ஶிவபுராணம்

மலமாயாதிபாஶேப்யோ விமுக்தா மத்ப்ரஸாததஃ பரம் மதீயமாஸாத்ய புநராவ்ரு'த்திதுர்லபம் பரமம் மம ஸாதர்ம்யம் ப்ராப்ய நிர்வ்ரு'திமாயயுஃ

மலம், மாயை போன்ற பாசங்களிலிருந்து என் அருளால் விடுபட்டு, என் உயர்ந்த நிலையை அடைந்து, மீண்டும் பிறப்பது அரிதாக, என் போன்ற உயர்ந்த தன்மையை அடைந்து, ஆனந்தத்தை அடைகிறார்கள்.

தஸ்மால்லப்த்வாப்யலப்த்வா வா வர்ணதர்மம் மயேரிதம் ஆஶ்ரித்ய மம பக்தஶ்சேத்ஸ்வாத்மநாத்மாநமுத்தரேத்

எனால் கூறப்பட்ட சமூக தர்மத்தை பெற்றிருந்தாலும், பெறவில்லை என்றாலும், என்மீது பக்தி கொண்டவன் என்னை சார்ந்து, தன் ஆத்மாவால் தன்னை உயர்த்த வேண்டும்.

அலப்தலாப ஏவைஷ கோடிகோடிகுணாதிகஃ தஸ்மாந்மே முகதோ லப்தம் வர்ணதர்மம் ஸமாசரேத்

அதைப் பெற முயற்சிப்பதே கோடிக்கணக்கான மடங்கு சிறந்தது; எனவே, என் வாயால் கூறப்பட்ட சமூக தர்மத்தைப் பெற்றவுடன், அதை முறையாக நடத்த வேண்டும்.

மமாவதாரா ஹி ஶுபே யோகாசார்யச்சலேந து ஸர்வாம்தரேஷு ஸந்த்யார்யே ஸம்ததிஶ்ச ஸஹஸ்ரஶஃ

ஓ மங்களமானவளே! என் அவதாரங்கள் யோகாசாரியர் என்ற பெயரில் தோன்றுகின்றன; ஒவ்வொரு காலத்திலும் ஆயிரக்கணக்கான நல்ல வம்சங்கள் உருவாகின்றன.

அயுக்தாநாமபுத்தீநாமபக்தாநாம் ஸுரேஶ்வரி துர்லபம் ஸம்ததிஜ்ஞாநம் ததோ யத்நாத்ஸமாஶ்ரயேத்

தகுதி இல்லாதவர்களுக்கும், அறிவில்லாதவர்களுக்கும், பக்தி இல்லாதவர்களுக்கும், தேவர்களின் தேவியாய், அந்த வம்ச ஞானம் பெற மிகவும் கடினம்; எனவே, அதை முயற்சியுடன் நாட வேண்டும்.

ஸா ஹாநிஸ்தந்மஹச்சித்ரம் ஸ மோஹஸ்ஸாம்தமூகதா யதந்யத்ர ஶ்ரமம் குர்யாந்மோக்ஷமார்கபஹிஷ்க்ரு'தஃ

முக்தி வழியிலிருந்து விலகி வேறு எதிலும் முயற்சி செய்வது தான் பெரிய இழப்பு, மிகப்பெரிய குறை, அது மயக்கம், கண் தெரியாமை, பேச முடியாமை போன்றது.

ஜ்ஞாநம் க்ரியா ச சர்யா ச யோகஶ்சேதி ஸுரேஶ்வரி சதுஷ்பாதஃ ஸமாக்யாதோ மம தர்மஸ்ஸநாதநஃ

தேவதைகளின் அரசியே, அறிவு, செயல், நடத்தை, மற்றும் யோகம் — இவை நான்கு என் சனாதன தர்மம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

பஶுபாஶபதிஜ்ஞாநம் ஜ்ஞாநமித்யபிதீயதே ஷடத்வஶுத்திர்விதிநா குர்வதீநா க்ரியோச்யதே

ஆன்மா, பந்தம், இறைவன் ஆகியவற்றை அறிதல் தான் அறிவு எனப்படுகிறது; ஆறு பாதைகளை விதிப்படி ஆசானின் வழிகாட்டுதலோடு தூய்மைப்படுத்துவது செயல் எனப்படுகிறது.

வர்ணாஶ்ரமப்ரயுக்தஸ்ய மயைவ விஹிதஸ்ய ச மமார்சநாதிதர்மஸ்ய சர்யா சர்யேதி கத்யதே

நான் விதித்துள்ள வகுப்பும் வாழ்க்கை நிலையிலும் இருப்போருக்கான கடமைகள், என் வழிபாடு மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய தர்மங்களைச் செய்தல் தான் நடத்தை என அழைக்கப்படுகிறது.

மதுக்தேநைவ மார்கேண மய்யவஸ்திதசேதஸஃ வ்ரு'த்த்யம்தரநிரோதோ யோ யோக இத்யபிதீயதே

நான் கூறிய வழியில், மனதை என்னில் நிலைநிறுத்தி, உள்ளத்தின் அலைச்சலை அடக்குவது தான் யோகம் என்று கூறப்படுகிறது.

அஶ்வமேதகணாச்ச்ரேஷ்டம் தேவி சித்தப்ரஸாதநம் முக்திதம் ச ததா ஹ்யேதத்துஷ்ப்ராப்யம் விஷயைஷிணாம்

தேவியே, மனதை அமைதிப்படுத்துவது ஆயிரம் அசுவமேத யாகங்களைவிட சிறந்தது; அது விடுதலை தரும், ஆனால் உலக இன்பங்களை நாடுவோருக்கு அதை அடைவது கடினம்.

விஜிதேம்த்ரியவர்கஸ்ய யமேந நியமேந ச பூர்வபாபஹரோ யோகோ விரக்தஸ்யைவ கத்யதே

புலன்களை அடக்கி, ஒழுக்கத்தாலும் கட்டுப்பாட்டாலும் பழைய பாவங்களை நீக்கும் யோகம் விருப்பம் இல்லாதவர்களுக்கே உரியது என்று கூறப்படுகிறது.

வைராக்யாஜ்ஜாயதே ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞாநாத்யோகஃ ப்ரவர்ததே

விருப்பமின்மையால் அறிவு பிறக்கிறது; அந்த அறிவிலிருந்து யோகம் உருவாகிறது.

யோகஜ்ஞஃ பதிதோ வாபி முச்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ தயா கார்யாத ஸததமஹிம்ஸா ஜ்ஞாநஸம்க்ரஹஃ

யோகத்தை அறிந்தவரும், அதிலிருந்து தவறினவரும் விடுதலை பெறுவர் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை; எப்போதும் கருணையும், அஹிம்சையும், அறிவை சேகரிப்பதும் கடமை.

ஸத்யமஸ்தேயமாஸ்திக்யம் ஶ்ரத்தா சேம்த்ரியநிக்ரஹஃ அத்யாபநம் சாத்யயநம் யஜநம் யாஜநம் ததா

உண்மை, திருடாமை, நம்பிக்கை, புலனடக்கம், கற்பித்தல், படித்தல், யாகம் செய்தல், யாகம் நடத்துதல் — இவை அனைத்தும் கடைபிடிக்க வேண்டியவை.

த்யாநமீஶ்வரபாவஶ்ச ஸததம் ஜ்ஞாநஶீலதா ய ஏவம் வர்ததே விப்ரோ ஜ்ஞாநயோகஸ்ய ஸித்தயே

தியானம், இறைவனாக உணர்தல், எப்போதும் அறிவில் நிலைநிற்றல் — இவ்வாறு நடக்கும் பிராமணன் அறிவு யோகத்தில் வெற்றி பெறுவான்.

அசிராதேவ விஜ்ஞாநம் லப்த்வா யோகம் ச விம்ததி தக்த்வா தேஹமிமம் ஜ்ஞாநீ க்ஷணாஜ்ஜ்ஞாநாக்நிநா ப்ரியே

குறுகிய காலத்திலேயே அறிவும் யோகமும் அடைந்து, அந்த அறிவின் நெருப்பால் உடலை ஒரு கணத்தில் எரிப்பான், என் பிரியமானவளே.

ப்ரஸாதாந்மம யோகஜ்ஞஃ கர்மபம்தம் ப்ரஹாஸ்யதி புண்யஃபுண்யாத்மகம் கர்மமுக்தேஸ்தத்ப்ரதிபம்தகம் தஸ்மாந்நியோகதோ யோகீ புண்யாபுண்யம் விவர்ஜயேத்

என் அருளால் யோகத்தை அறிந்தவன் கர்ம பந்தத்தை விட்டு விடுவான்; புண்ணியமும் பாபமும் விடுதலைக்கு தடையாகும், எனவே யோகி இரண்டையும் விலக்க வேண்டும்.

பலகாமநயா கர்மகரணாத்ப்ரதிபத்யதே ந கர்மமாத்ரகரணாத்தஸ்மாத்கர்மபலம் த்யஜேத்

விளைவுக்காக ஆசை கொண்டு செயல் செய்வதால் தான் பந்தம் உண்டாகிறது; செயலை மட்டும் செய்வதால் இல்லை. ஆகவே, செயல் விளைவைக் கைவிட வேண்டும்.

ப்ரதமம் கர்மயஜ்ஞேந பஹிஃ ஸம்பூஜ்ய மாம் ப்ரியே ஜ்ஞாநயோகரதோ பூத்வா பஶ்சாத்யோகம் ஸமப்யஸேத்

முதலில், செயல் யாகம் மூலம் வெளிப்படையாக என்னை வழிபட வேண்டும், என் பிரியமானவளே; பிறகு அறிவும் யோகத்திலும் மனதை செலுத்தி, யோகத்தை பயில வேண்டும்.

விதிதே மம யாதாத்ம்யே கர்மயஜ்ஞேந தேஹிநஃ ந யஜம்தி ஹி மாம் யுக்தாஃ ஸமலோஷ்டாஶ்மகாம்சநாஃ

என் உண்மை இயல்பு அறியப்பட்டதும், மண்ணும் கல்லும் பொன்னும் சமமாக பார்க்கும் உயிர்கள் செயல் யாகம் மூலம் என்னை வழிபடுவதில்லை.

நித்யயுக்தோ முநிஃ ஶ்ரேஷ்டோ மத்பக்தஶ்ச ஸமாஹிதஃ ஜ்ஞாநயோகரதோ யோகீ மம ஸாயுஜ்யமாப்நுயாத்

எப்போதும் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, அறிவிலும் யோகத்திலும் ஈடுபட்டு, எனக்கு பக்தியுடன் இருக்கும் சிறந்த முனிவன் என் உடனிணைவை அடைவான்.

அதாவிரக்தசித்தா யே வர்ணிநோ மதுபாஶ்ரிதாஃ ஜ்ஞாநசர்யாக்ரியாஸ்வேவ தே ऽதிகுர்யுஸ்ததர்ஹகாஃ

ஆனால் விருப்பமின்மை இல்லாத இருமுறை பிறந்தவர்களில், என்னை அடைந்தவர்கள், தங்களுக்கு ஏற்றபடி அறிவு, நடத்தை, செயல் ஆகியவற்றிலேயே ஈடுபட வேண்டும்.

த்விதா மத்பூஜநம் ஜ்ஞேயம் பாஹ்யமாப்யம்தரம் ததா வாங்மநஃகாயபேதாச்ச த்ரிதா மத்பஜநம் விதுஃ

என் பூஜை இரண்டு வகைப்படும் என்று அறிந்துகொள்: வெளிப்படையானதும், உள்ளார்ந்ததும். அதுபோல், என் பக்தி மூன்று விதம் என்று அறியப்படுகிறது — சொல், மனம், உடல் மூலமாக.

தபஃ கர்ம ஜபோ த்யாநம் ஜ்ஞாநம் வேத்யநுபூர்வஶஃ பஞ்சதா கத்யதே ஸத்பிஸ்ததேவ பஜநம் புநஃ

தவம், கர்மம், ஜபம், தியானம், ஞானம் — இவை ஐந்தும், ஞானிகள் கூறும் வரிசையில், எனது பக்தியின் வடிவங்களாகும்.

அந்யாத்மவிதிதம் பாஹ்யமஸ்மதப்யர்சநாதிகம் ததேவ து ஸ்வஸம்வேத்யமாப்யம்தரமுதாஹ்ரு'தம்

என் வெளிப்படையான பூஜை மற்றும் அர்ச்சனை போன்றவை பிறர் மூலம் அறியப்படுகின்றன; ஆனால் தனக்குள் அனுபவிக்கப்படுவது உள்ளார்ந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

மநோமத்ப்ரவணம் சித்தம் ந மநோமாத்ரமுச்யதே மந்நாமநிரதா வாணீ வாங்மதா கலு நேதரா

என்னை நோக்கி செல்லும் மனம், வெறும் மனம் என்று அழைக்கப்படாது; என் நாமத்தில் ஈடுபடும் வாக்கே உண்மையான சொல், வேறு அல்ல.

லிம்கைர்மச்சாஸநாதிஷ்டைஸ்த்ரிபும்ட்ராதிபிரம்கிதஃ மமோபசாரநிரதஃ காயஃ காயோ ந சேதரஃ

என் கட்டளைகளின்படி திரிபுண்டிரம் முதலான அடையாளங்கள் பூண்டும், எனது சேவையில் ஈடுபடும் உடலே உண்மையான உடல், வேறு அல்ல.

மதர்சாகர்ம விஜ்ஞேயம் பாஹ்யே யாகாதிநோச்யதே மதர்தே தேஹஸம்ஶோஷஸ்தபஃ க்ரு'ச்ச்ராதி நோ மதம்

வெளிப்படையான பூஜை என்பது யாகம் போன்ற கிரியைகளைக் குறிக்கும். ஆனால், எனக்காக உடலை வாட்டும் கடும் தவங்கள் எனது உபதேசம் அல்ல.