ஶிவபுராணம்

நித்யஸித்தாஶ்ச யே வாந்யம் தே ச த்ரு'ஷ்டா கணேஶ்வராஃ அத தம் துஷ்டுவுர்தேவா தேவ்யா ஸஹ மஹேஶ்வரம்

எப்போதும் சித்தி பெற்றவர்களும், கணங்களின் தலைவர்களும் அவளைக் கண்டார்கள். பின்னர், அந்த தேவியுடன் சேர்ந்து, தேவர்கள் மகேசுவரனை புகழ்ந்தார்கள்.

ஸ்தோத்ரைர்மாஹேஶ்வரைர்திவ்யைஃ ஶ்ரோதைஃ பௌராணிகைரபி தேவோ ऽபி தேவாநாலோக்ய க்ரு'ணயா வ்ரு'ஷபத்வஜஃ

மகேசுவரனைப் பற்றிய தெய்வீகமான ஸ்தோத்திரங்களாலும், புராண கால பாடல்களாலும் தேவர்கள் புகழ்ந்தார்கள்; அவர்களைப் பார்த்து, காளை கொடியைத் தாங்கிய இறைவன் இரக்கம் கொண்டான்.

துஷ்டோ ऽஸ்மீத்யாஹ ஸுப்ரீதஸ்ஸ்வபாவமதுராம் கிரம் அத ஸுப்ரீதமநஸம் ப்ரணிபத்ய வ்ரு'ஷத்வஜம் அர்தமஹத்தமம் தேவாஃ பப்ரச்சுரிமமாதராத்

நான் திருப்தி அடைந்தேன் என்று இயற்கையாக இனிமையான சொற்களால் கூறினான். பின்னர், மனம் மகிழ்ந்து, தேவர்கள் காளை கொடியைத் தாங்கிய இறைவனுக்கு வணங்கி, மிக முக்கியமான இந்த கேள்வியை மரியாதையுடன் கேட்டார்கள்:

பகவந்கேந மார்கேண பூஜநீயோ ऽஸி பூதலே கஸ்யாதிகாரஃ பூஜாயாம் வக்துமர்ஹஸி தத்த்வதஃ

பெரியவரே, பூமியில் எந்த வழியில் உம்மை வழிபட வேண்டும்? யாருக்கு உம்மை வழிபட உரிமை உள்ளது? இதன் உண்மையை எங்களுக்குச் சொல்ல வேண்டும்.

ததஃ ஸஸ்மிதமாலோக்ய தேவீம் தேவவரோஹரஃ ஸ்வரூபம் தர்ஶயாமாஸ கோரம் ஸூர்யாத்மகம் பரம்

அப்போது, தேவிகளில் சிறந்த ஹரன், தேவியைப் புன்னகையுடன் பார்த்து, தன் சொந்த உருவத்தை—பயங்கரமாகவும், சூரியனைப் போலும், உயர்ந்ததாகவும்—காட்டினான்.

ஸர்வைஶ்வர்யகுணோபேதம் ஸர்வதேஜோமயம் பரம் ஶக்திபிர்மூர்திபிஶ்சாம்கைர்க்ரஹைர்தேவைஶ்ச ஸம்வ்ரு'தம்

அனைத்து ஐஸ்வர்யங்களும் நிறைந்த, எல்லா ஒளியையும் உடைய, சக்திகளாலும், உருவங்களாலும், அங்கங்களாலும், கிரகங்களாலும், தேவர்களாலும் சூழப்பட்டவனாக இருந்தான்.

அஷ்டபாஹும் சதுர்வக்த்ரமர்தநாரீகமத்புதம் த்ரு'ஷ்ட்வைவமத்புதாகாரம் தேவா விஷ்ணுபுரோகமாஃ

எட்டு கரங்களும், நான்கு முகங்களும், அரை பெண்மையை உடைய அதிசயமான உருவமும் கொண்டவனை, விஷ்ணுவை முன்னிட்டு தேவர்கள் பார்த்தார்கள்.

புத்த்வா திவாகரம் தேவம் தேவீம் சைவ நிஶாகரம் பஞ்சபூதாநி ஶேஷாணி தந்மயம் ச சராசரம்

அந்த தேவனைச் சூரியனாகவும், தேவியைச் சந்திரனாகவும், ஐந்து பூதங்களும், மற்ற எல்லா நிலைமைகளும் அவர்களாலேயே ஆனவை என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தார்கள்.

ஏவமுக்த்வா நமஶ்சக்ருஸ்தஸ்மை சார்க்யம் ப்ரதாய வை

இவ்வாறு கூறி, அவருக்கு வணங்கி, அர்க்யம் சமர்ப்பித்தார்கள்.

ஸிம்தூரவர்ணாய ஸுமண்டலாய ஸுவர்ணவர்ணாபரணாய துப்யம் பத்மாபநேத்ராய ஸபம்கஜாய ப்ரஹ்மேந்த்ரநாராயணகாரணாய

சிவப்புச் சாயலுடையவரே, அழகான வடிவுடையவரே, தங்கம் போன்ற ஆபரணங்கள் அணிந்தவரே, தாமரை போன்ற கண்கள் உடையவரே, தாமரையைத் தாங்கியவரே, பிரமா, இந்திரன், நாராயணன் ஆகியோருக்கு காரணமானவரே, உமக்கு

ஸுரத்நபூர்ணம் ஸஸுவர்ணதோயம் ஸுகும்குமாத்யம் ஸகுஶம் ஸபுஷ்பம் ப்ரதத்தமாதாய ஸஹேமபாத்ரம் ப்ரஶஸ்தமர்க்யம் பகவந்ப்ரஸீத

முத்துக்கள், தங்கம், நீர், நறுமணக் குங்குமம், தருமுள்ள குசக் கிழங்கு, மலர்கள் ஆகியவை நிரம்பி, தங்கப் பாத்திரத்தில் அர்ப்பணிக்கப்படும் சிறந்த அர்க்யத்தை உமக்கு சமர்ப்பிக்கிறோம்; இறைவா, அருள் புரிய வேண்டும்.

நமஶ்ஶிவாய ஶாம்தாய ஸகணாயாதிஹேதவே ருத்ராய விஷ்ணவே துப்யம் ப்ரஹ்மணே ஸூர்யமூர்தயே

அமைதியான சிவனுக்கும், கணங்களுடன் கூடிய ஆதிகாரணனுக்கும், ருத்ரனுக்கும், விஷ்ணுவுக்கும், உமக்கும், பிரமாவுக்கும், சூரிய வடிவுடையவருக்கும் வணக்கம்.

யஶ்ஶிவம் மண்டலே ஸௌரே ஸம்பூஜ்யைவ ஸமாஹிதஃ ப்ராதர்மத்யாஹ்நஸாயாஹ்நே ப்ரதத்யாதர்க்யமுத்தமம்

யார் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, சூரிய மண்டலத்தில் சிவனை வழிபட்டு, காலை, மதியம், மாலை ஆகிய மூன்று நேரங்களிலும் சிறந்த அர்க்யத்தை அர்ப்பணிக்கிறார்,

ப்ரணமேத்வா படேதேதாஞ்ச்லோகாஞ்ச்ருதிமுகாநிமாந் ந தஸ்ய துர்ல்லபம் கிம்சித்பக்தஶ்சேந்முச்யதே த்ரு'டம்

இந்த வேதங்களின் சாரமாகிய இந்தச் சொற்களை ஒருவர் பணிந்து வாசித்து வந்தால், பக்தி உள்ளவருக்கு எதுவும் கடினமல்ல; அவர் உறுதியாக விடுதலை பெறுவார்.

தஸ்மாதப்யர்சயேநித்யம் ஶிவமாதித்யரூபிணம் தர்மகாமார்தமுக்த்யர்தம் மநஸா கர்மணா கிரா

ஆகையால், சூரியன் வடிவில் உள்ள சிவனை, தர்மம், ஆசை, செல்வம் மற்றும் முத்தி ஆகியவற்றுக்காக மனதாலும், செயலாலும், சொல்லாலும் எப்போதும் வழிபட வேண்டும்.

அத தேவாந்ஸமாலோக்ய மண்டலஸ்தோ மஹேஶ்வரஃ ஸர்வாகமோத்தரம் தத்த்வா ஶாஸ்த்ரமம்தரதாத்தரஃ

பின்னர், தேவர்களை நோக்கி, வட்டத்திலிருந்து அமர்ந்திருந்த மகேஷ்வரன், எல்லா ஆகமங்களிலும் சிறந்த ஞானத்தை அளித்து, அங்கேயே மறைந்தார்.

தத்ர பூஜாதிகாரோ ऽயம் ப்ரஹ்மக்ஷத்ரவிஶாமிதி ஜ்ஞாத்வா ப்ரணம்ய தேவேஶம் தேவா ஜக்முர்யதாகதம்

அங்கே, பூஜை செய்யும் உரிமை பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் என்பதைக் கண்டு, தேவர்கள் தேவாதிபதியை வணங்கி, வந்தபடியே திரும்பினர்.

அத காலேந மஹதா தஸ்மிஞ்சாஸ்த்ரே திரோஹிதே பர்தாரம் பரிபப்ரச்ச ததம்கஸ்தா மஹேஶ்வரீ

அந்த வேதம் மறைந்த பிறகு, நீண்ட காலம் கழிந்தபோது, மகேஷ்வரியின் கணவன் மடியில் அமர்ந்திருந்தாள் அவனை கேட்டாள்.

தயா ஸ சோதிதோ தேவோ தேவ்யா சந்த்ரவிபூஷணஃ அவதத்கரமுத்த்ரு'த்ய ஶாஸ்த்ரம் ஸர்வாகமோத்தரம்

அவள் கேட்டபோது, சந்திரம் அலங்கரித்த தேவன், கையை உயர்த்தி, எல்லா ஆகமங்களிலும் சிறந்த ஞானத்தை வெளிப்படுத்தினார்.

ப்ரவர்திதம் ச தல்லோகே நியோகாத்பரமேஷ்டிநஃ மயாகஸ்த்யேந குருணா ததீசேந மஹர்ஷிணா

அந்த வேதத்தை, பரமாத்மாவின் கட்டளையால், நானும், ஆசிரியரான அகத்தியரும், மகரிஷி ததீசரும் உலகில் பரப்பினோம்.

ஸ்வயமப்யவதீர்யோர்வ்யாம் யுகாவர்தேஷு ஶூலத்ரு'க் ஸ்வாஶ்ரிதாநாம் விமுக்த்யர்தம் குருதே ஜ்ஞாநஸம்ததிம்

தான் தானாகவே யுகங்களின் மாறுபாடுகளில் பூமியில் அவதரித்து, சூலம் ஏந்தி, தன் பக்தர்களை விடுவிக்க ஞானத்தை நிலைநிறுத்துகிறார்.

ரு'புஸ்ஸத்யோ பார்கவஶ்ச ஹ்யம்கிராஃ ஸவிதா த்விஜாஃ ம்ரு'த்யுஃ ஶதக்ரதுர்தீமாந்வஸிஷ்டோ முநிபும்கவஃ

ரிபு, சத்யன், பார்கவன், அங்கிரஸ், சவிதா, துவிஜர்கள், மரணன், ஶதக்ரது என்ற ஞானி, முனிகளில் சிறந்த வசிஷ்டர்,

ஸாரஸ்வதஸ்த்ரிதாமா ச த்ரிவ்ரு'தோ முநிபும்கவஃ ஶததேஜாஸ்ஸ்வயம் தர்மோ நாராயண இதி ஶ்ருதஃ

சாரஸ்வதர், திரிதாமா, திரிவ்ருத் என்ற முனிவர், ஶததேஜஸ், தர்மதேவன், நாராயணன் என்று மரபில் கேட்கப்படுகிறது.

ஸ்வரக்ஷஶ்சாருணிர்தீமாம்ஸ்ததா சைவ க்ரு'தம்ஜயஃ க்ரு'தம்ஜயோ பரத்வாஜோ கௌதமஃ கவிருத்தமஃ

ஸ்வரன், ரக்ஷன், ஞானி ஆருணி, கிருதஞ்சயன், கிருதஞ்சயன், பரத்வாஜர், கவிஞர் கவுதமர் ஆகியோர்,

வாசஃஸ்ரவா முநிஸ்ஸாக்ஷாத்ததா ஸூக்ஷ்மாயணிஃ ஶுசிஃ த்ரு'ணபிம்துர்முநிஃ க்ரு'ஷ்ணஃ ஶக்திஃ ஶாக்தேய உத்தரஃ

வாகச்சிரவாஸ் என்ற முனிவர், தூயவர் சூக்ஷ்மாயணி, முனிவர் திரணபிந்து, கிருஷ்ணன், சக்தி, மற்றும் சிறந்த ஶாக்தேயர்,

ஜாதூகர்ண்யோ ஹரிஸ்ஸாக்ஷாத்க்ரு'ஷ்ணத்வைபாயநோ முநிஃ வ்யாஸாவதாராஞ்ச்ரு'ண்வம்து கல்பயோகேஶ்வராந்க்ரமாத்

ஜாதூகர்ண்யன், ஹரியும், முனிவர் கிருஷ்ணத்வைப்பாயனரும்; அவர்கள் வியாசரின் அவதாரங்களையும், யோகாசாரியர்களையும் வரிசையாகக் கேட்கட்டும்.

லைம்கே வ்யாஸாவதாரா ஹி த்வாபராம் தேஷு ஸுவ்ரதாஃ யோகாசார்யாவதாராஶ்ச ததா ஶிஷ்யேஷு ஶூலிநஃ

லிங்க மரபில், துவாபர யுகத்தில் வியாசரின் அவதாரங்கள் விரதம் காத்தவர்கள்; அதுபோல் யோகாசாரியர்களும், சூலம் ஏந்தியவரின் சீடர்களும் உள்ளனர்.

தத்ர தத்ர விபோஃ ஶிஷ்யாஶ்சத்வாரஃ ஸ்யுர்மஹௌஜஸஃ ஶிஷ்யாஸ்தேஷாம் ப்ரஶிஷ்யாஶ்ச ஶதஶோ ऽத ஸஹஸ்ரஶஃ

ஒவ்வொரு இடத்திலும், பரமனுடைய நான்கு சீடர்கள் மிகுந்த சக்தி உடையவர்கள்; அவர்களுடைய சீடர்களும், சீடர்களின் சீடர்களும் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் உள்ளனர்.

தேஷாம் ஸம்பாவநால்லோகே ஶைவாஜ்ஞாகரணாதிபிஃ பாக்யவம்தோ விமுச்யம்தே பக்த்யா சாத்யம்தபாவிதாஃ

அவர்கள் உலகில் செய்யும் நல்லொழுக்கங்களாலும், சிவனின் கட்டளைகளை நிறைவேற்றுவதாலும், மிகுந்த பக்தியுடன் இருப்பவர்கள் பாக்கியசாலிகள் விடுதலை பெறுகிறார்கள்.