ஶிவபுராணம்

அத குர்வாஜ்ஞயா ஶிஷ்யஃ ஶிவாக்நிகுருஸந்நிதௌ பக்த்யைவமபிஸம்தாய தீக்ஷாவாக்யமுதீரயேத்

பின்னர், ஆசானின் todayபடி, சீடன் சிவன், அக்னி மற்றும் குரு முன்னிலையில், முழு பக்தியுடன் மனதில் உறுதி செய்து, தீட்சை வார்த்தைகளை உச்சரிக்க வேண்டும்.

வரம் ப்ராணபரித்யாகஶ்சேதநம் ஶிரஸோ ऽபி வா ந த்வநப்யர்ச்ய பும்ஜீய பகவந்தம் த்ரிலோசநம்

மூன்று கண்கள் உடைய பரமனான இறைவனை வழிபடாமல் எதையும் உண்ணும் விடயத்தைவிட, உயிரை விட்டுவிடுவது அல்லது தலையை வெட்டிக் கொள்வது கூட சிறந்தது.

ஸ ஏவ தத்யாந்நியதோ யாவந்மோஹவிபர்யயஃ தாவதாராதயேத்தேவம் தந்நிஷ்டஸ்தத்பராயணஃ

அவன் மட்டும், தன்னிலை திடமாக வைத்து, மயக்கம் மற்றும் தவறுகள் நீங்கும் வரை, இறைவனை பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும்.

ததஃ ஸ ஸமயோ நாம பவிஷ்யதி ஶிவாஶ்ரமே லப்தாதிகாரோ குர்வாஜ்ஞாபாலகஸ்தத்வஶோ பவேத்

இதற்குப் பிறகு, சிவாசிரமத்தில் 'சமய' நிலை என அழைக்கப்படுகிறது; அதிகாரம் பெற்றவனாக, ஆசானின் கட்டளைக்கு உட்பட்டு, அவரின் வழிகாட்டுதலிலேயே இருக்க வேண்டும்.

அதஃ பரம் ந்யஸ்தகரோ பஸ்மாதாய ஸ்வஹஸ்ததஃ தத்யாச்சிஷ்யாய மூலேந ருத்ராக்ஷம் சாபிமம்த்ரிதம்

இதற்குப் பின், கைகளை கீழே வைத்து, தன் கையிலிருந்து பசுமை எடுத்து, மந்திர சக்தி பெற்ற ருத்ராட்சத்துடன் சீடனுக்கு வழங்க வேண்டும்.

ப்ரதிமா வாபி தேவஸ்ய கூடதேஹமதாபி வா பூஜாஹோமஜபத்யாநஸாதநாநி ச ஸம்பவே

சாத்தியமிருந்தால், தேவனின் உருவம், அல்லது மறைந்த உடல், மேலும் பூஜை, ஹோமம், ஜபம், தியானம் ஆகிய வழிகள் வழங்கப்பட வேண்டும்.

ஸோபி ஶிஷ்யஃ ஶிவாசார்யால்லப்தாநி பஹுமாநதஃ ஆததீதாஜ்ஞயா தஸ்ய தேஶிகஸ்ய ந சாந்யதா

சீடன், சிவாசிரியரிடமிருந்து இவற்றை மிகுந்த மரியாதையுடன் பெற்றபின், ஆசானின் todayபடி மட்டுமே ஏற்க வேண்டும்; வேறு விதமாக அல்ல.

ஆசார்யாதாப்தமகிலம் ஶிரஸ்யாதாய பக்திதஃ ரக்ஷயேத்பூஜயேச்சம்பும் மடே வா க்ரு'ஹ ஏவவா

ஆசானிடமிருந்து அனைத்தையும் பெற்றவுடன், பக்தியுடன் தலையில் வைத்து, அதை பாதுகாத்து, மடத்தில் அல்லது வீட்டிலேயே சம்புவை வழிபட வேண்டும்.

அதஃ பரம் ஶிவாசாரமாதிஶேதஸ்ய தேஶிகஃ பக்திஶ்ரத்தாநுஸாரேண ப்ரஜ்ஞாயாஶ்சாநுஸாரதஃ

இதற்குப் பிறகு, ஆசான், சீடனின் பக்தி, நம்பிக்கை மற்றும் அறிவு படி, சிவாசாரம் செய்வதற்கான முறைகளை அறிவிக்க வேண்டும்.

யதுக்தம் யத்ஸமாஜ்ஞாதம் யச்சைவாந்யத்ப்ரகீர்திதம் ஶிவாசார்யேண ஸமயே தத்ஸர்வம் ஶிரஸா வஹேத்

சிவாசிரியர் சமயத்தில் கூறியது, புரிந்தது, மேலும் பிறவற்றை எல்லாம், அவன் தலையில் சுமக்க வேண்டும்.

ஶிவாகமஸ்ய க்ரஹணம் வாசநம் ஶ்ரவணம் ததா தேஶிகதேஶதஃ குர்யாந்ந ஸ்வேச்சாதோ ந சாந்யதஃ

சிவாகமத்தை படித்தல், ஓதுதல், கேட்பது ஆகியவை ஆசானின் வழிகாட்டுதல்படி செய்யப்பட வேண்டும்; தனிச்சிறப்பாகவோ, வேறு விதமாகவோ அல்ல.

இதி ஸம்க்ஷேபதஃ ப்ரோக்தஃ ஸம்ஸ்காரஃ ஸமயாஹ்வயஃ ஸாக்ஷாச்சிவபுரப்ராப்தௌ ந்ரு'ணாம் பரமஸாதநம்

இவ்வாறு, சுருக்கமாக 'சமய' எனப்படும் சடங்கு விளக்கப்பட்டது; இது மனிதர்கள் நேரடியாக சிவபுரியை அடைவதற்கான உயர்ந்த வழியாகும்.

அதஃ பரம் ஸமாவேக்ஷ்ய குருஃ ஶிஷ்யஸ்ய யோக்யதாம் ஷடத்வஶுத்திம் குர்வீத ஸர்வபம்தவிமுக்தயே

இதற்குப் பிறகு, ஆசான், சீடனின் தகுதியை ஆராய்ந்து, அனைத்து பந்தங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெற, ஆறு பாதைகளைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்.

கலாம் தத்த்வம் ச புவநம் வர்ணம் பதமதஃ பரம் மம்த்ரஶ்சேதி ஸமாஸேந ஷடத்வா பரிபட்யதே

கலா, தத்துவம், புவனம், வர்ணம், பதம், மந்திரம் — இவை சுருக்கமாக ஆறு பாதைகளாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன.

நிவ்ரு'த்த்யாத்யாஃ கலாஃ பஞ்ச கலாத்வா கத்யதே புதைஃ வ்யாப்தாஃ கலாபிரிதரே த்வத்வாநஃ பஞ்ச பஞ்சபிஃ

நிவ்ருத்தி முதலான ஐந்து கலாக்கள், அறிவாளர்களால் கலாபாதையாக அழைக்கப்படுகின்றன; மற்ற ஐந்து பாதைகளும், ஒவ்வொன்றும் ஐந்து கலாக்களால் நிறைந்து உள்ளன.

ஶிவதத்த்வாதிபூம்யம்தம் தத்த்வாத்வா ஸமுதாஹ்ரு'தஃ ஷட்விம்ஶத்ஸம்க்யயோபேதஃ ஶுத்தாஶுத்தோபயாத்மகஃ

சிவதத்துவம் முதல் கீழ் நிலை வரை விரியும் தத்துவபாதை, இருபத்து ஆறு கூறுகளைக் கொண்டது; இதில் தூயதும் தூய்மையற்றதும் இரண்டும் உள்ளன.

ஆதாராத்யுந்மநாம்தஶ்ச புவநாத்வா ப்ரகீர்திதஃ விநா பேதோபபேதாப்யாம் ஷஷ்டிஸம்க்யாஸமந்விதஃ

ஆதாரம் முதல் உன்மனிக்கு வரை விரியும் புவனபாதை, வேறுபாடுகள் மற்றும் துணைப்பிரிவுகள் இல்லாமல், அறுபது எண்ணிக்கையுடன் கூறப்படுகிறது.

பஞ்சாஶத்ருத்ரரூபாஸ்து வர்ணா வர்ணாத்வஸம்ஜ்ஞிதாஃ அநேகபேதஸம்பந்நஃ பதாத்வா ஸமுதாஹ்ரு'தஃ

ஐம்பது ருத்ர ரூபங்கள் எழுத்துகளாக இருக்கின்றன; அவை எழுத்துகளின் பாதையாக அழைக்கப்படுகின்றன. பலவகை தன்மைகள் கொண்ட சொற்களின் பாதையும் இங்கு கூறப்பட்டுள்ளது.

ஸர்வோபமம்த்ரைர்மம்த்ராத்வா வ்யாப்தஃ பரமவித்யயா யதா ஶிவோ ந தத்த்வேஷு கண்யதே தத்த்வநாயகஃ

அனைத்து உயர்ந்த மந்திரங்கள், பரம அறிவால் மந்திர பாதையை ஆட்கொள்கின்றன; எவ்வாறு சிவன் தத்துவங்களில் கணிக்கப்படாமல், அவற்றின் தலைவராக இருக்கிறாரோ, அதுபோலவே.

மம்த்ராத்வநி ந கண்யேத ததாஸௌ மம்த்ரநாயகஃ கலாத்வநோ வ்யாபகத்வம் வ்யாப்யத்வம் சேதராத்வநாம்

மந்திர பாதையில் அவர் கணிக்கப்படுவதில்லை; அதனால் அவர் மந்திரங்களின் தலைவராக இருக்கிறார். கலா பாதை எல்லாவற்றையும் ஆட்கொள்கிறது; மற்ற பாதைகள் அதனால் ஆட்கொள்ளப்படுகின்றன.

ந வேத்தி தத்த்வதோ யஸ்ய நைவார்ஹத்யத்வஶோதநம் ஷட்விதஸ்யாத்வநோ ரூபம் ந யேந விதிதம் பவேத்

யாருக்குத் தன் பாதையின் உண்மையான தன்மை தெரியவில்லையோ, அவர் அந்த பாதையைத் தூய்மைப்படுத்துவதற்கு தகுதியில்லார்; ஆறு வகை பாதைகளின் வடிவமும் அவருக்குத் தெரியாது.

வ்யாப்யவ்யாபகதா தேந ஜ்ஞாதுமேவ ந ஶக்யதே தஸ்மாதத்வஸ்வரூபம் ச வ்யாப்யவ்யாபகதாம் ததா

அவர் ஆட்கொள்வதும், ஆட்கொள்ளப்படுவதும் என்ற நிலைகளை உண்மையில் அறிய முடியாது; அதனால் பாதையின் உண்மை தன்மை மற்றும் அதன் ஆட்கொள்வதும், ஆட்கொள்ளப்படுவதும் ஆகியவற்றையும் அறிய முடியாது.

யதாவதவகம்யைவ குர்யாதத்வவிஶோதநம் கும்டமம்டலபர்யம்தம் தத்ர க்ரு'த்வா யதா புரா

எல்லாம் சரியாகப் புரிந்து கொண்ட பிறகு, பாதையைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்; அது முன்புபோல், குண்ட மண்டல எல்லை வரை செய்யப்பட வேண்டும்.

த்விஹஸ்தமாநம் குர்வீத ப்ராச்யாம் கலஶமம்டலம் ததஃ ஸ்நாதஶ்ஶிவாசார்யஃ ஸஶிஷ்யஃ க்ரு'தநைத்யகஃ

கிழக்கே, இரண்டு முழம் அளவில் கலச மண்டலத்தை அமைக்க வேண்டும்; பின்னர் சிவாச்சாரியர், தம் சீடர்களுடன், தினசரி கடமைகளை முடித்துவிட்டு, நீராடி,

ப்ரவிஶ்ய மம்டலம் ஶம்போஃ பூஜாம் பூர்வவதாசரேத் தத்ராடகாவரைஸ்ஸித்தம் தம்துலைஃ பாயஸம் ப்ரபோஃ

மண்டலத்திற்குள் நுழைந்து, சம்புவை முன்புபோல் வழிபட வேண்டும்; அங்கு அர்ப்பணிக்கத் தக்க அரிசியால் பாயசம் தயாரிக்க வேண்டும், இறைவனே.

அர்தம் நிவேத்ய ஹோமார்தம் ஶேஷம் ஸமுபகல்பயேத் புரதஃ கல்பிதே வாத மம்டலே வர்ணிமம்டிதே

அதில் பாதியை ஹோமத்திற்காக அர்ப்பணித்து, மீதியை ஒதுக்கி வைக்க வேண்டும்; தயார் செய்யப்பட்ட மண்டலத்திலோ, எழுத்துகள் வரைந்த மண்டலத்திலோ,

ஸ்தாபயேத்பஞ்சகலஶாந்திக்ஷு மத்யே ச தேஶிகஃ தேஷு ப்ரஹ்மாணி மூலார்ணைர்பிந்துநாதஸமந்விதைஃ

ஆசான் ஐந்து கலசங்களை திசைகளில் மற்றும் ஒன்றை நடுவில் வைக்க வேண்டும்; அவற்றில், மூல எழுத்துகளும் பிந்து, நாடம் சேர்ந்த பிரம்ம மந்திரங்களும் இருக்க வேண்டும்.

நம ஆத்யைர்யகராம்தைஃ கல்பயேத்கல்பவித்தமஃ ஈஶாநம் மத்யமே கும்பே புருஷம் புரதஃ ஸ்திதே

'நம' என்று தொடங்கி 'ய' என்று முடியும் வாழ்த்துகளால், விதிகளை அறிந்தவர் அவற்றை நிறுவ வேண்டும்; நடுக்கலசத்தில் ஈசானனை, முன்னால் உள்ள கலசத்தில் புருஷனை,

அகோரம் தக்ஷிணே வாமே வாமம் ஸத்யம் ச பஶ்சிமே ரக்ஷாம் விதாய முத்ரா ச பத்த்வா கும்பாபிமம்த்ரணம்

வலப்புறம் அகோரனை, இடப்புறம் வாமனை, மேற்கு புறம் சத்யனை வைக்க வேண்டும்; பாதுகாப்பும், முத்திரையும் செய்து, கலசங்களை மந்திரங்களால் பூஜிக்க வேண்டும்.