ஶிவபுராணம்

அலப்தாலப்த ஏவேஹ கோடிகோடிகுணாதிகஃ தஸ்மால்லப்த்வைவ மாம் தேவி மந்த்ரேணாநேந பூஜயேத்

இங்கே பெற்றாலும், பெறாதவனாக இருந்தாலும், அவன் கோடிக்கோடி மடங்கு உயர்ந்தவன்; ஆகவே, தேவி, என்னை அடைந்தவுடன் இந்த மந்திரத்தால் வழிபட வேண்டும்.

லப்த்வா ஸம்பூஜயேத்யஸ்து மைத்ர்யாதிகுணஸம்யுதஃ ப்ரஹ்மசர்யரதோ பக்த்யா மத்ஸாத்ரு'ஶ்யமவாப்நுயாத்

ஆனால், யார் என்னை அடைந்து, நட்பு போன்ற நல்ல பண்புகளுடன், பிரம்மச்சரியத்தில் நிலைத்து, பக்தியுடன் வழிபடுகிறாரோ, அவர் என்னைப் போலவே ஆகுவார்.

கிமத்ர பஹுநோக்தேந பக்தாஸ்ஸர்வேதிகாரிணஃ மம பஞ்சாக்ஷரே மம்த்ரே தஸ்மாச்ச்ரேஷ்டதரோ ஹி ஸஃ

இதில் அதிகம் சொல்ல என்ன இருக்கிறது? என் பக்தர்கள் எல்லாம் எல்லாவற்றையும் செய்யும் திறன் கொண்டவர்கள்; அவர்களில் ஐந்து எழுத்து மந்திர பக்தன் மிகச் சிறந்தவன்.

பஞ்சாக்ஷரப்ரபாவேண லோகவேதமஹர்ஷயஃ திஷ்டம்தி ஶாஶ்வதா தர்மா தேவாஸ்ஸர்வமிதம் ஜகத்

ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தின் சக்தியால் உலகங்கள், வேதங்கள், பெரிய முனிவர்கள், நிலையான தர்மங்கள், தேவர்கள், இந்த முழு பிரபஞ்சமும் நிலைத்து நிற்கின்றன.

ப்ரலயே ஸமநுப்ராப்தே நஷ்டே ஸ்தாவரஜம்கமே ஸர்வம் ப்ரக்ரு'திமாபந்நம் தத்ர ஸம்லயமேஷ்யதி

பிரளயம் வந்தபோது, நிலையானவை மற்றும் அசையாதவை எல்லாம் அழிந்துவிடும்; எல்லாம் தன் மூல இயல்பிற்கு திரும்பி, அதில் ஒன்றாகும்.

ஏகோ ऽஹம் ஸம்ஸ்திதோ தேவி ந த்விதீயோ ऽஸ்தி குத்ரசித் ததா வேதாஶ்ச ஶாஸ்த்ராணி ஸர்வே பஞ்சாக்ஷரே ஸ்திதாஃ

அப்போது, தேவி, நான் மட்டும் தான் இருப்பேன்; வேறு யாரும் எங்கும் இருக்கமாட்டார்கள். அந்நேரத்தில் வேதங்களும் எல்லா சாஸ்திரங்களும் ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தில் நிலைத்து இருக்கும்.

தே நாஶம் நைவ ஸம்ப்ராப்தா மச்சக்த்யா ஹ்யநுபாலிதாஃ ததஸ்ஸ்ரு'ஷ்டிரபூந்மத்தஃ ப்ரக்ரு'த்யாத்மப்ரபேததஃ

அவை அழிவை அடையாது, ஏனெனில் அவை என் சக்தியால் பாதுகாக்கப்படுகின்றன; பின்னர், இயற்கை மற்றும் ஆத்மாவின் வேறுபாடுகளால் என்னிடமிருந்து படைப்பு தோன்றும்.

குணமூர்த்யாத்மநாம் சைவ ததோவாம்தரஸம்ஹ்ரு'திஃ ததா நாராயணஶ்ஶேதே தேவோ மாயாமயீம் தநும்

அந்தரங்க குணங்கள் எல்லாம் விலகும் போது, குணங்களைத் தாங்கி நிற்கும் நாராயணன், மாயையால் ஆன உடலை ஏற்று, தெய்வமாகத் துயிலும்.

ஆஸ்தாய போகிபர்யம்கஶயநே தோயமத்யகஃ தந்நாபிபம்கஜாஜ்ஜாதஃ பஞ்சவக்த்ரஃ பிதாமஹஃ

அந்த நீருக்குள், பாம்பை படுக்கையாக வைத்து, துயில்கின்றபோது, அவன் நாபியில் இருந்து மலர் மலர, அந்த மலரிலிருந்து ஐந்து முகங்கள் உடைய பெரியோர் பிறந்தார்.

ஸிஸ்ரு'க்ஷமாணோ லோகாம்ஸ்த்ரீந்ந ஸக்தோ ஹ்யஸஹாயவாந் முநீந்தஶ ஸஸர்ஜாதௌ மாநஸாநமிதௌஜஸஃ

மூன்று உலகங்களையும் படைக்க விரும்பி, பற்றில்லாமல், துணையில்லாமல், அவன் மனதில் இருந்து பிறந்த, பேராற்றல் கொண்ட பத்து முனிவர்களை முதலில் படைத்தான்.

தேஷாம் ஸித்திவிவ்ரு'த்த்யர்தம் மாம் ப்ரோவாச பிதாமஹஃ மத்புத்ராணாம் மஹாதேவ ஶக்திம் தேஹி மஹேஶ்வர

அவர்களுக்குப் பூரண Siddhi மற்றும் வளர்ச்சி வேண்டி, அந்த பெரியோர் என்னை நோக்கி, "என் மகன்களுக்கு, மகாதேவா, சக்தியை அளி, மஹேஸ்வரா" என்று கேட்டார்.

இத்யேவம் ப்ரார்திதஸ்தேந பஞ்சவக்த்ரதரோ ஹ்யஹம் பஞ்சாக்ஷராணி க்ரமஶஃ ப்ரோக்தவாந்பத்மயோநயே

அவர் இப்படிச் சொல்லி வேண்டியபோது, ஐந்து முகங்களுடன் நான், அந்த மலரிலிருந்து பிறந்தவருக்கு, ஐந்து புனித எழுத்துக்களை முறையே கூறினேன்.

ஸ பஞ்சவதநைஸ்தாநி க்ரு'ஹ்ணம்ல்லோகபிதாமஹஃ வாச்யவாசகபாவேந ஜ்ஞாதவாந்மாம் மஹேஶ்வரம்

உலகத்தின் பெரியோர், ஐந்து முகங்களுடன், அந்த எழுத்துக்களை ஏற்று, வார்த்தைக்கும் பொருளுக்கும் உள்ள தொடர்பு மூலம், என்னை மஹேஸ்வரனை அறிந்தார்.

ஜ்ஞாத்வா ப்ரயோகம் விவிதம் ஸித்தமம்த்ரஃ ப்ரஜாபதிஃ புத்ரேப்யஃ ப்ரததௌ மம்த்ரம் மம்த்ரார்தம் ச யதாததம்

அந்த மந்திரத்தின் பல்வேறு பயன்பாடுகளை அறிந்து, மந்திரத்தில் தேர்ந்த பிரஜாபதி, அந்த மந்திரத்தையும் அதன் பொருளையும் தன் மக்களுக்கு அப்படியே அளித்தார்.

தே ச லப்த்வா மம்த்ரரத்நம் ஸாக்ஷால்லோகபிதாமஹாத் ததாஜ்ஞப்தேந மார்கேண மதாராதநகாம்க்ஷிணஃ

அவர்கள், உலகத்தின் பெரியோரிடமிருந்து நேரடியாக அந்த மந்திர ரத்தினத்தைப் பெற்றபின், விதிப்படி நடந்து, என்னை ஆராதிக்க விரும்பினர்.

மேரோஸ்து ஶிகரே ரம்யே மும்ஜவாந்நாம பர்வதஃ மத்ப்ரியஃ ஸததம் ஶ்ரீமாந்மத்பக்தை ரக்ஷிதஸ்ஸதா

மேரு மலையின் அழகான சிகரத்தில், முஞ்சவத் எனும் ஒரு மலை உள்ளது; அது எப்போதும் எனக்கு மிகவும் प्रियமானது, மகிமைமிக்கது, என் பக்தர்களால் எப்போதும் பாதுகாக்கப்படுகிறது.

தஸ்யாப்யாஶே தபஸ்தீவ்ரம் லோகம் ஸ்ரஷ்டும் ஸமுத்ஸுகாஃ திவ்யம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் து வாயுபக்ஷாஸ்ஸமாசரந்

அந்த இடத்திற்கு அருகில், உலகை படைக்க ஆவலுடன், அவர்கள் தெய்வீகமான ஆயிரம் ஆண்டுகள் காற்றையே உணவாக கொண்டு கடும் தவம் செய்தார்கள்.

தேஷாம் பக்திமஹம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸத்யஃ ப்ரத்யக்ஷதாமியாம் ரு'ஷிம் சம்தஶ்ச கீலம் ச பீஜஶக்திம் ச தைவதம்

அவர்களின் பக்தியை நான் பார்த்தவுடன், உடனே அவர்களுக்கு நேரில் தோன்றி, அந்த முனிவர், சந்தஸ், கீலம், பீஜ சக்தி, தெய்வம் ஆகியவற்றுடன் வந்தேன்.

ந்யாஸம் ஷடம்கம் திக்பம்தம் விநியோகமஶேஷதஃ ப்ரோக்தவாநஹமார்யாணாம் ஜகத்ஸ்ரு'ஷ்டிவிவ்ரு'த்தயே

உலகப் படைப்பு வளர வேண்டும் என்பதற்காக, நான் அவர்களுக்கு ஆறு வகை நியாசம், திசைகளைப் பாதுகாக்கும் முறையும், எல்லா விதமான பயன்பாடுகளையும் முழுமையாக கற்றுக்கொடுத்தேன்.

ததஸ்தே மம்த்ரமாஹாத்ம்யாத்ரு'ஷயஸ்தபஸேதிதாஃ ஸ்ரு'ஷ்டிம் விதந்வதே ஸம்யக்ஸதேவாஸுரமாநுஷீம்

பின்னர், அந்த மந்திரத்தின் மகிமையால் சக்தி பெற்ற, தவத்தில் சிறந்து விளங்கிய முனிவர்கள், தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் ஆகியோரின் படைப்பை முறையாகச் செய்தார்கள்.

அஸ்யாஃ பரமவித்யாயாஸ்ஸ்வரூபமதுநோச்யதே ஆதௌ நமஃ ப்ரயோக்தவ்யம் ஶிவாய து ததஃ பரம்

இப்போது இந்த பரம வித்யையின் உண்மையான வடிவம் கூறப்படுகிறது: முதலில் 'வணக்கம்' என்று சொல்ல வேண்டும்; பிறகு 'சிவனுக்கு' என்று கூறி, பிறபகுதியைச் சொல்ல வேண்டும்.

ஸைஷா பஞ்சாக்ஷரீ வித்யா ஸர்வஶ்ருதிஶிரோகதா ஸர்வஜாதஸ்ய ஸர்வஸ்ய பீஜபூதா ஸநாதநீ

இதுவே ஐந்து எழுத்துகளால் ஆன அறிவு; எல்லா வேதங்களின் உச்சியில் உள்ளது; எல்லா உயிர்களுக்கும், எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரமாக இருக்கும் சனாதன வித்யை.

ப்ரதமம் மந்முகோத்கீர்ணா ஸா மமைவாஸ்தி வாசிகா தப்தசாமீகரப்ரக்யா பீநோந்நதபயோதரா

முதலில் என் வாயிலிருந்து வெளிப்பட்டது, அது என் சொந்த மொழி; உருகிய தங்கம் போல் பிரகாசமாக, பூரணமான, உயர்ந்த மார்பகங்களுடன் உள்ளது.

சதுர்புஜா த்ரிநயநா பாலேம்துக்ரு'தஶேகரா பத்மோத்பலகரா ஸௌம்யா வரதாபயபாணிகா

நான்கு கரங்களும், மூன்று கண்களும் உடையவள்; இளம்பிறை முடியில் அலங்காரம்; தாமரை மற்றும் நீல உத்தலத்தை கையில் ஏந்தியவள்; மென்மையானவள்; வரம் தரும் கரமும், பயம் நீக்கும் கரமும் கொண்டவள்.

ஸர்வலக்ஷணஸம்பந்நா ஸர்வாபரணபூஷிதா ஸிதபத்மாஸநாஸீநா நீலகும்சிதமூர்தஜா

எல்லா அழகுக் குறிகளும் நிறைந்தவள்; எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவள்; வெள்ளைத் தாமரையில் அமர்ந்தவள்; கருப்பு சுருள் முடி உடையவள்.

அஸ்யாஃ பஞ்சவிதா வர்ணாஃ ப்ரஸ்புரத்ரஶ்மிமம்டலாஃ பீதஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ததா தூம்ரஃ ஸ்வர்ணாபோ ரக்த ஏவ ச

அவளுக்கு ஐந்து விதமான நிறங்கள் உண்டு; அவை ஒளிவீசும் வட்டங்களாகத் தோன்றுகின்றன: மஞ்சள், கருப்பு, புகைபோன்றது, தங்கம் போன்றது, சிவப்பு ஆகியவை.

ப்ரு'தக்ப்ரயோஜ்யா யத்யேதே பிம்துநாதவிபூஷிதாஃ அர்தசந்த்ரநிபோ பிம்துர்நாதோ தீபஶிகாக்ரு'திஃ

இவை தனித்தனியாகப் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்; பிந்து மற்றும் நாடம் சேர்க்கப்படாவிட்டால். பிந்து அரைச்சந்திரம் போலவும், நாடம் விளக்கின் தீப்பொறி போல் உருவமுடையதாகவும் இருக்கும்.

பீஜம் த்விதீயம் பீஜேஷு மம்த்ரஸ்யாஸ்ய வராநநே தீர்கபூர்வம் துரீயஸ்ய பஞ்சமம் ஶக்திமாதிஶேத்

அழகிய முகமுடையவளே, இந்த மந்திரத்தின் எழுத்துகளில் இரண்டாவது 'பீஜம்'; நான்காவது, முதலில் நீளமாக உள்ளது, மூன்றாவது; ஐந்தாவது சக்தி என்று கூறப்படுகிறது.

வாமதேவோ நாம ரு'ஷிஃ பம்க்திஶ்சந்த உதாஹ்ரு'தம் தேவதா ஶிவ ஏவாஹம் மந்த்ரஸ்யாஸ்ய வராநநே

வாமதேவன் என்பது ரிஷி; பங்க்தி என்பது சந்தம்; இந்த மந்திரத்திற்கு நான், சிவன், தெய்வமாக இருக்கிறேன், அழகிய முகமுடையவளே.