ஶிவபுராணம்

அதாபநுத்ய ஸ்நாநாம்பு பரிதாய ஸிதாம்பரம் ஆசாந்தோலம்க்ரு'தஶ்ஶிஷ்யஃ ப்ராம்ஜலிர்மம்டபம் வ்ரஜேத்

பிறகு, நன்கு குளித்து, வெள்ளை vasthiram அணிந்து, சுத்திகரித்து, அலங்கரித்து, கையைக் கூப்பி, சீடன் மண்டபத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.

உபவேஶ்ய யதாபூர்வம் தம் குருர்தர்பவிஷ்டரே ஸம்பூஜ்ய மம்டலம் தேவம் கரந்யாஸம் ஸமாசரேத்

முன்புபோல் தர்ப்பை ஆசனத்தில் சீடனை அமர வைத்து, குரு, மண்டலத்தில் உள்ள தெய்வத்தை வழிபட்டு, கரத்தால் நியாசம் செய்ய வேண்டும்.

ததஸ்து பஸ்மநா தேவம் த்யாயந்மநஸி தேஶிகஃ ஸமாலபேத பாணிப்யாம் ஶிஶும் ஶிவமுதீரயேத்

பிறகு, மனதில் பசும்பொடி நினைவுடன் தெய்வத்தை தியானித்து, குரு, தனது கையால் குழந்தையைத் தொடி, 'சிவா' என்று சொல்வான்.

அத தஸ்ய ஶிவாசார்யோ தஹநப்லாவநாதிகம் ஸகலீகரணம் க்ரு'த்வா மாத்ரு'காந்யாஸவர்த்மநா

பின்னர், சிவாச்சாரியர், எரித்தல், கழுவுதல் போன்ற அனைத்தையும் செய்து, மாத்ருகா நியாச முறையில் முழுமையான கிரியையையும் நிறைவேற்ற வேண்டும்.

ததஃ ஶிவாஸநம் த்யாத்வா ஶிஷ்யமூர்த்நி தேஶிகஃ தத்ராவாஹ்ய யதாந்யாயமர்சயேந்மநஸா ஶிவம்

பிறகு, சிவாசனத்தை மனதில் தியானித்து, குரு சீடனின் தலையில் சிவனை அழைத்து, முறையின்படி மனதிலேயே சிவனை வழிபட வேண்டும்.

ப்ரார்தயேத்ப்ராம்ஜலிர்தேவம் நித்யமத்ர ஸ்திதோ பவ இதி விஜ்ஞாப்ய தம் ஶம்போஸ்தேஜஸா பாஸுரம் ஸ்மரேத்

கையைக் கூப்பி, 'இங்கு எப்போதும் இருப்பாயாக' என்று தெய்வத்திடம் வேண்டி, அப்பின் அந்த சம்பு ஒளியை மனதில் நினைவு கொள்ள வேண்டும்.

ஸம்பூஜ்யாத ஶிவம் ஶைவீமாஜ்ஞாம் ப்ராப்ய ஶிவாத்மிகாம் கர்ணே ஶிஷ்யஸ்ய ஶநகைஶ்ஶிவமந்த்ரமுதீரயேத்

சிவனை வழிபட்டு, சிவாத்மிகையான சைவ ஆணையை பெற்றபின், குரு, மெதுவாக சிவமந்திரத்தை சீடனின் காதில் கூற வேண்டும்.

ஸ து பத்தாம்ஜலிஃ ஶ்ருத்வா மந்த்ரம் தத்கதமாநஸஃ ஶநைஸ்தம் வ்யாஹரேச்சிஷ்யஶிவாசார்யஸ்ய ஶாஸநாத்

சீடன், கையைக் கூப்பி, மந்திரத்தை கேட்டபின், மனதை அதில் ஒன்றாக்கி, சிவாச்சாரியர் கூறியபடி மெதுவாக அதனை உச்சரிக்க வேண்டும்.

ததஃ ஶாக்தம் ச ஸம்திஶ்ய மந்த்ரம் மந்த்ரவிசக்ஷணஃ உச்சாரயித்வா ச ஸுகம் தஸ்மை மம்கலமாதிஶேத்

பின்னர், மந்திர நிபுணர், ஶாக்த மந்திரத்தையும் சொல்லிக் கொடுத்து, அதை உச்சரித்து, சீடனுக்குச் சிறப்பும் நல்வாழ்த்தும் கூற வேண்டும்.

ததஸ்ஸமாஸாந்மந்த்ரார்தம் வாச்யவாசகயோகதஃ ஸமதிஶ்யேஶ்வரம் ரூபம் யோகமாஸநமாதிஶேத்

அந்தபின், மந்திரங்களின் பொருளை, சொல்லும் சொற்கள் மற்றும் அவை குறிக்கும் பொருள்களின் தொடர்பு மூலம் ஆராய்ந்தபின், இறைவனின் உருவத்தைத் தெளிவாகக் காட்டி, தியானத்திற்கு ஏற்ற ஆசனத்தையும் கூற வேண்டும்.

அத குர்வாஜ்ஞயா ஶிஷ்யஃ ஶிவாக்நிகுருஸந்நிதௌ பக்த்யைவமபிஸம்தாய தீக்ஷாவாக்யமுதீரயேத்

பின்னர், ஆசானின் todayபடி, சீடன் சிவன், அக்னி மற்றும் குரு முன்னிலையில், முழு பக்தியுடன் மனதில் உறுதி செய்து, தீட்சை வார்த்தைகளை உச்சரிக்க வேண்டும்.

வரம் ப்ராணபரித்யாகஶ்சேதநம் ஶிரஸோ ऽபி வா ந த்வநப்யர்ச்ய பும்ஜீய பகவந்தம் த்ரிலோசநம்

மூன்று கண்கள் உடைய பரமனான இறைவனை வழிபடாமல் எதையும் உண்ணும் விடயத்தைவிட, உயிரை விட்டுவிடுவது அல்லது தலையை வெட்டிக் கொள்வது கூட சிறந்தது.

ஸ ஏவ தத்யாந்நியதோ யாவந்மோஹவிபர்யயஃ தாவதாராதயேத்தேவம் தந்நிஷ்டஸ்தத்பராயணஃ

அவன் மட்டும், தன்னிலை திடமாக வைத்து, மயக்கம் மற்றும் தவறுகள் நீங்கும் வரை, இறைவனை பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும்.

ததஃ ஸ ஸமயோ நாம பவிஷ்யதி ஶிவாஶ்ரமே லப்தாதிகாரோ குர்வாஜ்ஞாபாலகஸ்தத்வஶோ பவேத்

இதற்குப் பிறகு, சிவாசிரமத்தில் 'சமய' நிலை என அழைக்கப்படுகிறது; அதிகாரம் பெற்றவனாக, ஆசானின் கட்டளைக்கு உட்பட்டு, அவரின் வழிகாட்டுதலிலேயே இருக்க வேண்டும்.

அதஃ பரம் ந்யஸ்தகரோ பஸ்மாதாய ஸ்வஹஸ்ததஃ தத்யாச்சிஷ்யாய மூலேந ருத்ராக்ஷம் சாபிமம்த்ரிதம்

இதற்குப் பின், கைகளை கீழே வைத்து, தன் கையிலிருந்து பசுமை எடுத்து, மந்திர சக்தி பெற்ற ருத்ராட்சத்துடன் சீடனுக்கு வழங்க வேண்டும்.

ப்ரதிமா வாபி தேவஸ்ய கூடதேஹமதாபி வா பூஜாஹோமஜபத்யாநஸாதநாநி ச ஸம்பவே

சாத்தியமிருந்தால், தேவனின் உருவம், அல்லது மறைந்த உடல், மேலும் பூஜை, ஹோமம், ஜபம், தியானம் ஆகிய வழிகள் வழங்கப்பட வேண்டும்.

ஸோபி ஶிஷ்யஃ ஶிவாசார்யால்லப்தாநி பஹுமாநதஃ ஆததீதாஜ்ஞயா தஸ்ய தேஶிகஸ்ய ந சாந்யதா

சீடன், சிவாசிரியரிடமிருந்து இவற்றை மிகுந்த மரியாதையுடன் பெற்றபின், ஆசானின் todayபடி மட்டுமே ஏற்க வேண்டும்; வேறு விதமாக அல்ல.

ஆசார்யாதாப்தமகிலம் ஶிரஸ்யாதாய பக்திதஃ ரக்ஷயேத்பூஜயேச்சம்பும் மடே வா க்ரு'ஹ ஏவவா

ஆசானிடமிருந்து அனைத்தையும் பெற்றவுடன், பக்தியுடன் தலையில் வைத்து, அதை பாதுகாத்து, மடத்தில் அல்லது வீட்டிலேயே சம்புவை வழிபட வேண்டும்.

அதஃ பரம் ஶிவாசாரமாதிஶேதஸ்ய தேஶிகஃ பக்திஶ்ரத்தாநுஸாரேண ப்ரஜ்ஞாயாஶ்சாநுஸாரதஃ

இதற்குப் பிறகு, ஆசான், சீடனின் பக்தி, நம்பிக்கை மற்றும் அறிவு படி, சிவாசாரம் செய்வதற்கான முறைகளை அறிவிக்க வேண்டும்.

யதுக்தம் யத்ஸமாஜ்ஞாதம் யச்சைவாந்யத்ப்ரகீர்திதம் ஶிவாசார்யேண ஸமயே தத்ஸர்வம் ஶிரஸா வஹேத்

சிவாசிரியர் சமயத்தில் கூறியது, புரிந்தது, மேலும் பிறவற்றை எல்லாம், அவன் தலையில் சுமக்க வேண்டும்.

ஶிவாகமஸ்ய க்ரஹணம் வாசநம் ஶ்ரவணம் ததா தேஶிகதேஶதஃ குர்யாந்ந ஸ்வேச்சாதோ ந சாந்யதஃ

சிவாகமத்தை படித்தல், ஓதுதல், கேட்பது ஆகியவை ஆசானின் வழிகாட்டுதல்படி செய்யப்பட வேண்டும்; தனிச்சிறப்பாகவோ, வேறு விதமாகவோ அல்ல.

இதி ஸம்க்ஷேபதஃ ப்ரோக்தஃ ஸம்ஸ்காரஃ ஸமயாஹ்வயஃ ஸாக்ஷாச்சிவபுரப்ராப்தௌ ந்ரு'ணாம் பரமஸாதநம்

இவ்வாறு, சுருக்கமாக 'சமய' எனப்படும் சடங்கு விளக்கப்பட்டது; இது மனிதர்கள் நேரடியாக சிவபுரியை அடைவதற்கான உயர்ந்த வழியாகும்.

அதஃ பரம் ஸமாவேக்ஷ்ய குருஃ ஶிஷ்யஸ்ய யோக்யதாம் ஷடத்வஶுத்திம் குர்வீத ஸர்வபம்தவிமுக்தயே

இதற்குப் பிறகு, ஆசான், சீடனின் தகுதியை ஆராய்ந்து, அனைத்து பந்தங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெற, ஆறு பாதைகளைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்.

கலாம் தத்த்வம் ச புவநம் வர்ணம் பதமதஃ பரம் மம்த்ரஶ்சேதி ஸமாஸேந ஷடத்வா பரிபட்யதே

கலா, தத்துவம், புவனம், வர்ணம், பதம், மந்திரம் — இவை சுருக்கமாக ஆறு பாதைகளாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன.

நிவ்ரு'த்த்யாத்யாஃ கலாஃ பஞ்ச கலாத்வா கத்யதே புதைஃ வ்யாப்தாஃ கலாபிரிதரே த்வத்வாநஃ பஞ்ச பஞ்சபிஃ

நிவ்ருத்தி முதலான ஐந்து கலாக்கள், அறிவாளர்களால் கலாபாதையாக அழைக்கப்படுகின்றன; மற்ற ஐந்து பாதைகளும், ஒவ்வொன்றும் ஐந்து கலாக்களால் நிறைந்து உள்ளன.

ஶிவதத்த்வாதிபூம்யம்தம் தத்த்வாத்வா ஸமுதாஹ்ரு'தஃ ஷட்விம்ஶத்ஸம்க்யயோபேதஃ ஶுத்தாஶுத்தோபயாத்மகஃ

சிவதத்துவம் முதல் கீழ் நிலை வரை விரியும் தத்துவபாதை, இருபத்து ஆறு கூறுகளைக் கொண்டது; இதில் தூயதும் தூய்மையற்றதும் இரண்டும் உள்ளன.

ஆதாராத்யுந்மநாம்தஶ்ச புவநாத்வா ப்ரகீர்திதஃ விநா பேதோபபேதாப்யாம் ஷஷ்டிஸம்க்யாஸமந்விதஃ

ஆதாரம் முதல் உன்மனிக்கு வரை விரியும் புவனபாதை, வேறுபாடுகள் மற்றும் துணைப்பிரிவுகள் இல்லாமல், அறுபது எண்ணிக்கையுடன் கூறப்படுகிறது.

பஞ்சாஶத்ருத்ரரூபாஸ்து வர்ணா வர்ணாத்வஸம்ஜ்ஞிதாஃ அநேகபேதஸம்பந்நஃ பதாத்வா ஸமுதாஹ்ரு'தஃ

ஐம்பது ருத்ர ரூபங்கள் எழுத்துகளாக இருக்கின்றன; அவை எழுத்துகளின் பாதையாக அழைக்கப்படுகின்றன. பலவகை தன்மைகள் கொண்ட சொற்களின் பாதையும் இங்கு கூறப்பட்டுள்ளது.

ஸர்வோபமம்த்ரைர்மம்த்ராத்வா வ்யாப்தஃ பரமவித்யயா யதா ஶிவோ ந தத்த்வேஷு கண்யதே தத்த்வநாயகஃ

அனைத்து உயர்ந்த மந்திரங்கள், பரம அறிவால் மந்திர பாதையை ஆட்கொள்கின்றன; எவ்வாறு சிவன் தத்துவங்களில் கணிக்கப்படாமல், அவற்றின் தலைவராக இருக்கிறாரோ, அதுபோலவே.