ஶிவபுராணம்

பகவாந்மம்த்ரமாஹாத்ம்யம் பவதா கதிதம் ப்ரபோ தத்ப்ரயோகவிதாநம் ச ஸாக்ஷாச்ச்ருதிஸமம் யதா

பிரபு, நீர் இந்த மந்திரத்தின் மகத்துவத்தையும், அதைப் பயன்படுத்தும் முறையையும் வேதம் போல் நேரடியாக விளக்கியுள்ளீர்.

இதாநீம் ஶ்ரோதுமிச்சாமி ஶிவஸம்ஸ்காரமுத்தமம் மம்த்ரஸம்க்ரஹணே கிம்சித்ஸூசிதந்ந து விஸ்ம்ரு'தம்

இப்போது நான் சிவபெருமானின் சிறந்த திக்ஷையைப் பற்றி கேட்க விரும்புகிறேன்; மந்திரங்களைச் சேகரிப்பது பற்றி சிறிது குறிப்பிட்டுள்ளீர், ஆனால் மறந்துவிடவில்லை.

ஹந்த தே கதயிஷ்யாமி ஸர்வபாபவிஶோதநம் ஸம்ஸ்காரம் பரமம் புண்யம் ஶிவேந பதிபாஷிதம்

நான் உனக்கு எல்லா பாவங்களையும் நீக்கும், மிக உயர்ந்த புண்ணியமான திக்ஷையை, சிவபெருமான் சொன்னபடி கூறுகிறேன்.

ஸம்யக் க்ரு'தாதிகாரஃ ஸ்யாத்பூஜாதிஷு நரோ யதஃ ஸம்ஸ்காரஃ கத்யதே தேந ஷடத்வபரிஶோதநம்

இந்த திக்ஷையால் ஒருவர் பூஜை முதலான கிரியைகளுக்கு முழுமையாக தகுதியானவராகிறார்; அதனால் இதை ஆறு பாதைகளைத் தூய்மைப்படுத்தும் முறையாகக் கூறுகிறார்கள்.

தீயதே யேந விஜ்ஞாநம் க்ஷீயதே பாஶபம்தநம் தஸ்மாத்ஸம்ஸ்கார ஏவாயம் தீக்ஷேத்யபி ச கத்யதே

இதனால் ஞானம் கிடைக்கிறது, பாசங்கள் அழிகின்றன; அதனால் இந்த திக்ஷை 'தீட்சை' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

ஶாம்பவீ சைவ ஶாக்தீ ச மாம்த்ரீ சைவ ஶிவாகமே தீக்ஷோபதிஶ்யதே த்ரேதா ஶிவேந பரமாத்மநா

சிவாகமங்களில், சிவபெருமான் பரமாத்மாவாக, தீட்சையை மூன்று வகையில் கற்பிக்கிறார்: சாம்பவி, சக்தி, மாந்த்ரி என்று.

குரோராலோகமாத்ரேண ஸ்பர்ஶாத்ஸம்பாஷணாதபி ஸத்யஸ்ஸம்ஜ்ஞா பவேஜ்ஜம்தோஃ பாஶோபக்ஷயகாரிணீ

குருவை பார்த்தாலோ, தொடுதலாலோ, பேசுவதாலோ உடனே அந்த உயிரில் உணர்வு எழுகிறது; அது பாசங்களை அழிக்கிறது.

ஸா தீக்ஷா ஶாம்பவீ ப்ரோக்தா ஸா புநர்பித்யதே த்விதா தீவ்ரா தீவ்ரதரா சேதி பாஶோ பக்ஷயபேததஃ

அதை சாம்பவி தீட்சை என்று சொல்கிறார்கள்; அது மீண்டும் இரண்டு வகைப்படும்: தீவிரம், மிகுதியான தீவிரம் என்று, பாசங்கள் அழியும் அளவின்படி.

யயா ஸ்யாந்நிர்வ்ரு'திஃ ஸத்யஸ்ஸைவ தீவ்ரதரா மதா தீவ்ரா து ஜீவதோத்யம்தம் பும்ஸஃ பாபவிஶோதிகா

உடனே முக்தி கிடைக்கும் தீட்சை மிகுதியான தீவிரம் என்று கருதப்படுகிறது; தீவிரமானது, உயிரோடு இருக்கும்போதே பாவங்களை முற்றிலும் நீக்கும்.

ஶக்தீ ஜ்ஞாநவதீ தீக்ஷா ஶிஷ்யதேஹம் ப்ரவிஶ்ய து குருணா யோகமார்கேண க்ரியதே ஜ்ஞாநசக்ஷுஷா

ஞானம் நிறைந்த சக்தி தீட்சை, குரு யோகமார்க்கம் வழியாகவும் ஞானக் கண் கொண்டு, சீடனின் உடலில் புகுந்து செய்கிறார்.

மாம்த்ரீ க்ரியாவதீ தீக்ஷா கும்டமம்டலபூர்விகா மம்தமம்ததரோத்தேஶாத்கர்தவ்யா குருணா பஹிஃ

கிரியைகள் நிறைந்த மாந்த்ரி தீட்சை, கும்பமும் மண்டலமும் அமைத்த பிறகு, குரு வெளியில் மெதுவாகவும், மென்மையாகவும் செய்கிறார்.

ஶக்திபாதாநுஸாரேண ஶிஷ்யோ ऽநுக்ரஹமர்ஹதி ஶைவதர்மாநுஸாரஸ்ய தந்மூலத்வாத்ஸமாஸதஃ

சக்தி இறங்கும் அளவின்படி, சீடன் அருள் பெற தகுதியுடையவன்; ஏனெனில், சிவதர்மத்தைப் பின்பற்றுவது அதிலிருந்து தான் உண்டாகிறது.

யத்ர ஶக்திர்ந பதிதா தத்ர ஶுத்திர்ந ஜாயதே ந வித்யா ந ஶிவாசாரோ ந முக்திர்ந ச ஸித்தயஃ

சக்தி இறங்காத இடத்தில் தூய்மை இல்லை, ஞானம் இல்லை, சிவாசாரம் இல்லை, முக்தி இல்லை, சாதனைகளும் இல்லை.

தஸ்மால்லிம்காநி ஸம்வீக்ஷ்ய ஶக்திபாதஸ்ய பூயஸஃ ஜ்ஞாநேந க்ரியயா வாத குருஶ்ஶிஷ்யம் விஶோதயேத்

ஆதலால், சக்தி வலிமையாக இறங்கியுள்ள அறிகுறிகளை கவனித்து, குரு அறிவாலும் அல்லது செய்கையாலும் சீடனைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்.

யோ ऽந்யதா குருதே மோஹாத்ஸ விநஶ்யதி துர்மதிஃ தஸ்மாத்ஸர்வப்ரகாரேண குருஃ ஶிஷ்யம் பரீக்ஷயேத்

யார் மயக்கத்தால் வேறுவிதமாகச் செய்கிறாரோ, அந்த அறியாதவர் அழிந்து போவார். எனவே எல்லா வகையிலும் குரு சீடனை ஆராய வேண்டும்.

லக்ஷணம் ஶக்திபாதஸ்ய ப்ரபோதாநம்தஸம்பவஃ ஸா யஸ்மாத்பரமா ஶக்திஃ ப்ரபோதாநம்தரூபிணீ

சக்தி இறங்கியதற்கான குறி விழிப்பும் ஆனந்தமும் தோன்றுவது. ஏனெனில் அந்த உயர்ந்த சக்தி விழிப்பும் ஆனந்தமும் கொண்டதே.

ஆநம்தபோதயோர்லிம்கமம்தஃகரணவிக்ரியாஃ யதா ஸ்யாத்கம்பரோமாம்சஸ்வரநேத்ராம்கவிக்ரியாஃ

விழிப்பும் ஆனந்தத்திற்கான அறிகுறிகள் உள்ளத்தின் மாற்றங்கள்; அதாவது உடல் நடுக்கம், ரோமஞ்சம், குரல், கண்கள், உடல் உறுப்புகள் மாற்றமடைதல் போன்றவை.

ஶிஷ்யோபி லக்ஷணைரேபிஃ குர்யாத்குருபரீக்ஷணம் தத்ஸம்பர்கைஃ ஶிவார்சாதௌ ஸம்கதைர்வாத தத்கதைஃ

இந்த அறிகுறிகளால் சீடனும் குருவை ஆராய வேண்டும்; சிவனை வழிபடும்போது அல்லது அவருடன் தொடர்புடையவர்களுடன் சேர்ந்திருப்பதாலும் அறியலாம்.

ஶிஷ்யஸ்து ஶிக்ஷணீயத்வாத்குரோர்கௌரவகாரணாத் தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந குரோர்கௌரவமாசரேத்

சீடன் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியவன் என்பதாலும், குருவுக்கு மதிப்பு வேண்டும் என்பதாலும், எல்லா முயற்சியுடனும் சீடன் குருவை மதிக்க வேண்டும்.

யோ குருஸ்ஸ ஶிவஃ ப்ரோக்தோ யஃ ஶிவஃ ஸ குருஃ ஸ்ம்ரு'தஃ குருர்வா ஶிவ ஏவாத வித்யாகாரேண ஸம்ஸ்திதஃ

குருவே சிவன் என்று கூறப்படுகிறது; சிவனே குரு என்று நினைக்கப்படுகிறது; அல்லது சிவன் அறிவாகவே நிலைபெற்றிருக்கிறார்.

யதா ஶிவஸ்ததா வித்யா யதா வித்யா ததா குருஃ ஶிவவித்யா குரூணாம் ச பூஜயா ஸத்ரு'ஶம் பலம்

சிவன் போல் அறிவும், அறிவு போல் குருவும்; சிவன், அறிவு, குரு ஆகியோருக்கு செய்யும் பூஜையின் பலனும் ஒன்றே.

ஸர்வதேவாத்மகஶ்சாஸௌ ஸர்வமம்த்ரமயோ குருஃ தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந யஸ்யாஜ்ஞாம் ஶிரஸா வஹேத்

அவர் எல்லா தேவதைகளின் ஆதாரம்; குரு எல்லா மந்திரங்களாலும் ஆனவர். ஆகவே, முழு முயற்சியுடன் அவருடைய ஆணையைத் தலைக்கொண்டு ஏற்க வேண்டும்.

ஶ்ரேயோ ऽர்தீ யதி குர்வாஜ்ஞாம் மநஸாபி ந லம்கயேத் குர்வாஜ்ஞாபாலகோ யஸ்மாஜ்ஜ்ஞாநஸம்பத்திமஶ்நுதே

யாராவது நன்மை நாடினால், குருவின் ஆணையை மனதிலும் மீறக்கூடாது; குருவின் ஆணையை காத்தவர் அறிவு செல்வத்தை அடைவார்.

கச்சம்ஸ்திஷ்டந்ஸ்வபந்பும்ஜந்நாந்யத்கர்ம ஸமாசரேத் ஸமக்ஷம் யதி குர்வீத ஸர்வம் சாநுஜ்ஞயா குரோஃ

நடக்கும்போது, நிற்கும்போது, தூங்கும்போது, சாப்பிடும்போது வேறு எந்த செயலும் செய்யக்கூடாது; குருவின் முன்னிலையில் ஏதேனும் செய்ய வேண்டுமெனில் அவரது அனுமதியுடன் செய்ய வேண்டும்.

குரோர்க்ரு'ஹே ஸமக்ஷம் வா ந யதேஷ்டாஸநோ பவேத் குருர்தேவோ யதஃ ஸாக்ஷாத்தத்க்ரு'ஹம் தேவமந்திரம்

குருவின் வீட்டிலும், அவருடைய முன்னிலையிலும் விருப்பப்படி அமரக்கூடாது; குருவே நேரடியாகத் தெய்வம் என்பதால், அவரது வீடு கோயிலாகும்.

பாபிநாம் ச யதா ஸம்காத்தத்பாபாத்பதிதோ பவேத் யதேஹ வஹ்நிஸம்பர்காந்மலம் த்யஜதி காம்சநம்

தீயவருடன் சேர்ந்தால் அவர்களது பாவம் விழும்; அதுபோல், இங்கு தீயைத் தொடும் பொழுது பொன்னில் உள்ள குறை நீங்கும்.

ததைவ குருஸம்பர்காத்பாபம் த்யஜதி மாநவஃ யதா வஹ்நிஸமீபஸ்தோ க்ரு'தகும்போ விலீயதே

அதேபோல், குருவுடன் சேர்ந்தால் மனிதன் பாவத்தை நீக்கிக்கொள்கிறான்; தீக்கு அருகில் வைத்த நெய்குடம் உருகுவது போல.

ததா பாபம் விலீயேத ஹ்யாசார்யஸ்ய ஸமீபதஃ யதா ப்ரஜ்வலிதோ வஹ்நிஃ ஶுஷ்கமார்த்ரம் ச நிர்தஹேத்

அப்படியே, ஆசாரியரின் அருகில் பாவம் கரைந்து விடும்; எரியும் தீ உலர்ந்ததும் ஈரமானதும் எதையும் சுடும் போல.

ததாயமபி ஸம்துஷ்டோ குருஃ பாபம் க்ஷணாத்தஹேத் மநஸா கர்மணா வாசா குரோஃ க்ரோதம் ந காரயேத்

அவ்வாறு, குரு மகிழ்ந்திருப்பின், அவர் ஒரு கணத்தில் பாவத்தை எரித்து விடுகிறார்; எண்ணத்தில், செயலில், வார்த்தையிலும் குருவை கோபப்படுத்தக் கூடாது.