ஶிவபுராணம்

ஏவம் ஸம்பூஜ்ய விதிவத்யதாஶக்தித்வவம்சயந் ஆததீத குரோர்மம்த்ரம் ஜ்ஞாநம் சைவ க்ரமேண து

இப்படியாக முறையோடு, தன் சக்திக்கு ஏற்றவாறு, ஏமாற்றம் இன்றி ஆசானை வணங்கி, மந்திரத்தையும் அறிவையும் படிப்படியாகப் பெற வேண்டும்.

ஏவம் துஷ்டோ குருஃ ஶிஷ்யம் பூஜகம் வத்ஸரோஷிதம் ஶுஶ்ரூஷுமநஹம்காரம் ஸ்நாதம் ஶுசிமுபோஷிதம்

இவ்வாறு ஆசான் மகிழ்ந்து, பணிவுடன், அகந்தையில்லாமல், தூய்மையுடன், குளித்து, விரதம் இருந்து சேவை செய்யும் சீடனைப் பார்த்து,

ஸ்நாபயித்வா விஶுத்த்யர்தம் பூர்ணகும்பக்ரு'தேந வை ஜலேந மந்த்ரஶுத்தேந புண்யத்ரவ்யயுதேந ச

முழு பானையில் இருந்து நெய்யாலும், மந்திரத்தால் தூய்மையாக்கப்பட்ட நீராலும், புனிதப் பொருட்களாலும் அவனைத் தூய்மையாக்க குளிக்க வைக்க வேண்டும்.

அலம்க்ரு'த்ய ஸுவேஷம் ச கம்தஸ்ரக்வஸ்த்ரபூஷணைஃ புண்யாஹம் வாசயித்வா ச ப்ராஹ்மணாநபிபூஜ்ய ச

அவனை நன்கு அலங்கரித்து, வாசனை, மாலை, உடை, ஆபரணங்களால் அழகு செய்து, புனிதமான மந்திரங்களைப் பாடி, பிராமணர்களை மரியாதை செய்ய வேண்டும்.

ஸமுத்ரதீரே நத்யாம் ச கோஷ்டே தேவாலயே ऽபி வா ஶுசௌ தேஶே க்ரு'ஹே வாபி காலே ஸித்திகரே திதௌ

கடற்கரையில், நதிக்கரையில், மாடுப்பண்ணையில், கோவிலில், தூய இடத்தில் அல்லது வீட்டிலும், வெற்றிக்கான நல்ல நாளில்,

நக்ஷத்ரே ஶுபயோகே ச ஸர்வதோஷவிவர்ஜிதே அநுக்ரு'ஹ்ய ததோ தத்யாஜ்ஜ்ஞாநம் மம யதாவிதி

நல்ல நட்சத்திரம், சுபயோகம், குற்றமற்ற நாளில், பிறகு முறையைப் பின்பற்றி அவனுக்கு அறிவை அளிக்க வேண்டும்.

ஸ்வரேணோச்சாரயேத்ஸம்யகேகாம்தே ऽதிப்ரஸந்நதீஃ உச்சார்யோச்சாரயித்வா தமாவயோர்மம்த்ரமுத்தமம்

தெளிவான குரலில், தனிமையில், மனம் மிக மகிழ்ச்சியுடன், இருவருக்குமான உயர்ந்த மந்திரத்தைச் சொல்லி, அவனாலும் சொல்ல வைக்க வேண்டும்.

ஶிவம் சாஸ்து ஶுபம் சாஸ்து ஶோபநோ ऽஸ்து ப்ரியோ ऽஸ்த்விதி ஏவம் தத்யாத்குருர்மம்த்ரமாஜ்ஞாம் சைவ ததஃ பரம்

நன்மை உண்டாகட்டும், சிறப்பு உண்டாகட்டும், அழகு உண்டாகட்டும், பாசம் நிலைக்கட்டும் என்று ஆசான் மந்திரத்தையும் கட்டளையையும் பிறகு வழங்க வேண்டும்.

ஏவம் லப்த்வா குரோர்மம்த்ரமாஜ்ஞாம் சைவ ஸமாஹிதஃ ஸம்கல்ப்ய ச ஜபேந்நித்யம் புரஶ்சரணபூர்வகம்

இவ்வாறு ஆசானிடமிருந்து மந்திரமும் கட்டளையும் பெற்று, மனதை ஒருமைப்படுத்தி, உரிய முறையின்படி தினமும் ஜபம் செய்ய வேண்டும்.

யாவஜ்ஜீவம் ஜபேந்நித்யமஷ்டோத்தரஸஹஸ்ரகம் அநந்யஸ்தத்பரோ பூத்வா ஸ யாதி பரமாம் கதிம்

ஒருவன் வாழ்நாள் முழுவதும், தினமும், ஆயிரத்து எட்டு முறை, வேறு எதிலும் மனம் செலுத்தாமல் ஜபம் செய்தால், உயர்ந்த நிலையை அடைவான்.

ஜபேதக்ஷரலக்ஷம் வை சதுர்குணிதமாதராத் நக்தாஶீ ஸம்யமீ யஸ்ஸ பௌரஶ்சரணிகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

ஒரு இலட்சம் எழுத்துக்களை, அதற்கு நான்கு மடங்கு பக்தியுடன் ஜபம் செய்ய வேண்டும். இரவில் மட்டும் உணவு உண்டு, தன்னைக் கட்டுப்படுத்தி, முறையைப் பின்பற்றுபவரே சிறந்தவன் எனப்படுகிறான்.

யஃ புரஶ்சரணம் க்ரு'த்வா நித்யஜாபீ பவேத்புநஃ தஸ்ய நாஸ்தி ஸமோ லோகே ஸ ஸித்தஃ ஸித்ததோ பவேத்

யார் முறையான முறைகளை செய்து, தினமும் ஜபம் செய்கிறாரோ, இந்த உலகில் அவருக்கு சமமானவர் யாரும் இல்லை; அவர் முழுமையாக Siddhi அடைந்தவர், மற்றவர்களுக்கு Siddhi அளிப்பவராகவும் இருப்பார்.

ஸ்நாநம் க்ரு'த்வா ஶுசௌ தேஶே பத்த்வா ருசிரமாநஸம் த்வயா மாம் ஹ்ரு'தி ஸம்சிம்த்ய ஸம்சிம்த்ய ஸ்வகுரும் ததஃ

நீ சுத்தமான இடத்தில் स्नானம் செய்து, மனதை அமைதியாக்கி, என்னை உன் மனதில் நினைத்து, பின்னர் உன் குருவையும் அதேபோல் மனதில் நினைக்க வேண்டும்.

உதங்முகஃ ப்ராங்முகோ வா மௌநீ சைகாக்ரமாநஸஃ விஶோத்ய பஞ்சதத்த்வாநி தஹநப்லாவநாதிபிஃ

வடக்கு அல்லது கிழக்கு நோக்கி அமர்ந்து, மௌனம் காத்து, மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, நெருப்பு, நீர் போன்றவற்றால் ஐந்து tattva-களையும் சுத்திகரித்து,

மந்த்ரந்யாஸாதிகம் க்ரு'த்வா ஸபலீக்ரு'தவிக்ரஹஃ ஆவயோர்விக்ரஹௌ த்யாயந்ப்ராணாபாநௌ நியம்ய ச

மந்திர நியாசம் மற்றும் தொடர்புடைய முறைகளை செய்து, உடலை பயனுள்ளதாக்கி, நம்முடைய உருவங்களை தியானித்து, உள்ளும் புறமும் சுவாசத்தை கட்டுப்படுத்தி,

வித்யாஸ்தாநம் ஸ்வகம் ரூபம்ரு'ஷிஞ்சந்தோ ऽதிதைவதம் பீஜம் ஶக்திம் ததா வாக்யம் ஸ்ம்ரு'த்வா பஞ்சாக்ஷரீம் ஜபேத்

மந்திரத்தின் இருப்பிடம், அதன் சொந்த வடிவம், ரிஷி, சந்தஸ், அதி-தெய்வம், பீஜம், சக்தி மற்றும் வாக்கியத்தை நினைத்து, ஐந்து அச்சர மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்.

உத்தமம் மாநஸம் ஜாப்யமுபாம்ஶும் சைவமத்யமம் அதமம் வாசிகம் ப்ராஹுராகமார்தவிஶாரதாஃ

மனசில் ஜபிப்பது மிக உயர்ந்ததாகும், மெளனமாக ஜபிப்பது நடுத்தரமானதாகும், வெளிப்படையாக சொல்லும் ஜபம் கீழ்த்தரமானதாகும் என்று ஆகம அர்த்தத்தை அறிந்தவர்கள் கூறுகின்றனர்.

உத்தமம் ருத்ரதைவத்யம் மத்யமம் விஷ்ணுதைவதம் அதமம் ப்ரஹ்மதைவத்யமித்யாஹுரநுபூர்வஶஃ

உயர்ந்த ஜபத்திற்கு ருத்ரன் தெய்வமாக இருப்பார், நடுத்தர ஜபத்திற்கு விஷ்ணு தெய்வமாக இருப்பார், கீழ்த்தர ஜபத்திற்கு பிரம்மா தெய்வமாக இருப்பார் என்று வரிசைப்படி கூறப்படுகிறது.

யதுச்சநீசஸ்வரிதைஃஸ்பஷ்டாஸ்பஷ்டபதாக்ஷரைஃ மம்த்ரமுச்சாரயேத்வாசா வாசிகோ ऽயம் ஜபஸ்ஸ்ம்ரு'தஃ

உயர்ந்த மற்றும் தாழ்ந்த சுரங்கள், தெளிவான அல்லது தெளிவில்லாத எழுத்துக்கள், சொற்களுடன் மந்திரத்தை வெளிப்படையாக உச்சரிப்பது வாக்கிய ஜபம் எனப்படுகிறது.

ஜிஹ்வாமாத்ரபரிஸ்பம்தாதீஷதுச்சாரிதோ ऽபி வா அபரைரஶ்ருதஃ கிம்சிச்ச்ருதோ வோபாம்ஶுருச்யதே

நாவை சற்று அசைத்து, மெதுவாக உச்சரித்து, பிறர் கேட்காதபடி அல்லது சற்று மட்டும் கேட்கும்படி ஜபிப்பது உபாஞ்சு ஜபம் எனப்படுகிறது.

தியா யதக்ஷரஶ்ரேண்யா வர்ணாத்வர்ணம் பதாத்பதம் ஶப்தார்தசிம்தநம் பூயஃ கத்யதே மாநஸோ ஜபஃ

மனதில் எழுத்து எழுத்தாக, சொல் சொல்லாக, அதன் பொருளை சிந்தித்து ஜபிப்பது மனசு ஜபம் என அழைக்கப்படுகிறது.

வாசிகஸ்த்வேக ஏவ ஸ்யாதுபாம்ஶுஃ ஶதமுச்யதே ஸாஹஸ்ரம் மாநஸஃ ப்ரோக்தஃ ஸகர்பஸ்து ஶதாதிகஃ

வாக்கிய ஜபம் ஒன்று என எண்ணப்படுகிறது; உபாஞ்சு ஜபம் நூறு எனப்படுகிறது; மனசு ஜபம் ஆயிரம் எனப்படுகிறது; கருவுடன் செய்யும் ஜபம் நூறு அதிகம் எனப்படுகிறது.

ப்ராணாயாமஸமாயுக்தஸ்ஸகர்போ ஜப உச்யதே ஆத்யம்தயோரகர்போ ऽபி ப்ராணாயாமஃ ப்ரஶஸ்யதே

உள்ளும் புறமும் சுவாசக் கட்டுப்பாட்டுடன் செய்யும் ஜபம் 'கருவுடன்' எனப்படுகிறது; ஆரம்பம் மற்றும் முடிவில் கரு இல்லாவிட்டாலும், சுவாசக் கட்டுப்பாடு சிறந்ததாகப் புகழப்படுகிறது.

சத்வாரிம்ஶத்ஸமாவ்ரு'த்தீஃ ப்ராணாநாயம்ய ஸம்ஸ்மரேத் மம்த்ரம் மம்த்ரார்தவித்தீமாநஶக்தஃ ஶக்திதோ ஜபேத்

நாற்பது முறைகள் சுவாசத்தை கட்டுப்படுத்தி, மந்திரத்தை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்; மந்திரத்தின் பொருளை அறிந்து, தன் திறமைக்கு ஏற்ப ஜபம் செய்ய வேண்டும்.

பஞ்சகம் த்ரிகமேகம் வா ப்ராணாயாமம் ஸமாசரேத் அகர்பம் வா ஸகர்பம் வா ஸகர்பஸ்தத்ர ஶஸ்யதே

ஐந்து, மூன்று அல்லது ஒரு முறையாக சுவாசக் கட்டுப்பாட்டை செய்ய வேண்டும்; கருவுடன் அல்லது கரு இல்லாமல் இருந்தாலும், கருவுடன் செய்வது சிறந்ததாகப் புகழப்படுகிறது.

ஸகர்பாதபி ஸாஹஸ்ரம் ஸத்யாநோ ஜப உச்யதே ஏஷு பஞ்சவிதேஷ்வேகஃ கர்தவ்யஃ ஶக்திதோ ஜபஃ

கருவுடன் செய்யும் ஜபம் ஆயிரம் முறையாக இருந்தாலும், அது சித்தியாகும்; இந்த ஐந்து வகைகளில், தன் திறமைக்கு ஏற்ப ஒருவர் ஜபம் செய்ய வேண்டும்.

அங்குல்யா ஜபஸம்க்யாநமேகமேவமுதாஹ்ரு'தம் ரேகயாஷ்டகுணம் வித்யாத்புத்ரஜீவைர்தஶாதிகம்

விரலில் எண்ணும் ஜபம் ஒன்று எனக் கூறப்படுகிறது; கைரேகைகளில் எண்ணினால் எட்டுமடங்கு அதிகம்; புத்ரஜீவ விதைகளில் எண்ணினால் பத்து மடங்கு அதிகம்.

ஶதம் ஸ்யாச்சம்கமணிபிஃ ப்ரவாலைஸ்து ஸஹஸ்ரகம் ஸ்படிகைர்தஶஸாஹஸ்ரம் மௌக்திகைர்லக்ஷமுச்யதே

சங்கு அல்லது மாணிக்கத்தால் எண்ணினால் நூறு; பவளத்தால் ஆயிரம்; ச்படிகத்தால் பத்தாயிரம்; முத்துக்களால் இலட்சம் எனப்படுகிறது.

பத்மாக்ஷைர்தஶலக்ஷந்து ஸௌவர்ணைஃ கோடிருச்யதே குஶக்ரம்த்யா ச ருத்ராக்ஷைரநம்தகுணிதம் பவேத்

தாமரை விதைகளால் பத்து இலட்சம்; தங்கத்தால் கோடி; குசகிரை முடிச்சுகளாலும் ருத்ராட்ச விதைகளாலும் எண்ணினால் எண்ணிக்கையற்ற பல மடங்கு ஆகும்.