ஶிவபுராணம்

ஸதாஶிவேஶ்வராத்யா ஹி வித்யா ऽவித்யேஶ்வராதயஃ அபவந்புருஷாஶ்சாஸ்யாஃ ப்ரக்ரு'திஶ்ச பராத்பரா

அந்த சக்தியிலிருந்து சதாசிவன், ஈஸ்வரன் மற்றும் பிறர், வித்யேஸ்வரன், அவித்யேஸ்வரன் ஆகியோரும், புருஷர்கள் மற்றும் எல்லாவற்றையும் தாண்டிய இயற்கையும் தோன்றின.

மஹதாதிவிஶேஷாம்தாஸ்த்வஜாத்யாஶ்சாபி மூர்தயஃ யச்சாந்யதஸ்தி தத்ஸர்வம் தஸ்யாஃ கார்யம் ந ஸம்ஶயஃ

பெரியதிலிருந்து சிறியதுவரை உள்ள எல்லா உருவங்களும், இல்லாததிலிருந்து பிறந்த மற்ற எதுவும், இவை அனைத்தும் அவளுடைய செயல் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஸா ஶக்திஸ்ஸர்வகா ஸூக்ஷ்மா ப்ரபோதாநம்தரூபிணீ ஶக்திமாநுச்யதே தேவஶ்ஶிவஶ்ஶீதாம்ஶுபூஷணஃ

அவள் சக்தி, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்திருப்பவள், நுண்ணியவள், விழிப்புணர்வாக இருப்பவள்; சக்தி உடையவரே தேவன் சிவன், சந்திரனை அலங்காரமாகக் கொண்டவர்.

வேத்யஶ்ஶிவஶ்ஶிவா வித்யா ப்ரஜ்ஞா சைவ ஶ்ருதிஃ ஸ்ம்ரு'திஃ த்ரு'திரேஷா ஸ்திதிர்நிஷ்டா ஜ்ஞாநேச்சாகர்மஶக்தயஃ

அறியப்பட வேண்டியது சிவன், அறிவும் சிவனே; ஞானம், புத்தி, வேதமும், சிருதியும் அவளே; உறுதி, நிலை, நிலைத்திருப்பது, அறிவு, விருப்பம், செயல் ஆகிய சக்திகளும் அவளே.

ஆஜ்ஞா சைவ பரம் ப்ரஹ்ம த்வே வித்யே ச பராபரே ஶுத்தவித்யா ஶுத்தகலா ஸர்வம் ஶக்திக்ரு'தம் யதஃ

ஆணை, பரம்பொருள், இருவகை அறிவு—உயர்ந்ததும் கீழ்ந்ததும்—தூய அறிவும், தூய கலைகளும், இவை அனைத்தும் சக்தியால் தோன்றுகின்றன.

மாயா ச ப்ரக்ரு'திர்ஜீவோ விகாரோ விக்ரு'திஸ்ததா அஸச்ச ஸச்ச யத்கிம்சித்தயா ஸர்வமிதம் ததம்

மாயையும், இயற்கையும், உயிரும், மாற்றமும், மாறுபாடும், பொய்யும் உண்மையும், எது இருந்தாலும், இவை அனைத்தும் அவளால் நிரம்பியுள்ளது.

ஸா தேவீ மாயயா ஸர்வம் ப்ரஹ்மாம்டம் ஸசராசரம் மோஹயத்யப்ரயத்நேந மோசயத்யபி லீலயா

அந்த தேவி தனது மாயையால், முயற்சி இல்லாமலே, உயிருள்ளவை உயிரில்லாதவை உட்பட முழு பிரபஞ்சத்தையும் மயக்குகிறாள்; அவள் விளையாட்டால் விடுதலையும் அளிக்கிறாள்.

அநயா ஸஹ ஸர்வேஶஃ ஸப்தவிம்ஶப்ரகாரயா விஶ்வம் வ்யாப்ய ஸ்திதஸ்தஸ்மாந்முக்திரத்ர ப்ரவர்ததே

அவளுடன் சேர்ந்து, எல்லாம் ஆண்டவராக இருபத்து ஏழு வகைகளில் உலகை ஊடறந்து நிறைந்து நிலைத்திருப்பதால், இங்கே விடுதலை உண்டாகிறது.

முமுக்ஷவஃ புரா கேசிந்முநயோ ப்ரஹ்மவாதிநஃ ஸம்ஶயாவிஷ்டமநஸோ விஸ்ம்ரு'ஶம்தி யதாததம்

முன்பு சில முனிவர்கள், விடுதலை நாடும், பிரம்மத்தைப் பேசும், அவர்களின் மனதில் சந்தேகம் வந்து, ஆழமாக சிந்தித்தார்கள்.

கிம் காரணம் குதோ ஜாதா ஜீவாமஃ கேந வா வயம் குத்ராஸ்மாகம் ஸம்ப்ரதிஷ்டா கேந வாதிஷ்டிதா வயம்

எது காரணம்? எங்கிருந்து நாம் பிறந்தோம்? யாரால் நாம் வாழ்கிறோம்? எங்கு நம்முடைய ஆதாரம்? யாரால் நாம் நிலைத்திருக்கிறோம்?

கேந வர்தாமஹே ஶஶ்வத்ஸுகேஷ்வந்யேஷு சாநிஶம் அவிலம்க்யா ச விஶ்வஸ்ய வ்யவஸ்தா கேந வா க்ரு'தா

நாம் எப்போதும் யாரால் வாழ்கிறோம், இன்பத்திலும் வேறுபாடுகளிலும், பகலும் இரவும்? இந்த உலகத்தின் உட்பொதிந்த ஒழுங்கை யார் ஏற்படுத்தியுள்ளார்?

காலஸ்ய பாவோ நியதிர்யத்ரு'ச்சா நாத்ர யுஜ்யதே பூதாநி யோநிஃ புருஷோ யோகீ சைஷாம் பரோ ऽத வா

காலத்தின் இயல்பு, விதி, அல்லது சீரற்ற நிகழ்ச்சி இங்கு பொருந்தாது; பஞ்சபூதங்கள், மூல காரணம், உயிர், அல்லது உயர்ந்த யோகி—இவை பற்றியும் சிந்திக்கப்படுகிறது.

அசேதநத்வாத்காலாதேஶ்சேதநத்வேபி சாத்மநஃ ஸுகதுஃகாநி பூதத்வாதநீஶத்வாத்விசார்யதே

காலம் முதலியவை உயிரில்லாதவை; ஆன்மா உயிருள்ளதாயினும், இன்பமும் துயரமும் பூதங்களாலும், ஆட்சி இல்லாமையாலும் உண்டாகின்றன என்று கருதப்படுகிறது.

தத்த்யாநயோகாநுகதாம் ப்ரபஶ்யஞ்சக்திமைஶ்வரீம் பாஶவிச்சேதிகாம் ஸாக்ஷாந்நிகூடாம் ஸ்வகுணைர்ப்ரு'ஶம்

தியானமும் யோகமும் கொண்டு அடையப்படும், பாசங்களை நேரடியாக அறுக்கும், மறைந்தும் தனித்தன்மை மிகுந்தும் இருக்கும் அந்த தெய்வீக சக்தியை அவர்கள் கண்டார்கள்.

தயா விச்சிந்நபாஶாஸ்தே ஸர்வகாரணகாரணம் ஶக்திமம்தம் மஹாதேவமபஶ்யந்திவ்யசக்ஷுஷா

அவளால் அவர்களின் பாசங்கள் அறுக்கப்பட்டு, அவர்கள் தெய்வீகக் கண்களால் சக்தி உடைய மகாதேவனை, எல்லா காரணங்களுக்கும் காரணமானவரை கண்டார்கள்.

யஃ காரணாந்யஶேஷாணி காலாத்மஸஹிதாநி ச அப்ரமேயோ ऽநயா ஶக்த்யா ஸகலம் யோ ऽதிதிஷ்டதி

காலம், ஆன்மா உட்பட எல்லா காரணங்களையும், அளவிட முடியாதவனாக, இந்த சக்தியால் அனைத்தையும் ஆதரித்து நிற்பவர்.

ததஃ ப்ரஸாதயோகேந யோகேந பரமேண ச த்ரு'ஷ்டேந பக்தியோகேந திவ்யஃ கதிமவாப்நுயுஃ

பின்னர், அருள் மற்றும் உயர்ந்த யோகத்தின் இணைப்பால், பக்தி யோகத்தினால், அவர்கள் தெய்வீக நிலையை அடைகிறார்கள்.

தஸ்மாத்ஸஹ ததா ஶக்த்யா ஹ்ரு'தி பஶ்யம்தி யே ஶிவம் தேஷாம் ஶாஶ்வதிகீ ஶாம்திர்நைதரேஷாமிதி ஶ்ருதிஃ

ஆகவே, அந்த சக்தியுடன் சேர்ந்து, இதயத்தில் சிவனை காண்பவர்கள் நிலையான அமைதியை பெறுவார்கள்; மற்றவர்களுக்கு அது கிடையாது என்று வேதம் கூறுகிறது.

ந ஹி ஶக்திமதஶ்ஶக்த்யா விப்ரயோகோ ऽஸ்தி ஜாதுசித் தஸ்மாச்சக்தேஃ ஶக்திமதஸ்தாதாத்ம்யாந்நிர்வ்ரு'திர்த்வயோஃ

சக்தி உடையவருக்கும் சக்திக்கும் எப்போதும் பிரிவில்லை; ஆகவே, சக்தியும் சக்தி உடையவரும் ஒன்றாகும் போது இருவருக்கும் விடுதலை உண்டாகிறது.

க்ரமோ விவக்ஷிதோ நூநம் விமுக்தௌ ஜ்ஞாநகர்மணோஃ ப்ரஸாதே ஸதி ஸா மூர்திர்யஸ்மாத்கரதலே ஸ்திதா

விடுதலிக்காக அறிவும் செயலும் தொடரும் முறை நிச்சயமாக அமைந்துள்ளது; அருள் கிடைத்தால், அந்த உருவம் கைப்பிடியில் இருப்பதுபோல் தென்படுகிறது.

தேவோ வா தாநவோ வாபி பஶுர்வா விஹகோ ऽபி வா கீரோ வாத க்ரு'மிர்வாபி முச்யதே தத்ப்ரஸாததஃ

தேவன் ஆனாலும், அசுரன் ஆனாலும், மிருகம், பறவை, கிளி, அல்லது பூச்சி ஆனாலும், அந்த அருளால் யாரும் விடுதலை பெறலாம்.

கர்பஸ்தோ ஜாயமாநோ வா பாலோ வா தருணோ.பி வா வ்ரு'த்தோ வா ம்ரியமாணோ வா ஸ்வர்கஸ்தோ வாத நாரகீ

கருவில் இருப்பவராக இருந்தாலும், பிறப்பதாயிருந்தாலும், குழந்தை, இளைஞன், முதியவர், இறப்பதாயிருந்தாலும், சொர்க்கத்தில் வாழ்பவராக இருந்தாலும், நரகத்தில் இருப்பவராக இருந்தாலும்,

பதிதோ வாபி தர்மாத்மா பம்டிதோ மூட ஏவ வா ப்ரஸாதே தத்க்ஷணாதேவ முச்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ

வீழ்ந்தவராக இருந்தாலும், நல்லவராக இருந்தாலும், புத்திசாலி, அறியாதவன் ஆகியவராக இருந்தாலும், அருள் கிடைத்த அந்த கணத்தில் விடுதலை பெறுவான்; இதில் எந்த ஐயமும் இல்லை.

அயோக்யாநாம் ச காருண்யாத்பக்தாநாம் பரமேஶ்வரஃ ப்ரஸீததி ந ஸம்தேஹோ விக்ரு'ஹ்ய விவிதாந்மலாந்

தகுதி இல்லாத பக்தர்களுக்கும், பரம ஈசன் கருணையால் அருள் புரிவார்; எந்த சந்தேகமும் இல்லாமல், அவர்களின் பலவிதமான குறைகளை நீக்குவார்.

ப்ரஸதாதேவ ஸா பக்திஃ ப்ரஸாதோ பக்திஸம்பவஃ அவஸ்தாபேதமுத்ப்ரேக்ஷ்ய வித்வாம்ஸ்தத்ர ந முஹ்யதி

அருளால் தான் பக்தி பிறக்கிறது; பக்தியிலிருந்து அருள் உருவாகிறது. நிலைமைகளின் வேறுபாடுகளை அறிந்து, அறிவுள்ளவர் இதில் குழப்பமடையார்.

ப்ரஸாதபூர்விகா யேயம் புக்திமுக்திவிதாயிநீ நைவ ஸா ஶக்யதே ப்ராப்தும் நரைரேகேந ஜந்மநா

இன்பமும் விடுதலியும் தரும் இந்த அருளை, மனிதர் ஒரே பிறவியில் பெற முடியாது.

அநேகஜந்மஸித்தாநாம் ஶ்ரௌதஸ்மார்தாநுவர்திநாம் விரக்தாநாம் ப்ரபுத்தாநாம் ப்ரஸீததி மஹேஶ்வரஃ

பல பிறவிகளில் சாதித்தவர்களுக்கு, வேத மற்றும் சிருதி முறைகளை பின்பற்றுவோருக்கு, பற்றின்மை உடையவர்களுக்கு, விழிப்புணர்வு உள்ளவர்களுக்கு, மகா ஈசன் அருள் புரிவார்.

ப்ரஸந்நே ஸதி தேவேஶ பஶௌ தஸ்மிந்ப்ரவர்ததே அஸ்தி நாதோ மமேத்யல்பா பக்திர்புத்திபுரஸ்ஸரா

தேவர்களின் தலைவன் அருளும் போது, மிருகத்திலும் 'ஒரு ஆண்டவன் இருக்கிறார், அவர் எனது ஆண்டவன்' என்ற எண்ணமும், சிறிது பக்தியும் அறிவுடன் தோன்றும்.

தபஸா விவிதைஶ்ஶைவைர்தர்மைஸ்ஸம்யுஜ்யதே நரஃ தத்ர யோகே ததப்யாஸஸ்ததோ பக்திஃ பரா பவேத்

விவிதமான சைவ தவங்களாலும், நல்ல செயல்களாலும் மனிதன் ஒன்றிணைகிறான்; அங்கு யோகப் பயிற்சியால், உயர்ந்த பக்தி பிறக்கிறது.