ஶிவபுராணம்

த்யாநம்மத்ரூபசிம்தாத்யம் நாத்மாத்யர்தஸமாதயஃ மமாகமார்தவிஜ்ஞாநம் ஜ்ஞாநம் நாந்யார்தவேதநம்

தியானம் என்பது என் ரூபத்தை நினைத்தல் போன்றவை; ஆத்மா அல்லது வேறு பொருள்களில் லயித்தல் அல்ல. ஞானம் என்பது என் ஆகமங்களின் பொருளை அறிதல்; வேறு விஷயங்களை அறிதல் அல்ல.

பாஹ்யே வாப்யம்தரே வாத யத்ர ஸ்யாந்மநஸோ ரதிஃ ப்ராக்வாஸநாவஶாத்தேவி தத்த்வநிஷ்டாம் ஸமாசரேத்

வெளியில் அல்லது உள்ளே எங்கு மனம் மகிழ்ச்சி அடைகிறதோ, தேவியே, முன் பழக்கத்தின்படி அந்த உண்மையில் நிலைபெற முயல வேண்டும்.

பாஹ்யாதாப்யம்தரம் ஶ்ரேஷ்டம் பவேச்சதகுணாதிகம் அஸம்கரத்வாத்தோஷாணாம் த்ரு'ஷ்டாநாமப்யஸம்பவாத்

உள்ளார்ந்த பூஜை வெளிப்படையானதைவிட சிறந்தது; அது அதிக புண்ணியத்துடன் கூடியது, வெளிப்படையான செயல்களில் காணப்படும் குறைகள் இதில் கலக்கமில்லாமல் இருக்கின்றன.

ஶௌசமாப்யம்தரம் வித்யாந்ந பாஹ்யம் ஶௌசமுச்யதே அம்தஃ ஶௌசவிமுக்தாத்மா ஶுசிரப்யஶுசிர்யதஃ

உண்மையான தூய்மை உள்ளார்ந்தது என்பதை அறிக; வெளிப்படையான தூய்மை உண்மையில் தூய்மை அல்ல. உள்ளம் தூய்மையற்றதை நீக்கியவனே தூயவன், வெளியிலோ தூய்மையில்லாவிட்டாலும்.

பாஹ்யமாப்யம்ர்தரம் சைவ பஜநம் பவபூர்வகம் ந பாவரஹிதம் தேவி விப்ரலம்பைககாரணம்

வெளிப்படையானதும் உள்ளார்ந்ததும் ஆகிய பக்தி இரண்டும் உணர்வுடன் கூட வேண்டும்; உணர்வு இல்லாமல் செய்தால், தேவியே, அது ஏமாற்றமே தரும்.

க்ரு'தக்ரு'த்யஸ்ய பூதஸ்ய மம கிம் க்ரியதே நரைஃ பஹிர்வாப்யம்தரம் வாத மயா பாவோ ஹி க்ரு'ஹ்யதே

நான் எல்லா காரியங்களும் முடிந்தவன், தூயவனும் ஆனபோது, மனிதர்கள் என்ன செய்ய முடியும்? வெளியில் செய்தாலும், உள்ளே செய்தாலும், நான் உணர்வையே ஏற்கின்றேன்.

பாவைகாத்மா க்ரியா தேவி மம தர்மஸ்ஸநாதநஃ மநஸா கர்மணா வாசா ஹ்யநபேக்ஷ்ய பலம் க்வசித்

உணர்வே அடிப்படையாக உள்ள செயல் தான் என் சாச்வதமான தர்மம், தேவியே; அது மனம், செயல், சொல் மூலமாக, எப்போதும் பலன் எதிர்பார்க்காமல் செய்யப்பட வேண்டும்.

பலோத்தேஶேந தேவேஶி லகுர்மம ஸமாஶ்ரயஃ பலார்தீ ததபாவே மாம் பரித்யக்தும் க்ஷமோ யதஃ

பலனுக்காகச் செய்தால், தேவதைகளின் அரசியே, என்னிடம் அடைக்கலம் எடுப்பது பலவீனமானதாகும்; பலனை நாடுபவன், அது கிடைக்காவிட்டால் என்னை விட்டு விலகிவிட முடியும்.

பலார்திநோ ऽபி யஸ்யைவ மயி சித்தம் ப்ரதிஷ்டிதம் பாவாநுரூபபலதஸ்தஸ்யாப்யஹமநிந்திதே

ஆனால், குற்றமில்லாதவளே, பலனை விரும்புபவர்களுக்கே—even—அவர்கள் மனம் என்னில் நிலைத்திருந்தால், அவரவர் உணர்வின்படி பலனை நான் அளிக்கிறேன்.

பலாநபேக்ஷயா யேஷாம் மநோ மத்ப்ரவணம் பவேத் ப்ரார்தயேயுஃ பலம் பஶ்சாத்பக்தாஸ்தே ऽபி மம ப்ரியாஃ

பலனை நாடாமல் மனம் என்னை நோக்கி இருக்கும் பக்தர்கள், பிறகு பலனை வேண்டினாலும், அவர்கள் எனக்கு அன்பானவர்களே.

ப்ராக் ஸம்ஸ்காரவஶாதேவ யே விசிம்த்ய பலாபலே விவஶா மாம் ப்ரபத்யம்தே மம ப்ரியதமா மதாஃ

முன் பழக்கத்தால் பலன் அல்லது பலன் இல்லையென்று எண்ணி, தன்னால் முடியாமல் என்னிடம் அடைக்கலம் புகுபவர்கள், அவர்கள் எனக்கு மிகவும் प्रियமானவர்கள்.

மல்லாபாந்ந பரோ லாபஸ்தேஷாமஸ்தி யதாததம் மமாபி லாபஸ்தல்லாபாந்நாபரஃ பரமேஶ்வரி

அவர்களுக்கு கிடைத்தது போலவே, எனக்கும் அதைவிட உயர்ந்த பலன் எதுவும் இல்லை, பரமேஸ்வரி.

மதநுக்ரஹதஸ்தேஷாம் பாவோ மயி ஸமர்பிதஃ பலம் பரமநிர்வாணம் ப்ரயச்சதி பலாதிவ

என் அருளால் அவர்கள் என்மீது அர்ப்பணிக்கும் பக்தி, அதுவே உயர்ந்த விடுதலைக்குப் பயக்கும், அது உடலுக்கு வலியைக் கொடுப்பது போல.

மஹாத்மநாமநந்யாநாம் மயி ஸம்ந்யஸ்தசேதஸாம் அஷ்டதா லக்ஷணம் ப்ராஹுர்மம தர்மாதிகாரிணாம்

என்னை முழுமையாகச் சார்ந்த மகான்மாரும், மனதை எனக்கே அர்ப்பணித்தவர்களும், என் தர்மத்திற்கு உரியவர்களுக்கான எட்டுவித அடையாளங்கள் உள்ளன என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

மத்பக்தஜநவாத்ஸல்யம் பூஜாயாம் சாநுமோதநம் ஸ்வயமப்யர்சநம் சைவ மதர்தே சாம்கசேஷ்டிதம்

என் பக்தர்களிடம் அன்பு, பூஜையில் மனமார ஒப்புதல், தனிப்பட்ட பூஜை, எனக்காக உடல் உறுப்புகள் செய்யும் செயல்கள்—

மத்கதாஶ்ரவணே பக்திஃ ஸ்வரநேத்ராம்கவிக்ரியாஃ மமாநுஸ்மரணம் நித்யம் யஶ்ச மாமுபஜீவதி

என் கதைகளை கேட்பதில் பக்தி, குரல், கண்கள், உடலில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், என்னை எப்போதும் நினைவு கூறுதல், என்மீது வாழ்நாளைச் சார்ந்திருத்தல்—

ஏவமஷ்டவிதம் சிஹ்நம் யஸ்மிந் ம்லேச்சே ऽபி வர்ததே ஸ விப்ரேந்த்ரோ முநிஃ ஶ்ரீமாந்ஸ யதிஸ்ஸ ச பம்டிதஃ

இந்த எட்டுவித அடையாளங்கள் யாரிடத்தில் இருந்தாலும்—even அவன் மிலேச்சனாக இருந்தாலும்—அவன் பிராமணர்களில் சிறந்தவன், முனிவன், பெருமைமிக்கவன், துறவியும்கூட, பண்டிதனும் ஆவான்.

ந மே ப்ரியஶ்சதுர்வேதீ மத்பக்தோ ஶ்வபசோ ऽபி யஃ தஸ்மை தேயம் ததோ க்ராஹ்யம் ஸ ச பூஜ்யோ யதா ஹ்யஹம்

நான்கு வேதங்களையும் அறிந்தவன் எனக்கு பிரியமானவன் அல்ல; என்மீது பக்தி கொண்டவன்—even அவன் சுவபசனாக இருந்தாலும்—எனக்கு மிகவும் பிரியமானவன். அவனிடம் தானம் கொடுக்கவும், வாங்கவும் வேண்டும்; அவனை நான் போல் பூஜிக்க வேண்டும்.

பத்ரம் புஷ்பம் பலம் தோயம் யோ மே பக்த்யா ப்ரயச்சதி தஸ்யாஹம் ந ப்ரணஶ்யாமி ஸ ச மே ந ப்ரணஶ்யதி

யார் எனக்கு ஒரு இலை, ஒரு பூ, ஒரு பழம், அல்லது தண்ணீர் பக்தியுடன் அர்ப்பணிக்கிறாரோ, அவரையும் நானும் ஒருவரையொருவர் விட்டு பிரியமாட்டோம்.

அத வக்ஷ்யாமி தேவேஶி பக்தாநாமதிகாரிணாம் விதுஷாம் த்விஜமுக்யாநாம் வர்ணதர்மஸமாஸதஃ

இப்போது, தேவீ, பக்தர்களுக்கும், அறிவாளிகளுக்கும், சிறந்த த்விஜர்களுக்கும் உரிய சாதி தர்மங்களை சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்.

த்ரிஃ ஸ்நாநம் சாக்நிகார்யம் ச லிம்கார்சநமநுக்ரமம் தாநமீஶ்ரரபாவஶ்ச தயா ஸர்வத்ர ஸர்வதா

மூன்று முறை குளித்தல், அக்னிக்கடமைகளைச் செய்தல், லிங்கத்தை வழிபடுதல், தானம், இறைவனிடம் பணிவும், எப்போதும் எல்லா இடத்திலும் இரக்கம்—

ஸத்யம் ஸம்தோஷமாஸ்திக்யமஹிம்ஸா ஸர்வஜம்துஷு ஹ்ரீஶ்ரத்தாத்யயநம் யோகஸ்ஸதாத்யாபநமேவ ச

உண்மை, திருப்தி, நம்பிக்கை, எல்லா உயிர்களிடமும் அகவாயம், வெட்கம், பக்தி, வேதபடிப்பு, யோகம், எப்போதும் கற்பித்தல்—

வ்யாக்யாநம் ப்ரஹ்மசர்யம் ச ஶ்ரவணம் ச தபஃ க்ஷமா ஶௌசம் ஶிகோபவீதம் ச உஷ்ணீஷம் சோத்தரீயகம்

விளக்கம் கூறுதல், பிரம்மச்சரியம், கேட்கும் பழக்கம், தவம், பொறுமை, தூய்மை, சிகை, பூணூல், தலையில் துணி, மேலுடை—

நிஷித்தாஸேவநம் சைவ பஸ்மருத்ராக்ஷதாரணம் பர்வண்யப்யர்சநம் தேவி சதுர்தஶ்யாம் விஶேஷதஃ

தடைசெய்யப்பட்ட செயல்களைத் தவிர்தல், பசுமை மற்றும் ருத்ராட்சம் அணிதல், பண்டிகை நாட்களில், குறிப்பாக சதுர்த்தசியில், பூஜை செய்தல்—

பாநம் ச ப்ரஹ்மகூர்சஸ்ய மாஸி மாஸி யதாவிதி அப்யர்சநம் விஶேஷேண தேநைவ ஸ்நாப்ய மாம் ப்ரியே

பிரம்மகூர்ச்சத்தின் நீரை மாதம் மாதம் விதிப்படி அருந்துதல், சிறப்பு பூஜை, அதனுடன் என்னை அபிஷேகம் செய்தல், பிரியமானவளே—

ஸர்வக்ரியாந்ந ஸந்த்யாகஃ ஶ்ரத்தாந்நஸ்ய ச வர்ஜநம் ததா பர்யுஷிதாந்நஸ்ய யாவகஸ்ய விஶேஷதஃ

எல்லா கடமைகளையும் விட்டு விடாமல், நம்பிக்கையில்லாமல் கொடுக்கப்பட்ட உணவைத் தவிர்தல், பழைய உணவு, யாவகம் ஆகியவற்றைச் சிறப்பாகத் தவிர்தல்—

மத்யஸ்ய மத்யகந்தஸ்ய நைவேத்யஸ்ய ச வர்ஜநம் ஸாமாந்யம் ஸர்வவர்ணாநாம் ப்ராஹ்மணாநாம் விஶேஷதஃ

மது, மதுவின் வாசனை உள்ள உணவு, அதுபோன்ற நைவேத்யம் ஆகியவற்றைத் தவிர்தல்; இது எல்லா சாதிகளுக்கும் பொதுவானது, பிராமணர்களுக்கு மிகவும் முக்கியம்.

க்ஷமா ஶாம்திஶ்ச ஸந்தோஷஸ்ஸத்யமஸ்தேயமேவ ச ப்ரஹ்மசர்யம் மம ஜ்ஞாநம் வைராக்யம் பஸ்மஸேவநம்

பொறுமை, அமைதி, திருப்தி, உண்மை, திருடாமை, பிரம்மச்சரியம், எனது ஞானம், பற்றின்மை, பசுமை பூசுதல்—

ஸர்வஸம்கநிவ்ரு'த்திஶ்ச தஶைதாநி விஶேஷதஃ லிம்காநி யோகிநாம் பூயோ திவா பிக்ஷாஶநம் ததா

எல்லா பந்தங்களிலிருந்தும் விலகுதல்—இந்த பத்து குறிப்பாக யோகிகளின் அடையாளங்கள்; மேலும் பகலிலே பிச்சை எடுத்து உண்பதும் அடங்கும்.