ஶிவபுராணம்

தஸ்மாத்தத்த்வவிதேவேஹ முக்தோ மோசக இஷ்யதே ஸர்வலக்ஷணஸம்யுக்தஃ ஸர்வஶாஸ்த்ரவிதப்யயம்

ஆகையால், இங்கே உண்மை அறிந்தவரே விடுதலையும், பிறரை விடுவிப்பவரும் எனக் கருதப்படுகிறார்; எல்லா அடையாளங்களும், எல்லா நூல்களும் தெரிந்தாலும் போதும் அல்ல.

ஸர்வோபாயவிதிஜ்ஞோ ऽபி தத்த்வஹீநஸ்து நிஷ்பலஃ யஸ்யாநுபவபர்யம்தா புத்திஸ்தத்த்வே ப்ரவர்ததே

எல்லா முறைகளும், விதிகளும் தெரிந்திருந்தாலும், உண்மை இல்லையெனில் பயனில்லை; அனுபவம் வரைக்கும் அறிவு அந்த உண்மையில் இயங்க வேண்டும்.

தஸ்யாவலோகநாத்யைஶ்ச பராநந்தோ ऽபிஜாயதே தஸ்மாத்யஸ்யைவ ஸம்பர்காத்ப்ரபோதாநம்தஸம்பவஃ

அவரை காண்பதும், பிற வழிகளும் உன்னத ஆனந்தத்தை தரும்; அவரைத் தொடும் போது விழிப்பும் ஆனந்தமும் பிறக்கின்றன.

குரும் தமேவ வ்ரு'ணுயாந்நாபரம் மதிமாந்நரஃ ஸ ஶிஷ்யைர்விநயாசாரசதுரைருசிதோ குருஃ

புத்திசாலி மனிதன் அந்த குருவையே தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும், வேறு யாரையும் அல்ல; பணிவும் நல்ல நடப்பும் கொண்ட மாணவர்களுக்கு அந்த குருவே பொருத்தமானவர்.

யாவத்விஜ்ஞாயதே தாவத்ஸேவநீயோ முமுக்ஷுபிஃ ஜ்ஞாதே தஸ்மிந்ஸ்திரா பக்திர்யாவத்தத்த்வம் ஸமாஶ்ரயேத்

அறிவு கிடைக்கும் வரை விடுதலை விரும்புவோர் சேவை செய்ய வேண்டும்; அது அறிந்தபின், அந்த உண்மையை பற்றியிருக்கும் வரை நிலையான பக்தி இருக்க வேண்டும்.

ந து தத்த்வம் த்யஜேஜ்ஜாது நோபேக்ஷேத கதம்சந யத்ராநம்தஃ ப்ரபோதோ வா நால்பமப்யுபலப்யதே

உண்மையை ஒருபோதும் விட்டுவிடக்கூடாது, எப்படியும் புறக்கணிக்க கூடாது; அங்கு ஆனந்தமோ விழிப்போ சிறிதளவும் கிடைக்காத இடத்தில்.

வத்ஸராதபி ஶிஷ்யேண ஸோ ऽந்யம் குருமுபாஶ்ரயேத் குருமந்யம் ப்ரபந்நே ऽபி நாவமந்யேத பௌர்விகம் குரோர்ப்ராத்ஃம்ஸ்ததா புத்ராந்போதகாந்ப்ரேரகாநபி

ஒரு வருடம் ஆன பிறகும், மாணவன் வேறு குருவை நாடலாம்; ஆனால், வேறு குருவை நாடினாலும், முன்னையவரையும், அவருடைய சகோதரர்கள், மகன்கள், கற்றுக்கொடுத்தோர், வழிகாட்டிகள் ஆகியோரை அவமதிக்க கூடாது.

தத்ராதாவுபஸம்கம்ய ப்ராஹ்மணம் வேதபாரகம் குருமாராதயேத்ப்ராஜ்ஞம் ஶுபகம் ப்ரியதர்ஶநம்

அங்கு முதலில் வேதம் நன்கு அறிந்த பிராமணரை அணுகி, ஞானமும், நல்லதுமாகவும், இனிமையான தோற்றமுள்ள குருவை வழிபட வேண்டும்.

ஸர்வாபயப்ரதாதாரம் கருணாக்ராம்தமாநஸம் தோஷயேத்தம் ப்ரயத்நேந மநஸா கர்மணா கிரா

எல்லா பயமும் நீக்கும், இரக்கம் நிறைந்த மனமுள்ள அவரை, மனம், செயல், சொல்லால் முயற்சித்து மகிழ்விக்க வேண்டும்.

தாவதாராதயேச்சிஷ்யஃ ப்ரஸந்நோஸௌ பவேத்யதா தஸ்மிந்ப்ரஸந்நே ஶிஷ்யஸ்ய ஸத்யஃ பாபக்ஷயோ பவேத்

சிஷ்யன், ஆசான் திருப்தி அடையும் வரை பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும்; ஆசான் திருப்தி அடைந்தவுடன், சிஷ்யனின் பாவங்கள் உடனே அழிகின்றன.

தஸ்மாத்தநாநி ரத்நாநி க்ஷேத்ராணி ச க்ரு'ஹாணி ச பூஷணாநி ச வாஸாம்ஸி யாநஶய்யாஸநாநி ச

ஆகையால், செல்வம், ரத்தினங்கள், நிலங்கள், வீடுகள், ஆபரணங்கள், உடைகள், வாகனங்கள், படுக்கை, இருக்கை ஆகியவை—

ஏதாநி குரவே தத்யாத்பக்த்யா வித்தாநுஸாரதஃ வித்தஶாட்யம் ந குர்வீத யதீச்சேத்பரமாம் கதிம்

இவை அனைத்தையும், தன் வசதிக்கு ஏற்ப, பக்தியுடன் ஆசானுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; உயர்ந்த நிலையை விரும்பினால், செல்வத்தில் ஏமாற்றம் செய்யக் கூடாது.

ஸ ஏவ ஜநகோ மாதா பர்தா பந்துர்தநம் ஸுகம் ஸகா மித்ரம் ச யத்தஸ்மாத்ஸர்வம் தஸ்மை நிவேதயேத்

அவர் ஒருவரே தந்தை, தாய், கணவன், உறவு, செல்வம், மகிழ்ச்சி, தோழன், நண்பன்; எனவே, எல்லாவற்றையும் அவருக்கே அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

நிவேத்ய பஶ்சாத்ஸ்வாத்மாநம் ஸாந்வயம் ஸபரிக்ரஹம் ஸமர்ப்ய ஸோதகம் தஸ்மை நித்யம் தத்வஶகோ பவேத்

அனைத்தையும் அர்ப்பணித்த பிறகு, தன் குடும்பத்தையும் உடைமைகளையும் உடன் கொண்டு, தன்னையும் நீருடன் சேர்த்து அவரிடம் சமர்ப்பித்து, எப்போதும் அவரின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்க வேண்டும்.

யதா ஶிவாய ஸ்வாத்மாநம் தத்தவாந் தேஶிகாத்மநே ததா ஶைவோ பவேத்தேஹீ ந ததோ ऽஸ்தி புநர்பவஃ

ஒருவன் தன்னை சிவபெருமானுக்காக ஆசானின் ஆத்மாவுக்கு அர்ப்பணித்தவுடன், அவன் சிவபக்தன் ஆகிறான்; அதன் பிறகு, பிறவி இல்லை.

குருஶ்ச ஸ்வாஶ்ரிதம் ஶிஷ்யம் வர்ஷமேகம் பரீக்ஷயேத் ப்ராஹ்மணம் க்ஷத்ரியம் வைஶ்யம் த்விவர்ஷம் ச த்ரிவர்ஷகம்

ஆசான், தன்னிடம் அடைக்கலம் புகுந்த சிஷ்யனை ஒரு வருடம் பரிசோதிக்க வேண்டும்; பிராமணர், சத்திரியர், வைசியர் ஆகியோருக்கு இரண்டு அல்லது மூன்று வருடம் பரிசோதனை செய்ய வேண்டும்.

ப்ராணத்ரவ்யப்ரதாநாத்யைராதேஶைஶ்ச ஸமாஸமைஃ உத்தமாம்ஶ்சாதமே க்ரு'த்வா நீசாநுத்தமகர்மணி

உயிரும் செல்வமும் கொடுப்பது போன்ற உத்தரவுகள் மற்றும் சுருக்கமான கட்டளைகள் மூலம், சிறந்தவர்கள் தாழ்ந்தவர்களிலிருந்து, தாழ்ந்தவர்கள் சிறந்தவர்களிலிருந்து, அவரவர் செயல்களில் வேறுபடுத்தப்படுவர்.

ஆக்ருஷ்டாஸ்தாடிதா வாபி யே விஷாதம் ந யாந்த்யபி தே யோக்யாஃ ஸம்யதாஃ ஶுத்தாஃ ஶிவஸம்ஸ்காரகர்மணி

தீங்காக பேசப்பட்டாலும், அடிபட்டாலும் மனம் தளராதவர்கள், அவர்கள் தகுதியும் கட்டுப்பாடும் தூய்மையும் கொண்டவர்கள்; சிவபூஜைக்கான சடங்குகளில் ஏற்றவர்கள்.

அஹிம்ஸகா தயாவம்தோ நித்யமுத்யுக்தசேதஸஃ அமாநிநோ புத்திமம்தஸ்த்யக்தஸ்பர்தாஃ ப்ரியம்வதாஃ

அவர்களிடம் हिंசை இல்லாத மனம், இரக்கம், எப்போதும் முயற்சி செய்யும் மனம், பணிவு, புத்திசாலித்தனம், பொறாமை இல்லாத தன்மை, இனிய சொற்கள் பேசும் இயல்பு இருக்கும்.

ரு'ஜவோ ம்ரு'தவஃ ஸ்வச்சா விநீதாஃ ஸ்திரசேதஸஃ ஶௌசாசாரஸமாயுக்தாஃ ஶிவபக்தா த்விஜாதயஃ

நேர்மை, மென்மை, தூய்மை, ஒழுக்கம், நிலையான மனம், சுத்தமான நடத்தை, சிவபக்தி, இருமுறை பிறந்தவர்களின் வரிசையில் இருப்பது ஆகிய பண்புகள் அவர்களிடம் இருக்கும்.

ஏவம் வ்ரு'த்தஸமோபேதா வாங்மநஃகாயகர்மபிஃ ஶோத்யா போத்யா யதாந்யாயமிதி ஶாஸ்த்ரேஷு நிஶ்சயஃ

இவ்வாறு நல்ல நடத்தை கொண்டவர்கள், சொல், மனம், உடல் ஆகியவற்றில் தூய்மை பெற்றவர்கள், முறையோடு தூய்மையாக்கப்பட்டு, அறிவுறுத்தப்பட வேண்டும்; இதுவே சாஸ்திரங்களில் தீர்மானமாக உள்ளது.

நாதிகாரஃ ஸ்வதோ நார்யாஃ ஶிவஸம்ஸ்காரகர்மணி நியோகாத்பர்துரஸ்த்யேவ பக்தியுக்தா யதீஶ்வரே

பெண்களுக்கு சிவபூஜை சடங்குகளில் தானாக உரிமை இல்லை; கணவரின் கட்டளையால் மட்டும், அவர் பக்தியுடன் இருந்தால் உரிமை உண்டு.

ததைவ பர்த்ரு'ஹீநாயா புத்ராதேரப்யநுஜ்ஞயா அதிகாரோ பவத்யேவ கந்யாயாஃ பிதுராஜ்ஞயா ஶூத்ராணாம் மர்த்யஜாதீநாம் பதிதாநாம் விஶேஷதஃ

அதேபோல், கணவர் இல்லாதவர்களுக்கு, மகன் அல்லது பிறரின் அனுமதியால் உரிமை உண்டு; கன்னிக்குப் பிதாவின் கட்டளையால் உரிமை உண்டு; சூத்திரர்கள், சாதாரண மனிதர்கள், குறிப்பாக வீழ்ந்தவர்களுக்கு—

ததா ஸம்கரஜாதீநாம் நாத்வஶுத்திர்விதீயதே தைப்யக்ரு'த்ரிமபாவஶ்சேச்சிவே பரமகாரணே

கலப்பினம் உள்ளவர்களுக்கு வழிபாட்டு தூய்மை விதிக்கப்படவில்லை; ஆனால் அவர்கள் செயற்கை நிலை கொண்டிருந்தால், சிவபெருமான் எல்லாவற்றிற்கும் காரணமாக இருப்பதால்—

பாதோதகப்ரதாநாத்யைஃ குர்யுஃ பாபவிஶோதநம் அத்ராநுலோமஜாதா யே யுக்தா ஏவ த்விஜாதிஷு

அவர்கள் பாத நீர் கொடுப்பது போன்ற செயல்களால் பாவத்தைத் தூய்மை செய்ய வேண்டும்; அவர்களில், சரியான பிறப்பை உடையவர்கள் இருமுறை பிறந்தவர்களுக்குள் ஏற்றவர்கள்.

தேஷாமத்வவிஶுத்த்யாதி குர்யாந்மாத்ரு'குலோசிதம் யா து கந்யா ஸ்வபித்ராத்யைஶ்ஶிவதர்மே நியோஜிதா

அவர்களுக்கு பூஜை தூய்மை மற்றும் பிற சடங்குகள் தாயின் குடும்ப மரபுக்கு ஏற்ப செய்யப்பட வேண்டும்; மேலும், தந்தை அல்லது பிறர் சிவதர்மத்தில் நியமித்த கன்னி—

ஸா பக்தாய ப்ரதாதவ்யா நாபராய விரோதிநே தத்தா சேத்ப்ரதிகூலாய ப்ரமாதாத்போதயேத்பதிம்

அவளை பக்தனுக்கே கொடுக்க வேண்டும்; வேறு யாருக்கும், எதிரியாக இருப்பவருக்கும் கொடுக்கக் கூடாது; தவறுதலால் எதிரிக்கு கொடுத்தால், கணவருக்கு உண்மையை அறிவிக்க வேண்டும்.

அஶக்தா தம் பரித்யஜ்ய மநஸா தர்மமாசரேத் யதா முநிவரம் த்யக்த்வா பதிமத்ரிம் பதிவ்ரதா

அவளால் அது செய்ய முடியாவிட்டால், அவனை மனதிலே விட்டுவிட்டு, தன் உள்ளத்திலே தர்மத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும். எப்படி ஒரு நல்ல மனைவி, பெரிய முனிவரைக் கைவிட்டும், தன் கணவரிடம் மட்டும் அன்போடு நிலைத்திருப்பாளோ, அதுபோலவே.

க்ரு'தக்ரு'த்யா ऽபவத்பூர்வம் தபஸாராத்ய ஶங்கரம் யதா நாராயணம் தேவம் தபஸாராத்ய பாம்டவாந்

அவள் முன்பே தன் கடமையை நிறைவேற்றினாள்; தவம் செய்து சங்கரனை வழிபட்டாள். பாண்டவர்கள் எப்படி தவம் செய்து நாராயண தேவனை வழிபட்டார்களோ, அதுபோலவே.