ஶிவபுராணம்

யமஶ்ச நியமாஶ்சைவ நாத்ர கார்யா விசாரணா குரோர்விருத்தம் யத்வாக்யம் ந வதேஜ்ஜாதுசிந்நரஃ

யமமும் நியமமும் இங்கு அவசியமில்லை; குருவுக்கு எதிராக எந்த வார்த்தையும் ஒருபோதும் பேசக்கூடாது.

வதேத்யதி மஹாமோஹாத்ரௌரவம் நரகம் வ்ரஜேத் மநஸா கர்மணா வாசா குருமுத்திஶ்ய யத்நதஃ

யாராவது பெரிய மயக்கத்தில், மனதில், செயலில் அல்லது சொல்லில் குருவை குறிவைத்து பொய் பேசினால், அவர் ரௌரவம் என்னும் நரகத்திற்கு போவார்.

ஶ்ரேயோர்தீ சேந்நரோ தீமாந்ந மித்யாசாரமாசரேத் குரோர்ஹிதம் ப்ரியம் குர்யாதாதிஷ்டோ வா ந வா ஸதா

யாராவது புத்திசாலி நன்மை விரும்பினால், அவர் பொய்யாக நடக்கக் கூடாது; எப்போதும் குருவுக்கு பயனும் மகிழ்ச்சியும் தரும் செயல்களை, கட்டளையிட்டாலும் இல்லையெனினும், செய்ய வேண்டும்.

அஸமக்ஷம் ஸமக்ஷம் வா தஸ்ய கார்யம் ஸமாசரேத் இத்தமாசாரவாந்பக்தோ நித்யமுத்யுக்தமாநஸஃ

குரு அருகிலோ, இல்லையோ, அவருடைய பணிகளை செய்து முடிக்க வேண்டும்; இப்படிப்பட்ட ஒழுக்கமும் பக்தியும் கொண்டவர் எப்போதும் மனதில் உற்சாகமாக இருப்பார்.

குருப்ரியகரஃ ஶிஷ்யஃ ஶைவதர்மாம்ஸ்ததோ ऽர்ஹதி குருஶ்சேத்குணவாந்ப்ராஜ்ஞஃ பரமாநம்தபாஸகஃ

குருவை மகிழ்விப்பவன் என்ற மாணவன், ஶைவம் வழிபாட்டிற்கு தகுதியானவனாகிறார்; குரு நல்ல பண்பும் ஞானமும் உடையவராக இருந்தால், அவர் உன்னத ஆனந்தத்தை வெளிப்படுத்துபவர்.

தத்த்வவிச்சிவஸம்ஸக்தோ முக்திதோ ந து சாபரஃ ஸம்வித்ஸம்ஜநநம் தத்த்வம் பரமாநம்தஸம்பவம்

உண்மை அறிந்தும் சிவனிடம் பற்றுள்ளவரே விடுதலை அளிப்பவர்; மற்றவர் அல்லர். அறிவை உருவாக்கும் அந்த சத்தியமே உன்னத ஆனந்தத்தின் மூலமாகும்.

தத்தத்த்வம் விதிதம் யேந ஸ ஏவாநம்ததர்ஶகஃ ந புநர்நாமமாத்ரேண ஸம்விதாரஹிதஸ்து யஃ

அந்த உண்மையை அறிந்தவரே ஆனந்தத்தை காண்பிப்பவர்; பெயருக்காக மட்டும், உணர்வில்லாதவர் அல்ல.

அந்யோந்யம் தாரயேந்நௌகா கிம் ஶிலா தாரயேச்சிலாம் ஏதஸ்யா நாமமாத்ரேண முக்திர்வை நாமமாத்ரிகா

ஒரு கல் இன்னொரு கல்லை கடக்க வைக்க முடியுமா? படகு போல் அல்ல. பெயருக்காக மட்டும் விடுதலை கிடைக்காது.

யைஃ புநர்விதிதம் தத்த்வம் தே முக்தா மோசயந்த்யபி தத்த்வஹீநே குதோ போதஃ குதோ ஹ்யாத்மபரிக்ரஹஃ

உண்மை அறிந்தவர்கள் தாமும் விடுதலை பெறுவார்கள், பிறரையும் விடுவிப்பார்கள்; உண்மை இல்லாமல் அறிவும், ஆத்மா உணர்வும் எங்கே?

பரிக்ரஹவிநிர்முக்தஃ பஶுரித்யபிதீயதே பஶுபிஃ ப்ரேரிதஶ்சாபி பஶுத்வம் நாதிவர்ததே

பிடிப்புகள் இல்லாதவரே 'பசு' எனப்படுகிறார்; பிறர் தூண்டினால், அவர் அந்த நிலையை மீற முடியாது.

தஸ்மாத்தத்த்வவிதேவேஹ முக்தோ மோசக இஷ்யதே ஸர்வலக்ஷணஸம்யுக்தஃ ஸர்வஶாஸ்த்ரவிதப்யயம்

ஆகையால், இங்கே உண்மை அறிந்தவரே விடுதலையும், பிறரை விடுவிப்பவரும் எனக் கருதப்படுகிறார்; எல்லா அடையாளங்களும், எல்லா நூல்களும் தெரிந்தாலும் போதும் அல்ல.

ஸர்வோபாயவிதிஜ்ஞோ ऽபி தத்த்வஹீநஸ்து நிஷ்பலஃ யஸ்யாநுபவபர்யம்தா புத்திஸ்தத்த்வே ப்ரவர்ததே

எல்லா முறைகளும், விதிகளும் தெரிந்திருந்தாலும், உண்மை இல்லையெனில் பயனில்லை; அனுபவம் வரைக்கும் அறிவு அந்த உண்மையில் இயங்க வேண்டும்.

தஸ்யாவலோகநாத்யைஶ்ச பராநந்தோ ऽபிஜாயதே தஸ்மாத்யஸ்யைவ ஸம்பர்காத்ப்ரபோதாநம்தஸம்பவஃ

அவரை காண்பதும், பிற வழிகளும் உன்னத ஆனந்தத்தை தரும்; அவரைத் தொடும் போது விழிப்பும் ஆனந்தமும் பிறக்கின்றன.

குரும் தமேவ வ்ரு'ணுயாந்நாபரம் மதிமாந்நரஃ ஸ ஶிஷ்யைர்விநயாசாரசதுரைருசிதோ குருஃ

புத்திசாலி மனிதன் அந்த குருவையே தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும், வேறு யாரையும் அல்ல; பணிவும் நல்ல நடப்பும் கொண்ட மாணவர்களுக்கு அந்த குருவே பொருத்தமானவர்.

யாவத்விஜ்ஞாயதே தாவத்ஸேவநீயோ முமுக்ஷுபிஃ ஜ்ஞாதே தஸ்மிந்ஸ்திரா பக்திர்யாவத்தத்த்வம் ஸமாஶ்ரயேத்

அறிவு கிடைக்கும் வரை விடுதலை விரும்புவோர் சேவை செய்ய வேண்டும்; அது அறிந்தபின், அந்த உண்மையை பற்றியிருக்கும் வரை நிலையான பக்தி இருக்க வேண்டும்.

ந து தத்த்வம் த்யஜேஜ்ஜாது நோபேக்ஷேத கதம்சந யத்ராநம்தஃ ப்ரபோதோ வா நால்பமப்யுபலப்யதே

உண்மையை ஒருபோதும் விட்டுவிடக்கூடாது, எப்படியும் புறக்கணிக்க கூடாது; அங்கு ஆனந்தமோ விழிப்போ சிறிதளவும் கிடைக்காத இடத்தில்.

வத்ஸராதபி ஶிஷ்யேண ஸோ ऽந்யம் குருமுபாஶ்ரயேத் குருமந்யம் ப்ரபந்நே ऽபி நாவமந்யேத பௌர்விகம் குரோர்ப்ராத்ஃம்ஸ்ததா புத்ராந்போதகாந்ப்ரேரகாநபி

ஒரு வருடம் ஆன பிறகும், மாணவன் வேறு குருவை நாடலாம்; ஆனால், வேறு குருவை நாடினாலும், முன்னையவரையும், அவருடைய சகோதரர்கள், மகன்கள், கற்றுக்கொடுத்தோர், வழிகாட்டிகள் ஆகியோரை அவமதிக்க கூடாது.

தத்ராதாவுபஸம்கம்ய ப்ராஹ்மணம் வேதபாரகம் குருமாராதயேத்ப்ராஜ்ஞம் ஶுபகம் ப்ரியதர்ஶநம்

அங்கு முதலில் வேதம் நன்கு அறிந்த பிராமணரை அணுகி, ஞானமும், நல்லதுமாகவும், இனிமையான தோற்றமுள்ள குருவை வழிபட வேண்டும்.

ஸர்வாபயப்ரதாதாரம் கருணாக்ராம்தமாநஸம் தோஷயேத்தம் ப்ரயத்நேந மநஸா கர்மணா கிரா

எல்லா பயமும் நீக்கும், இரக்கம் நிறைந்த மனமுள்ள அவரை, மனம், செயல், சொல்லால் முயற்சித்து மகிழ்விக்க வேண்டும்.

தாவதாராதயேச்சிஷ்யஃ ப்ரஸந்நோஸௌ பவேத்யதா தஸ்மிந்ப்ரஸந்நே ஶிஷ்யஸ்ய ஸத்யஃ பாபக்ஷயோ பவேத்

சிஷ்யன், ஆசான் திருப்தி அடையும் வரை பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும்; ஆசான் திருப்தி அடைந்தவுடன், சிஷ்யனின் பாவங்கள் உடனே அழிகின்றன.

தஸ்மாத்தநாநி ரத்நாநி க்ஷேத்ராணி ச க்ரு'ஹாணி ச பூஷணாநி ச வாஸாம்ஸி யாநஶய்யாஸநாநி ச

ஆகையால், செல்வம், ரத்தினங்கள், நிலங்கள், வீடுகள், ஆபரணங்கள், உடைகள், வாகனங்கள், படுக்கை, இருக்கை ஆகியவை—

ஏதாநி குரவே தத்யாத்பக்த்யா வித்தாநுஸாரதஃ வித்தஶாட்யம் ந குர்வீத யதீச்சேத்பரமாம் கதிம்

இவை அனைத்தையும், தன் வசதிக்கு ஏற்ப, பக்தியுடன் ஆசானுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; உயர்ந்த நிலையை விரும்பினால், செல்வத்தில் ஏமாற்றம் செய்யக் கூடாது.

ஸ ஏவ ஜநகோ மாதா பர்தா பந்துர்தநம் ஸுகம் ஸகா மித்ரம் ச யத்தஸ்மாத்ஸர்வம் தஸ்மை நிவேதயேத்

அவர் ஒருவரே தந்தை, தாய், கணவன், உறவு, செல்வம், மகிழ்ச்சி, தோழன், நண்பன்; எனவே, எல்லாவற்றையும் அவருக்கே அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

நிவேத்ய பஶ்சாத்ஸ்வாத்மாநம் ஸாந்வயம் ஸபரிக்ரஹம் ஸமர்ப்ய ஸோதகம் தஸ்மை நித்யம் தத்வஶகோ பவேத்

அனைத்தையும் அர்ப்பணித்த பிறகு, தன் குடும்பத்தையும் உடைமைகளையும் உடன் கொண்டு, தன்னையும் நீருடன் சேர்த்து அவரிடம் சமர்ப்பித்து, எப்போதும் அவரின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்க வேண்டும்.

யதா ஶிவாய ஸ்வாத்மாநம் தத்தவாந் தேஶிகாத்மநே ததா ஶைவோ பவேத்தேஹீ ந ததோ ऽஸ்தி புநர்பவஃ

ஒருவன் தன்னை சிவபெருமானுக்காக ஆசானின் ஆத்மாவுக்கு அர்ப்பணித்தவுடன், அவன் சிவபக்தன் ஆகிறான்; அதன் பிறகு, பிறவி இல்லை.

குருஶ்ச ஸ்வாஶ்ரிதம் ஶிஷ்யம் வர்ஷமேகம் பரீக்ஷயேத் ப்ராஹ்மணம் க்ஷத்ரியம் வைஶ்யம் த்விவர்ஷம் ச த்ரிவர்ஷகம்

ஆசான், தன்னிடம் அடைக்கலம் புகுந்த சிஷ்யனை ஒரு வருடம் பரிசோதிக்க வேண்டும்; பிராமணர், சத்திரியர், வைசியர் ஆகியோருக்கு இரண்டு அல்லது மூன்று வருடம் பரிசோதனை செய்ய வேண்டும்.

ப்ராணத்ரவ்யப்ரதாநாத்யைராதேஶைஶ்ச ஸமாஸமைஃ உத்தமாம்ஶ்சாதமே க்ரு'த்வா நீசாநுத்தமகர்மணி

உயிரும் செல்வமும் கொடுப்பது போன்ற உத்தரவுகள் மற்றும் சுருக்கமான கட்டளைகள் மூலம், சிறந்தவர்கள் தாழ்ந்தவர்களிலிருந்து, தாழ்ந்தவர்கள் சிறந்தவர்களிலிருந்து, அவரவர் செயல்களில் வேறுபடுத்தப்படுவர்.

ஆக்ருஷ்டாஸ்தாடிதா வாபி யே விஷாதம் ந யாந்த்யபி தே யோக்யாஃ ஸம்யதாஃ ஶுத்தாஃ ஶிவஸம்ஸ்காரகர்மணி

தீங்காக பேசப்பட்டாலும், அடிபட்டாலும் மனம் தளராதவர்கள், அவர்கள் தகுதியும் கட்டுப்பாடும் தூய்மையும் கொண்டவர்கள்; சிவபூஜைக்கான சடங்குகளில் ஏற்றவர்கள்.

அஹிம்ஸகா தயாவம்தோ நித்யமுத்யுக்தசேதஸஃ அமாநிநோ புத்திமம்தஸ்த்யக்தஸ்பர்தாஃ ப்ரியம்வதாஃ

அவர்களிடம் हिंசை இல்லாத மனம், இரக்கம், எப்போதும் முயற்சி செய்யும் மனம், பணிவு, புத்திசாலித்தனம், பொறாமை இல்லாத தன்மை, இனிய சொற்கள் பேசும் இயல்பு இருக்கும்.