ஶிவபுராணம்

ஸுரத்நபூர்ணம் ஸஸுவர்ணதோயம் ஸுகும்குமாத்யம் ஸகுஶம் ஸபுஷ்பம் ப்ரதத்தமாதாய ஸஹேமபாத்ரம் ப்ரஶஸ்தமர்க்யம் பகவந்ப்ரஸீத

முத்துக்கள், தங்கம், நீர், நறுமணக் குங்குமம், தருமுள்ள குசக் கிழங்கு, மலர்கள் ஆகியவை நிரம்பி, தங்கப் பாத்திரத்தில் அர்ப்பணிக்கப்படும் சிறந்த அர்க்யத்தை உமக்கு சமர்ப்பிக்கிறோம்; இறைவா, அருள் புரிய வேண்டும்.

நமஶ்ஶிவாய ஶாம்தாய ஸகணாயாதிஹேதவே ருத்ராய விஷ்ணவே துப்யம் ப்ரஹ்மணே ஸூர்யமூர்தயே

அமைதியான சிவனுக்கும், கணங்களுடன் கூடிய ஆதிகாரணனுக்கும், ருத்ரனுக்கும், விஷ்ணுவுக்கும், உமக்கும், பிரமாவுக்கும், சூரிய வடிவுடையவருக்கும் வணக்கம்.

யஶ்ஶிவம் மண்டலே ஸௌரே ஸம்பூஜ்யைவ ஸமாஹிதஃ ப்ராதர்மத்யாஹ்நஸாயாஹ்நே ப்ரதத்யாதர்க்யமுத்தமம்

யார் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, சூரிய மண்டலத்தில் சிவனை வழிபட்டு, காலை, மதியம், மாலை ஆகிய மூன்று நேரங்களிலும் சிறந்த அர்க்யத்தை அர்ப்பணிக்கிறார்,

ப்ரணமேத்வா படேதேதாஞ்ச்லோகாஞ்ச்ருதிமுகாநிமாந் ந தஸ்ய துர்ல்லபம் கிம்சித்பக்தஶ்சேந்முச்யதே த்ரு'டம்

இந்த வேதங்களின் சாரமாகிய இந்தச் சொற்களை ஒருவர் பணிந்து வாசித்து வந்தால், பக்தி உள்ளவருக்கு எதுவும் கடினமல்ல; அவர் உறுதியாக விடுதலை பெறுவார்.

தஸ்மாதப்யர்சயேநித்யம் ஶிவமாதித்யரூபிணம் தர்மகாமார்தமுக்த்யர்தம் மநஸா கர்மணா கிரா

ஆகையால், சூரியன் வடிவில் உள்ள சிவனை, தர்மம், ஆசை, செல்வம் மற்றும் முத்தி ஆகியவற்றுக்காக மனதாலும், செயலாலும், சொல்லாலும் எப்போதும் வழிபட வேண்டும்.

அத தேவாந்ஸமாலோக்ய மண்டலஸ்தோ மஹேஶ்வரஃ ஸர்வாகமோத்தரம் தத்த்வா ஶாஸ்த்ரமம்தரதாத்தரஃ

பின்னர், தேவர்களை நோக்கி, வட்டத்திலிருந்து அமர்ந்திருந்த மகேஷ்வரன், எல்லா ஆகமங்களிலும் சிறந்த ஞானத்தை அளித்து, அங்கேயே மறைந்தார்.

தத்ர பூஜாதிகாரோ ऽயம் ப்ரஹ்மக்ஷத்ரவிஶாமிதி ஜ்ஞாத்வா ப்ரணம்ய தேவேஶம் தேவா ஜக்முர்யதாகதம்

அங்கே, பூஜை செய்யும் உரிமை பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் என்பதைக் கண்டு, தேவர்கள் தேவாதிபதியை வணங்கி, வந்தபடியே திரும்பினர்.

அத காலேந மஹதா தஸ்மிஞ்சாஸ்த்ரே திரோஹிதே பர்தாரம் பரிபப்ரச்ச ததம்கஸ்தா மஹேஶ்வரீ

அந்த வேதம் மறைந்த பிறகு, நீண்ட காலம் கழிந்தபோது, மகேஷ்வரியின் கணவன் மடியில் அமர்ந்திருந்தாள் அவனை கேட்டாள்.

தயா ஸ சோதிதோ தேவோ தேவ்யா சந்த்ரவிபூஷணஃ அவதத்கரமுத்த்ரு'த்ய ஶாஸ்த்ரம் ஸர்வாகமோத்தரம்

அவள் கேட்டபோது, சந்திரம் அலங்கரித்த தேவன், கையை உயர்த்தி, எல்லா ஆகமங்களிலும் சிறந்த ஞானத்தை வெளிப்படுத்தினார்.

ப்ரவர்திதம் ச தல்லோகே நியோகாத்பரமேஷ்டிநஃ மயாகஸ்த்யேந குருணா ததீசேந மஹர்ஷிணா

அந்த வேதத்தை, பரமாத்மாவின் கட்டளையால், நானும், ஆசிரியரான அகத்தியரும், மகரிஷி ததீசரும் உலகில் பரப்பினோம்.

ஸ்வயமப்யவதீர்யோர்வ்யாம் யுகாவர்தேஷு ஶூலத்ரு'க் ஸ்வாஶ்ரிதாநாம் விமுக்த்யர்தம் குருதே ஜ்ஞாநஸம்ததிம்

தான் தானாகவே யுகங்களின் மாறுபாடுகளில் பூமியில் அவதரித்து, சூலம் ஏந்தி, தன் பக்தர்களை விடுவிக்க ஞானத்தை நிலைநிறுத்துகிறார்.

ரு'புஸ்ஸத்யோ பார்கவஶ்ச ஹ்யம்கிராஃ ஸவிதா த்விஜாஃ ம்ரு'த்யுஃ ஶதக்ரதுர்தீமாந்வஸிஷ்டோ முநிபும்கவஃ

ரிபு, சத்யன், பார்கவன், அங்கிரஸ், சவிதா, துவிஜர்கள், மரணன், ஶதக்ரது என்ற ஞானி, முனிகளில் சிறந்த வசிஷ்டர்,

ஸாரஸ்வதஸ்த்ரிதாமா ச த்ரிவ்ரு'தோ முநிபும்கவஃ ஶததேஜாஸ்ஸ்வயம் தர்மோ நாராயண இதி ஶ்ருதஃ

சாரஸ்வதர், திரிதாமா, திரிவ்ருத் என்ற முனிவர், ஶததேஜஸ், தர்மதேவன், நாராயணன் என்று மரபில் கேட்கப்படுகிறது.

ஸ்வரக்ஷஶ்சாருணிர்தீமாம்ஸ்ததா சைவ க்ரு'தம்ஜயஃ க்ரு'தம்ஜயோ பரத்வாஜோ கௌதமஃ கவிருத்தமஃ

ஸ்வரன், ரக்ஷன், ஞானி ஆருணி, கிருதஞ்சயன், கிருதஞ்சயன், பரத்வாஜர், கவிஞர் கவுதமர் ஆகியோர்,

வாசஃஸ்ரவா முநிஸ்ஸாக்ஷாத்ததா ஸூக்ஷ்மாயணிஃ ஶுசிஃ த்ரு'ணபிம்துர்முநிஃ க்ரு'ஷ்ணஃ ஶக்திஃ ஶாக்தேய உத்தரஃ

வாகச்சிரவாஸ் என்ற முனிவர், தூயவர் சூக்ஷ்மாயணி, முனிவர் திரணபிந்து, கிருஷ்ணன், சக்தி, மற்றும் சிறந்த ஶாக்தேயர்,

ஜாதூகர்ண்யோ ஹரிஸ்ஸாக்ஷாத்க்ரு'ஷ்ணத்வைபாயநோ முநிஃ வ்யாஸாவதாராஞ்ச்ரு'ண்வம்து கல்பயோகேஶ்வராந்க்ரமாத்

ஜாதூகர்ண்யன், ஹரியும், முனிவர் கிருஷ்ணத்வைப்பாயனரும்; அவர்கள் வியாசரின் அவதாரங்களையும், யோகாசாரியர்களையும் வரிசையாகக் கேட்கட்டும்.

லைம்கே வ்யாஸாவதாரா ஹி த்வாபராம் தேஷு ஸுவ்ரதாஃ யோகாசார்யாவதாராஶ்ச ததா ஶிஷ்யேஷு ஶூலிநஃ

லிங்க மரபில், துவாபர யுகத்தில் வியாசரின் அவதாரங்கள் விரதம் காத்தவர்கள்; அதுபோல் யோகாசாரியர்களும், சூலம் ஏந்தியவரின் சீடர்களும் உள்ளனர்.

தத்ர தத்ர விபோஃ ஶிஷ்யாஶ்சத்வாரஃ ஸ்யுர்மஹௌஜஸஃ ஶிஷ்யாஸ்தேஷாம் ப்ரஶிஷ்யாஶ்ச ஶதஶோ ऽத ஸஹஸ்ரஶஃ

ஒவ்வொரு இடத்திலும், பரமனுடைய நான்கு சீடர்கள் மிகுந்த சக்தி உடையவர்கள்; அவர்களுடைய சீடர்களும், சீடர்களின் சீடர்களும் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் உள்ளனர்.

தேஷாம் ஸம்பாவநால்லோகே ஶைவாஜ்ஞாகரணாதிபிஃ பாக்யவம்தோ விமுச்யம்தே பக்த்யா சாத்யம்தபாவிதாஃ

அவர்கள் உலகில் செய்யும் நல்லொழுக்கங்களாலும், சிவனின் கட்டளைகளை நிறைவேற்றுவதாலும், மிகுந்த பக்தியுடன் இருப்பவர்கள் பாக்கியசாலிகள் விடுதலை பெறுகிறார்கள்.

யுகாவர்தேஷு ஸர்வேஷு யோகாசார்யச்சலேந து அவதாராந்ஹி ஶர்வஸ்ய ஶிஷ்யாம்ஶ்ச பகவந்வத

யுகங்கள் மாறும்போது, யோகாசாரியர் என்ற பெயரில், சர்வனின் அவதாரங்களையும், அவரது சீடர்களையும் கூறுங்கள், பிரபுவே.

ஶ்வேதஃ ஸுதாரோ மதநஃ ஸுஹோத்ரஃ கங்க ஏவ ச லௌகாக்ஷிஶ்ச மஹாமாயோ ஜைகீஷவ்யஸ்ததைவ ச

சுவேதன், சுதாரன், மதனன், சுஹோத்ரன், கங்கன், லௌகாக்ஷி, மகாமாயன், ஜைகீஷவ்யன் ஆகியோரும்.

ததிவாஹஶ்ச ரு'ஷபோ முநிருக்ரோ ऽத்ரிரேவ ச ஸுபாலகோ கௌதமஶ்ச ததா வேதஶிரா முநிஃ

ததிவாஹன், ஋ஷபன், உக்ர முனிவர், அத்ரி, சுபாலகன், கவுதமன், வேதசிரா முனிவர் ஆகியோர் உள்ளனர்.

கோகர்ணஶ்ச குஹாவாஸீ ஶிகண்டீ சாபரஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ஜடாமாலீ சாட்டஹாஸோ தாருகோ லாம்குலீ ததா

கோகர்ணன், குகாவாசி, மற்றொருவர் சிகண்டி, ஜடாமாலி, அட்டஹாசன், தாருகன், லாங்குலி ஆகியோரும் உள்ளனர்.

மஹாகாலஶ்ச ஶூலீ ச டம்டீ முண்டீஶ ஏவ ச ஸவிஷ்ணுஸ்ஸோமஶர்மா ச லகுலீஶ்வர ஏவ ச

மகாகாலன், சூலி, டண்டி, முண்டீசன், ஸவிஷ்ணு, சோமசர்மா, லகுலீஸ்வரன் ஆகியோரும் உள்ளனர்.

ஏதே வாராஹ கல்பே ऽஸ்மிந்ஸப்தமஸ்யாம்தரோ மநோஃ அஷ்டாவிம்ஶதிஸம்க்யாதா யோகாசார்யா யுகக்ரமாத்

இந்த வராக கல்பத்தில், ஏழாவது மனுவின் இடைவேளையில், எண்ணிக்கை இருபத்தெட்டு பேராக, ஒவ்வொரு யுகத்திலும் யோகாசாரியராக இருந்தார்கள்.

ஶிஷ்யாஃ ப்ரத்யேகமேதேஷாம் சத்வாரஶ்ஶாம்தசேதஸஃ ஶ்வேதாதயஶ்ச ருஷ்யாம்தாம்ஸ்தாந்ப்ரவீமி யதாக்ரமம்

இவர்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் நான்கு அமைதியான மனம் கொண்ட சீடர்கள் இருந்தார்கள்; சுவேதன் முதல் ருஷ்யன் வரை அவர்களை வரிசையாக சொல்கிறேன்.

ஶ்வேதஶ்ஶ்வேதஶிகஶ்சைவ ஶ்வேதாஶ்வஃ ஶ்வேதலோஹிதஃ துந்துபிஶ்ஶதரூபஶ்ச ரு'சீகஃ கேதுமாம்ஸ்ததா

சுவேதன், சுவேதசிகன், சுவேதாஷ்வன், சுவேதலோஹிதன், துந்துபி, சதரூபன், ருசிகன், கேதுமான் ஆகியோர்.

விகோஶஶ்ச விகேஶஶ்ச விபாஶஃ பாஶநாஶநஃ ஸுமுகோ துர்முகஶ்சைவ துர்கமோ துரதிக்ரமஃ

விகோஷன், விகேசன், விபாஷன், பாஷநாசனன், சுமுகன், துர்முகன், துர்கமன், துரதிக்ரமன் ஆகியோர்.

ஸநத்குமாரஸ்ஸநகஃ ஸநம்தஶ்ச ஸநாதநஃ ஸுதாமா விரஜாஶ்சைவ ஶம்கஶ்சாம்டஜ ஏவ ச

சனத்குமாரன், சனகன், சனந்தன், சனாதனன், சுதாமா, விரஜா, சங்கன், அண்டஜன் ஆகியோர்.