ஶிவபுராணம்

ஶிவாகமஸ்ய க்ரஹணம் வாசநம் ஶ்ரவணம் ததா தேஶிகதேஶதஃ குர்யாந்ந ஸ்வேச்சாதோ ந சாந்யதஃ

சிவாகமத்தை படித்தல், ஓதுதல், கேட்பது ஆகியவை ஆசானின் வழிகாட்டுதல்படி செய்யப்பட வேண்டும்; தனிச்சிறப்பாகவோ, வேறு விதமாகவோ அல்ல.

இதி ஸம்க்ஷேபதஃ ப்ரோக்தஃ ஸம்ஸ்காரஃ ஸமயாஹ்வயஃ ஸாக்ஷாச்சிவபுரப்ராப்தௌ ந்ரு'ணாம் பரமஸாதநம்

இவ்வாறு, சுருக்கமாக 'சமய' எனப்படும் சடங்கு விளக்கப்பட்டது; இது மனிதர்கள் நேரடியாக சிவபுரியை அடைவதற்கான உயர்ந்த வழியாகும்.

அதஃ பரம் ஸமாவேக்ஷ்ய குருஃ ஶிஷ்யஸ்ய யோக்யதாம் ஷடத்வஶுத்திம் குர்வீத ஸர்வபம்தவிமுக்தயே

இதற்குப் பிறகு, ஆசான், சீடனின் தகுதியை ஆராய்ந்து, அனைத்து பந்தங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெற, ஆறு பாதைகளைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்.

கலாம் தத்த்வம் ச புவநம் வர்ணம் பதமதஃ பரம் மம்த்ரஶ்சேதி ஸமாஸேந ஷடத்வா பரிபட்யதே

கலா, தத்துவம், புவனம், வர்ணம், பதம், மந்திரம் — இவை சுருக்கமாக ஆறு பாதைகளாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன.

நிவ்ரு'த்த்யாத்யாஃ கலாஃ பஞ்ச கலாத்வா கத்யதே புதைஃ வ்யாப்தாஃ கலாபிரிதரே த்வத்வாநஃ பஞ்ச பஞ்சபிஃ

நிவ்ருத்தி முதலான ஐந்து கலாக்கள், அறிவாளர்களால் கலாபாதையாக அழைக்கப்படுகின்றன; மற்ற ஐந்து பாதைகளும், ஒவ்வொன்றும் ஐந்து கலாக்களால் நிறைந்து உள்ளன.

ஶிவதத்த்வாதிபூம்யம்தம் தத்த்வாத்வா ஸமுதாஹ்ரு'தஃ ஷட்விம்ஶத்ஸம்க்யயோபேதஃ ஶுத்தாஶுத்தோபயாத்மகஃ

சிவதத்துவம் முதல் கீழ் நிலை வரை விரியும் தத்துவபாதை, இருபத்து ஆறு கூறுகளைக் கொண்டது; இதில் தூயதும் தூய்மையற்றதும் இரண்டும் உள்ளன.

ஆதாராத்யுந்மநாம்தஶ்ச புவநாத்வா ப்ரகீர்திதஃ விநா பேதோபபேதாப்யாம் ஷஷ்டிஸம்க்யாஸமந்விதஃ

ஆதாரம் முதல் உன்மனிக்கு வரை விரியும் புவனபாதை, வேறுபாடுகள் மற்றும் துணைப்பிரிவுகள் இல்லாமல், அறுபது எண்ணிக்கையுடன் கூறப்படுகிறது.

பஞ்சாஶத்ருத்ரரூபாஸ்து வர்ணா வர்ணாத்வஸம்ஜ்ஞிதாஃ அநேகபேதஸம்பந்நஃ பதாத்வா ஸமுதாஹ்ரு'தஃ

ஐம்பது ருத்ர ரூபங்கள் எழுத்துகளாக இருக்கின்றன; அவை எழுத்துகளின் பாதையாக அழைக்கப்படுகின்றன. பலவகை தன்மைகள் கொண்ட சொற்களின் பாதையும் இங்கு கூறப்பட்டுள்ளது.

ஸர்வோபமம்த்ரைர்மம்த்ராத்வா வ்யாப்தஃ பரமவித்யயா யதா ஶிவோ ந தத்த்வேஷு கண்யதே தத்த்வநாயகஃ

அனைத்து உயர்ந்த மந்திரங்கள், பரம அறிவால் மந்திர பாதையை ஆட்கொள்கின்றன; எவ்வாறு சிவன் தத்துவங்களில் கணிக்கப்படாமல், அவற்றின் தலைவராக இருக்கிறாரோ, அதுபோலவே.

மம்த்ராத்வநி ந கண்யேத ததாஸௌ மம்த்ரநாயகஃ கலாத்வநோ வ்யாபகத்வம் வ்யாப்யத்வம் சேதராத்வநாம்

மந்திர பாதையில் அவர் கணிக்கப்படுவதில்லை; அதனால் அவர் மந்திரங்களின் தலைவராக இருக்கிறார். கலா பாதை எல்லாவற்றையும் ஆட்கொள்கிறது; மற்ற பாதைகள் அதனால் ஆட்கொள்ளப்படுகின்றன.

ந வேத்தி தத்த்வதோ யஸ்ய நைவார்ஹத்யத்வஶோதநம் ஷட்விதஸ்யாத்வநோ ரூபம் ந யேந விதிதம் பவேத்

யாருக்குத் தன் பாதையின் உண்மையான தன்மை தெரியவில்லையோ, அவர் அந்த பாதையைத் தூய்மைப்படுத்துவதற்கு தகுதியில்லார்; ஆறு வகை பாதைகளின் வடிவமும் அவருக்குத் தெரியாது.

வ்யாப்யவ்யாபகதா தேந ஜ்ஞாதுமேவ ந ஶக்யதே தஸ்மாதத்வஸ்வரூபம் ச வ்யாப்யவ்யாபகதாம் ததா

அவர் ஆட்கொள்வதும், ஆட்கொள்ளப்படுவதும் என்ற நிலைகளை உண்மையில் அறிய முடியாது; அதனால் பாதையின் உண்மை தன்மை மற்றும் அதன் ஆட்கொள்வதும், ஆட்கொள்ளப்படுவதும் ஆகியவற்றையும் அறிய முடியாது.

யதாவதவகம்யைவ குர்யாதத்வவிஶோதநம் கும்டமம்டலபர்யம்தம் தத்ர க்ரு'த்வா யதா புரா

எல்லாம் சரியாகப் புரிந்து கொண்ட பிறகு, பாதையைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்; அது முன்புபோல், குண்ட மண்டல எல்லை வரை செய்யப்பட வேண்டும்.

த்விஹஸ்தமாநம் குர்வீத ப்ராச்யாம் கலஶமம்டலம் ததஃ ஸ்நாதஶ்ஶிவாசார்யஃ ஸஶிஷ்யஃ க்ரு'தநைத்யகஃ

கிழக்கே, இரண்டு முழம் அளவில் கலச மண்டலத்தை அமைக்க வேண்டும்; பின்னர் சிவாச்சாரியர், தம் சீடர்களுடன், தினசரி கடமைகளை முடித்துவிட்டு, நீராடி,

ப்ரவிஶ்ய மம்டலம் ஶம்போஃ பூஜாம் பூர்வவதாசரேத் தத்ராடகாவரைஸ்ஸித்தம் தம்துலைஃ பாயஸம் ப்ரபோஃ

மண்டலத்திற்குள் நுழைந்து, சம்புவை முன்புபோல் வழிபட வேண்டும்; அங்கு அர்ப்பணிக்கத் தக்க அரிசியால் பாயசம் தயாரிக்க வேண்டும், இறைவனே.

அர்தம் நிவேத்ய ஹோமார்தம் ஶேஷம் ஸமுபகல்பயேத் புரதஃ கல்பிதே வாத மம்டலே வர்ணிமம்டிதே

அதில் பாதியை ஹோமத்திற்காக அர்ப்பணித்து, மீதியை ஒதுக்கி வைக்க வேண்டும்; தயார் செய்யப்பட்ட மண்டலத்திலோ, எழுத்துகள் வரைந்த மண்டலத்திலோ,

ஸ்தாபயேத்பஞ்சகலஶாந்திக்ஷு மத்யே ச தேஶிகஃ தேஷு ப்ரஹ்மாணி மூலார்ணைர்பிந்துநாதஸமந்விதைஃ

ஆசான் ஐந்து கலசங்களை திசைகளில் மற்றும் ஒன்றை நடுவில் வைக்க வேண்டும்; அவற்றில், மூல எழுத்துகளும் பிந்து, நாடம் சேர்ந்த பிரம்ம மந்திரங்களும் இருக்க வேண்டும்.

நம ஆத்யைர்யகராம்தைஃ கல்பயேத்கல்பவித்தமஃ ஈஶாநம் மத்யமே கும்பே புருஷம் புரதஃ ஸ்திதே

'நம' என்று தொடங்கி 'ய' என்று முடியும் வாழ்த்துகளால், விதிகளை அறிந்தவர் அவற்றை நிறுவ வேண்டும்; நடுக்கலசத்தில் ஈசானனை, முன்னால் உள்ள கலசத்தில் புருஷனை,

அகோரம் தக்ஷிணே வாமே வாமம் ஸத்யம் ச பஶ்சிமே ரக்ஷாம் விதாய முத்ரா ச பத்த்வா கும்பாபிமம்த்ரணம்

வலப்புறம் அகோரனை, இடப்புறம் வாமனை, மேற்கு புறம் சத்யனை வைக்க வேண்டும்; பாதுகாப்பும், முத்திரையும் செய்து, கலசங்களை மந்திரங்களால் பூஜிக்க வேண்டும்.

க்ரு'த்வா ஶிவாநலைர்ஹோமம் ப்ராரபேத் யதா புரா யதர்தம் பாயஸம் பூர்வம் ஹோமார்தம் பரிகல்பிதம்

இவ்வாறு செய்து முடித்தபின், முன்புபோல் சிவனின் அக்னியால் ஹோமம் தொடங்க வேண்டும்; முன்பு ஹோமத்திற்காக வைத்திருந்த பாயசத்தின் பாதி,

ஹுத்வா ஶிஷ்யஸ்ய தச்சேஷம் போக்தும் ஸமுபகல்பயேத் தர்பணாம்தம் ச மம்த்ராணாம் க்ரு'த்வா கர்ம யதா புரா

அதை அர்ப்பணித்த பிறகு, மீதியை சீடன் உண்ணும்படி தயார் செய்ய வேண்டும்; மந்திரங்களால் தர்ப்பணம் செய்து, முன்புபோல் கிரியையை முடிக்க வேண்டும்.

ஹுத்வா பூர்ணாஹுதிம் தேஷாம் ததஃ குர்யாத்ப்ரதீபநம் ஓம்காராதநு ஹும்காரம் ததோ மூலம் படம்தகம்

அவர்களுக்காக பூர்ணாஹுதி செய்து முடித்தபின், தீப்பொறி ஏற்ற வேண்டும்; ஓம் என்ற பின்பு ஹும், அதன் பிறகு மூலமும், பட் என்று முடியும் வரை,

ஸ்வாஹாம்தம் தீபநே ப்ராஹுரம்காநி ச யதாக்ரமம் தேஷாமாஹுதயஸ்திஸ்ரோ தேயா தீபநகர்மணி

ஸ்வாஹா என்று முடியும் தீப்பொறியில், அங்கங்கள் முறையே உச்சரிக்கப்பட வேண்டும்; ஒவ்வொன்றுக்கும் மூன்று ஹோமங்கள் தீப்பொறி கிரியையில் செய்யப்பட வேண்டும்.

மம்த்ரைரேகைகஶஸ்தைஸ்து விசிந்த்யா தீப்தமூர்தயஃ த்ரிகுணம் த்ரிகுணீ க்ரு'த்ய த்விஜகந்யாக்ரு'தம் ஸிதம்

அந்த மந்திரங்களால், ஒவ்வொன்றும் ஒளிரும் உருவாக மனதில் நிறைவேற்ற வேண்டும்; மூன்று வகை, மூன்று செயல்கள், வெள்ளை நிறம் கொண்ட இருமுறை பிறந்த கன்னியால் செய்யப்பட வேண்டும்.

ஸூத்ரம் ஸூத்ரேண ஸம்மம்த்ர்ய ஶிகாக்ரே பம்தயேச்சிஶோஃ சரணாம்குஷ்டபர்யம்தமூர்த்வகாயஸ்ய திஷ்டதஃ

நூலை, நூலால் அபிஷேகம் செய்து, சீடனின் சிகையின் முனையில் கட்ட வேண்டும்; அவர் நிமிர்ந்து நிற்கும் போது, அது பாதம் வரை நீள வேண்டும்.

லம்பயித்வா து தத்ஸூத்ரம் ஸுஷும்ணாம் தத்ர யோஜயேத் ஶாம்தயா முத்ரயாதாய மூலமம்த்ரேண மம்த்ரவித்

அந்த நூலை நீட்டித்து, அதனை அங்கே சுஷும்ணை என்ற பாதையில் இணைத்து, ஶாந்தி முத்திரையை எடுத்துக்கொண்டு, மந்திரத்தை அறிந்தவன் மூல மந்திரத்துடன் செயல்பட வேண்டும்.

ஹுத்வாஹுதித்ரயம் தஸ்யாஸ்ஸாந்நித்யமுபகல்பயேத் ஹ்ரு'தி ஸம்தாட்ய ஶிஷ்யஸ்ய புஷ்பக்ஷேபேண பூர்வவத்

மூன்று ஹோமங்களை செய்து, அவளது இருப்பை ஏற்படுத்த வேண்டும்; பின்னர், மாணவனின் இதயத்தில் மலர் இடுவதால், முன்னதாக செய்தது போல செய்ய வேண்டும்.

சைதந்யம் ஸமுபாதாய த்வாதஶாம்தே நிவேத்ய ச ஸூத்ரம் ஸூத்ரேண ஸம்யோஜ்ய ஸம்ரக்ஷ்யாஸ்த்ரேண வர்மணா

உணர்வை எடுத்துக்கொண்டு, அதை த்வாதசாந்தத்தில் வைத்து, நூலை நூலுடன் இணைத்து, கவசம் என்ற ஆயுதத்தால் அதனை பாதுகாக்க வேண்டும்.

அவகும்ட்யாத தத்ஸூத்ரம் ஶிஷ்யதேஹம் விசிம்தயேத் மூலத்ரயமயம் பாஶம் போகபோக்யத்வலக்ஷணம்

பின்னர் அந்த நூலை மூடி, மாணவனின் உடல் அனுபவிக்கும் மற்றும் அனுபவிக்கப்படும் தன்மை கொண்ட மூன்று மூலக் கட்டுகளால் கட்டப்பட்டிருப்பதாக மனதில் நிறுத்த வேண்டும்.