ஶிவபுராணம்

நமஸ்காராதிஸம்யுக்தம் ஶிவாயேத்யக்ஷரத்ரயம் ஜிஹ்வாக்ரே வர்ததே யஸ்ய ஸபலம் தஸ்ய ஜீவிதம்

வணக்கம் போன்ற செயல்களுடன் 'சிவாய' என்ற மூன்று எழுத்து எப்போதும் நாவினில் இருக்கும் ஒருவரின் வாழ்க்கை பயனுள்ளதாகும்.

அம்த்யஜோ வாதமோ வாபி மூர்கோ வா பம்டிதோ ऽபி வா பஞ்சாக்ஷரஜபே நிஷ்டோ முச்யதே பாபபம்ஜராத்

சாதியிலேயே கீழ்த்தரமானவராக இருந்தாலும், அறிவில்லாதவராக இருந்தாலும், பண்டிதராக இருந்தாலும், ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தை நிலையாக ஜபிப்பவர் பாவப்பஞ்சரத்திலிருந்து விடுவிக்கப்படுவார்.

இத்யுக்தம் பரமேஶேந தேவ்யா ப்ரு'ஷ்டேந ஶூலிநா ஹிதாய ஸர்வமர்த்யாநாம் த்விஜாநாம் து விஶேஷதஃ

இவ்வாறு, பரமேஸ்வரன், மூன்று கோடரி ஏந்தியவர், தேவியின் கேள்விக்கு பதிலாக, எல்லா மனிதர்களுக்கும், குறிப்பாக இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு நன்மைக்காக கூறினார்.

கலௌ கலுஷிதே காலே துர்ஜயே துரதிக்ரமே அபுண்யதமஸாச்சந்நே லோகே தர்மபராங்முகே

கலியுகத்தில், காலம் தீயதாகவும், வெல்ல முடியாததாகவும், கடக்க முடியாததாகவும் இருக்கும்போது, உலகம் மிகப்பெரிய பாவத்தில் மூழ்கி, தர்மத்திலிருந்து விலகி இருக்கும்.

க்ஷீணே வர்ணாஶ்ரமாசாரே ஸம்கடே ஸமுபஸ்திதே ஸர்வாதிகாரே ஸம்திக்தே நிஶ்சிதே வாபி பர்யயே

வணராசிரமச் சடங்குகள் குறைந்து, துன்பம் வந்தடைந்து, எல்லா அதிகாரங்களும் சந்தேகத்திலும் மாற்றத்திலும் இருக்கும் போது—

ததோபதேஶே விஹதே குருஶிஷ்யக்ரமே கதே கேநோபாயேந முச்யம்தே பக்தாஸ்தவ மஹேஶ்வர

அப்போது உபதேசம் இல்லாமல், குரு-சிஷ்ய மரபு அழிந்துவிட்டால், உமக்கு பக்தியுடையவர்கள் எவ்வாறு விடுதலை பெறுவார்கள், மகேசுவரா?

ஆஶ்ரித்ய பரமாம் வித்யாம் ஹ்ரு'த்யாம் பஞ்சாக்ஷரீம் மம பக்த்யா ச பாவிதாத்மாநோ முச்யம்தே கலிஜா நராஃ

என் உயர்ந்த, மனதிற்கு இனிய ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தை அடைக்கலம் கொண்டு, பக்தியுடன் மனதை ஒருமைப்படுத்தும் கலியுக மனிதர்கள் விடுதலை பெறுவார்கள்.

மநோவாக்காயஜைர்தோஷைர்வக்தும் ஸ்மர்துமகோசரைஃ தூஷிதாநாம் க்ரு'தக்நாநாம் நிம்தகாநாம் சலாத்மநாம்

மனம், வாக்கு, உடல் மூலமாக வரும் குற்றங்களால் கெட்டவர்களும், நன்றி இல்லாதவர்களும், பழி கூறுபவர்களும், வஞ்சக மனதுடையவர்களும்—even பேசவோ நினைக்கவோ முடியாதவர்களும்—

லுப்தாநாம் வக்ரமநஸாமபி மத்ப்ரவணாத்மநாம் மம பஞ்சாக்ஷரீ வித்யா ஸம்ஸாரபயதாரிணீ

பேராசையுள்ளவர்களும், வளைந்த மனதுடையவர்களும் கூட, என்மீது மனம் சாய்ந்திருந்தால், என் ஐந்து எழுத்து மந்திரம் அவர்களை உலகப் பிறவி பயத்தைத் தாண்டச் செய்கிறது.

மயைவமஸக்ரு'த்தேவி ப்ரதிஜ்ஞாதம் தராதலே பதிதோ ऽபி விமுச்யேத மத்பக்தோ வித்யயாநயா

தேவி, நான் இந்த பூமியில் பலமுறை அறிவித்துள்ளேன்: என் பக்தன் தவறினாலும், இந்த அறிவால் அவன் விடுதலை பெறுவான்.

கர்மாயோக்யோ பவேந்மர்த்யஃ பதிதோ யதி ஸர்வதா கர்மாயோகேந யத்கர்ம க்ரு'தம் ச நரகாய ஹி ததஃ கதம் விமுச்யேத பதிதோ வித்யயா ऽநயா

ஒரு மனிதன் எந்த விதத்திலும் கர்மத்திற்கு தகுதியில்லாமல் தவறினால், அவன் செய்த செயல்கள் அவனை நரகத்திற்கே கொண்டு போகும்; அப்படி தவறியவன் இந்த அறிவால் எப்படி விடுதலை பெற முடியும்?

தத்யமேதத்த்வயா ப்ரோக்தம் ததா ஹி ஶ்ரு'ணு ஸுந்தரி ரஹஸ்யமிதி மத்வைதத்கோபிதம் யந்மயா புரா

நீ சொன்னது உண்மைதான். அதனால், அழகியே, நான் முன்பு ரகசியமாக வைத்திருந்ததை இப்போது கேள்.

ஸமம்த்ரகம் மாம் பதிதஃ பூஜயேத்யதி மோஹிதஃ நாரகீ ஸ்யாந்ந ஸந்தேஹோ மம பஞ்சாக்ஷரம் விநா

ஒருவன் தவறி, அறியாமையால் என்னை மந்திரத்துடன் வழிபட்டாலும், என் ஐந்து எழுத்து மந்திரம் இல்லாமல் செய்தால், அவன் நிச்சயம் நரகத்திற்கு போவான் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

அப்பக்ஷா வாயுபக்ஷாஶ்ச யே சாந்யே வ்ரதகர்ஶிதாஃ தேஷாமேதைர்வ்ரதைர்நாஸ்தி மம லோகஸமாகமஃ

தண்ணீர் அல்லது காற்றை மட்டுமே உணவாக எடுத்துக்கொள்வோரும், கடுமையான விரதம் மேற்கொள்வோரும், இவ்விரதங்களால் மட்டும் என் உலகை அடைய முடியாது.

பக்த்யா பஞ்சாக்ஷரேணைவ யோ ஹி மாம் ஸக்ரு'தர்சயேத் ஸோ ऽபி கச்சேந்மம ஸ்தாநம் மந்த்ரஸ்யாஸ்யைவ கௌரவாத்

ஐந்து எழுத்து மந்திரத்துடன் பக்தியுடன் ஒருவன் ஒருமுறை கூட என்னை வழிபட்டால், அந்த மந்திரத்தின் பெருமையால் அவனும் என் இடத்தை அடைவான்.

தஸ்மாத்தபாம்ஸி யஜ்ஞாஶ்ச வ்ரதாநி நியமாஸ்ததா பஞ்சாக்ஷரார்சநஸ்யைதே கோட்யம்ஶேநாபி நோ ஸமஃ

ஆகவே, தவங்கள், யாகங்கள், விரதங்கள், கட்டுப்பாடுகள் எல்லாம்—even கோடியிலொரு பகுதியளவிலும்—ஐந்து எழுத்து மந்திர வழிபாட்டிற்கு சமம் ஆகாது.

பத்தோ வாப்யத முக்தோ வா பாஶாத்பஞ்சாக்ஷரேண யஃ பூஜயேந்மாம் ஸ முச்யேத நாத்ர கார்யா விசாரணா

பந்தத்தில் இருந்தாலும், விடுதலையாக இருந்தாலும், ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தால் என்னை வழிபட்டால் அவன் விடுதலை பெறுவான்; இதில் மேலும் யோசனை தேவையில்லை.

அருத்ரோ வா ஸருத்ரோ வா ஸக்ரு'த்பஞ்சாக்ஷரேண யஃ பூஜயேத்பதிதோ வாபி மூடோ வா முச்யதே நரஃ

கோபமில்லாதவனாக இருந்தாலும், கோபத்தோடு இருந்தாலும், ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தால் ஒருவன் வழிபட்டால்—even தவறியவனாக இருந்தாலும், அறியாதவனாக இருந்தாலும்—அவன் விடுதலை பெறுவான்.

ஷடக்ஷரேண வா தேவி ததா பஞ்சாக்ஷரேண வா ஸ ப்ரஹ்மாம்கேந மாம் பக்த்யா பூஜயேத்யதி முச்யதே

தேவி, ஆறு எழுத்து மந்திரத்தாலும், ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தாலும், யார் பக்தியுடன் முறையாக என்னை வழிபட்டாலும், அவன் விடுதலை பெறுவான்.

பதிதோ ऽபதிதோ வாபி மந்த்ரேணாநேந பூஜயேத் மம பக்தோ ஜிதக்ரோதோ ஸலப்தோ ऽலப்த ஏவ வா

தவறியவனாக இருந்தாலும், தவறாதவனாக இருந்தாலும், என் பக்தன் இந்த மந்திரத்தால் என்னை வழிபட்டால், அவன் கோபத்தை வென்றவனாக இருந்தாலும் இல்லையெனினும், பெற்றவனாக இருந்தாலும், பெறாதவனாக இருந்தாலும், அவன் வழிபடுவான்.

அலப்தாலப்த ஏவேஹ கோடிகோடிகுணாதிகஃ தஸ்மால்லப்த்வைவ மாம் தேவி மந்த்ரேணாநேந பூஜயேத்

இங்கே பெற்றாலும், பெறாதவனாக இருந்தாலும், அவன் கோடிக்கோடி மடங்கு உயர்ந்தவன்; ஆகவே, தேவி, என்னை அடைந்தவுடன் இந்த மந்திரத்தால் வழிபட வேண்டும்.

லப்த்வா ஸம்பூஜயேத்யஸ்து மைத்ர்யாதிகுணஸம்யுதஃ ப்ரஹ்மசர்யரதோ பக்த்யா மத்ஸாத்ரு'ஶ்யமவாப்நுயாத்

ஆனால், யார் என்னை அடைந்து, நட்பு போன்ற நல்ல பண்புகளுடன், பிரம்மச்சரியத்தில் நிலைத்து, பக்தியுடன் வழிபடுகிறாரோ, அவர் என்னைப் போலவே ஆகுவார்.

கிமத்ர பஹுநோக்தேந பக்தாஸ்ஸர்வேதிகாரிணஃ மம பஞ்சாக்ஷரே மம்த்ரே தஸ்மாச்ச்ரேஷ்டதரோ ஹி ஸஃ

இதில் அதிகம் சொல்ல என்ன இருக்கிறது? என் பக்தர்கள் எல்லாம் எல்லாவற்றையும் செய்யும் திறன் கொண்டவர்கள்; அவர்களில் ஐந்து எழுத்து மந்திர பக்தன் மிகச் சிறந்தவன்.

பஞ்சாக்ஷரப்ரபாவேண லோகவேதமஹர்ஷயஃ திஷ்டம்தி ஶாஶ்வதா தர்மா தேவாஸ்ஸர்வமிதம் ஜகத்

ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தின் சக்தியால் உலகங்கள், வேதங்கள், பெரிய முனிவர்கள், நிலையான தர்மங்கள், தேவர்கள், இந்த முழு பிரபஞ்சமும் நிலைத்து நிற்கின்றன.

ப்ரலயே ஸமநுப்ராப்தே நஷ்டே ஸ்தாவரஜம்கமே ஸர்வம் ப்ரக்ரு'திமாபந்நம் தத்ர ஸம்லயமேஷ்யதி

பிரளயம் வந்தபோது, நிலையானவை மற்றும் அசையாதவை எல்லாம் அழிந்துவிடும்; எல்லாம் தன் மூல இயல்பிற்கு திரும்பி, அதில் ஒன்றாகும்.

ஏகோ ऽஹம் ஸம்ஸ்திதோ தேவி ந த்விதீயோ ऽஸ்தி குத்ரசித் ததா வேதாஶ்ச ஶாஸ்த்ராணி ஸர்வே பஞ்சாக்ஷரே ஸ்திதாஃ

அப்போது, தேவி, நான் மட்டும் தான் இருப்பேன்; வேறு யாரும் எங்கும் இருக்கமாட்டார்கள். அந்நேரத்தில் வேதங்களும் எல்லா சாஸ்திரங்களும் ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தில் நிலைத்து இருக்கும்.

தே நாஶம் நைவ ஸம்ப்ராப்தா மச்சக்த்யா ஹ்யநுபாலிதாஃ ததஸ்ஸ்ரு'ஷ்டிரபூந்மத்தஃ ப்ரக்ரு'த்யாத்மப்ரபேததஃ

அவை அழிவை அடையாது, ஏனெனில் அவை என் சக்தியால் பாதுகாக்கப்படுகின்றன; பின்னர், இயற்கை மற்றும் ஆத்மாவின் வேறுபாடுகளால் என்னிடமிருந்து படைப்பு தோன்றும்.

குணமூர்த்யாத்மநாம் சைவ ததோவாம்தரஸம்ஹ்ரு'திஃ ததா நாராயணஶ்ஶேதே தேவோ மாயாமயீம் தநும்

அந்தரங்க குணங்கள் எல்லாம் விலகும் போது, குணங்களைத் தாங்கி நிற்கும் நாராயணன், மாயையால் ஆன உடலை ஏற்று, தெய்வமாகத் துயிலும்.

ஆஸ்தாய போகிபர்யம்கஶயநே தோயமத்யகஃ தந்நாபிபம்கஜாஜ்ஜாதஃ பஞ்சவக்த்ரஃ பிதாமஹஃ

அந்த நீருக்குள், பாம்பை படுக்கையாக வைத்து, துயில்கின்றபோது, அவன் நாபியில் இருந்து மலர் மலர, அந்த மலரிலிருந்து ஐந்து முகங்கள் உடைய பெரியோர் பிறந்தார்.