ஶிவபுராணம்

கர்மாயோக்யோ பவேந்மர்த்யஃ பதிதோ யதி ஸர்வதா கர்மாயோகேந யத்கர்ம க்ரு'தம் ச நரகாய ஹி ததஃ கதம் விமுச்யேத பதிதோ வித்யயா ऽநயா

ஒரு மனிதன் எந்த விதத்திலும் கர்மத்திற்கு தகுதியில்லாமல் தவறினால், அவன் செய்த செயல்கள் அவனை நரகத்திற்கே கொண்டு போகும்; அப்படி தவறியவன் இந்த அறிவால் எப்படி விடுதலை பெற முடியும்?

தத்யமேதத்த்வயா ப்ரோக்தம் ததா ஹி ஶ்ரு'ணு ஸுந்தரி ரஹஸ்யமிதி மத்வைதத்கோபிதம் யந்மயா புரா

நீ சொன்னது உண்மைதான். அதனால், அழகியே, நான் முன்பு ரகசியமாக வைத்திருந்ததை இப்போது கேள்.

ஸமம்த்ரகம் மாம் பதிதஃ பூஜயேத்யதி மோஹிதஃ நாரகீ ஸ்யாந்ந ஸந்தேஹோ மம பஞ்சாக்ஷரம் விநா

ஒருவன் தவறி, அறியாமையால் என்னை மந்திரத்துடன் வழிபட்டாலும், என் ஐந்து எழுத்து மந்திரம் இல்லாமல் செய்தால், அவன் நிச்சயம் நரகத்திற்கு போவான் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

அப்பக்ஷா வாயுபக்ஷாஶ்ச யே சாந்யே வ்ரதகர்ஶிதாஃ தேஷாமேதைர்வ்ரதைர்நாஸ்தி மம லோகஸமாகமஃ

தண்ணீர் அல்லது காற்றை மட்டுமே உணவாக எடுத்துக்கொள்வோரும், கடுமையான விரதம் மேற்கொள்வோரும், இவ்விரதங்களால் மட்டும் என் உலகை அடைய முடியாது.

பக்த்யா பஞ்சாக்ஷரேணைவ யோ ஹி மாம் ஸக்ரு'தர்சயேத் ஸோ ऽபி கச்சேந்மம ஸ்தாநம் மந்த்ரஸ்யாஸ்யைவ கௌரவாத்

ஐந்து எழுத்து மந்திரத்துடன் பக்தியுடன் ஒருவன் ஒருமுறை கூட என்னை வழிபட்டால், அந்த மந்திரத்தின் பெருமையால் அவனும் என் இடத்தை அடைவான்.

தஸ்மாத்தபாம்ஸி யஜ்ஞாஶ்ச வ்ரதாநி நியமாஸ்ததா பஞ்சாக்ஷரார்சநஸ்யைதே கோட்யம்ஶேநாபி நோ ஸமஃ

ஆகவே, தவங்கள், யாகங்கள், விரதங்கள், கட்டுப்பாடுகள் எல்லாம்—even கோடியிலொரு பகுதியளவிலும்—ஐந்து எழுத்து மந்திர வழிபாட்டிற்கு சமம் ஆகாது.

பத்தோ வாப்யத முக்தோ வா பாஶாத்பஞ்சாக்ஷரேண யஃ பூஜயேந்மாம் ஸ முச்யேத நாத்ர கார்யா விசாரணா

பந்தத்தில் இருந்தாலும், விடுதலையாக இருந்தாலும், ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தால் என்னை வழிபட்டால் அவன் விடுதலை பெறுவான்; இதில் மேலும் யோசனை தேவையில்லை.

அருத்ரோ வா ஸருத்ரோ வா ஸக்ரு'த்பஞ்சாக்ஷரேண யஃ பூஜயேத்பதிதோ வாபி மூடோ வா முச்யதே நரஃ

கோபமில்லாதவனாக இருந்தாலும், கோபத்தோடு இருந்தாலும், ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தால் ஒருவன் வழிபட்டால்—even தவறியவனாக இருந்தாலும், அறியாதவனாக இருந்தாலும்—அவன் விடுதலை பெறுவான்.

ஷடக்ஷரேண வா தேவி ததா பஞ்சாக்ஷரேண வா ஸ ப்ரஹ்மாம்கேந மாம் பக்த்யா பூஜயேத்யதி முச்யதே

தேவி, ஆறு எழுத்து மந்திரத்தாலும், ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தாலும், யார் பக்தியுடன் முறையாக என்னை வழிபட்டாலும், அவன் விடுதலை பெறுவான்.

பதிதோ ऽபதிதோ வாபி மந்த்ரேணாநேந பூஜயேத் மம பக்தோ ஜிதக்ரோதோ ஸலப்தோ ऽலப்த ஏவ வா

தவறியவனாக இருந்தாலும், தவறாதவனாக இருந்தாலும், என் பக்தன் இந்த மந்திரத்தால் என்னை வழிபட்டால், அவன் கோபத்தை வென்றவனாக இருந்தாலும் இல்லையெனினும், பெற்றவனாக இருந்தாலும், பெறாதவனாக இருந்தாலும், அவன் வழிபடுவான்.

அலப்தாலப்த ஏவேஹ கோடிகோடிகுணாதிகஃ தஸ்மால்லப்த்வைவ மாம் தேவி மந்த்ரேணாநேந பூஜயேத்

இங்கே பெற்றாலும், பெறாதவனாக இருந்தாலும், அவன் கோடிக்கோடி மடங்கு உயர்ந்தவன்; ஆகவே, தேவி, என்னை அடைந்தவுடன் இந்த மந்திரத்தால் வழிபட வேண்டும்.

லப்த்வா ஸம்பூஜயேத்யஸ்து மைத்ர்யாதிகுணஸம்யுதஃ ப்ரஹ்மசர்யரதோ பக்த்யா மத்ஸாத்ரு'ஶ்யமவாப்நுயாத்

ஆனால், யார் என்னை அடைந்து, நட்பு போன்ற நல்ல பண்புகளுடன், பிரம்மச்சரியத்தில் நிலைத்து, பக்தியுடன் வழிபடுகிறாரோ, அவர் என்னைப் போலவே ஆகுவார்.

கிமத்ர பஹுநோக்தேந பக்தாஸ்ஸர்வேதிகாரிணஃ மம பஞ்சாக்ஷரே மம்த்ரே தஸ்மாச்ச்ரேஷ்டதரோ ஹி ஸஃ

இதில் அதிகம் சொல்ல என்ன இருக்கிறது? என் பக்தர்கள் எல்லாம் எல்லாவற்றையும் செய்யும் திறன் கொண்டவர்கள்; அவர்களில் ஐந்து எழுத்து மந்திர பக்தன் மிகச் சிறந்தவன்.

பஞ்சாக்ஷரப்ரபாவேண லோகவேதமஹர்ஷயஃ திஷ்டம்தி ஶாஶ்வதா தர்மா தேவாஸ்ஸர்வமிதம் ஜகத்

ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தின் சக்தியால் உலகங்கள், வேதங்கள், பெரிய முனிவர்கள், நிலையான தர்மங்கள், தேவர்கள், இந்த முழு பிரபஞ்சமும் நிலைத்து நிற்கின்றன.

ப்ரலயே ஸமநுப்ராப்தே நஷ்டே ஸ்தாவரஜம்கமே ஸர்வம் ப்ரக்ரு'திமாபந்நம் தத்ர ஸம்லயமேஷ்யதி

பிரளயம் வந்தபோது, நிலையானவை மற்றும் அசையாதவை எல்லாம் அழிந்துவிடும்; எல்லாம் தன் மூல இயல்பிற்கு திரும்பி, அதில் ஒன்றாகும்.

ஏகோ ऽஹம் ஸம்ஸ்திதோ தேவி ந த்விதீயோ ऽஸ்தி குத்ரசித் ததா வேதாஶ்ச ஶாஸ்த்ராணி ஸர்வே பஞ்சாக்ஷரே ஸ்திதாஃ

அப்போது, தேவி, நான் மட்டும் தான் இருப்பேன்; வேறு யாரும் எங்கும் இருக்கமாட்டார்கள். அந்நேரத்தில் வேதங்களும் எல்லா சாஸ்திரங்களும் ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தில் நிலைத்து இருக்கும்.

தே நாஶம் நைவ ஸம்ப்ராப்தா மச்சக்த்யா ஹ்யநுபாலிதாஃ ததஸ்ஸ்ரு'ஷ்டிரபூந்மத்தஃ ப்ரக்ரு'த்யாத்மப்ரபேததஃ

அவை அழிவை அடையாது, ஏனெனில் அவை என் சக்தியால் பாதுகாக்கப்படுகின்றன; பின்னர், இயற்கை மற்றும் ஆத்மாவின் வேறுபாடுகளால் என்னிடமிருந்து படைப்பு தோன்றும்.

குணமூர்த்யாத்மநாம் சைவ ததோவாம்தரஸம்ஹ்ரு'திஃ ததா நாராயணஶ்ஶேதே தேவோ மாயாமயீம் தநும்

அந்தரங்க குணங்கள் எல்லாம் விலகும் போது, குணங்களைத் தாங்கி நிற்கும் நாராயணன், மாயையால் ஆன உடலை ஏற்று, தெய்வமாகத் துயிலும்.

ஆஸ்தாய போகிபர்யம்கஶயநே தோயமத்யகஃ தந்நாபிபம்கஜாஜ்ஜாதஃ பஞ்சவக்த்ரஃ பிதாமஹஃ

அந்த நீருக்குள், பாம்பை படுக்கையாக வைத்து, துயில்கின்றபோது, அவன் நாபியில் இருந்து மலர் மலர, அந்த மலரிலிருந்து ஐந்து முகங்கள் உடைய பெரியோர் பிறந்தார்.

ஸிஸ்ரு'க்ஷமாணோ லோகாம்ஸ்த்ரீந்ந ஸக்தோ ஹ்யஸஹாயவாந் முநீந்தஶ ஸஸர்ஜாதௌ மாநஸாநமிதௌஜஸஃ

மூன்று உலகங்களையும் படைக்க விரும்பி, பற்றில்லாமல், துணையில்லாமல், அவன் மனதில் இருந்து பிறந்த, பேராற்றல் கொண்ட பத்து முனிவர்களை முதலில் படைத்தான்.

தேஷாம் ஸித்திவிவ்ரு'த்த்யர்தம் மாம் ப்ரோவாச பிதாமஹஃ மத்புத்ராணாம் மஹாதேவ ஶக்திம் தேஹி மஹேஶ்வர

அவர்களுக்குப் பூரண Siddhi மற்றும் வளர்ச்சி வேண்டி, அந்த பெரியோர் என்னை நோக்கி, "என் மகன்களுக்கு, மகாதேவா, சக்தியை அளி, மஹேஸ்வரா" என்று கேட்டார்.

இத்யேவம் ப்ரார்திதஸ்தேந பஞ்சவக்த்ரதரோ ஹ்யஹம் பஞ்சாக்ஷராணி க்ரமஶஃ ப்ரோக்தவாந்பத்மயோநயே

அவர் இப்படிச் சொல்லி வேண்டியபோது, ஐந்து முகங்களுடன் நான், அந்த மலரிலிருந்து பிறந்தவருக்கு, ஐந்து புனித எழுத்துக்களை முறையே கூறினேன்.

ஸ பஞ்சவதநைஸ்தாநி க்ரு'ஹ்ணம்ல்லோகபிதாமஹஃ வாச்யவாசகபாவேந ஜ்ஞாதவாந்மாம் மஹேஶ்வரம்

உலகத்தின் பெரியோர், ஐந்து முகங்களுடன், அந்த எழுத்துக்களை ஏற்று, வார்த்தைக்கும் பொருளுக்கும் உள்ள தொடர்பு மூலம், என்னை மஹேஸ்வரனை அறிந்தார்.

ஜ்ஞாத்வா ப்ரயோகம் விவிதம் ஸித்தமம்த்ரஃ ப்ரஜாபதிஃ புத்ரேப்யஃ ப்ரததௌ மம்த்ரம் மம்த்ரார்தம் ச யதாததம்

அந்த மந்திரத்தின் பல்வேறு பயன்பாடுகளை அறிந்து, மந்திரத்தில் தேர்ந்த பிரஜாபதி, அந்த மந்திரத்தையும் அதன் பொருளையும் தன் மக்களுக்கு அப்படியே அளித்தார்.

தே ச லப்த்வா மம்த்ரரத்நம் ஸாக்ஷால்லோகபிதாமஹாத் ததாஜ்ஞப்தேந மார்கேண மதாராதநகாம்க்ஷிணஃ

அவர்கள், உலகத்தின் பெரியோரிடமிருந்து நேரடியாக அந்த மந்திர ரத்தினத்தைப் பெற்றபின், விதிப்படி நடந்து, என்னை ஆராதிக்க விரும்பினர்.

மேரோஸ்து ஶிகரே ரம்யே மும்ஜவாந்நாம பர்வதஃ மத்ப்ரியஃ ஸததம் ஶ்ரீமாந்மத்பக்தை ரக்ஷிதஸ்ஸதா

மேரு மலையின் அழகான சிகரத்தில், முஞ்சவத் எனும் ஒரு மலை உள்ளது; அது எப்போதும் எனக்கு மிகவும் प्रियமானது, மகிமைமிக்கது, என் பக்தர்களால் எப்போதும் பாதுகாக்கப்படுகிறது.

தஸ்யாப்யாஶே தபஸ்தீவ்ரம் லோகம் ஸ்ரஷ்டும் ஸமுத்ஸுகாஃ திவ்யம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் து வாயுபக்ஷாஸ்ஸமாசரந்

அந்த இடத்திற்கு அருகில், உலகை படைக்க ஆவலுடன், அவர்கள் தெய்வீகமான ஆயிரம் ஆண்டுகள் காற்றையே உணவாக கொண்டு கடும் தவம் செய்தார்கள்.

தேஷாம் பக்திமஹம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸத்யஃ ப்ரத்யக்ஷதாமியாம் ரு'ஷிம் சம்தஶ்ச கீலம் ச பீஜஶக்திம் ச தைவதம்

அவர்களின் பக்தியை நான் பார்த்தவுடன், உடனே அவர்களுக்கு நேரில் தோன்றி, அந்த முனிவர், சந்தஸ், கீலம், பீஜ சக்தி, தெய்வம் ஆகியவற்றுடன் வந்தேன்.

ந்யாஸம் ஷடம்கம் திக்பம்தம் விநியோகமஶேஷதஃ ப்ரோக்தவாநஹமார்யாணாம் ஜகத்ஸ்ரு'ஷ்டிவிவ்ரு'த்தயே

உலகப் படைப்பு வளர வேண்டும் என்பதற்காக, நான் அவர்களுக்கு ஆறு வகை நியாசம், திசைகளைப் பாதுகாக்கும் முறையும், எல்லா விதமான பயன்பாடுகளையும் முழுமையாக கற்றுக்கொடுத்தேன்.