடி போன்றவற்றால் அலங்கரித்து வரைய வேண்டும்.
தத்ர ஸம்பூஜயேத்பாநும் ஸ்வகீயாவரணைஃ ஸஹ ஸ்வகோல்காயேதி மம்த்ரேண ஸாம்கதஸ்ஸுகஸித்தயே
அங்கே, சூரியனை அவன் பரிவாரங்களுடன், 'ச்வகோல்காய' என்ற மந்திரத்துடன், ஆனந்தமும் வெற்றியும் பெற வேண்டி வழிபட வேண்டும்.
புநஶ்ச மம்டலம் க்ரு'த்வா ததம்கைஃ பரிபூஜ்ய ச தத்ர ஸ்தாப்ய ஹேமபாத்ரம் மாகதப்ரஸ்தஸம்மிதம்
மீண்டும் அந்த வட்டத்தை செய்து, அதன் அங்கங்களை வழிபட்டு, அங்கே மாகத பிரஸ்த அளவுக்கு பொன்னால் ஆன பாத்திரத்தை வைக்க வேண்டும்.
பூரயேத்கம்ததோயேந ரக்தசம்தநயோகிநா ரக்தபுஷ்பைஸ்திலைஶ்சைவ குஶாக்ஷதஸமந்விதைஃ
அதை, வாசனை தண்ணீர், சிவந்த சந்தனம் கலந்து, சிவப்பு பூக்கள், எள்ளு, தர்பை, முறியாத அரிசி சேர்த்து நிரப்ப வேண்டும்.
தூர்வாபாமார்ககவ்யைஶ்ச கேவலேந ஜலேந வா ஜாநுப்யாம் தரணீம் கத்வா நத்வா தேவம் ச மம்டலே
துர்வா புல், அபாமார்கம், பசு பால் அல்லது தூய தண்ணீர் கொண்டு, முழங்கால் மண்ணில் வந்து, வட்டத்துக்குள் உள்ள தேவனை வணங்க வேண்டும்.
க்ரு'த்வா ஶிரஸி தத்பாத்ரம் தத்யாதர்க்யம் ஶிவாய தத் அதவாம்ஜலிநா தோயம் ஸதர்பம் மூலவித்யயா
அந்த பாத்திரத்தை தலையில் வைத்து, சிவபெருமானுக்கு அர்க்யம் அளிக்க வேண்டும்; அல்லது, கைவிரல்கள் ஒன்றாக சேர்த்து, தர்பை புல் கலந்த தண்ணீருடன், மூலமந்திரம் சொல்வதன் மூலம் அர்ப்பணிக்கலாம்.
உத்க்ஷிபேதம்பரஸ்தாய ஶிவாயாதித்யமூர்தயே க்ரு'த்வா புநஃ கரந்யாஸம் கரஶோதநபூர்வகம்
வானில் இருக்கின்ற, சூரிய ரூபமான சிவனுக்காக அர்ப்பணிப்பை உயர்த்திக் காட்டி, பிறகு கைகளை சுத்தம் செய்து, கர நியாசம் செய்ய வேண்டும்.
புத்த்வேஶாநாதிஸத்யாம்தம் பஞ்சப்ரஹ்மமயம் ஶிவம் க்ரு'ஹீத்வா பஸிதம் மந்த்ரைர்விம்ரு'ஜ்யாங்காநி ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶேத்
ஈசான முதல் சத்யாந்தம் வரை ஐந்து பிரம்மங்களால் ஆன சிவனை உணர்ந்து, பசுமை எடுத்து, மந்திரம் சொல்லி, உடல் உறுப்புகளில் பூச வேண்டும்.
யா திநாம்தைஶ்ஶிரோவக்த்ரஹ்ரு'த்குஹ்யசரணாந்க்ரமாத் ததோ மூலேந ஸர்வாம்கமாலப்ய வஸநாந்தரம்
தலை, முகம், இதயம், ரகசியம், பாதங்கள் என்று வரிசையாக, பிறகு மூலமந்திரத்துடன் எல்லா உறுப்புகளையும் தொடந்து, தூய vasthiram அணிய வேண்டும்.
பரிதாய த்விராசம்ய ப்ரோக்ஷ்யைகாதஶமந்த்ரிதைஃ ஜலைராச்சாத்ய வாஸோ ऽயத்த்விராசம்ய ஶிவம் ஸ்மரேத்
vasthiram அணிந்து, இருமுறை வணங்கி, பதினொன்று மந்திரத்தால் தூய்மையாக்கிய தண்ணீரால் தெளித்து, அல்லது vasthiram மூடியும், இருமுறை வணங்கி, சிவனை நினைவேற்க வேண்டும்.
புநர்ந்யஸ்தகரோ மந்த்ரீ த்ரிபும்ட்ரம் பஸ்மநா லிகேத் அவக்ரமாய தம் வ்யக்தம் லலாடே கந்தவாரிணா
மீண்டும், கைகளை கீழே வைத்து, சாதகர் பசுமை கொண்டு, வாசனை தண்ணீரால், திரிபுண்டிரம் தெளிவாக, வரிசையாக நெற்றியில் வரைய வேண்டும்.
வ்ரு'த்தம் வா சதுரஸ்ரம் வா பிந்துமர்தேந்துமேவ வா லலாடே யாத்ரு'ஶம் புண்ட்ரம் லிகிதம் பஸ்மநா புநஃ
வட்டமாகவோ, சதுரமாகவோ, புள்ளி அல்லது அரைச்சந்திரமாகவோ, எப்படியான பசுமை குறி நெற்றியில் வரையப்பட்டாலும்—
தாத்ரு'ஶம் புஜயோர்மூர்த்நி ஸ்தநயோரம்தரே லிகேத் ஸர்வாம்கோத்தூலநம் சைவ ந ஸமாநம் த்ரிபுண்ட்ரகைஃ
அதே குறியை, புஜங்களில், தலையில், மார்புக்கிடையில் வரைய வேண்டும்; ஆனால் முழு உடல் பூசுதல், திரிபுண்டிரம் போல் அல்ல.
தஸ்மாத்த்ரிபுண்ட்ரமேவைகம் லிகேதுத்தூலநம் விநா ருத்ராக்ஷாந்தாரயேத்மூர்த்நி கம்டே ஶ்ரோதே கரே ததா
ஆகவே, திரிபுண்டிரம் மட்டும் வரைய வேண்டும், முழு உடல் பூசாமல்; ருத்ராட்சம் தலையில், கழுத்தில், செவியில், கையில் அணிய வேண்டும்.
ஸுவர்ணவர்ணமச்சிந்நம் ஶுபம் நாந்யைர்த்ரு'தம் ஶுபம் விப்ராதீநாம் க்ரமாச்ச்ரேஷ்டம் பீதம் ரக்தமதாஸிதம்
அவை பொன்னிறமாக, முறியாததாக, மங்களகரமாக, மற்றவர் அணியாததாக இருக்க வேண்டும்; பிராமணர் முதலியவர்களுக்கு சிறந்தது மஞ்சள், அதன் பிறகு சிவப்பு, பின்னர் கருப்பு நிறம்.
ததலாபே யதாலாபம் தாரணீயமதூஷிதம் தத்ராபி நோத்தரம் நீசைர்தார்யம் நீசமதோத்தரைஃ
அவை கிடைக்கவில்லை என்றால், கிடைக்கும் தகுதியானதை தூய்மையாக அணிய வேண்டும்; அங்கேயும் கீழ்நிலைவர் மேல்நிலைவரை அணியக் கூடாது, மேல்நிலைவர் கீழ்நிலைவரை அணியக் கூடாது.
நாஶுசிர்தாரயேதக்ஷம் ஸதா காலேஷு தாரயேத் இத்தம் த்ரிஸம்த்யமதவா த்விஸம்த்யம் ஸக்ரு'தேவ வா
அசுத்தமானவர் ஒருபோதும் ருத்ராட்சம் அணியக் கூடாது; எல்லாக் காலத்திலும் அணிய வேண்டும்—அப்படி முடியாவிட்டால் மூன்று சந்தியிலும், அல்லது இரண்டு சந்தியிலும், அல்லது ஒருமுறை என்றாலும் அணிய வேண்டும்.
க்ரு'த்வா ஸ்நாநாதிகம் ஶக்த்யா பூஜயேத்பரமேஶ்வரம் ப்ரஜாஸ்தாநம் ஸமாஸாத்ய பத்த்வா ருசிரமாஸநம்
தன்னால் இயன்ற அளவில் குளித்து, பிற தூய்மைச் செயல்கள் செய்து, வழிபாட்டு இடத்தை அடைந்து, அழகான இருக்கையை அமைத்தபின், பரமஈஸ்வரனை பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும்.
த்யாயேத்தேவம் ச தேவீம் ச ப்ராங்முகோ வாப்யுதங்முகஃ ஶ்வேதாதீந்நகுலீஶாம்தாம்ஸ்தச்சிஷ்யாந்ப்ரணமேத்குரும்
கிழக்கு அல்லது வடக்கு நோக்கி அமர்ந்து, தேவனையும் தேவியையும் மனதில் நினைத்து, வெண்மையுடன் அமைதியாக இருக்கும் சீடர்களுக்கும், குருவிற்கும் வணங்க வேண்டும்.
புநர்தேவம் ஶிவம் நத்வா ததோ நாமாஷ்டகம் ஜபேத் ஶிவோ மஹேஶ்வரஶ்சைவ ருத்ரோ விஷ்ணுஃ பிதாமஹஃ
மீண்டும் சிவபெருமானுக்கு வணங்கி, பின்னர் எட்டு பெயர்களை உரைக்க வேண்டும்: சிவன், மஹேஸ்வரன், ருத்ரன், விஷ்ணு, பிதாமகன்,
ஸம்ஸாரவைத்யஸ்ஸர்வஜ்ஞஃ பரமாத்மேதி சாஷ்டகம் அதவா ஶிவமேவைகம் ஜபித்வைகாதஶாதிகம்
உலகிற்கு வைத்தியர், எல்லாம் அறிந்தவன், பரமாத்மா — இவை எட்டு பெயர்கள்; அல்லது, 'சிவா' என்ற பெயரை பதினொன்றாகச் சொல்லலாம்.