ஶிவபுராணம்

வர்ணாஶ்ரமக்ரு'தைர்தர்மைர்விபரீதம் க்வசித்ஸமம் வேதாத்ஷடம்காதுத்த்ரு'த்ய ஸாம்க்யாத்யோகாச்ச க்ரு'த்ஸ்நஶஃ

சில நேரங்களில் அது சாதாரண வாழ்க்கை முறைகளுடன் ஒத்திருக்கிறது, சில சமயங்களில் வேறுபடுகிறது; அது வேதங்களும் அவற்றின் ஆறு அங்கங்களும், சாங்கியமும் யோகமும் ஆகியவற்றிலிருந்து முழுமையாக எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது.

ஶதகோடிப்ரமாணேந விஸ்தீர்ணம் க்ரம்தஸம்க்யயா கதிதம் பரமேஶேந தத்ர பூஜா கதம் ப்ரபோஃ

அது நூறு கோடி நூல்களால் விரிவாக பரப்பப்பட்டு, பரம ஈசுவரனால் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது; அதில், ஆண்டவரை எப்படி வழிபட வேண்டும் என்பதைக் கூறுங்கள்.

கஸ்யாதிகாரஃ பூஜாதௌ ஜ்ஞாநயோகாதயஃ கதம் தத்ஸர்வம் விஸ்தராதேவ வக்துமர்ஹஸி ஸுவ்ரத

வழிபாடு மற்றும் ஞானம், யோகம் போன்றவற்றுக்கு யார் தகுதியுடையவர்? இதையெல்லாம் விரிவாக விளக்க வேண்டும், நல்லொழுக்கமுள்ளவரே.

ஶைவம் ஸம்க்ஷிப்ய வேதோக்தம் ஶிவேந பரிபாஷிதம் ஸ்துதிநிம்தாதிரஹிதம் ஸத்யஃ ப்ரத்யயகாரணம்

வேதங்களில் சிவபெருமான் கூறியுள்ள சிவதர்மத்தை, புகழும் பழியும் இல்லாமல், உடனடியாக நம்பிக்கை தரும் வகையில் சுருக்கமாகச் சொல்லுங்கள்.

குருப்ரஸாதஜம் திவ்யமநாயாஸேந முக்திதம் கதயிஷ்யே ஸமாஸேந தஸ்ய ஶக்யோ ந விஸ்தரஃ

குருவின் அருளால் பிறக்கும் அந்த தெய்வீக ஞானத்தை, சுலபமாகவே விடுதலை தருவதாக, சுருக்கமாக நான் கூறுகிறேன்; அதை முழுமையாக விவரிக்க முடியாது.

ஸிஸ்ரு'க்ஷயா புராவ்யக்தாச்சிவஃ ஸ்தாணுர்மஹேஶ்வரஃ ஸத்கார்யகாரணோபேதஸ்ஸ்வயமாவிரபூத்ப்ரபுஃ

முன்னொரு காலத்தில், படைக்க விரும்பி, நிலையானவன், பெரிய ஆண்டவன் ஆன சிவபெருமான், உண்மை காரணமும் விளைவுமாக இருந்து, வெளிப்படாததிலிருந்து தானே வெளிப்பட்டான்.

ஜநயாமாஸ ச ததா ரு'ஷிர்விஶ்வாதிகஃ ப்ரபுஃ தேவாநாம் ப்ரதமம் தேவம் ப்ரஹ்மாணம் ப்ரஹ்மணஸ்பதிம்

அப்போது, எல்லாவற்றையும் மீறிய அந்த ஆண்டவர், முதன்மை கொண்ட தேவர்களில் முதல்வனான பிரம்மாவை, வாக்கின் ஆண்டவரை உருவாக்கினார்.

ப்ரஹ்மாபி பிதரம் தேவம் ஜாயமாநம் ந்யவைக்ஷத தம் ஜாயமாநம் ஜநகோ தேவஃ ப்ராபஶ்யதாஜ்ஞயா

பிரம்மாவும் பிறப்பதற்குள் தந்தையான தேவனைப் பார்த்தான்; பிறப்பதற்குள், தேவதந்தை அவனை கட்டளையின்படி கண்டான்.

த்ரு'ஷ்டோ ருத்ரேண தேவோ ऽஸாவஸ்ரு'ஜத்விஶ்வமீஶ்வரஃ வர்ணாஶ்ரமவ்யவஸ்தாம் ச சகார ஸ ப்ரு'தக்ப்ரு'தக்

அந்த ஆண்டவரை ருத்ரன் பார்த்தபோது, அவர் இந்த உலகை உருவாக்கி, வாழ்க்கை முறைகளையும், வகுப்புகளையும் தனித்தனியாக ஏற்படுத்தினார்.

ஸோமம் ஸஸர்ஜ யஜ்ஞார்தே ஸோமாத்த்யௌஸ்ஸமஜாயத தரா ச வஹ்நிஃ ஸூர்யஶ்ச யஜ்ஞோ விஷ்ணுஶ்ஶசீபதிஃ

யாகத்திற்காக சோமனை உருவாக்கினார்; சோமனிலிருந்து ஆகாயம் தோன்றியது; ஆகாயத்திலிருந்து பூமி, அக்கினி, சூரியன், யாகம், விஷ்ணு, சசி தேவியின் கணவர் ஆகியோர் தோன்றினர்.

தே சாந்யே ச ஸுரா ருத்ரம் ருத்ராத்யாயேந துஷ்டுவுஃ ப்ரஸந்நவதநஸ்தஸ்தௌ தேவாநாமக்ரதஃ ப்ரபுஃ

அவர்கள் மற்ற தேவர்களும் ருத்ரனை ருத்ர ஸ்தோத்திரங்களால் புகழ்ந்தார்கள்; ஆண்டவர் அருள்முகத்துடன் தேவர்களுக்கு முன்பாக நின்றார்.

அபஹ்ரு'த்ய ஸ்வலீலார்தம் தேஷாம் ஜ்ஞாநம் மஹேஶ்வரஃ தமப்ரு'ச்சம்ஸ்ததோ தேவாஃ கோ பவாநிதி மோஹிதாஃ

அவர்களது ஞானத்தை தனது விளையாட்டிற்காக எடுத்துக்கொண்டு, மகேசுவரன் அவர்களை மயக்கினார்; பின்னர் அந்த தேவர்கள், 'நீங்கள் யார்?' என்று கேட்டார்கள்.

ஸோ ऽப்ரவீத்பகவாந்ருத்ரோ ஹ்யஹமேகஃ புராதநஃ

அப்போது, பகவான் ருத்ரன், 'நான் ஒருவனே, பழமையானவன்' என்று பதிலளித்தான்.

பவிஷ்யாமி ச மத்தோந்யோ வ்யதிரிக்தோ ந கஶ்சந அஹமேவ ஜகத்ஸர்வம் தர்பயாமி ஸ்வதேஜஸா

'நானே வரப்போகிறவன்; என்னைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை; இந்த உலகமெல்லாம் நானே, என் ஒளியால் அதைத் திருப்திப்படுத்துகிறேன்' என்றான்.

மத்தோ ऽதிகஃ ஸமோ நாஸ்தி மாம் யோ வேத ஸ முச்யதே இத்யுக்த்வா பகவாந்ருத்ரஸ்தத்ரைவாம்தரதத்த ஸ அபஶ்யம்தஸ்தமீஶாநம் ஸ்துவம்தஶ்சைவ ஸாமபிஃ

'என்னைவிட மேலானவனும், சமமானவனும் இல்லை; என்னை அறிந்தவன் விடுதலை பெறுவான்' என்று பகவான் ருத்ரன் கூறி, அங்கேயே மறைந்துவிட்டான்; அவர்கள் ஆண்டவரை காண முடியாமல், சமகீதங்களால் அவரைத் தொடர்ந்து புகழ்ந்தார்கள்.

வ்ரதம் பாஶுபதம் க்ரு'த்வா த்வதர்வஶிரஸி ஸ்திதம் பஸ்மஸம்சந்நஸர்வாம்கா பபூவுரமராஸ்ததா

அதர்வசிரஸில் நிலை கொண்ட பாசுபத விரதத்தை மேற்கொண்டு, அந்த அமரர்கள் தங்கள் உடலெங்கும் திருநீறு பூசி இருந்தார்கள்.

அத தேஷாம் ப்ரஸாதார்தம் பஶூநாம் பதிரீஶ்வரஃ

அப்போது, அவர்களுக்கு அருள் புரிய, எல்லா உயிர்களின் ஆண்டவன், இறைவன்,

ஸகணஶ்சோமயா ஸார்தம் ஸாந்நித்யமகரோத்ப்ரபுஃ யம் விநித்ரா ஜிதஶ்வாஸா யோகிநோ தக்தகில்பிஷாஃ

தன் அணிவகுப்பினருடன் உமையுடன் சேர்ந்து, அந்த பிரபு தன் இருப்பை வெளிப்படுத்தினான்; தூங்காமல், மூச்சை அடக்கி, பாவம் இல்லாமல் தவம் செய்பவர்கள் உள்ளத்தில் காண்பது அவனே.

ஹ்ரு'தி பஶ்யம்தி தம் தேவம் தத்ரு'ஶுர்தேவபும்கவாஃ யாமாஹுஃ பரமாம் ஶக்திமீஶ்வரேச்சாநுவர்திநீம்

யோகிகள் உள்ளத்தில் காணும் அந்த தேவனை, தேவதைகளில் சிறந்தவர்கள் நேரில் கண்டார்கள்; இறைவனின் சித்தத்திற்கு ஏற்ப நடக்கும் பரம சக்தி என்று அழைக்கப்படுபவளையும் பார்த்தார்கள்.

தாமபஶ்யந்மஹேஶஸ்ய வாமதோ வாமலோசநாம் யே விநிர்தூதஸம்ஸாராஃ ப்ராப்தாஃ ஶைவம் பரம் பதம்

சம்சாரத்தை விட்டு, சிவபெருமானின் உயர்ந்த நிலையை அடைந்தவர்கள், மகேசனின் இடப்பக்கத்தில் நிற்கும் இடப்பார்வையையுடையவளாகிய அவளை பார்த்தார்கள்.

நித்யஸித்தாஶ்ச யே வாந்யம் தே ச த்ரு'ஷ்டா கணேஶ்வராஃ அத தம் துஷ்டுவுர்தேவா தேவ்யா ஸஹ மஹேஶ்வரம்

எப்போதும் சித்தி பெற்றவர்களும், கணங்களின் தலைவர்களும் அவளைக் கண்டார்கள். பின்னர், அந்த தேவியுடன் சேர்ந்து, தேவர்கள் மகேசுவரனை புகழ்ந்தார்கள்.

ஸ்தோத்ரைர்மாஹேஶ்வரைர்திவ்யைஃ ஶ்ரோதைஃ பௌராணிகைரபி தேவோ ऽபி தேவாநாலோக்ய க்ரு'ணயா வ்ரு'ஷபத்வஜஃ

மகேசுவரனைப் பற்றிய தெய்வீகமான ஸ்தோத்திரங்களாலும், புராண கால பாடல்களாலும் தேவர்கள் புகழ்ந்தார்கள்; அவர்களைப் பார்த்து, காளை கொடியைத் தாங்கிய இறைவன் இரக்கம் கொண்டான்.

துஷ்டோ ऽஸ்மீத்யாஹ ஸுப்ரீதஸ்ஸ்வபாவமதுராம் கிரம் அத ஸுப்ரீதமநஸம் ப்ரணிபத்ய வ்ரு'ஷத்வஜம் அர்தமஹத்தமம் தேவாஃ பப்ரச்சுரிமமாதராத்

நான் திருப்தி அடைந்தேன் என்று இயற்கையாக இனிமையான சொற்களால் கூறினான். பின்னர், மனம் மகிழ்ந்து, தேவர்கள் காளை கொடியைத் தாங்கிய இறைவனுக்கு வணங்கி, மிக முக்கியமான இந்த கேள்வியை மரியாதையுடன் கேட்டார்கள்:

பகவந்கேந மார்கேண பூஜநீயோ ऽஸி பூதலே கஸ்யாதிகாரஃ பூஜாயாம் வக்துமர்ஹஸி தத்த்வதஃ

பெரியவரே, பூமியில் எந்த வழியில் உம்மை வழிபட வேண்டும்? யாருக்கு உம்மை வழிபட உரிமை உள்ளது? இதன் உண்மையை எங்களுக்குச் சொல்ல வேண்டும்.

ததஃ ஸஸ்மிதமாலோக்ய தேவீம் தேவவரோஹரஃ ஸ்வரூபம் தர்ஶயாமாஸ கோரம் ஸூர்யாத்மகம் பரம்

அப்போது, தேவிகளில் சிறந்த ஹரன், தேவியைப் புன்னகையுடன் பார்த்து, தன் சொந்த உருவத்தை—பயங்கரமாகவும், சூரியனைப் போலும், உயர்ந்ததாகவும்—காட்டினான்.

ஸர்வைஶ்வர்யகுணோபேதம் ஸர்வதேஜோமயம் பரம் ஶக்திபிர்மூர்திபிஶ்சாம்கைர்க்ரஹைர்தேவைஶ்ச ஸம்வ்ரு'தம்

அனைத்து ஐஸ்வர்யங்களும் நிறைந்த, எல்லா ஒளியையும் உடைய, சக்திகளாலும், உருவங்களாலும், அங்கங்களாலும், கிரகங்களாலும், தேவர்களாலும் சூழப்பட்டவனாக இருந்தான்.

அஷ்டபாஹும் சதுர்வக்த்ரமர்தநாரீகமத்புதம் த்ரு'ஷ்ட்வைவமத்புதாகாரம் தேவா விஷ்ணுபுரோகமாஃ

எட்டு கரங்களும், நான்கு முகங்களும், அரை பெண்மையை உடைய அதிசயமான உருவமும் கொண்டவனை, விஷ்ணுவை முன்னிட்டு தேவர்கள் பார்த்தார்கள்.

புத்த்வா திவாகரம் தேவம் தேவீம் சைவ நிஶாகரம் பஞ்சபூதாநி ஶேஷாணி தந்மயம் ச சராசரம்

அந்த தேவனைச் சூரியனாகவும், தேவியைச் சந்திரனாகவும், ஐந்து பூதங்களும், மற்ற எல்லா நிலைமைகளும் அவர்களாலேயே ஆனவை என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தார்கள்.

ஏவமுக்த்வா நமஶ்சக்ருஸ்தஸ்மை சார்க்யம் ப்ரதாய வை

இவ்வாறு கூறி, அவருக்கு வணங்கி, அர்க்யம் சமர்ப்பித்தார்கள்.