ஶிவபுராணம்

தஸ்மாத்தவ முகோத்கீர்ணம் ஸாக்ஷாதிவ பிநாகிநஃ ஶிவஜ்ஞாநாம்ரு'தம் பீத்வா ந மே த்ரு'ப்தமபூந்மநஃ

ஆகையால், உன் வாயிலிருந்து நேரடியாக வந்த சிவஞான அமிர்தத்தை அருந்தியும், என் மனம் திருப்தியடையவில்லை, வில்லாளனே.

ஸாக்ஷாத்ஸர்வஜகத்கர்துர்பர்துரம்கம் ஸமாஶ்ரிதா பகவந்கிந்நு பப்ரச்ச பர்தாரம் பரமேஶ்வரீ

அனைத்து உலகங்களையும் படைத்தும், காத்தும் வரும் இறைவனின் மடியில் நேரடியாக அமர்ந்திருந்தபோது, பரமேசுவரி தனது கணவரிடம் என்ன கேட்டாள், பகவனே?

ஸ்தாநே ப்ரு'ஷ்டம் த்வயா க்ரு'ஷ்ண தத்வக்ஷ்யாமி யதாததம் பவபக்தஸ்ய யுக்தஸ்ய தவ கல்யாணசேதஸஃ

கிருஷ்ணா, நீ சரியாகக் கேட்டுள்ளாய்; சிவபக்தியும், ஒழுங்கும், நல்ல மனமும் கொண்ட உனக்கு நான் உண்மையாகச் சொல்கிறேன்.

மஹீதரவரே திவ்யே மம்தரே சாருகம்தரே தேவ்யா ஸஹ மஹாதேவோ திவ்யோ த்யாநகதோ ऽபவத்

மலைகளில் சிறந்த மந்தரத்தில், அழகான ஒரு குகையில், தேவியுடன் சேர்ந்து மகாதேவன் தெய்வீக தியானத்தில் அமர்ந்தார்.

ததா தேவ்யாஃ ப்ரியஸகீ ஸுஸ்மிதாஸ்யா ஶுபாவதீ புல்லாந்யதிமநோஜ்ஞாநி புஷ்பாணி ஸமுதாஹரத்

அப்போது, தேவியின் நெருங்கிய தோழி, இனிய புன்னகையுடன், நல்ல வடிவத்துடன், மிக அழகாக மலர்ந்த மலர்களை எடுத்துக்கொண்டு வந்தாள்.

ததஃ ஸ்வமம்கமாரோப்ய தேவீம் தேவவரோரஹஃ அலம்க்ரு'த்ய ச தைஃ புஷ்பைராஸ்தே ஹ்ரு'ஷ்டதரஃ ஸ்வயம்

பின்னர், தேவர்களின் தலைவன், தேவியைத் தன் மடியில் அமர்த்தி, அந்த மலர்களால் அலங்கரித்து, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அமர்ந்தார்.

அதாம்தஃபுரசாரிண்யோ தேவ்யோ திவ்யவிபூஷணாஃ அம்தரம்கா கணேந்த்ராஶ்ச ஸர்வலோகமஹேஶ்வரீம்

அப்போது, அந்தரங்கமான அரண்மனையில் உள்ள தேவிகள், தெய்வீக ஆபரணங்கள் அணிந்தவர்கள், மற்றும் கணங்களின் நெருங்கிய தலைவர்கள், எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆண்டவளை அணுகினார்கள்.

பர்தாரம் பரிபூர்ணம் ச ஸர்வலோகமஹேஶ்வரம் சாமராஸக்தஹஸ்தாஶ்ச தேவீம் தேவம் ஸிஷேவிரே

அமரர்கள் கையில் சாமரம் ஏந்தி, எல்லா உலகங்களுக்கும் பெருமை வாய்ந்த இறைவனும், பரிபூரணமான கணவரும் ஆன சிவபெருமானையும், தேவியையும் பக்தியுடன் சேவித்தார்கள்.

ததஃ ப்ரியாஃ கதா வ்ரு'த்தா விநோதாய மஹேஶயோஃ த்ராணாய ச ந்ரு'ணாம் லோகே யே ஶிவம் ஶரணம் கதாஃ

பின்னர் மகேசுவரரும் தேவியும் மகிழ்ச்சியடைய, சிவனை சரணமடைந்த இந்த உலகில் உள்ள மக்களுக்கு பாதுகாப்பாக, இனிய கதைகள் மற்றும் நிகழ்வுகள் கூறப்பட்டன.

ததாவஸரமாலோக்ய ஸர்வலோகமஹேஶ்வரீ பர்தாரம் பரிபப்ரச்ச ஸர்வலோகமஹேஶ்வரம்

அந்த நேரத்தை கவனித்த எல்லா உலகங்களின் பெருமைமிக்க தேவியார், எல்லா உலகங்களுக்கும் இறைவனான கணவரை வினவினார்.

கேந வஶ்யோ மஹாதேவோ மர்த்யாநாம் மம்தசேதஸாம் ஆத்மதத்த்வாத்யஶக்தாநாமாத்மநாமக்ரு'தாத்மநாம்

சுயஅறிவும் உண்மையான ஆத்மா பற்றிய ஞானமும் இல்லாத, குறைந்த புத்திசாலித்தனமுள்ள மனிதர்களால், மகாதேவன் எவ்வாறு வசப்படுகிறார் என்று கேட்டாள்.

ந கர்மணா ந தபஸா ந ஜபைர்நாஸநாதிபிஃ ந ஜ்ஞாநேந ந சாந்யேந வஶ்யோ ऽஹம் ஶ்ரத்தயா விநா

செயல்கள் மூலமாகவோ, தவம் செய்தாலும், ஜபம் செய்தாலும், ஆசனங்கள் செய்தாலும், ஞானத்தாலும், வேறு எதனாலும் நான் வசப்படமாட்டேன்; பக்தி இல்லாமல் எதுவும் பயனில்லை.

ஶ்ரத்தா மய்யஸ்தி சேத்பும்ஸாம் யேந கேநாபி ஹேதுநா வஶ்யஃ ஸ்ப்ரு'ஶ்யஶ்ச த்ரு'ஶ்யஶ்ச பூஜ்யஸ்ஸம்பாஷ்ய ஏவ ச

யாரிடத்தில் என்மீது பக்தி இருந்தால், எந்த காரணத்தாலாக இருந்தாலும், நான் அவர்களுக்கு எளிதில் அணுகக்கூடியவனாகவும், தொடக்கூடியவனாகவும், காணக்கூடியவனாகவும், வழிபடக்கூடியவனாகவும், பேசக்கூடியவனாகவும் இருப்பேன்.

ஸாத்யா தஸ்மாந்மயி ஶத்தா மாம் வஶீகர்துமிச்சதா ஶ்ரத்தா ஹேதுஸ்ஸ்வதர்மஸ்ய ரக்ஷணம் வர்ணிநாமிஹ

எனக்கு வசப்பட விரும்பும் ஒருவர், என்மீது பக்தியை வளர்க்க வேண்டும்; பக்தியே இங்கு தன் தர்மத்தை காக்கும் காரணமாகும்.

ஸ்வவர்ணாஶ்ரமதர்மேண வர்ததே யஸ்து மாநவஃ தஸ்யைவ பவதி ஶ்ரத்தா மயி நாந்யஸ்ய கஸ்யசித்

தன் சொந்த வகுப்பும் வாழ்க்கை நிலையிலும் உரிய தர்மத்தை கடைபிடிக்கும் மனிதனுக்கு மட்டுமே என்மீது உண்மையான பக்தி உண்டாகும்; மற்றவர்களுக்கு இல்லை.

ஆம்நாயஸித்தமகிலம் தர்மமாஶ்ரமிணாமிஹ ப்ரஹ்மணா கதிதம் பூர்வம் மமைவாஜ்ஞாபுரஸ்ஸரம்

இங்கு வாழ்க்கை நிலையினருக்கான அனைத்து தர்மங்களும், பாரம்பரியப்படி, முன்பு பிரம்மா என் கட்டளையின்படி போதித்தவை.

ஸ து பைதாமஹோ தர்மோ பஹுவித்தக்ரியாந்விதஃ நாத்யந்த பலபூயிஷ்டஃ க்லேஶாயா ஸஸமந்விதஃ தேந தர்மேண மஹதாம் ஶ்ரத்தாம் ப்ராப்ய ஸுதுர்ல்லபாம்

பண்டைய தர்மம் பல விதமான யாகங்கள் மற்றும் தானங்கள் கொண்டது; அது மிகுந்த பலனைத் தராது, ஆனால் சிரமம் உண்டு. அந்த உயர்ந்த தர்மத்தின் மூலம், மிக அரிதான பக்தியை ஒருவர் பெறுகிறார்.

வர்ணிநோ யே ப்ரபத்யம்தே மாமநந்யஸமாஶ்ரயாஃ தேஷாம் ஸுகேந மார்கேண தர்மகாமார்தமுக்தயஃ

சமூக ஒழுங்கை பின்பற்றும் மற்றும் என்னை மட்டுமே சரணாகதி அடையும் அனைவருக்கும், தர்மம், காமம், அர்த்தம், மோக்ஷம் ஆகியவற்றை எளிதாக அடைய முடியும்.

வர்ணாஶ்ரமஸமாசாரோ மயா பூயஃ ப்ரகல்பிதஃ தஸ்மிந்பக்திமதாமேவ மதீயாநாம் து வர்ணிநாம்

சமூக வகுப்புகளும் வாழ்க்கை நிலையங்களும் பற்றிய ஒழுக்கத்தை நான் மீண்டும் ஏற்படுத்தினேன்; ஆனால் அது என் பக்தர்களுக்கே உரியது.

அதிகாரோ ந சாந்யேஷாமித்யாஜ்ஞா நைஷ்டிகீ மம ததாஜ்ஞப்தேந மார்கேண வர்ணிநோ மதுபாஶ்ரயாஃ

மற்றவர்களுக்கு உரிமை இல்லை — இது என் உறுதியான கட்டளை; எனக்கு சரணாகதி அடையும் சமூக வகுப்பினவர்கள், அந்த கட்டளையின்படி நடக்க வேண்டும்.

மலமாயாதிபாஶேப்யோ விமுக்தா மத்ப்ரஸாததஃ பரம் மதீயமாஸாத்ய புநராவ்ரு'த்திதுர்லபம் பரமம் மம ஸாதர்ம்யம் ப்ராப்ய நிர்வ்ரு'திமாயயுஃ

மலம், மாயை போன்ற பாசங்களிலிருந்து என் அருளால் விடுபட்டு, என் உயர்ந்த நிலையை அடைந்து, மீண்டும் பிறப்பது அரிதாக, என் போன்ற உயர்ந்த தன்மையை அடைந்து, ஆனந்தத்தை அடைகிறார்கள்.

தஸ்மால்லப்த்வாப்யலப்த்வா வா வர்ணதர்மம் மயேரிதம் ஆஶ்ரித்ய மம பக்தஶ்சேத்ஸ்வாத்மநாத்மாநமுத்தரேத்

எனால் கூறப்பட்ட சமூக தர்மத்தை பெற்றிருந்தாலும், பெறவில்லை என்றாலும், என்மீது பக்தி கொண்டவன் என்னை சார்ந்து, தன் ஆத்மாவால் தன்னை உயர்த்த வேண்டும்.

அலப்தலாப ஏவைஷ கோடிகோடிகுணாதிகஃ தஸ்மாந்மே முகதோ லப்தம் வர்ணதர்மம் ஸமாசரேத்

அதைப் பெற முயற்சிப்பதே கோடிக்கணக்கான மடங்கு சிறந்தது; எனவே, என் வாயால் கூறப்பட்ட சமூக தர்மத்தைப் பெற்றவுடன், அதை முறையாக நடத்த வேண்டும்.

மமாவதாரா ஹி ஶுபே யோகாசார்யச்சலேந து ஸர்வாம்தரேஷு ஸந்த்யார்யே ஸம்ததிஶ்ச ஸஹஸ்ரஶஃ

ஓ மங்களமானவளே! என் அவதாரங்கள் யோகாசாரியர் என்ற பெயரில் தோன்றுகின்றன; ஒவ்வொரு காலத்திலும் ஆயிரக்கணக்கான நல்ல வம்சங்கள் உருவாகின்றன.

அயுக்தாநாமபுத்தீநாமபக்தாநாம் ஸுரேஶ்வரி துர்லபம் ஸம்ததிஜ்ஞாநம் ததோ யத்நாத்ஸமாஶ்ரயேத்

தகுதி இல்லாதவர்களுக்கும், அறிவில்லாதவர்களுக்கும், பக்தி இல்லாதவர்களுக்கும், தேவர்களின் தேவியாய், அந்த வம்ச ஞானம் பெற மிகவும் கடினம்; எனவே, அதை முயற்சியுடன் நாட வேண்டும்.

ஸா ஹாநிஸ்தந்மஹச்சித்ரம் ஸ மோஹஸ்ஸாம்தமூகதா யதந்யத்ர ஶ்ரமம் குர்யாந்மோக்ஷமார்கபஹிஷ்க்ரு'தஃ

முக்தி வழியிலிருந்து விலகி வேறு எதிலும் முயற்சி செய்வது தான் பெரிய இழப்பு, மிகப்பெரிய குறை, அது மயக்கம், கண் தெரியாமை, பேச முடியாமை போன்றது.

ஜ்ஞாநம் க்ரியா ச சர்யா ச யோகஶ்சேதி ஸுரேஶ்வரி சதுஷ்பாதஃ ஸமாக்யாதோ மம தர்மஸ்ஸநாதநஃ

தேவதைகளின் அரசியே, அறிவு, செயல், நடத்தை, மற்றும் யோகம் — இவை நான்கு என் சனாதன தர்மம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

பஶுபாஶபதிஜ்ஞாநம் ஜ்ஞாநமித்யபிதீயதே ஷடத்வஶுத்திர்விதிநா குர்வதீநா க்ரியோச்யதே

ஆன்மா, பந்தம், இறைவன் ஆகியவற்றை அறிதல் தான் அறிவு எனப்படுகிறது; ஆறு பாதைகளை விதிப்படி ஆசானின் வழிகாட்டுதலோடு தூய்மைப்படுத்துவது செயல் எனப்படுகிறது.

வர்ணாஶ்ரமப்ரயுக்தஸ்ய மயைவ விஹிதஸ்ய ச மமார்சநாதிதர்மஸ்ய சர்யா சர்யேதி கத்யதே

நான் விதித்துள்ள வகுப்பும் வாழ்க்கை நிலையிலும் இருப்போருக்கான கடமைகள், என் வழிபாடு மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய தர்மங்களைச் செய்தல் தான் நடத்தை என அழைக்கப்படுகிறது.