தாவதாராதயேச்சிஷ்யஃ ப்ரஸந்நோஸௌ பவேத்யதா தஸ்மிந்ப்ரஸந்நே ஶிஷ்யஸ்ய ஸத்யஃ பாபக்ஷயோ பவேத்
சிஷ்யன், ஆசான் திருப்தி அடையும் வரை பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும்; ஆசான் திருப்தி அடைந்தவுடன், சிஷ்யனின் பாவங்கள் உடனே அழிகின்றன.
தஸ்மாத்தநாநி ரத்நாநி க்ஷேத்ராணி ச க்ரு'ஹாணி ச பூஷணாநி ச வாஸாம்ஸி யாநஶய்யாஸநாநி ச
ஆகையால், செல்வம், ரத்தினங்கள், நிலங்கள், வீடுகள், ஆபரணங்கள், உடைகள், வாகனங்கள், படுக்கை, இருக்கை ஆகியவை—
ஏதாநி குரவே தத்யாத்பக்த்யா வித்தாநுஸாரதஃ வித்தஶாட்யம் ந குர்வீத யதீச்சேத்பரமாம் கதிம்
இவை அனைத்தையும், தன் வசதிக்கு ஏற்ப, பக்தியுடன் ஆசானுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; உயர்ந்த நிலையை விரும்பினால், செல்வத்தில் ஏமாற்றம் செய்யக் கூடாது.
ஸ ஏவ ஜநகோ மாதா பர்தா பந்துர்தநம் ஸுகம் ஸகா மித்ரம் ச யத்தஸ்மாத்ஸர்வம் தஸ்மை நிவேதயேத்
அவர் ஒருவரே தந்தை, தாய், கணவன், உறவு, செல்வம், மகிழ்ச்சி, தோழன், நண்பன்; எனவே, எல்லாவற்றையும் அவருக்கே அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.
நிவேத்ய பஶ்சாத்ஸ்வாத்மாநம் ஸாந்வயம் ஸபரிக்ரஹம் ஸமர்ப்ய ஸோதகம் தஸ்மை நித்யம் தத்வஶகோ பவேத்
அனைத்தையும் அர்ப்பணித்த பிறகு, தன் குடும்பத்தையும் உடைமைகளையும் உடன் கொண்டு, தன்னையும் நீருடன் சேர்த்து அவரிடம் சமர்ப்பித்து, எப்போதும் அவரின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்க வேண்டும்.
யதா ஶிவாய ஸ்வாத்மாநம் தத்தவாந் தேஶிகாத்மநே ததா ஶைவோ பவேத்தேஹீ ந ததோ ऽஸ்தி புநர்பவஃ
ஒருவன் தன்னை சிவபெருமானுக்காக ஆசானின் ஆத்மாவுக்கு அர்ப்பணித்தவுடன், அவன் சிவபக்தன் ஆகிறான்; அதன் பிறகு, பிறவி இல்லை.
குருஶ்ச ஸ்வாஶ்ரிதம் ஶிஷ்யம் வர்ஷமேகம் பரீக்ஷயேத் ப்ராஹ்மணம் க்ஷத்ரியம் வைஶ்யம் த்விவர்ஷம் ச த்ரிவர்ஷகம்
ஆசான், தன்னிடம் அடைக்கலம் புகுந்த சிஷ்யனை ஒரு வருடம் பரிசோதிக்க வேண்டும்; பிராமணர், சத்திரியர், வைசியர் ஆகியோருக்கு இரண்டு அல்லது மூன்று வருடம் பரிசோதனை செய்ய வேண்டும்.
ப்ராணத்ரவ்யப்ரதாநாத்யைராதேஶைஶ்ச ஸமாஸமைஃ உத்தமாம்ஶ்சாதமே க்ரு'த்வா நீசாநுத்தமகர்மணி
உயிரும் செல்வமும் கொடுப்பது போன்ற உத்தரவுகள் மற்றும் சுருக்கமான கட்டளைகள் மூலம், சிறந்தவர்கள் தாழ்ந்தவர்களிலிருந்து, தாழ்ந்தவர்கள் சிறந்தவர்களிலிருந்து, அவரவர் செயல்களில் வேறுபடுத்தப்படுவர்.
ஆக்ருஷ்டாஸ்தாடிதா வாபி யே விஷாதம் ந யாந்த்யபி தே யோக்யாஃ ஸம்யதாஃ ஶுத்தாஃ ஶிவஸம்ஸ்காரகர்மணி
தீங்காக பேசப்பட்டாலும், அடிபட்டாலும் மனம் தளராதவர்கள், அவர்கள் தகுதியும் கட்டுப்பாடும் தூய்மையும் கொண்டவர்கள்; சிவபூஜைக்கான சடங்குகளில் ஏற்றவர்கள்.
அஹிம்ஸகா தயாவம்தோ நித்யமுத்யுக்தசேதஸஃ அமாநிநோ புத்திமம்தஸ்த்யக்தஸ்பர்தாஃ ப்ரியம்வதாஃ
அவர்களிடம் हिंசை இல்லாத மனம், இரக்கம், எப்போதும் முயற்சி செய்யும் மனம், பணிவு, புத்திசாலித்தனம், பொறாமை இல்லாத தன்மை, இனிய சொற்கள் பேசும் இயல்பு இருக்கும்.
ரு'ஜவோ ம்ரு'தவஃ ஸ்வச்சா விநீதாஃ ஸ்திரசேதஸஃ ஶௌசாசாரஸமாயுக்தாஃ ஶிவபக்தா த்விஜாதயஃ
நேர்மை, மென்மை, தூய்மை, ஒழுக்கம், நிலையான மனம், சுத்தமான நடத்தை, சிவபக்தி, இருமுறை பிறந்தவர்களின் வரிசையில் இருப்பது ஆகிய பண்புகள் அவர்களிடம் இருக்கும்.
ஏவம் வ்ரு'த்தஸமோபேதா வாங்மநஃகாயகர்மபிஃ ஶோத்யா போத்யா யதாந்யாயமிதி ஶாஸ்த்ரேஷு நிஶ்சயஃ
இவ்வாறு நல்ல நடத்தை கொண்டவர்கள், சொல், மனம், உடல் ஆகியவற்றில் தூய்மை பெற்றவர்கள், முறையோடு தூய்மையாக்கப்பட்டு, அறிவுறுத்தப்பட வேண்டும்; இதுவே சாஸ்திரங்களில் தீர்மானமாக உள்ளது.
நாதிகாரஃ ஸ்வதோ நார்யாஃ ஶிவஸம்ஸ்காரகர்மணி நியோகாத்பர்துரஸ்த்யேவ பக்தியுக்தா யதீஶ்வரே
பெண்களுக்கு சிவபூஜை சடங்குகளில் தானாக உரிமை இல்லை; கணவரின் கட்டளையால் மட்டும், அவர் பக்தியுடன் இருந்தால் உரிமை உண்டு.
ததைவ பர்த்ரு'ஹீநாயா புத்ராதேரப்யநுஜ்ஞயா அதிகாரோ பவத்யேவ கந்யாயாஃ பிதுராஜ்ஞயா ஶூத்ராணாம் மர்த்யஜாதீநாம் பதிதாநாம் விஶேஷதஃ
அதேபோல், கணவர் இல்லாதவர்களுக்கு, மகன் அல்லது பிறரின் அனுமதியால் உரிமை உண்டு; கன்னிக்குப் பிதாவின் கட்டளையால் உரிமை உண்டு; சூத்திரர்கள், சாதாரண மனிதர்கள், குறிப்பாக வீழ்ந்தவர்களுக்கு—
ததா ஸம்கரஜாதீநாம் நாத்வஶுத்திர்விதீயதே தைப்யக்ரு'த்ரிமபாவஶ்சேச்சிவே பரமகாரணே
கலப்பினம் உள்ளவர்களுக்கு வழிபாட்டு தூய்மை விதிக்கப்படவில்லை; ஆனால் அவர்கள் செயற்கை நிலை கொண்டிருந்தால், சிவபெருமான் எல்லாவற்றிற்கும் காரணமாக இருப்பதால்—
பாதோதகப்ரதாநாத்யைஃ குர்யுஃ பாபவிஶோதநம் அத்ராநுலோமஜாதா யே யுக்தா ஏவ த்விஜாதிஷு
அவர்கள் பாத நீர் கொடுப்பது போன்ற செயல்களால் பாவத்தைத் தூய்மை செய்ய வேண்டும்; அவர்களில், சரியான பிறப்பை உடையவர்கள் இருமுறை பிறந்தவர்களுக்குள் ஏற்றவர்கள்.
தேஷாமத்வவிஶுத்த்யாதி குர்யாந்மாத்ரு'குலோசிதம் யா து கந்யா ஸ்வபித்ராத்யைஶ்ஶிவதர்மே நியோஜிதா
அவர்களுக்கு பூஜை தூய்மை மற்றும் பிற சடங்குகள் தாயின் குடும்ப மரபுக்கு ஏற்ப செய்யப்பட வேண்டும்; மேலும், தந்தை அல்லது பிறர் சிவதர்மத்தில் நியமித்த கன்னி—
ஸா பக்தாய ப்ரதாதவ்யா நாபராய விரோதிநே தத்தா சேத்ப்ரதிகூலாய ப்ரமாதாத்போதயேத்பதிம்
அவளை பக்தனுக்கே கொடுக்க வேண்டும்; வேறு யாருக்கும், எதிரியாக இருப்பவருக்கும் கொடுக்கக் கூடாது; தவறுதலால் எதிரிக்கு கொடுத்தால், கணவருக்கு உண்மையை அறிவிக்க வேண்டும்.
அஶக்தா தம் பரித்யஜ்ய மநஸா தர்மமாசரேத் யதா முநிவரம் த்யக்த்வா பதிமத்ரிம் பதிவ்ரதா
அவளால் அது செய்ய முடியாவிட்டால், அவனை மனதிலே விட்டுவிட்டு, தன் உள்ளத்திலே தர்மத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும். எப்படி ஒரு நல்ல மனைவி, பெரிய முனிவரைக் கைவிட்டும், தன் கணவரிடம் மட்டும் அன்போடு நிலைத்திருப்பாளோ, அதுபோலவே.
க்ரு'தக்ரு'த்யா ऽபவத்பூர்வம் தபஸாராத்ய ஶங்கரம் யதா நாராயணம் தேவம் தபஸாராத்ய பாம்டவாந்
அவள் முன்பே தன் கடமையை நிறைவேற்றினாள்; தவம் செய்து சங்கரனை வழிபட்டாள். பாண்டவர்கள் எப்படி தவம் செய்து நாராயண தேவனை வழிபட்டார்களோ, அதுபோலவே.
பதீம்ல்லப்தவதீ தர்மே குருபிர்ந நியோஜிதா அஸ்வாதந்த்ர்யக்ரு'தோ தோஷோ நேஹாஸ்தி பரமார்ததஃ
அவள் தர்மத்தினால் கணவர்களைப் பெற்றாள்; மூப்பர்கள் கட்டளையிட்டதினால் அல்ல. இங்கு சுயாதீனமில்லாத குற்றம் உண்மையில் இல்லை.
ஶிவதர்மே நியுக்தாயாஶ்ஶிவஶாஸநகௌரவாத் பஹுநாத்ர கிமுக்தேந யோ ऽபி கோ ऽபி ஶிவாஶ்ரயஃ
சிவ தர்மத்தில் நியமிக்கப்பட்டவளாக, சிவனின் கட்டளையை மதித்து நடந்தாள். இங்கு அதிகமாக என்ன சொல்ல வேண்டும்? யார் சிவனை அடைக்கலம் அடைகிறார்களோ, அவர் யாராக இருந்தாலும்,
ஸம்ஸ்கார்யோ குர்வதீநஶ்சேத்ஸம்ஸ்க்ரியா ந ப்ரபித்யதே குரோராலோகநாதேவ ஸ்பர்ஶாத்ஸம்பாஷணாதபி
ஒருவர் குருவுக்கு உட்பட்டவராக, குருவால் சடங்குகள் செய்யப்பட வேண்டும் என்றால், அந்த சடங்குகள் குருவின் பார்வை, தொடுதல், பேசுதல் ஆகியவற்றால் கூட முறையிலே கெடுவதில்லை.
யஸ்ய ஸம்ஜாயதே ப்ரஜ்ஞா தஸ்ய நாஸ்தி பராஜயஃ மநஸா யஸ்து ஸம்ஸ்காரஃ க்ரியதே யோகவர்த்மநா
யாருக்கு ஞானம் பிறக்கிறதோ, அவருக்கு தோல்வி எதுவும் இல்லை. மனதினால் யோக மார்க்கத்தில் செய்யப்படும் சடங்கும் அப்படியே.
ஸ நேஹ கதிதோ குஹ்யோ குருவக்த்ரைககோசரஃ க்ரியாவாந்யஸ்து ஸம்ஸ்காரஃ கும்டமம்டபபூர்வகஃ ஸ வக்ஷ்யதே ஸமாஸேந தஸ்ய ஶக்யோ ந விஸ்தரஃ
அது இங்கு வெளிப்படையாக கூறப்படுவதில்லை; அது ரகசியம், குருவின் வார்த்தைகளால் மட்டும் அறியப்படுவது. சடங்குகளுடன், குண்டம், மண்டபம் முதலியவற்றுடன் செய்யப்படும் சடங்கு சுருக்கமாக விளக்கப்படும்; அதன் முழு விவரத்தைச் சொல்ல இயலாது.
புண்யே ऽஹநி ஶுசௌ தேஶே பஹுதோஷவிவர்ஜிதே தேஶிகஃ ப்ரதமம் குர்யாத்ஸம்ஸ்காரம் ஸமயாஹ்வயம்
நல்ல நாளிலும், தூய இடத்திலும், குறைகள் இல்லாத இடத்திலும், ஆசான் முதலில் 'சமய' எனப்படும் சடங்கை நடத்த வேண்டும்.
பரீக்ஷ்ய பூமிம் விதிவத்கம்தவர்ணரஸாதிபிஃ ஶில்பிஶாஸ்த்ரோக்தமார்கேண மண்டபம் தத்ர கல்பயேத்
நிலத்தை முறையாக வாசனை, நிறம், ருசி முதலியவற்றால் பரிசோதித்து, வல்லுநர் நூல்களில் கூறிய முறையில் அங்கு ஒரு மண்டபம் அமைக்க வேண்டும்.
க்ரு'த்வா வேதிம் ச தந்மத்யே குண்டாநி பரிகல்பயேத் அஷ்டதிக்ஷு ததா திக்ஷு தத்ரைஶாந்யாம் புநஃ க்ரமாத்
வேதியை அமைத்து, அதன் நடுவில் குண்டங்களை அமைக்க வேண்டும்; எட்டுத் திசைகளிலும், இடைத் திசைகளிலும், மேலும் வடகிழக்கில் முறையாக அமைக்க வேண்டும்.
ப்ரதாநகும்டம் குர்வீத யத்வா பஶ்சிமபாகதஃ ப்ரதாநமேகமேவாத க்ரு'த்வா ஶோபாம் ப்ரகல்பயேத்
முக்கிய குண்டத்தை அமைக்க வேண்டும்; அல்லது மேற்குப் பகுதியில் அமைக்கலாம். ஒரு முக்கியமான குண்டத்தை அமைத்து, அதற்கு அழகைச் சேர்க்க வேண்டும்.
விதாநத்வஜமாலாபிர்விவிதாபிரநேகஶஃ வேதிமத்யே ததஃ குர்யாந்மம்டலம் ஶுபலக்ஷணம்
விதவிதமான குடை, கொடி மாலைகள் கொண்டு, வேதியின் நடுவில் நல்ல குறியீடுகளுடன் ஒரு வட்டம் வரைந்து அமைக்க வேண்டும்.