ஶிவபுராணம்

கேந வர்தாமஹே ஶஶ்வத்ஸுகேஷ்வந்யேஷு சாநிஶம் அவிலம்க்யா ச விஶ்வஸ்ய வ்யவஸ்தா கேந வா க்ரு'தா

நாம் எப்போதும் யாரால் வாழ்கிறோம், இன்பத்திலும் வேறுபாடுகளிலும், பகலும் இரவும்? இந்த உலகத்தின் உட்பொதிந்த ஒழுங்கை யார் ஏற்படுத்தியுள்ளார்?

காலஸ்ய பாவோ நியதிர்யத்ரு'ச்சா நாத்ர யுஜ்யதே பூதாநி யோநிஃ புருஷோ யோகீ சைஷாம் பரோ ऽத வா

காலத்தின் இயல்பு, விதி, அல்லது சீரற்ற நிகழ்ச்சி இங்கு பொருந்தாது; பஞ்சபூதங்கள், மூல காரணம், உயிர், அல்லது உயர்ந்த யோகி—இவை பற்றியும் சிந்திக்கப்படுகிறது.

அசேதநத்வாத்காலாதேஶ்சேதநத்வேபி சாத்மநஃ ஸுகதுஃகாநி பூதத்வாதநீஶத்வாத்விசார்யதே

காலம் முதலியவை உயிரில்லாதவை; ஆன்மா உயிருள்ளதாயினும், இன்பமும் துயரமும் பூதங்களாலும், ஆட்சி இல்லாமையாலும் உண்டாகின்றன என்று கருதப்படுகிறது.

தத்த்யாநயோகாநுகதாம் ப்ரபஶ்யஞ்சக்திமைஶ்வரீம் பாஶவிச்சேதிகாம் ஸாக்ஷாந்நிகூடாம் ஸ்வகுணைர்ப்ரு'ஶம்

தியானமும் யோகமும் கொண்டு அடையப்படும், பாசங்களை நேரடியாக அறுக்கும், மறைந்தும் தனித்தன்மை மிகுந்தும் இருக்கும் அந்த தெய்வீக சக்தியை அவர்கள் கண்டார்கள்.

தயா விச்சிந்நபாஶாஸ்தே ஸர்வகாரணகாரணம் ஶக்திமம்தம் மஹாதேவமபஶ்யந்திவ்யசக்ஷுஷா

அவளால் அவர்களின் பாசங்கள் அறுக்கப்பட்டு, அவர்கள் தெய்வீகக் கண்களால் சக்தி உடைய மகாதேவனை, எல்லா காரணங்களுக்கும் காரணமானவரை கண்டார்கள்.

யஃ காரணாந்யஶேஷாணி காலாத்மஸஹிதாநி ச அப்ரமேயோ ऽநயா ஶக்த்யா ஸகலம் யோ ऽதிதிஷ்டதி

காலம், ஆன்மா உட்பட எல்லா காரணங்களையும், அளவிட முடியாதவனாக, இந்த சக்தியால் அனைத்தையும் ஆதரித்து நிற்பவர்.

ததஃ ப்ரஸாதயோகேந யோகேந பரமேண ச த்ரு'ஷ்டேந பக்தியோகேந திவ்யஃ கதிமவாப்நுயுஃ

பின்னர், அருள் மற்றும் உயர்ந்த யோகத்தின் இணைப்பால், பக்தி யோகத்தினால், அவர்கள் தெய்வீக நிலையை அடைகிறார்கள்.

தஸ்மாத்ஸஹ ததா ஶக்த்யா ஹ்ரு'தி பஶ்யம்தி யே ஶிவம் தேஷாம் ஶாஶ்வதிகீ ஶாம்திர்நைதரேஷாமிதி ஶ்ருதிஃ

ஆகவே, அந்த சக்தியுடன் சேர்ந்து, இதயத்தில் சிவனை காண்பவர்கள் நிலையான அமைதியை பெறுவார்கள்; மற்றவர்களுக்கு அது கிடையாது என்று வேதம் கூறுகிறது.

ந ஹி ஶக்திமதஶ்ஶக்த்யா விப்ரயோகோ ऽஸ்தி ஜாதுசித் தஸ்மாச்சக்தேஃ ஶக்திமதஸ்தாதாத்ம்யாந்நிர்வ்ரு'திர்த்வயோஃ

சக்தி உடையவருக்கும் சக்திக்கும் எப்போதும் பிரிவில்லை; ஆகவே, சக்தியும் சக்தி உடையவரும் ஒன்றாகும் போது இருவருக்கும் விடுதலை உண்டாகிறது.

க்ரமோ விவக்ஷிதோ நூநம் விமுக்தௌ ஜ்ஞாநகர்மணோஃ ப்ரஸாதே ஸதி ஸா மூர்திர்யஸ்மாத்கரதலே ஸ்திதா

விடுதலிக்காக அறிவும் செயலும் தொடரும் முறை நிச்சயமாக அமைந்துள்ளது; அருள் கிடைத்தால், அந்த உருவம் கைப்பிடியில் இருப்பதுபோல் தென்படுகிறது.

தேவோ வா தாநவோ வாபி பஶுர்வா விஹகோ ऽபி வா கீரோ வாத க்ரு'மிர்வாபி முச்யதே தத்ப்ரஸாததஃ

தேவன் ஆனாலும், அசுரன் ஆனாலும், மிருகம், பறவை, கிளி, அல்லது பூச்சி ஆனாலும், அந்த அருளால் யாரும் விடுதலை பெறலாம்.

கர்பஸ்தோ ஜாயமாநோ வா பாலோ வா தருணோ.பி வா வ்ரு'த்தோ வா ம்ரியமாணோ வா ஸ்வர்கஸ்தோ வாத நாரகீ

கருவில் இருப்பவராக இருந்தாலும், பிறப்பதாயிருந்தாலும், குழந்தை, இளைஞன், முதியவர், இறப்பதாயிருந்தாலும், சொர்க்கத்தில் வாழ்பவராக இருந்தாலும், நரகத்தில் இருப்பவராக இருந்தாலும்,

பதிதோ வாபி தர்மாத்மா பம்டிதோ மூட ஏவ வா ப்ரஸாதே தத்க்ஷணாதேவ முச்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ

வீழ்ந்தவராக இருந்தாலும், நல்லவராக இருந்தாலும், புத்திசாலி, அறியாதவன் ஆகியவராக இருந்தாலும், அருள் கிடைத்த அந்த கணத்தில் விடுதலை பெறுவான்; இதில் எந்த ஐயமும் இல்லை.

அயோக்யாநாம் ச காருண்யாத்பக்தாநாம் பரமேஶ்வரஃ ப்ரஸீததி ந ஸம்தேஹோ விக்ரு'ஹ்ய விவிதாந்மலாந்

தகுதி இல்லாத பக்தர்களுக்கும், பரம ஈசன் கருணையால் அருள் புரிவார்; எந்த சந்தேகமும் இல்லாமல், அவர்களின் பலவிதமான குறைகளை நீக்குவார்.

ப்ரஸதாதேவ ஸா பக்திஃ ப்ரஸாதோ பக்திஸம்பவஃ அவஸ்தாபேதமுத்ப்ரேக்ஷ்ய வித்வாம்ஸ்தத்ர ந முஹ்யதி

அருளால் தான் பக்தி பிறக்கிறது; பக்தியிலிருந்து அருள் உருவாகிறது. நிலைமைகளின் வேறுபாடுகளை அறிந்து, அறிவுள்ளவர் இதில் குழப்பமடையார்.

ப்ரஸாதபூர்விகா யேயம் புக்திமுக்திவிதாயிநீ நைவ ஸா ஶக்யதே ப்ராப்தும் நரைரேகேந ஜந்மநா

இன்பமும் விடுதலியும் தரும் இந்த அருளை, மனிதர் ஒரே பிறவியில் பெற முடியாது.

அநேகஜந்மஸித்தாநாம் ஶ்ரௌதஸ்மார்தாநுவர்திநாம் விரக்தாநாம் ப்ரபுத்தாநாம் ப்ரஸீததி மஹேஶ்வரஃ

பல பிறவிகளில் சாதித்தவர்களுக்கு, வேத மற்றும் சிருதி முறைகளை பின்பற்றுவோருக்கு, பற்றின்மை உடையவர்களுக்கு, விழிப்புணர்வு உள்ளவர்களுக்கு, மகா ஈசன் அருள் புரிவார்.

ப்ரஸந்நே ஸதி தேவேஶ பஶௌ தஸ்மிந்ப்ரவர்ததே அஸ்தி நாதோ மமேத்யல்பா பக்திர்புத்திபுரஸ்ஸரா

தேவர்களின் தலைவன் அருளும் போது, மிருகத்திலும் 'ஒரு ஆண்டவன் இருக்கிறார், அவர் எனது ஆண்டவன்' என்ற எண்ணமும், சிறிது பக்தியும் அறிவுடன் தோன்றும்.

தபஸா விவிதைஶ்ஶைவைர்தர்மைஸ்ஸம்யுஜ்யதே நரஃ தத்ர யோகே ததப்யாஸஸ்ததோ பக்திஃ பரா பவேத்

விவிதமான சைவ தவங்களாலும், நல்ல செயல்களாலும் மனிதன் ஒன்றிணைகிறான்; அங்கு யோகப் பயிற்சியால், உயர்ந்த பக்தி பிறக்கிறது.

பரயா ச தயா பக்த்யா ப்ரஸாதோ லப்யதே பரஃ ப்ரஸாதாத்ஸர்வபாஶேப்யோ முக்திர்முக்தஸ்ய நிர்வ்ரு'திஃ

அந்த உயர்ந்த பக்தியால், சிறந்த அருள் கிடைக்கும்; அருளால் எல்லா பாசங்களிலிருந்தும் விடுதலை, விடுதலை பெற்றவருக்கு முழுமையான அமைதி கிடைக்கும்.

அல்பபாவோ ऽபி யோ மர்த்யஸ்ஸோ ऽபி ஜந்மத்ரயாத்பரம் நயோநியம்த்ரபீடாயை பவேந்நைவாத்ர ஸம்ஶயஃ

இது சிறிதளவு இருந்தாலும், ஒரு மனிதனுக்கு மூன்று பிறவிக்குப் பிறகு, கீழான பிறவிகளில் துன்பம் வராமல் காக்கும்; இதில் சந்தேகமில்லை.

ஸாம்கா ऽநம்கா ச யா ஸேவா ஸா பக்திரிதி கத்யதே ஸா புநர்பித்யதே த்ரேதா மநோவாக்காயஸாதநைஃ

உடல், மனம், வாக்கு ஆகியவற்றுடன் அல்லது இன்றி செய்யும் சேவை, அதுவே பக்தி எனப்படுகிறது; இது மனம், வாக்கு, உடல் மூன்றாகப் பிரிக்கப்படுகிறது.

ஶிவரூபாதிசிம்தா யா ஸா ஸேவா மாநஸீ ஸ்ம்ரு'தா ஜபாதிர்வாசிகீ ஸேவா கர்மபூஜாதி காயிகீ

சிவனின் உருவத்தை மனதில் சிந்திப்பது மனசாட்சி சேவை; ஜபம் போன்றவை வாய்ச் சேவை; பூஜை போன்ற செயல்கள் உடல் சேவை.

ஸேயம் த்ரிஸாதநா ஸேவா ஶிவதர்மஶ்ச கத்யதே ஸ து பஞ்சவிதஃ ப்ரோக்தஃ ஶிவேந பரமாத்மநா

இந்த மூன்று வகை சேவையே சிவ தருமம் எனப்படுகிறது; ஆனால், பரமாத்மா சிவன் அதை ஐந்து வகையாக கூறுகிறார்.

தபஃ கர்ம ஜபோ த்யாநம் ஜ்ஞாநம் சேதி ஸமாஸதஃ கர்மலிங்கார்சநாத்யம் ச தபஶ்சாந்த்ராயணாதிகம்

தவம், செயல், ஜபம், தியானம், அறிவு — இவை ஐந்து வகைகள்; லிங்க பூஜை போன்றவை செயல், சந்திராயண போன்றவை தவம்.

ஜபஸ்த்ரிதா ஶிவாப்யாஸஶ்சிந்தா த்யாநம் ஶிவஸ்ய து ஶிவாகமோக்தம் யஜ்ஜ்ஞாநம் ததத்ர ஜ்ஞாநமுச்யதே

ஜபம் மூன்று வகை; சிவனை பற்றிய பயிற்சி, சிந்தனை என்பது சிவனை தியானிப்பது; சிவ ஆகமங்களில் சொல்லப்பட்ட அறிவு, இங்கே அறிவாகக் கொள்ளப்படுகிறது.

ஶ்ரீகம்டேந ஶிவேநோக்தம் ஶிவாயை ச ஶிவாகமஃ ஶிவாஶ்ரிதாநாம் காருண்யாச்ச்ரேயஸாமேகஸாதநம்

இவை எல்லாம் ஸ்ரீகண்டன் வழியாக சிவன் கூறியது; சிவ ஆகமங்கள் சிவ பக்தர்களுக்காகவே; அவர்களுக்கு கருணையால், இது உயர்ந்த நன்மை பெறும் ஒரே வழி.

தஸ்மாத்விவர்தயேத்பக்திம் ஶிவே பரமகாரணே த்யஜேச்ச விஷயாஸம்கம் ஶ்ரேயோ ऽர்தீ மதிமாந்நரஃ

ஆகையால், உயர்ந்த நன்மையை நாடும் புத்திசாலி மனிதன், எல்லாவற்றிற்கும் காரணமான சிவபெருமானை மேலும் மேலும் பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும்; உலக இன்பங்களில் பற்றை விட்டுவிட வேண்டும்.

பகவஞ்ச்ரோதுமிச்சாமி ஶிவேந பரிபாஷிதம் வேதஸாரே ஶிவஜ்ஞாநம் ஸ்வாஶ்ரிதாநாம் விமுக்தயே

ஓ ஆண்டவரே, வேதங்களின் சாரமாகவும், சிவபெருமானால் கூறப்பட்டும், அவரை அடைந்தவர்களுக்கு விடுதலை தருவதாகவும் உள்ள சிவஞானத்தை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்.