ஶிவபுராணம்

அத்யாபநம் யாஜநம் ச க்ஷத்ரியஸ்யாப்ரதிக்ரஹஃ வைஶ்யஸ்ய ச விஶேஷேண மயா நாத்ர விதீயதே

க்ஷத்திரியருக்கு கற்பித்தலும் யாகம் நடத்துவதும் அனுமதிக்கப்படுகிறது, ஆனால் பரிசு வாங்குவது கூடாது; வைசியருக்கோ, இவை இங்கு நான் விதிக்கவில்லை.

ரக்ஷணம் ஸர்வவர்ணாநாம் யுத்தே ஶத்ருவதஸ்ததா துஷ்டபக்ஷிம்ரு'காணாம் ச துஷ்டாநாம் ஶாதநம் ந்ரு'ணாம்

எல்லா சாதியினரையும் காப்பது, போரில் எதிரிகளை அழிப்பது, தீய பறவைகள், விலங்குகள் மற்றும் தீய மனிதர்களை ஒழிப்பதும் கடமையாகும்.

அவிஶ்வாஸஶ்ச ஸர்வத்ர விஶ்வாஸோ மம யோகிஷு ஸ்த்ரீஸம்ஸர்கஶ்ச காலேஷு சமூரக்ஷணமேவ ச

எல்லா இடங்களிலும் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும்; யோகிகளிடம் மட்டும் நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும்; பெண்களிடம் தவறான நேரங்களில் சேர வேண்டாம்; படையை பாதுகாப்பதும் கடமை.

ஸதா ஸம்சாரிதைஶ்சாரைர்லோகவ்ரு'த்தாம்தவேதநம் ஸதாஸ்த்ரதாரணம் சைவ பஸ்மகம்சுகதாரணம்

எப்போதும் உளவாளிகள் மூலம் மக்களின் நிலைமைகளை அறிந்து கொள்ள வேண்டும்; எப்போதும் ஆயுதம் தரித்திருக்க வேண்டும்; பசுமை பூசிய ஆடையையும் அணிய வேண்டும்.

ராஜ்ஞாம் மமாஶ்ரமஸ்தாநாமேஷ தர்மஸ்ய ஸம்க்ரஹஃ கோரக்ஷணம் ச வாணிஜ்யம் க்ரு'ஷிர்வைஶ்யஸ்ய கத்யதே

மன்னர்களே, என் ஆசிரமங்களில் இருப்பவர்களுக்கு இந்த நெறிகள் தொகுப்பாகும்; வைசியருக்கோ, பசுக்களை காப்பது, வியாபாரம் செய்வது, விவசாயம் செய்வதும் கடமையாகும்.

ஶுஶ்ரூஷேதரவர்ணாநாம் தர்மஃ ஶூத்ரஸ்ய கத்யதே உத்யாநகரணம் சைவ மம க்ஷேத்ரஸமாஶ்ரயஃ

சூத்திரருக்கு, மற்ற சாதியினருக்கு சேவை செய்வதே தர்மம்; தோட்டங்களை அமைப்பதும், என் நிலங்களில் வாழ்வதும் கூட சேர்க்கப்படுகிறது.

தர்மபத்ந்யாஸ்து கமநம் க்ரு'ஹஸ்தஸ்ய விதீயதே ப்ரஹ்மசர்யம் வநஸ்தாநாம் யதீநாம் ப்ரஹ்மசாரிணாம்

கிருஹஸ்தருக்கு, தன் மனைவியுடன் இணைவதே விதி; காடில் வாழ்பவர்களுக்கு, துறவிகளுக்கும், தவமிருப்பவர்களுக்கும் தவம் கடைபிடிக்க வேண்டும்.

ஸ்த்ரீணாம் து பர்த்ரு'ஶுஶ்ரூஷா தர்மோ நாந்யஸ்ஸநாதநஃ மமார்சநம் ச கல்யாணி நியோகோ பர்துரஸ்தி சேத்

பெண்களுக்கு, கணவருக்குச் சேவை செய்வதே நிலையான தர்மம், வேறு எதுவும் இல்லை; கணவர் கட்டளையிட்டால், என்னை வணங்குவதும் கடமை, அம்மையே.

யா நாரீ பர்த்ரு'ஶுஶ்ரூஷாம் விஹாய வ்ரததத்பரா ஸா நாரீ நரகம் யாதி நாத்ர கார்யா விசாரணா

ஒரு பெண், கணவருக்குச் சேவை செய்யாமல் விரதங்களில் மட்டும் ஈடுபட்டால், அவள் நரகத்திற்கு போவாள்; இதில் சந்தேகம் வேண்டாம்.

அத பர்த்ரு'விஹீநாயா வக்ஷ்யே தர்மம் ஸநாதநம் வ்ரதம் தாநம் தபஃ ஶௌசம் பூஶய்யாநக்தபோஜநம்

கணவரை இழந்த பெண்ணுக்கான நிலையான தர்மத்தை இப்போது சொல்கிறேன்: விரதம், தானம், தவம், தூய்மை, தரையில் உறங்குதல், இரவில் உணவு தவிர்த்தல்.

ப்ரஹ்மசர்யம் ஸதா ஸ்நாநம் பஸ்மநா ஸலிலேந வா ஶாம்திர்மௌநம் க்ஷமா நித்யம் ஸம்விபாகோ யதாவிதி

தவம், தினமும் பசுமையோ நீரினாலோ குளித்தல், அமைதி, மௌனம், எப்போதும் பொறுமை, விதிப்படி பகிர்ந்தளித்தல் ஆகியவை கடமை.

அஷ்டாப்யாம் ச சதுர்தஶ்யாம் பௌர்ணமாஸ்யாம் விஶேஷதஃ ஏகாதஶ்யாம் ச விதிவதுபவாஸோமமார்சநம்

அஷ்டமி, சதுர்தசி, குறிப்பாக பௌர்ணமி, மற்றும் ஏகாதசி நாட்களில் முறையின்படி விரதம் இருந்து சோமனை வணங்க வேண்டும்.

இதி ஸம்க்ஷேபதஃ ப்ரோக்தோ மயாஶ்ரமநிஷேவிணாம் ப்ரஹ்மக்ஷத்ரவிஶாம் தேவி யதீநாம் ப்ரஹ்மசாரிணாம்

இவ்வாறு, ஆசிரமங்களில் வாழ்வோருக்கான தர்மத்தை சுருக்கமாக நான் கூறினேன்; பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர், துறவிகள், தவமிருப்பவர்கள் ஆகியோருக்காக.

ததைவ வாநப்ரஸ்தாநாம் க்ரு'ஹஸ்தாநாம் ச ஸுந்தரி ஶூத்ராணாமத நாரீணாம் தர்ம ஏஷ ஸநாதநஃ

அதேபோல், அழகியவளே, வனவாசிகள், கிருஹஸ்தர்கள், சூத்திரர்கள் மற்றும் பெண்களுக்கு இது நிலையான தர்மம்.

த்யேயஸ்த்வயாஹம் தேவேஶி ஸதா ஜாப்யஃ ஷடக்ஷரஃ வேதோக்தமகிலம் தர்மமிதி தர்மார்தஸம்க்ரஹஃ

தேவியரின் தேவியே, நீ எப்போதும் என்னை தியானிக்க வேண்டும்; அறுச்சொல் மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்; வேதங்களில் சொல்லப்பட்ட தர்மங்களை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும்; இதுவே தர்மமும் அர்த்தமும் சேர்க்கப்பட்ட சுருக்கம்.

அத யே மாநவா லோகே ஸ்வேச்சயா த்ரு'தவிக்ரஹாஃ பாவாதிஶயஸம்பந்நாஃ பூர்வஸம்ஸ்காரஸம்யுதாஃ

இப்போது, உலகில் சிலர் தாங்கள் விரும்பி, தக்க ஒழுக்கத்தை ஏற்று, ஆழ்ந்த உணர்வும் முன் பிறப்பின் பழக்கமும் உடையவராக இருப்பார்கள்.

விரக்தா வாநுரக்தா வா ஸ்த்ர்யாதீநாம் விஷயேஷ்வபி

அவர்கள் பற்றில்லாதவராக இருந்தாலும், பற்றுள்ளவராக இருந்தாலும், பெண்கள் முதலிய பொருட்களில் கூட அப்படியே இருப்பார்கள்.

தேஷாம் மமாத்மவிஜ்ஞாநம் விஶுத்தாநாம் விவேகிநாம் மத்ப்ரஸாதாத்விஶுத்தாநாம் துஃகமாஶ்ரமரக்ஷணாத்

தூய்மையும் விவேகமும் உடையவர்களுக்கு என் அருளால் என் உண்மை ஆன்மாவை அறியும் ஞானம் பிறக்கிறது; அவர்கள் தூய்மையுடன் இருந்தாலும், உலகப் பொறுப்புகளால் துன்பம் அனுபவிக்கிறார்கள்.

நாஸ்தி க்ரு'த்யமக்ரு'த்யம் ச ஸமாதிர்வா பராயணம் ந விதிர்ந நிஷேதஶ்ச தேஷாம் மம யதா ததா

அவர்களுக்கு செய்ய வேண்டியது, செய்யக்கூடாதது, தியான நிலை, உயர்ந்த குறிக்கோள் எதுவும் இல்லை; கட்டளை அல்லது தடை எதுவும் இல்லை; அது போலவே எனக்கும் இல்லை.

ததேஹ பரிபூர்ணஸ்ய ஸாத்யம் மம ந வித்யதே ததைவ க்ரு'தக்ரு'த்யாநாம் தேஷாமபி ந ஸம்ஶயஃ

இங்கே முழுமை அடைந்தவருக்கு எனக்கு செய்யவேண்டிய எதுவும் இல்லை; அதுபோல் தம் கடமையை முடித்தவர்களுக்கும் சந்தேகம் இல்லை.

மத்பக்தாநாம் ஹிதார்தாய மாநுஷம் பாவமாஶ்ரிதாஃ ருத்ரலோகாத்பரிப்ரஷ்டாஸ்தே ருத்ரா நாத்ர ஸம்ஶயஃ

என் பக்தர்களுக்கு நன்மை செய்ய, ருத்ர உலகத்திலிருந்து விழுந்த ருத்ரர்கள் மனித உருவை எடுக்கிறார்கள்—இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

மமாநுஶாஸநம் யத்வத்ப்ரஹ்மாதீநாம் ப்ரவர்தகம் ததா நராணாமந்யேஷாம் தந்நியோகஃ ப்ரவர்தகஃ

என் கட்டளை பிரம்மா முதலியவர்களுக்கு செயல்பாடைத் தூண்டுவது போலவே, மனிதர்கள் மற்றும் பிறருக்கும் என் ஆணை செயல்களைத் தூண்டுகிறது.

மமாஜ்ஞாதாரபாவேந ஸத்பாவாதிஶயேந ச ததாலோகநமாத்ரேண ஸர்வபாபக்ஷயோ பவேத்

என் கட்டளையை உயர்ந்ததாகக் கொண்டு, உண்மையான மனதுடன் இருந்தால், அந்த ஒற்றை நோக்கமே எல்லா பாவங்களையும் அழிக்கிறது.

ப்ரத்யயாஶ்ச ப்ரவர்தம்தே ப்ரஶஸ்தபலஸூசகாஃ மயி பாவவதாம் பும்ஸாம் ப்ராகத்ரு'ஷ்டார்தகோசராஃ

என்னை முழுமையாக நேசிப்பவர்களுக்கு, விரும்பிய பலன் கிடைக்கும் முன்பே நல்ல பலனைச் சொல்வதுபோல் அறிகுறிகள் தோன்றும்.

கம்பஸ்வேதோ ऽஶ்ருபாதஶ்ச கண்டே ச ஸ்வரவிக்ரியா ஆநம்தாத்யுபலப்திஶ்ச பவேதாகஸ்மிகீ முஹுஃ

உடம்பில் நடுக்கம், வியர்வை, கண்ணீர், குரலில் மாற்றம், திடீரென்று மீண்டும் மீண்டும் ஆனந்தம் ஏற்படுவது—இவை எதிர்பாராத விதமாக நிகழும்.

ஸ தைர்வ்யஸ்தைஸ்ஸமஸ்தைர்வா லிம்கைரவ்யபிசாரிபிஃ மம்தமத்யோத்தமைர்பாவைர்விஜ்ஞேயாஸ்தே நரோத்தமாஃ

இந்தத் துல்லியமான அறிகுறிகள் தனித்தனியாகவோ, ஒன்றாகவோ, மென்மை, நடுத்தர, தீவிரம் என மூன்று வகையிலும் தோன்றினால், அவ்வாறு உள்ளவர்கள் சிறந்த மனிதர்கள் என்று அறிய வேண்டும்.

யதாயோக்நிஸமாவேஶாந்நாயோ பவதி கேவலம் ஸ ததைவ மம ஸாந்நித்யாந்ந தே கேவலமாநுஷாஃ

எப்படி இரும்பு நெருப்பைத் தொடும்போது வெறும் இரும்பாக இருக்காது, அதுபோல என் அருகில் இருப்பதால் அவர்கள் வெறும் மனிதர்கள் அல்ல.

ஹஸ்தபாதாதிஸாதர்ம்யாத்ருத்ராந்மர்த்யவபுர்தராந் ப்ராக்ரு'தாநிவ மந்வாநோ நாவஜாநீத பம்டிதஃ

கைகள், கால்கள் போன்ற உறுப்புகளில் மனிதர்களைப் போல் இருந்தாலும், அவர்கள் சாதாரணவர்கள் என்று எண்ணக்கூடாது; அறிவாளிகள் அவர்கள் மனித உருவில் ருத்ரர்கள் என்பதை அறிந்து அவமதிப்பதில்லை.

அவஜ்ஞாநம் க்ரு'தம் தேஷு நரைர்வ்யாமூடசேதநைஃ ஆயுஃ ஶ்ரியம் குலம் ஶீலம் ஹித்வா நிரயமாவஹேத்

மயக்கமடைந்த மனம் கொண்டவர்கள் அவர்களை அவமதித்தால், அந்த அவமதிப்பு ஆயுள், செல்வம், குடும்பம், நல்லொழுக்கம் இவற்றை இழக்கச் செய்து, நரகத்திற்குக் கொண்டு செல்கிறது.