ஶிவபுராணம்

ந கதாசிந்ந கஸ்யாபி ரிபுரேஷ மஹாமநுஃ ஸுஸித்தோ வாபி ஸித்தோ வா ஸாத்யோ வாபி பவிஷ்யதி

இந்த மகா மந்திரம் ஒருபோதும், யாருக்கும், எந்த நேரத்திலும் எதிரியாக இருக்காது; அது சிறப்பாக நிறைவேறியதாக இருந்தாலும், நிறைவேறியதாக இருந்தாலும், நிறைவேற வேண்டியதாக இருந்தாலும், எப்போதும் அப்படியே இருக்கும்.

ஸித்தேந குருணாதிஷ்டஸ்ஸுஸித்த இதி கத்யதே அஸித்தேநாபி வா தத்தஸ்ஸித்தஸாத்யஸ்து கேவலஃ

சிறந்த குரு உபதேசித்தால், அது சிறப்பாக நிறைவேறியது என்று கூறுவர்; நிறைவேறாதவர் கொடுத்தாலும், அது சாதாரணமாக நிறைவேறியது மற்றும் நிறைவேற வேண்டியது என்று மட்டுமே இருக்கும்.

அஸாதிதஸ்ஸாதிதோ வா ஸித்யத்வேந ந ஸம்ஶயஃ ஶ்ரத்தாதிஶயயுக்தஸ்ய மயி மம்த்ரே ததா குரௌ

நிறைவேறியதாக இருந்தாலும், இல்லையென இருந்தாலும், என்மேல், மந்திரத்தில், குருவில் மிகுந்த நம்பிக்கை கொண்டவருக்கு அது சந்தேகமின்றி நிறைவேறும்.

ஆஶ்ரமேத்பரமாம் வித்யாம் ஸாக்ஷாத்பஞ்சாக்ஷரீம் புதஃ

புத்திசாலிகள் ஆசிரமத்தில் நேரடியாக உயர்ந்த அறிவாகிய ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தை கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

மம்த்ராந்தரேஷு ஸித்தேஷு மம்த்ர ஏஷ ந ஸித்யதி ஸித்தே த்வஸ்மிந்மஹாமம்த்ரே தே ச ஸித்தா பவம்த்யுத

மற்ற மந்திரங்கள் நிறைவேறினாலும், இந்த மந்திரம் நிறைவேறாது; ஆனால் இந்த மகா மந்திரம் நிறைவேறினால், அவை எல்லாம் நிறைவேறும்.

யதா தேவேஷ்வலப்தோ ऽஸ்மி லப்தேஷ்வபி மஹேஶ்வரி மயி லப்தே து தே லப்தா மம்த்ரேஷ்வேஷு ஸமோ விதிஃ

மகேஸ்வரி, தேவர்களிடையே நான் எளிதில் அடையப்படமாட்டேன்; யாராலும் அடையப்பட்ட இடங்களிலும் கூட, என்னை ஒருவர் அடைந்தால், அப்போதுதான் நீயும் அடையப்படுவாய். இந்த மந்திரங்களிலும் இதே விதி உள்ளது.

யே தோஷாஸ்ஸர்வமம்த்ராணாம் ந தே ऽஸ்மிந்ஸம்பவம்த்யபி அஸ்ய மம்த்ரஸ்ய ஜாத்யாதீநநபேக்ஷ்ய ப்ரவர்தநாத்

மற்ற எல்லா மந்திரங்களிலும் இருக்கும் குறைகள், இதில் எதுவும் இல்லை; காரணம், இந்த மந்திரம் ஜாதி முதலான வேறுபாடுகளைப் பொருட்படுத்தாமல் செய்யப்படுகிறது.

ததாபி நைவ க்ஷுத்ரேஷு பலேஷு ப்ரதி யோகிஷு ஸஹஸா விநியும்ஜீத தஸ்மாதேஷ மஹாபலஃ

இருப்பினும், தாழ்ந்த அல்லது சிறிய பலனை நாடுபவர்களிடம் இதை விரைவில் பயன்படுத்தக் கூடாது; அதனால், இந்த மந்திரம் மிகுந்த சக்தி உடையது.

ஏவம் ஸாக்ஷாந்மஹாதேவ்யை மஹாதேவேந ஶூலிநா ஹிதா ய ஜகதாமுக்தஃ பஞ்சாக்ஷரவிதிர்யதா

இவ்வாறு, பஞ்சாக்ஷர மந்திரத்தின் முறையை, உலகங்களுக்குப் பயன் அளிக்க, திரிசூலம் கொண்ட மகாதேவன் நேரடியாக மகாதேவிக்கு கூறினார்.

ய இதம் கீர்தயேத்பக்த்யா ஶ்ரு'ணுயாத்வா ஸமாஹிதஃ ஸர்வபாபவிநிர்முக்தஃ ப்ரயாதி பரமாம் கதிம்

யார் இதை பக்தியுடன் பாடுகிறார்களோ, அல்லது மனதை ஒருமைப்படுத்தி கேட்கிறார்களோ, அவர்கள் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள்.

பகவாந்மம்த்ரமாஹாத்ம்யம் பவதா கதிதம் ப்ரபோ தத்ப்ரயோகவிதாநம் ச ஸாக்ஷாச்ச்ருதிஸமம் யதா

பிரபு, நீர் இந்த மந்திரத்தின் மகத்துவத்தையும், அதைப் பயன்படுத்தும் முறையையும் வேதம் போல் நேரடியாக விளக்கியுள்ளீர்.

இதாநீம் ஶ்ரோதுமிச்சாமி ஶிவஸம்ஸ்காரமுத்தமம் மம்த்ரஸம்க்ரஹணே கிம்சித்ஸூசிதந்ந து விஸ்ம்ரு'தம்

இப்போது நான் சிவபெருமானின் சிறந்த திக்ஷையைப் பற்றி கேட்க விரும்புகிறேன்; மந்திரங்களைச் சேகரிப்பது பற்றி சிறிது குறிப்பிட்டுள்ளீர், ஆனால் மறந்துவிடவில்லை.

ஹந்த தே கதயிஷ்யாமி ஸர்வபாபவிஶோதநம் ஸம்ஸ்காரம் பரமம் புண்யம் ஶிவேந பதிபாஷிதம்

நான் உனக்கு எல்லா பாவங்களையும் நீக்கும், மிக உயர்ந்த புண்ணியமான திக்ஷையை, சிவபெருமான் சொன்னபடி கூறுகிறேன்.

ஸம்யக் க்ரு'தாதிகாரஃ ஸ்யாத்பூஜாதிஷு நரோ யதஃ ஸம்ஸ்காரஃ கத்யதே தேந ஷடத்வபரிஶோதநம்

இந்த திக்ஷையால் ஒருவர் பூஜை முதலான கிரியைகளுக்கு முழுமையாக தகுதியானவராகிறார்; அதனால் இதை ஆறு பாதைகளைத் தூய்மைப்படுத்தும் முறையாகக் கூறுகிறார்கள்.

தீயதே யேந விஜ்ஞாநம் க்ஷீயதே பாஶபம்தநம் தஸ்மாத்ஸம்ஸ்கார ஏவாயம் தீக்ஷேத்யபி ச கத்யதே

இதனால் ஞானம் கிடைக்கிறது, பாசங்கள் அழிகின்றன; அதனால் இந்த திக்ஷை 'தீட்சை' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

ஶாம்பவீ சைவ ஶாக்தீ ச மாம்த்ரீ சைவ ஶிவாகமே தீக்ஷோபதிஶ்யதே த்ரேதா ஶிவேந பரமாத்மநா

சிவாகமங்களில், சிவபெருமான் பரமாத்மாவாக, தீட்சையை மூன்று வகையில் கற்பிக்கிறார்: சாம்பவி, சக்தி, மாந்த்ரி என்று.

குரோராலோகமாத்ரேண ஸ்பர்ஶாத்ஸம்பாஷணாதபி ஸத்யஸ்ஸம்ஜ்ஞா பவேஜ்ஜம்தோஃ பாஶோபக்ஷயகாரிணீ

குருவை பார்த்தாலோ, தொடுதலாலோ, பேசுவதாலோ உடனே அந்த உயிரில் உணர்வு எழுகிறது; அது பாசங்களை அழிக்கிறது.

ஸா தீக்ஷா ஶாம்பவீ ப்ரோக்தா ஸா புநர்பித்யதே த்விதா தீவ்ரா தீவ்ரதரா சேதி பாஶோ பக்ஷயபேததஃ

அதை சாம்பவி தீட்சை என்று சொல்கிறார்கள்; அது மீண்டும் இரண்டு வகைப்படும்: தீவிரம், மிகுதியான தீவிரம் என்று, பாசங்கள் அழியும் அளவின்படி.

யயா ஸ்யாந்நிர்வ்ரு'திஃ ஸத்யஸ்ஸைவ தீவ்ரதரா மதா தீவ்ரா து ஜீவதோத்யம்தம் பும்ஸஃ பாபவிஶோதிகா

உடனே முக்தி கிடைக்கும் தீட்சை மிகுதியான தீவிரம் என்று கருதப்படுகிறது; தீவிரமானது, உயிரோடு இருக்கும்போதே பாவங்களை முற்றிலும் நீக்கும்.

ஶக்தீ ஜ்ஞாநவதீ தீக்ஷா ஶிஷ்யதேஹம் ப்ரவிஶ்ய து குருணா யோகமார்கேண க்ரியதே ஜ்ஞாநசக்ஷுஷா

ஞானம் நிறைந்த சக்தி தீட்சை, குரு யோகமார்க்கம் வழியாகவும் ஞானக் கண் கொண்டு, சீடனின் உடலில் புகுந்து செய்கிறார்.

மாம்த்ரீ க்ரியாவதீ தீக்ஷா கும்டமம்டலபூர்விகா மம்தமம்ததரோத்தேஶாத்கர்தவ்யா குருணா பஹிஃ

கிரியைகள் நிறைந்த மாந்த்ரி தீட்சை, கும்பமும் மண்டலமும் அமைத்த பிறகு, குரு வெளியில் மெதுவாகவும், மென்மையாகவும் செய்கிறார்.

ஶக்திபாதாநுஸாரேண ஶிஷ்யோ ऽநுக்ரஹமர்ஹதி ஶைவதர்மாநுஸாரஸ்ய தந்மூலத்வாத்ஸமாஸதஃ

சக்தி இறங்கும் அளவின்படி, சீடன் அருள் பெற தகுதியுடையவன்; ஏனெனில், சிவதர்மத்தைப் பின்பற்றுவது அதிலிருந்து தான் உண்டாகிறது.

யத்ர ஶக்திர்ந பதிதா தத்ர ஶுத்திர்ந ஜாயதே ந வித்யா ந ஶிவாசாரோ ந முக்திர்ந ச ஸித்தயஃ

சக்தி இறங்காத இடத்தில் தூய்மை இல்லை, ஞானம் இல்லை, சிவாசாரம் இல்லை, முக்தி இல்லை, சாதனைகளும் இல்லை.

தஸ்மால்லிம்காநி ஸம்வீக்ஷ்ய ஶக்திபாதஸ்ய பூயஸஃ ஜ்ஞாநேந க்ரியயா வாத குருஶ்ஶிஷ்யம் விஶோதயேத்

ஆதலால், சக்தி வலிமையாக இறங்கியுள்ள அறிகுறிகளை கவனித்து, குரு அறிவாலும் அல்லது செய்கையாலும் சீடனைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்.

யோ ऽந்யதா குருதே மோஹாத்ஸ விநஶ்யதி துர்மதிஃ தஸ்மாத்ஸர்வப்ரகாரேண குருஃ ஶிஷ்யம் பரீக்ஷயேத்

யார் மயக்கத்தால் வேறுவிதமாகச் செய்கிறாரோ, அந்த அறியாதவர் அழிந்து போவார். எனவே எல்லா வகையிலும் குரு சீடனை ஆராய வேண்டும்.

லக்ஷணம் ஶக்திபாதஸ்ய ப்ரபோதாநம்தஸம்பவஃ ஸா யஸ்மாத்பரமா ஶக்திஃ ப்ரபோதாநம்தரூபிணீ

சக்தி இறங்கியதற்கான குறி விழிப்பும் ஆனந்தமும் தோன்றுவது. ஏனெனில் அந்த உயர்ந்த சக்தி விழிப்பும் ஆனந்தமும் கொண்டதே.

ஆநம்தபோதயோர்லிம்கமம்தஃகரணவிக்ரியாஃ யதா ஸ்யாத்கம்பரோமாம்சஸ்வரநேத்ராம்கவிக்ரியாஃ

விழிப்பும் ஆனந்தத்திற்கான அறிகுறிகள் உள்ளத்தின் மாற்றங்கள்; அதாவது உடல் நடுக்கம், ரோமஞ்சம், குரல், கண்கள், உடல் உறுப்புகள் மாற்றமடைதல் போன்றவை.

ஶிஷ்யோபி லக்ஷணைரேபிஃ குர்யாத்குருபரீக்ஷணம் தத்ஸம்பர்கைஃ ஶிவார்சாதௌ ஸம்கதைர்வாத தத்கதைஃ

இந்த அறிகுறிகளால் சீடனும் குருவை ஆராய வேண்டும்; சிவனை வழிபடும்போது அல்லது அவருடன் தொடர்புடையவர்களுடன் சேர்ந்திருப்பதாலும் அறியலாம்.

ஶிஷ்யஸ்து ஶிக்ஷணீயத்வாத்குரோர்கௌரவகாரணாத் தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந குரோர்கௌரவமாசரேத்

சீடன் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியவன் என்பதாலும், குருவுக்கு மதிப்பு வேண்டும் என்பதாலும், எல்லா முயற்சியுடனும் சீடன் குருவை மதிக்க வேண்டும்.