ஶிவபுராணம்

பாலாக்ரமாத்ரோ ஹ்ரு'ந்மத்யே விசிம்த்யோ தஹராம்தரே ஹிரண்யகேஶஃ பத்மாக்ஷோ ஹ்யருணஸ்தாம்ர ஏவ ச

இளம் புல் முனையின் அளவு போல், இதயத்தின் நடுவில், அந்தரத்தில் தியானிக்கப்பட வேண்டியவன்; பொன்னிற முடியும், தாமரைப்பூ கண்களும், சிவப்பும் செம்பும் உடையவன்.

யோ ऽவஸர்பத்ய ஸௌ தேவோ நீலக்ரீவோ ஹிரண்மயஃ ஸௌம்யோ கோரஸ்ததா மிஶ்ரஶ்சாக்ஷாரஶ்சாம்ரு'தோ ऽவ்யயஃ

அவர் இறங்கும் தெய்வம்; நீலக் கழுத்தும், பொன்னிறமும், சாந்தமும், பயங்கரமும், கலந்த தன்மையும், அழியாததும், அமரமும், மாறாததும் உடையவன்.

ஸ பும்விஶேஷஃ பரமோ பகவாநந்தகாம்தகஃ சேதநசேதநோந்முக்தஃ ப்ரபஞ்சாச்ச பராத்பரஃ

அவர் எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்த புருஷன், பாக்கியசாலி, மரணத்தை அழிப்பவன்; அறிவும் அறியாமையும் கடந்தவன்; உலகத்தைத் தாண்டி, எல்லாவற்றிலும் மேலானவன்.

ஶிவேநாதிஶயத்வேந ஜ்ஞாநைஶ்வர்யே விலோகிதே லோகேஶாதிஶயத்வேந ஸ்திதம் ப்ராஹுர்மநீஷிணஃ

சிவபெருமான் எல்லா தெய்வங்களிலும் உயர்ந்தவர் என்பதால், அவருடைய அறிவும் ஆட்சியும் எல்லாவற்றிலும் சிறந்தவை என்று அறிவாளிகள் கூறுகிறார்கள்.

ப்ரதிஸர்கப்ரஸூதாநாம் ப்ரஹ்மணாம் ஶாஸ்த்ரவிஸ்தரம் உபதேஷ்டா ஸ ஏவாதௌ காலாவச்சேதவர்திநாம்

ஒவ்வொரு படைப்பிலும் காலத்தால் கட்டுப்படும் பிரம்மாக்கள் தோன்றும் போது, அந்தப் பெரிய வேதங்களை முதலில் கற்றுத்தருபவர் சிவபெருமான் தான்.

காலாவச்சேதயுக்தாநாம் குரூணாமப்யஸௌ குருஃ ஸர்வேஷாமேவ ஸர்வேஶஃ காலாவச்சேதவர்ஜிதஃ

காலத்தால் கட்டுப்படும் ஆசான்களில் கூட, எல்லோருக்கும் ஆசானாகவும், எல்லா தலைவர்களுக்கு தலைவராகவும், கால எல்லைகளைத் தாண்டியவராகவும் சிவபெருமான் இருக்கிறார்.

ஶுத்தா ஸ்வாபாவிகீ தஸ்ய ஶக்திஸ்ஸர்வாதிஶாயிநீ ஜ்ஞாநமப்ரதிமம் நித்யம் வபுரத்யந்தநிர்மிதம்

அவருடைய சக்தி தூயதும் இயற்கையானதும் எல்லாவற்றையும் மீறியதும்; அவருடைய அறிவு ஒப்பில்லாததும் என்றும் நிலைத்ததும்; அவருடைய உருவம் முழுமையாக தானாக உருவானதும் ஆகும்.

ஐஶ்வர்யமப்ரதித்வம்த்வம் ஸுகமாத்யந்திகம் பலம் தேஜஃப்ரபாவோ வீர்யம் ச க்ஷமா காருண்யமேவ ச

அவருடைய ஆட்சி ஒப்பில்லாதது; ஆனந்தம் எல்லாவற்றிலும் சிறந்தது; பலம், ஒளி, வீரியம், பொறுமை, கருணை ஆகியவை எல்லாம் எவராலும் எட்ட முடியாதவை.

பரிபூர்ணஸ்ய ஸர்காத்யைர்நாத்மநோ ऽஸ்தி ப்ரயோஜநம் பராநுக்ரஹ ஏவாஸ்ய பலம் ஸர்வஸ்ய கர்மணஃ

முழுமை பெற்றவருக்கு படைப்பு போன்றவற்றில் தனக்கு எந்தப் பயனும் இல்லை; அவருடைய எல்லா செயல்களும் பிறருக்காகவே, அதுவே அவருடைய செய்கையின் பலன்.

ப்ரணவோ வாசகஸ்தஸ்ய ஶிவஸ்ய பரமாத்மநஃ ஶிவருத்ராதிஶப்தாநாம் ப்ரணவோ ஹி பரஸ்ஸ்ம்ரு'தஃ

ஓம் என்ற எழுத்து சிவபெருமானின் பெயராகும்; சிவன், ருத்ரன் போன்ற சொற்களில் ஓம் என்றதே உயர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.

ஶம்போ ப்ரணவவாச்யஸ்ய பவநாத்தஜ்ஜபாதபி யா ஸித்திஸ்ஸா பரா ப்ராப்யா பவத்யேவ ந ஸம்ஶயஃ

ஓம் என்ற சொல் சம்புவை குறிப்பதால், அதை ஜபிப்பதினால் பெறும் Siddhi உயர்ந்ததாய் கிடைக்கும் என்பது சந்தேகமில்லை.

தஸ்மாதேகாக்ஷரம் தேவமாஹுராகமபாரகாஃ வாச்யவாசகயோரைக்யம் மந்யமாநா மநஸ்விநஃ

ஆகையால், வேதங்களை ஆழமாக அறிந்தவர்களும், ஞானிகளும், அந்த ஒரு எழுத்து தெய்வத்தை இப்படியே அழைக்கிறார்கள்; சொல் மற்றும் பொருள் ஒன்றாக இருப்பதை உணர்ந்தவர்களாக.

அஸ்ய மாத்ராஃ ஸமாக்யாதாஶ்சதஸ்ரோ வேதமூர்தநி அகாரஶ்சாப்யுகாரஶ்ச மகாரோ நாத இத்யபி

அதன் பகுதிகள் நான்கு என்று வேதத்தின் தலைப்பகுதியில் கூறப்பட்டுள்ளது; 'அ', 'உ', 'ம' என்ற ஒலிகள் மற்றும் நாதம் ஆகியவை.

அகாரம் பஹ்வ்ரு'சம் ப்ராஹுருகாரோ யஜுருச்யதே மகாரஃ ஸாமநாதோஸ்ய ஶ்ருதிராதர்வணீ ஸ்ம்ரு'தாஃ

'அ' என்பது ரிக் வேதம் என்று கூறப்படுகிறது; 'உ' என்பது யஜூர் வேதம்; 'ம' என்பது சாம வேதம்; நாதம் என்பது அதர்வண வேதம் என்று நினைவு கூறப்படுகிறது.

அகாரஶ்ச மஹாபீஜம் ரஜஃ ஸ்ரஷ்டா சதுர்முகஃ உகாரஃ ப்ரக்ரு'திர்யோநிஃ ஸத்த்வம் பாலயிதா ஹரிஃ

'அ' என்பது பெரிய விதை, ரஜஸ், நான்கு முகங்களுடன் படைப்பாளி; 'உ' என்பது இயற்கை, கரு, சத்துவம், மற்றும் பாதுகாப்பவர் ஹரி.

மகாரஃ புருஷோ பீஜம் தமஃ ஸம்ஹாரகோ ஹரஃ நாதஃ பரஃ புமாநீஶோ நிர்குணோ நிஷ்க்ரியஃ ஶிவஃ

'ம' என்பது புருஷன், விதை, தமஸ், அழிப்பவர் ஹரன்; நாதம் என்பது எல்லாவற்றையும் தாண்டிய, குணமில்லாத, செயல் இல்லாத சிவபெருமான்.

ஸர்வம் திஸ்ரு'பிரேவேதம் மாத்ராபிர்நிகிலம் த்ரிதா அபிதாய ஶிவாத்மாநம் போதயத்யர்தமாத்ரயா

இந்த மூன்று எழுத்துகளால் எல்லாமும் முழுமையாகக் குறிக்கப்படுகிறது; அந்த அரை எழுத்தால் சிவத்தின் ஆன்மா வெளிப்படுகிறது.

யஸ்மாத்பரம் நாபரமஸ்தி கிம்சித்யஸ்மாந்நாணீயோ ந ஜ்யாயோ ऽஸ்தி கிம்சித் வ்ரு'க்ஷ இவ ஸ்தப்தோ திவி திஷ்டத்யேகஸ்தேநேதம் பூர்ணம் புருஷேண ஸர்வம்

அவரைத் தாண்டி எதுவும் இல்லை; அவரைவிட சிறியது, பெரியது எதுவும் இல்லை; வானில் உறுதியாக நிற்கும் மரம்போல், அந்த பரமபுருஷனால் இந்த உலகம் அனைத்தும் நிரம்பியுள்ளது.

ஶக்திஸ்ஸ்வாபவிகீ தஸ்ய வித்யா விஶ்வவிலக்ஷணா ஏகாநேகஸ்ய ரூபேண பாதி பாநோரிவ ப்ரபா

அவருடைய சக்தி இயற்கையானது; அவருடைய அறிவு உலகில் தனித்துவமானது; அது பல வடிவங்களில், சூரியனின் ஒளிபோல் பிரகாசிக்கிறது.

அநம்தாஃ ஶக்தயோ யஸ்யா இச்சாஜ்ஞாநக்ரியாதயஃ மாயாத்யாஶ்சாபவந்வஹ்நோர்விஸ்புலிம்கா யதா ததா

அவருடைய சக்திகள் எண்ணிக்கையற்றவை—இச்சை, அறிவு, செயல் மற்றும் பிறவை; மாயை முதலியன எல்லாம், நெருப்பிலிருந்து பறக்கும் தீப்பொறிகள் போல் தோன்றுகின்றன.

ஸதாஶிவேஶ்வராத்யா ஹி வித்யா ऽவித்யேஶ்வராதயஃ அபவந்புருஷாஶ்சாஸ்யாஃ ப்ரக்ரு'திஶ்ச பராத்பரா

அந்த சக்தியிலிருந்து சதாசிவன், ஈஸ்வரன் மற்றும் பிறர், வித்யேஸ்வரன், அவித்யேஸ்வரன் ஆகியோரும், புருஷர்கள் மற்றும் எல்லாவற்றையும் தாண்டிய இயற்கையும் தோன்றின.

மஹதாதிவிஶேஷாம்தாஸ்த்வஜாத்யாஶ்சாபி மூர்தயஃ யச்சாந்யதஸ்தி தத்ஸர்வம் தஸ்யாஃ கார்யம் ந ஸம்ஶயஃ

பெரியதிலிருந்து சிறியதுவரை உள்ள எல்லா உருவங்களும், இல்லாததிலிருந்து பிறந்த மற்ற எதுவும், இவை அனைத்தும் அவளுடைய செயல் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஸா ஶக்திஸ்ஸர்வகா ஸூக்ஷ்மா ப்ரபோதாநம்தரூபிணீ ஶக்திமாநுச்யதே தேவஶ்ஶிவஶ்ஶீதாம்ஶுபூஷணஃ

அவள் சக்தி, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்திருப்பவள், நுண்ணியவள், விழிப்புணர்வாக இருப்பவள்; சக்தி உடையவரே தேவன் சிவன், சந்திரனை அலங்காரமாகக் கொண்டவர்.

வேத்யஶ்ஶிவஶ்ஶிவா வித்யா ப்ரஜ்ஞா சைவ ஶ்ருதிஃ ஸ்ம்ரு'திஃ த்ரு'திரேஷா ஸ்திதிர்நிஷ்டா ஜ்ஞாநேச்சாகர்மஶக்தயஃ

அறியப்பட வேண்டியது சிவன், அறிவும் சிவனே; ஞானம், புத்தி, வேதமும், சிருதியும் அவளே; உறுதி, நிலை, நிலைத்திருப்பது, அறிவு, விருப்பம், செயல் ஆகிய சக்திகளும் அவளே.

ஆஜ்ஞா சைவ பரம் ப்ரஹ்ம த்வே வித்யே ச பராபரே ஶுத்தவித்யா ஶுத்தகலா ஸர்வம் ஶக்திக்ரு'தம் யதஃ

ஆணை, பரம்பொருள், இருவகை அறிவு—உயர்ந்ததும் கீழ்ந்ததும்—தூய அறிவும், தூய கலைகளும், இவை அனைத்தும் சக்தியால் தோன்றுகின்றன.

மாயா ச ப்ரக்ரு'திர்ஜீவோ விகாரோ விக்ரு'திஸ்ததா அஸச்ச ஸச்ச யத்கிம்சித்தயா ஸர்வமிதம் ததம்

மாயையும், இயற்கையும், உயிரும், மாற்றமும், மாறுபாடும், பொய்யும் உண்மையும், எது இருந்தாலும், இவை அனைத்தும் அவளால் நிரம்பியுள்ளது.

ஸா தேவீ மாயயா ஸர்வம் ப்ரஹ்மாம்டம் ஸசராசரம் மோஹயத்யப்ரயத்நேந மோசயத்யபி லீலயா

அந்த தேவி தனது மாயையால், முயற்சி இல்லாமலே, உயிருள்ளவை உயிரில்லாதவை உட்பட முழு பிரபஞ்சத்தையும் மயக்குகிறாள்; அவள் விளையாட்டால் விடுதலையும் அளிக்கிறாள்.

அநயா ஸஹ ஸர்வேஶஃ ஸப்தவிம்ஶப்ரகாரயா விஶ்வம் வ்யாப்ய ஸ்திதஸ்தஸ்மாந்முக்திரத்ர ப்ரவர்ததே

அவளுடன் சேர்ந்து, எல்லாம் ஆண்டவராக இருபத்து ஏழு வகைகளில் உலகை ஊடறந்து நிறைந்து நிலைத்திருப்பதால், இங்கே விடுதலை உண்டாகிறது.

முமுக்ஷவஃ புரா கேசிந்முநயோ ப்ரஹ்மவாதிநஃ ஸம்ஶயாவிஷ்டமநஸோ விஸ்ம்ரு'ஶம்தி யதாததம்

முன்பு சில முனிவர்கள், விடுதலை நாடும், பிரம்மத்தைப் பேசும், அவர்களின் மனதில் சந்தேகம் வந்து, ஆழமாக சிந்தித்தார்கள்.