ஶிவபுராணம்

ந சாஸ்த்யபிநிவேஶோ ऽஸ்ய குஶலா ऽகுஶலாந்யபி கர்மாணி தத்விபாகஶ்ச ஸுகதுஃகே ச தத்பலே

அவருக்கு பற்றுதல் இல்லை; நல்ல செயலும் கெட்ட செயலும் அவரை கட்டுவதில்லை; அவற்றின் விளைவுகளும், அதிலிருந்து வரும் இன்ப துன்பங்களும் அவருக்கு இல்லை.

ஆஶயைர்நாபி ஸம்பந்தஃ ஸம்ஸ்காரைஃ கர்மணாமபி போகைஶ்ச போகஸம்ஸ்காரைஃ காலத்ரிதயகோசரைஃ

அவருக்கு எண்ணங்களாலும், பழக்கங்களாலும், அனுபவங்களாலும், அனுபவ நினைவுகளாலும், மூன்று காலங்களிலும் எதாலும் பந்தம் இல்லை.

ந தஸ்ய காரணம் கர்தா நாதிரம்தஸ்ததாம்தரம் ந கர்ம கரணம் வாபி நாகார்யம் கார்யமேவ ச

அவருக்கு காரணமோ, செய்பவரோ, ஆரம்பமோ, முடிவோ, நடுவிலோ ஏதுமில்லை; செயலும், கருவியும், பொருளும், விளைவும் அவருக்கு இல்லை.

நாஸ்ய பம்துரபம்துர்வா நியம்தா ப்ரேரகோ ऽபி வா ந பதிர்ந குருஸ்த்ராதா நாதிகோ ந ஸமஸ்ததா

அவருக்கு நண்பனோ, பகைவரோ, கட்டுப்படுத்துபவரோ, தூண்டுபவரோ இல்லை; தலைவரோ, குருவோ, காப்பவரோ, மேலோ, சமமோ இல்லை.

ந ஜந்மமரணே தஸ்ய ந காம்க்ஷிதமகாம்க்ஷிதம் ந விதிர்ந நிஷேதஶ்ச ந முக்திர்ந ச பந்தநம்

அவருக்கு பிறப்பும் இறப்பும் இல்லை; விரும்பியது, விரும்பாதது இல்லை; கட்டளையும், தடைவும் இல்லை; விடுதலும், பந்தமும் இல்லை.

நாஸ்தி யத்யதகல்யாணம் தத்ததஸ்ய கதாசந கல்யாணம் ஸகலம் சாஸ்தி பரமாத்மா ஶிவோ யதஃ

அவருக்கு எப்போதும் தீமை எதுவும் இல்லை; எல்லா நன்மையும் எப்போதும் இருக்கிறது, ஏனெனில் சிவன் பரமாத்மா.

ஸ ஶிவஸ்ஸர்வமேவேதமதிஷ்டாய ஸ்வஶக்திபிஃ அப்ரச்யுதஸ்ஸ்வதோ பாவஃ ஸ்திதஃ ஸ்தாணுரதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அந்த சிவன் தன் சக்திகளால் எல்லாவற்றிலும் நிலைபெற்று, தன் இயல்பில் அசையாமல் நிற்கிறான்; அதனால் அவரை அசையாதவன் என்று அழைக்கிறார்கள்.

ஶிவேநாதிஷ்டிதம் யஸ்மாஜ்ஜகத்ஸ்தாவரஜம்கமம் ஸர்வரூபஃ ஸ்ம்ரு'தஶ்ஶர்வஸ்ததா ஜ்ஞாத்வா ந முஹ்யதி

நிலையானதும் நகர்வானதும் இந்த உலகம் அனைத்தும் சிவனால் நிலைபெற்றது; அதனால் அவரை 'சர்வன்' என்று நினைவு கூறுகிறார்கள்; இதை அறிந்தவன் எப்போதும் மயங்கமாட்டான்.

ஶர்வோ ருத்ரோ நமஸ்தஸ்மை புருஷஃ ஸத்பரோ மஹாந் ஹிரண்யபாஹுர்பகவாந்ஹிரண்யபதிரீஶ்வரஃ

சர்வனுக்கும், ருத்ரனுக்கும், அந்த உயர்ந்த பெருமானுக்கும், பொன்னிறக் கைகளையுடையவருக்கும், பாக்கியசாலிக்கும், பொன்னிறத் தலைவருக்கும், ஈசுவரனுக்கும் வணக்கம்.

அம்பிகாபதிரீஶாநஃ பிநாகீ வ்ரு'ஷவாஹநஃ ஏகோ ருத்ரஃ பரம் ப்ரஹ்ம புருஷஃ க்ரு'ஷ்ணபிம்கலஃ

அம்பிகையின் நாதன், ஈசானன், பினாகம் ஏந்தியவன், நந்தி மீது ஏறும்வன், ஒரே ருத்ரன், பரம்பொருள், அந்த புருஷன், கரும்பும் செம்மையும் உடையவன்.

பாலாக்ரமாத்ரோ ஹ்ரு'ந்மத்யே விசிம்த்யோ தஹராம்தரே ஹிரண்யகேஶஃ பத்மாக்ஷோ ஹ்யருணஸ்தாம்ர ஏவ ச

இளம் புல் முனையின் அளவு போல், இதயத்தின் நடுவில், அந்தரத்தில் தியானிக்கப்பட வேண்டியவன்; பொன்னிற முடியும், தாமரைப்பூ கண்களும், சிவப்பும் செம்பும் உடையவன்.

யோ ऽவஸர்பத்ய ஸௌ தேவோ நீலக்ரீவோ ஹிரண்மயஃ ஸௌம்யோ கோரஸ்ததா மிஶ்ரஶ்சாக்ஷாரஶ்சாம்ரு'தோ ऽவ்யயஃ

அவர் இறங்கும் தெய்வம்; நீலக் கழுத்தும், பொன்னிறமும், சாந்தமும், பயங்கரமும், கலந்த தன்மையும், அழியாததும், அமரமும், மாறாததும் உடையவன்.

ஸ பும்விஶேஷஃ பரமோ பகவாநந்தகாம்தகஃ சேதநசேதநோந்முக்தஃ ப்ரபஞ்சாச்ச பராத்பரஃ

அவர் எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்த புருஷன், பாக்கியசாலி, மரணத்தை அழிப்பவன்; அறிவும் அறியாமையும் கடந்தவன்; உலகத்தைத் தாண்டி, எல்லாவற்றிலும் மேலானவன்.

ஶிவேநாதிஶயத்வேந ஜ்ஞாநைஶ்வர்யே விலோகிதே லோகேஶாதிஶயத்வேந ஸ்திதம் ப்ராஹுர்மநீஷிணஃ

சிவபெருமான் எல்லா தெய்வங்களிலும் உயர்ந்தவர் என்பதால், அவருடைய அறிவும் ஆட்சியும் எல்லாவற்றிலும் சிறந்தவை என்று அறிவாளிகள் கூறுகிறார்கள்.

ப்ரதிஸர்கப்ரஸூதாநாம் ப்ரஹ்மணாம் ஶாஸ்த்ரவிஸ்தரம் உபதேஷ்டா ஸ ஏவாதௌ காலாவச்சேதவர்திநாம்

ஒவ்வொரு படைப்பிலும் காலத்தால் கட்டுப்படும் பிரம்மாக்கள் தோன்றும் போது, அந்தப் பெரிய வேதங்களை முதலில் கற்றுத்தருபவர் சிவபெருமான் தான்.

காலாவச்சேதயுக்தாநாம் குரூணாமப்யஸௌ குருஃ ஸர்வேஷாமேவ ஸர்வேஶஃ காலாவச்சேதவர்ஜிதஃ

காலத்தால் கட்டுப்படும் ஆசான்களில் கூட, எல்லோருக்கும் ஆசானாகவும், எல்லா தலைவர்களுக்கு தலைவராகவும், கால எல்லைகளைத் தாண்டியவராகவும் சிவபெருமான் இருக்கிறார்.

ஶுத்தா ஸ்வாபாவிகீ தஸ்ய ஶக்திஸ்ஸர்வாதிஶாயிநீ ஜ்ஞாநமப்ரதிமம் நித்யம் வபுரத்யந்தநிர்மிதம்

அவருடைய சக்தி தூயதும் இயற்கையானதும் எல்லாவற்றையும் மீறியதும்; அவருடைய அறிவு ஒப்பில்லாததும் என்றும் நிலைத்ததும்; அவருடைய உருவம் முழுமையாக தானாக உருவானதும் ஆகும்.

ஐஶ்வர்யமப்ரதித்வம்த்வம் ஸுகமாத்யந்திகம் பலம் தேஜஃப்ரபாவோ வீர்யம் ச க்ஷமா காருண்யமேவ ச

அவருடைய ஆட்சி ஒப்பில்லாதது; ஆனந்தம் எல்லாவற்றிலும் சிறந்தது; பலம், ஒளி, வீரியம், பொறுமை, கருணை ஆகியவை எல்லாம் எவராலும் எட்ட முடியாதவை.

பரிபூர்ணஸ்ய ஸர்காத்யைர்நாத்மநோ ऽஸ்தி ப்ரயோஜநம் பராநுக்ரஹ ஏவாஸ்ய பலம் ஸர்வஸ்ய கர்மணஃ

முழுமை பெற்றவருக்கு படைப்பு போன்றவற்றில் தனக்கு எந்தப் பயனும் இல்லை; அவருடைய எல்லா செயல்களும் பிறருக்காகவே, அதுவே அவருடைய செய்கையின் பலன்.

ப்ரணவோ வாசகஸ்தஸ்ய ஶிவஸ்ய பரமாத்மநஃ ஶிவருத்ராதிஶப்தாநாம் ப்ரணவோ ஹி பரஸ்ஸ்ம்ரு'தஃ

ஓம் என்ற எழுத்து சிவபெருமானின் பெயராகும்; சிவன், ருத்ரன் போன்ற சொற்களில் ஓம் என்றதே உயர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.

ஶம்போ ப்ரணவவாச்யஸ்ய பவநாத்தஜ்ஜபாதபி யா ஸித்திஸ்ஸா பரா ப்ராப்யா பவத்யேவ ந ஸம்ஶயஃ

ஓம் என்ற சொல் சம்புவை குறிப்பதால், அதை ஜபிப்பதினால் பெறும் Siddhi உயர்ந்ததாய் கிடைக்கும் என்பது சந்தேகமில்லை.

தஸ்மாதேகாக்ஷரம் தேவமாஹுராகமபாரகாஃ வாச்யவாசகயோரைக்யம் மந்யமாநா மநஸ்விநஃ

ஆகையால், வேதங்களை ஆழமாக அறிந்தவர்களும், ஞானிகளும், அந்த ஒரு எழுத்து தெய்வத்தை இப்படியே அழைக்கிறார்கள்; சொல் மற்றும் பொருள் ஒன்றாக இருப்பதை உணர்ந்தவர்களாக.

அஸ்ய மாத்ராஃ ஸமாக்யாதாஶ்சதஸ்ரோ வேதமூர்தநி அகாரஶ்சாப்யுகாரஶ்ச மகாரோ நாத இத்யபி

அதன் பகுதிகள் நான்கு என்று வேதத்தின் தலைப்பகுதியில் கூறப்பட்டுள்ளது; 'அ', 'உ', 'ம' என்ற ஒலிகள் மற்றும் நாதம் ஆகியவை.

அகாரம் பஹ்வ்ரு'சம் ப்ராஹுருகாரோ யஜுருச்யதே மகாரஃ ஸாமநாதோஸ்ய ஶ்ருதிராதர்வணீ ஸ்ம்ரு'தாஃ

'அ' என்பது ரிக் வேதம் என்று கூறப்படுகிறது; 'உ' என்பது யஜூர் வேதம்; 'ம' என்பது சாம வேதம்; நாதம் என்பது அதர்வண வேதம் என்று நினைவு கூறப்படுகிறது.

அகாரஶ்ச மஹாபீஜம் ரஜஃ ஸ்ரஷ்டா சதுர்முகஃ உகாரஃ ப்ரக்ரு'திர்யோநிஃ ஸத்த்வம் பாலயிதா ஹரிஃ

'அ' என்பது பெரிய விதை, ரஜஸ், நான்கு முகங்களுடன் படைப்பாளி; 'உ' என்பது இயற்கை, கரு, சத்துவம், மற்றும் பாதுகாப்பவர் ஹரி.

மகாரஃ புருஷோ பீஜம் தமஃ ஸம்ஹாரகோ ஹரஃ நாதஃ பரஃ புமாநீஶோ நிர்குணோ நிஷ்க்ரியஃ ஶிவஃ

'ம' என்பது புருஷன், விதை, தமஸ், அழிப்பவர் ஹரன்; நாதம் என்பது எல்லாவற்றையும் தாண்டிய, குணமில்லாத, செயல் இல்லாத சிவபெருமான்.

ஸர்வம் திஸ்ரு'பிரேவேதம் மாத்ராபிர்நிகிலம் த்ரிதா அபிதாய ஶிவாத்மாநம் போதயத்யர்தமாத்ரயா

இந்த மூன்று எழுத்துகளால் எல்லாமும் முழுமையாகக் குறிக்கப்படுகிறது; அந்த அரை எழுத்தால் சிவத்தின் ஆன்மா வெளிப்படுகிறது.

யஸ்மாத்பரம் நாபரமஸ்தி கிம்சித்யஸ்மாந்நாணீயோ ந ஜ்யாயோ ऽஸ்தி கிம்சித் வ்ரு'க்ஷ இவ ஸ்தப்தோ திவி திஷ்டத்யேகஸ்தேநேதம் பூர்ணம் புருஷேண ஸர்வம்

அவரைத் தாண்டி எதுவும் இல்லை; அவரைவிட சிறியது, பெரியது எதுவும் இல்லை; வானில் உறுதியாக நிற்கும் மரம்போல், அந்த பரமபுருஷனால் இந்த உலகம் அனைத்தும் நிரம்பியுள்ளது.

ஶக்திஸ்ஸ்வாபவிகீ தஸ்ய வித்யா விஶ்வவிலக்ஷணா ஏகாநேகஸ்ய ரூபேண பாதி பாநோரிவ ப்ரபா

அவருடைய சக்தி இயற்கையானது; அவருடைய அறிவு உலகில் தனித்துவமானது; அது பல வடிவங்களில், சூரியனின் ஒளிபோல் பிரகாசிக்கிறது.